Een verlichte meester over LSD en meditatie

[Neo-Shulginist]

Want als je één bent met het universele bewustzijn, dan bevat je alle perspectieven, dus op dat punt is er geen relativiteit meer, dan ben je objectief ZIJN

Vrij simpel: ik denk dat zoiets niet gebeurt.

Wat kan gebeuren is dat het concept van het ego verdwijnt, waardoor je geen onderscheid meer maakt tussen jezelf en dat wat daarbuiten ligt. Dat is wat anders dan universeel bewustzijn dat alom aanwezig is. Ook al kan je ervaring het idee geven dat je overal was. Dat lijkt me een logisch gevolg van dat je niet meer weer waar de grenzen van jezelf zijn. Want hoe kan je jezelf lokaliseren als je niet weet waar je begint of eindigt?
Je zou wat mij betreft het dus beter kunnen hebben over 'veelomvattend'. Het gaat om extra-ego maar niet universeel ego.

Teruggrijpend op Huxley:

The function of the brain and nervous system is to protect us from being overwhelmed and confused by this mass of largely useless and irrelevant knowledge

Bij een ego-dood ervaar je een ongefilterde massa van informatie die je eigen perspectief overstijgt. Maar dat bevat nog niet alle perspectieven, en zeker niet een coherent begrip van alle mogelijke perspectieven tegelijkertijd. Dat is althans het deel van Mind at Large wat ik nogal ongeloofwaardig vind. Ik zou echt niet weten hoe die informatieoverdracht tussen het ik en het alles dan precies zou moeten plaatsvinden.

 

[Neo-Shulginist]

Even over een andere boeg, want eerder werd in dit topic al opgeworpen dat er sinds het boek van Osho ook vergaande vorderinge zijn gemaakt in wetenschappelijk onderzoek naar ego-dood.

Echt fundamenteel op dit punt is de publicatie van Carhart-Harris et al. (2014) over de werking van het Default Mode Network (DMN). Dat Default Mode Network is een vrij stabiele connectie tussen verschillende hersengebieden die samen betrokken zijn bij de productie van het ego. Even in lekentermen uitgelegd zijn er natuurlijk verschillende cognitieve functies nodig om de grenzen van jezelf te herkennen. Informatie afkomstig van de ogen, het evenwicht, de huid, en het gehoor, moet met elkaar verbonden worden en geordend volgens een idee van hetgeen wat al die informatie met elkaar verbindt. Dus het DMN verbindt hersengebieden met elkaar, ordent die informatie, en geeft zo een interpretatie van welke delen van de informatie horen bij 'ik' en welke delen van de informatie bij 'daarbuiten'.

Nu blijkt dus dat tijdens psychedelische ervaringen de activiteit in dit Default Mode Network daalt.

Oftewel: de massa van binnenkomende informatie wordt niet meer geordend, waardoor je het vermogen verliest om nog onderscheid te maken tussen jezelf en het andere. Daardoor krijg je verlies van ego, en allerlei nieuwe inputs van informatie die leiden tot verwarring maar ook creativiteit (dankzij nieuwe inzichten). Op hersenscans is dit terug te herkennen omdat hersendelen (zoals bijvoorbeeld de visuele cortex) ineens zelfstandig de binnenkomende informatie moeten verwerken, en daardoor meer decentraal connectie proberen te zoeken. Je hebt dit mogelijk ook wel eens gezien in een superbekende grafiek over toegenomen hersenconnectiviteit tijdens psychedelische trips:



Daarin zie je verschillende hersendelen met verschillende kleuren, en de strepen zijn connecties tussen die hersendelen zoals vastgesteld tijdens hersenscans.

Het blijkt ook dat dit twee verschillende 'stable states of consciousness' zijn, die elkaar kunnen afwisselen.

De theorie van Carhart-Harris et al. (2014) is dus dat de entropie (zeg maar chaos) in het brein toeneemt omdat er geen centrale sturing meer is die bepaalt welke hersendelen wanneer met welke moeten communiceren om een eenzelvig beeld te produceren (wat het DMN doet). Daardoor neemt decentrale communicatie tussen hersendelen toe, waardoor het brein op nieuwe manieren met zichzelf gaat praten. Tegenwoordig is er dus ook een booming tak van de neurofarmacologie die onderzoekt hoe dit dan via leerprocessen leidt tot duurzame veranderingen in gedrag. Want die wetenschappers zien ook wel dat fundamentele psychedelische ervaringen vaak leiden tot verschillen in gedrag en denken. Blijkt dus dat psychedelica inderdaad een proces aanwakkeren wat 'neuroplasticiteit' wordt genoemd. De bestaande neuronen in het brein blijken nieuwe verbindingen te groeien met naastgelegen neuronen, en dat soort nieuwe shortcuts maken het makkelijker om de nieuwe inzichten weer op te roepen.

Kijk, nou wil ik dit niet allemaal te plat slaan met allerlei beta-wetenschappelijke inzichten, want dat is ook slechts een perspectief. Details over biochemische processen gaat ons vermoedelijk nooit echt wat leren over hoe het is om betekenis of waarde te ervaren. Maar ik vind dit soort wetenschappelijke inzichten wel een fundamenteel begrip geven over wat nou het verschil in bewustzijn is tussen ego en extra-ego. We kunnen er namelijk onderdelen van meten.

Frontiers | The entropic brain: a theory of conscious states informed by neuroimaging research with psychedelic drugs

Entropy is a dimensionless quantity that is used for measuring uncertainty about the state of a system but it can also imply physical qualities, where high e...

www.frontiersin.org

 

[Mezelf]

Want dat hele verhaal over perspectieven gaat in mijn ogen niet op. Want als je één bent met het universele bewustzijn, dan bevat je alle perspectieven, dus op dat punt is er geen relativiteit meer, dan ben je objectief ZIJN.

Juist daarom pik dus nooit 1 autiteit of 1 perspectief. Zelfs niet bij Mezelf en dit zie ik dus niet terug bij (bijna alle) goeroes of autiritetien terug en al helemaal bij volgenlingen die zo'n ENE autoriteit voor waar aannneemt niet. Ik probeer me blijven te ontwikkelen en probeer me aan geen enkele waarheid starrig vast te houden en ik zal me leven lang (hopelijk) NIEUWE inzichten/perspectieven krijgen in waarheden die eerst anders waren dan vóór deze NIEUWE inzichten. Maar dat maakt ze voor "toen" niet minder waar. Het was toen immers vanuit een ander perspectief ookal was het die van me eigen en dus toen net zo goed als de nu nieuwe waarheid, "min of meer" mijn en de waarheid. Maar dan dus die van toen. Waarheid of het ultieme is mijn ogen dan ook niet een statisch iets. Maar helaas kunnen woorden dit nooit omvatten wat voor mij nou die waarheid is. Woorden zouden het teniet doen en woorden kunnen het alleen uitleggen in paradoxen en tegenstrijdigheden.

Even over een andere boeg, want eerder werd in dit topic al opgeworden dat er sinds het boek van Osho ook vergaande vorderinge zijn gemaakt in wetenschappelijk onderzoek naar ego-dood.

Echt fundamenteel op dit punt is de publicatie van Carhart-Harris et al. (2014) over de werking van het Default Mode Network (DMN). Dat Default Mode Network is een vrij stabiele connectie tussen verschillende hersengebieden die samen betrokken zijn bij de productie van het ego. Even in lekentermen uitgelegd zijn er natuurlijk verschillende cognitieve functies nodig om de grenzen van jezelf te herkennen. Informatie afkomstig van de ogen, het evenwicht, de huid, en het gehoor, moet met elkaar verbonden worden en geordend volgens een idee van hetgeen wat al die informatie met elkaar verbindt. Dus het DMN verbindt hersengebieden met elkaar, ordent die informatie, en geeft zo een interpretatie van welke delen van de informatie horen bij 'ik' en welke delen van de informatie bij 'daarbuiten'.

Nu blijkt dus dat tijdens psychedelische ervaringen de activiteit in dit Default Mode Network daalt.

Oftewel: de massa van binnenkomende informatie wordt niet meer geordend, waardoor je het vermogen verliest om nog onderscheid te maken tussen jezelf en het andere. Daardoor krijg je verlies van ego, en allerlei nieuwe inputs van informatie die leiden tot verwarring maar ook creativiteit (dankzij nieuwe inzichten). Op hersenscans is dit terug te herkennen omdat hersendelen (zoals bijvoorbeeld de visuele cortex) ineens zelfstandig de binnenkomende informatie moeten verwerken, en daardoor meer decentraal connectie proberen te zoeken. Je hebt dit mogelijk ook wel eens gezien in een superbekende grafiek over toegenomen hersenconnectiviteit tijdens psychedelische trips:


Bekijk bijlage 54318
Daarin zie je verschillende hersendelen met verschillende kleuren, en de strepen zijn connecties tussen die hersendelen zoals vastgesteld tijdens hersenscans.

Het blijkt ook dat dit twee verschillende 'stable states of consciousness' zijn, die elkaar kunnen afwisselen.

De theorie van Carhart-Harris et al. (2014) is dus dat de entropie (zeg maar chaos) in het brein toeneemt omdat er geen centrale sturing meer is die bepaalt welke hersendelen wanneer met welke moeten communiceren om een eenzelvig beeld te produceren (wat het DMN doet). Daardoor neemt decentrale communicatie tussen hersendelen toe, waardoor het brein op nieuwe manieren met zichzelf gaat praten. Tegenwoordig is er dus ook een booming tak van de neurofarmacologie die onderzoekt hoe dit dan via leerprocessen leidt tot duurzame veranderingen in gedrag. Want die wetenschappers zien ook wel dat fundamentele psychedelische ervaringen vaak leiden tot verschillen in gedrag en denken. Blijkt dus dat psychedelica inderdaad een proces aanwakkeren wat 'neuroplasticiteit' wordt genoemd. De bestaande neuronen in het brein blijken nieuwe verbindingen te groeien met naastgelegen neuronen, en dat soort nieuwe shortcuts maken het makkelijker om de nieuwe inzichten weer op te roepen.

Kijk, nou wil ik dit niet allemaal te plat slaan met allerlei beta-wetenschappelijke inzichten, want dat is ook slechts een perspectief. Details over biochemische processen gaat ons vermoedelijk nooit echt wat leren over hoe het is om betekenis of waarde te ervaren. Maar ik vind dit soort wetenschappelijke inzichten wel een fundamenteel begrip geven over wat nou het verschil in bewustzijn is tussen ego en extra-ego. We kunnen er namelijk onderdelen van meten.

Frontiers | The entropic brain: a theory of conscious states informed by neuroimaging research with psychedelic drugs

Entropy is a dimensionless quantity that is used for measuring uncertainty about the state of a system but it can also imply physical qualities, where high e...

www.frontiersin.org

Precies hier doelde ik inderdaad op naar dit onderzoek...

 

[Mezelf]

Want wat ik altijd geloofde en nog steeds geloof is dat bij samādhi alles volkomen helder en duidelijk wordt.

Als ik heel eerlijk ben is dit het voor mij al een tijdje en heb ik sinds dat tijdje alleen maar bevestigingen gekregen. Juist dat laat me beseffen dat op een berg als een malle gaan zitten mediteren niet de weg naar verlichting is en dat de weg naar verlichting bij verre het doel is van dit leven. Als dat het doel geweest zou zijn waarom zouden we dan geboren worden? want we komen immers vandaan waar we zogenaamd naar zouden moeten gaan volgens diegene die zeggen dat we het pad van verlichting op zouden moeten. Maar dit is mijn waarheid en/of vanuit mijn perspectief DE waarheid. Waarvan ik overtuigd ben dat dat nooit de jouwe zal zijn of worden

 

[Zweef]

Lsd kan zeker deuren voor je openen naar het pad verlichting, maar daar is dan ook genoeg mee gezegd. Het blijft een extern object waar je anders afhankelijk van blijft.

 

[OtherShore]

Okay @Neo-Shulginist je kan de werking van LSD heel goed uitleggen en inmiddels zou ik ook zeggen dat een ervaring nou eenmaal een ervaring is — het heeft niet zoveel zin om een onderscheid te maken tussen echte en niet echte ervaringen. Maar waar het mij om gaat is dit:

Vrij simpel: ik denk dat zoiets niet gebeurt.

Wat gebeurt er nou precies tijdens een trip? Kun je tijdens een trip één worden met het universele bewustzijn of niet? En als niet (en daar gaan we allebei op onze eigen manier vanuit), is LSD dan op de lange termijn bevordelijk voor eenwording of niet?

Maar goed, als je niet gelooft in universeel bewustzijn of in de mogelijkheid van eenwording met universeel bewustzijn, dan snap ik dat dit voor jouw geen relevante vragen zijn. En dan is Osho’s visie ook niet zo interessant — des te meer omdat je eigenlijk bij voorbaat uitsluit dat Osho universeel bewustzijn bereikt heeft. Niemand heeft het tenslotte bereikt, want zoiets bestaat in zekere zin niet. Of is dat te kort door de bocht?

En @Mezelf jouw visie vind ik verwarrender, want ergens ben je het eens met @Neo-Shulginist maar ergens ook niet. Soms krijg ik het gevoel dat je wel gelooft in een universeel bewustzijn en dat LSD daaraan bij kan dragen, maar je nuanceert dat ook steeds weer. Ik krijg het idee dat je vooral tegen starre geloofsovertuigingen bent en spiritualiteit ziet als een proces zonder statisch einddoel. Klopt dat? En kun je jouw positie ten aanzien van universeel bewustzijn en LSD nog iets voor me verduidelijken?

 

[Neo-Shulginist]

Wat gebeurt er nou precies tijdens een trip? Kun je tijdens een trip één worden met het universele bewustzijn of niet? En als niet (en daar gaan we allebei op onze eigen manier vanuit), is LSD dan op de lange termijn bevordelijk voor eenwording of niet?

Nou het lijkt me niet dat je tijdens of na een trip of meditatiesessie ineens het volledig besef hebt van de belevingswereld van een 14-jarig jongetje in Kenia die lijdt aan ondervoeding. Dus is het bewustzijn dan universeel? Nee, lijkt me niet. Ik snap ook niet waarom het dan ineens uni-verseel moet zijn (allesomvattend) en niet multi-verseel of extra-verseel (meeromvattend dan het gebruikelijke ego). Ik vind dat ook nogal een absurd harde claim, dat je dan ineens begrip hebt van alles. Lijkt mij schier onmogelijk.

 

[henkie2]

Interessant topic!

In gesprek met deze hippies had Osho het een en ander te zeggen over LSD. Deze opmerkingen werden uiteindelijk gepubliceerd in het boekje LSD: A Shortcut to False Samadhi (1971). Het boekje begint met een vragensteller die haar ervaringen met LSD beschrijft en dan vraagt: “Was dit nou een echte spirituele ervaring (samādhi)?” Osho zegt eigenlijk meteen:

It was not genuine. It was not Samadhi, but a chemical change. The mind can project anything it likes to project — even an unconscious desire of Samadhi! So whatsoever you have known about Samadhi and have read about it, will be projected through the chemical help of LSD. LSD or any other chemical drug is nothing but a help to make the mind more projective.

Ik weet niet of ik het hiermee eens ben met Osho.

Als een goudvis die z'n hele leven in een vissenkom heeft geleefd, plotseling in een rivier mag zwemmen voor een kwartiertje, dan heeft die goudvis vast ook een "samadhi" ervaring. Niet wetende dus dat er nog veel grotere zeeën en oceanen zijn! Osho is geen authoriteit om voor anderen te oordelen wat wel of geen samadhi is. Of er wel of geen chemische stoffen bij betrokken zijn is mijns inziens niet relevant.

LSD =

 

[Mezelf]

En @Mezelf jouw visie vind ik verwarrender, want ergens ben je het eens met @Neo-Shulginist maar ergens ook niet. Soms krijg ik het gevoel dat je wel gelooft in een universeel bewustzijn en dat LSD daaraan bij kan dragen, maar je nuanceert dat ook steeds weer. Ik krijg het idee dat je vooral tegen starre geloofsovertuigingen bent en spiritualiteit ziet als een proces zonder statisch einddoel. Klopt dat? En kun je jouw positie ten aanzien van universeel bewustzijn en LSD nog iets voor me verduidelijken?

Dit heb je eigenlijk heeel goed maar het grote probleem (en bij mij meer als bij een @Neo-Shulginist en wellicht wel ietsjes aan me schrijfstyle gemerkt) en dat is "taal". Buiten dat ik gewoon erg slecht in taal ben en ik er van overuigd ben dat ik 3x langer duur over deze teksten dan jullie twee. Ik moet het zeker 4x bijwerken voor alle spelfouten etc.

Dit zorgt er dus voor dat een onderwerp, dat al niet in woorden is te vangen, het voor mij eigenlijk onmogelijke is dit soort dingen te omschrijven.

Ik denk dat @Neo-Shulginist met dit wel een klein beetje neerzet met wat ik bedoel:

"Nou het lijkt me niet dat je tijdens of na een trip of meditatiesessie ineens het volledig besef hebt van de belevingswereld van een 14-jarig jongetje in Kenia die lijdt aan ondervoeding. Dus is het bewustzijn dan universeel? Nee, lijkt me niet. Ik snap ook niet waarom het dan ineens uni-verseel moet zijn (allesomvattend) en niet multi-verseel of extra-verseel (meeromvattend dan het gebruikelijke ego). Ik vind dat ook nogal een absurd harde claim, dat je dan ineens begrip hebt van alles. Lijkt mij schier onmogelijk."

Ik kan dus niet de woorden vinden om dit in mijn woorden uit te leggen maar ik ben dus wel voor een universeel bewustzijn maar niet dat deze statisch is. Er is dan ook niet 1 universeel bewustzijn net zoals er niet 1 werkelijkheid bestaat (voor mij dan, geen feitelijke claim) en ik ook niet geloof in 1 universum. Dus wanneer is het een allesomvattende? als het ook de meerdere realiteiten overstijgd? Dit zijn min of voor (voor mezelf) de laatstepuzzelstukjes die ik (mijn inziens) nog moet ontdekken/ondervinden/meemaken/achterkomen.

Dus geloof ik misschien niet perse in een universeel bewustzijn maar ook weer wel. Ik geloof alleen dat er 8 miljard verschillende mogelijkheden van universeel bewustzijn bestaat. Dus net zoveel verschillende vormen als dat er mensen bestaan. Of sterker nog, er zijn net zo veel universele bewustzijnen als dat er bewustzijnen bestaan. Waar ik dan weer in geloof dat al deze verschillende bewustzijnen onderdeel zijn van 1 dat het alles omvat. Maar of dat 1 het alles is van het multiverse of alleen van deze werkelijkheid/universem zou ik nog niet durven zeggen. Dus zal ik daar dan ook geen claims op doen vanuit mij.

Maar ging het hier niet om of LSD hier aan bijdraagt of niet? en daar blijf ik bij. Dat KAN zeker helpen op je spiritueel pad maar het kan je ook tegen werken. Maar dat vind ik met een simpele meditatie dus ook. Deze kan je verder helpen maar ook juist een obstakel worden voor jou spiritueel pad.

 

[Mezelf]

Als een goudvis die z'n hele leven in een vissenkom heeft geleefd, plotseling in een rivier mag zwemmen voor een kwartiertje, dan heeft die goudvis vast ook een "samadhi" ervaring. Niet wetende dus dat er nog veel grotere zeeën en oceanen zijn! Osho is geen authoriteit om voor anderen te oordelen wat wel of geen samadhi is. Of er wel of geen chemische stoffen bij betrokken zijn is mijns inziens niet relevant.

Goed gevonden om van iets ingewikkelds toch even simpel uit 1 te zetten en ikzelf zou hier niet veel tegenin kunnen brengen. Ook als ik probeer hier het niet mee eens te zijn haha

 

[OtherShore]

Mooie respons @henkie2 Je hebt hier gelijk in:

Osho is geen authoriteit om voor anderen te oordelen wat wel of geen samadhi is.

Akkoord. Maar geloof je dat een uiteindelijke complete samādhi bestaat? Of is samādhi altijd een beetje relatief?

 

[OtherShore]

@Neo-Shulginist en @Mezelf het kwartje begint eindelijk te vallen 🙂 Ik moet even verder reflecteren over wat jullie gezegd hebben, maar mijn gedachtegang is aan het veranderen. Dus ik begin nu eindelijk daadwerkelijk nieuwe inzichten te ontwikkelen. Geef me even de tijd, dan kom ik hier op terug.

Een vraag nog aan @Mezelf Je kan natuurlijk een soort ladder van bewustzijn onderscheiden en dat doen de esoterische bronnen ook. Bijvoorbeeld: individueel bewustzijn, het bewustzijn van de hele mensheid, de hele aarde, ons zonnestelsel, alle zonnestelsels in ons universum, het hele universum, alle universa. Maar als ik nou bijvoorbeeld het bewustzijn bereik van ons zonnestelsel, hoe is het dan nog steeds mijn beleving van dat bewustzijn? Waarom heeft het nog steeds een persoonlijke lading, een stukje relativiteit? Zijn mijn ogen dan niet de ogen van het zonnestelsel geworden? Is mijn ziel niet gewoon één met de ziel van het zonnestelsel?

Ik snap wel dat het na afloop mijn beleving wordt, maar tijdens?

En trouwens, ik ben ook veel tijd kwijt met het schrijven van mijn teksten hier. Het is geen makkelijke materie 🙂 dus daar ben je niet alleen in @Mezelf

 

[OtherShore]

Nou het lijkt me niet dat je tijdens of na een trip of meditatiesessie ineens het volledig besef hebt van de belevingswereld van een 14-jarig jongetje in Kenia die lijdt aan ondervoeding. Dus is het bewustzijn dan universeel? Nee, lijkt me niet.

Goed voorbeeld. Je zou idd niet dat persoonlijke besef hebben. Maar je zou je wel bewust zijn van een universeler bewustzijn dat zowel door hem als door jou stroomt. Dus het is niet dat je alle cognitieve perspectieven tegelijk aanneemt. Zo heb ik het niet beleefd. Het was meer alsof ik wist en voelde dat er geen fundamenteel verschil was tussen mij en een 14-jarig jongetjes in Kenia, dat we allebei vlammen zijn in het grote vuur van bewustzijn, waar ik even mee geïdentificeerd was. Ik zoomde dus in op dat veelomvattende bewustzijn niet op specifieke individuele bewustzijns.

Geen idee of wat ik nu zeg iets toevoegt aan de discussie 😅

 

[Neo-Shulginist]

Goed voorbeeld. Je zou idd niet dat persoonlijke besef hebben. Maar je zou je wel bewust zijn van een universeler bewustzijn dat zowel door hem als door jou stroomt. Dus het is niet dat je alle cognitieve perspectieven tegelijk aanneemt. Zo heb ik het niet beleefd. Het was meer alsof ik wist en voelde dat er geen fundamenteel verschil was tussen mij een 14-jarig jongetjes in Kenia, dat we allebei vlammen zijn in het grote vuur van bewustzijn, waar ik even mee geïdentificeerd was. Ik zoomde dus in op dat veelomvattende bewustzijn niet op specifieke individuele bewustzijns.

Geen idee of wat ik nu zeg iets toevoegt aan de discussie 😅

Jawel, want dit is voor mij dus een belangrijk verschil he. Precies de kritiek die ik ook heb op Huxley: we zijn niet in staat om ALLES waar te nemen wat OVERAL en OOIT heeft plaatsgevonden. Zo universeel is het bewustzijn niet, en zo compleet versmelten we niet met het universum, ook al kunnen we misschien wel dat idee krijgen tijdens een trip.

Wat ik wel erken is dat je tijdens een trip of meditatiesessie connectie kunt maken met iets dat groter is dan jezelf. Want de grenzen die we voor onszelf aangeven zijn nou eenmaal vrij beperkt. Doorgaans zien we onszelf ophouden bij de grenzen van onze huid. Maar we staan tegelijkertijd in constant biochemisch contact met de omgeving door te ademen bijvoorbeeld. Al die moleculen in de lucht wisselen steeds van plek in ons lichaam, en zo zijn we absoluut onderdeel van iets dat groter is dan wij in ons dagelijks leven onder onszelf verstaan. Bomen maken zuurstof, die reizen door de lucht, en wij maken met die zuurstofmoleculen weer eiwitten die allerlei complexe functies hebben in ons lichaam. Soms zijn die connecties ook abstract: licht van een ster wat miljarden jaren heeft gereisd om onze oogbal te bereiken, of woorden in een boek, opgeschreven door een oude Griek duizenden jaren geleden, die nu nog impact kan hebben op hoe we de wereld waarnemen. Al die connecties zijn onderdeel van het extra-ego, een intergerelateerde ik, waarmee we wel in contact staan met allerlei invloeden van buitenaf, maar waarvan we onszelf op dagelijkse basis niet zo bewust zijn.

Het nut van mediteren en trippen is dat je op zulke momenten even je gebruikelijke perceptie loslaat, zodat je je verbonden kan voelen met iets wat groter is dan jijzelf. Dat geeft ruimte voor creativiteit, gevoelens van verbondenheid, en nieuwe perspectieven. Veel mensen ervaren dat als een zeer waardevolle spirituele ervaring die zingeving biedt. En dat is weer iets wat je rationeel of wetenschappelijk weer niet goed in woorden kunt brengen.

Ik kan nogmaals echt ten zeerste het boek van Jules Evans aanraden, want hij kan dit nog veel duidelijker en leuker opschrijven. Wat hij dus doet in zijn boek De Kunst van Controleverlies. Serieus een van de beste boeken die ik heb gelezen. En dat zeg ik niet vaak

 

[Mezelf]

Waarom heeft het nog steeds een persoonlijke lading, een stukje relativiteit? Zijn mijn ogen dan niet de ogen van het zonnestelsel geworden? Is mijn ziel niet gewoon één met de ziel van het zonnestelsel?

Goeie vraag inderdaad en al heb ik hier voor mezelf wel antwoord op alleen niet in woorden. Als ik met woorden dit zou moeten omschrijven zou het tekst worden vol tegenstrijdigheden en paradoxen. Dit komt dan weer dat bewustzijn an sich voorbij ruimte en tijd gaan en eigenlijk dus niet omschreven kan worden met woorden die we hebben uitgevonden in deze tijd ruimte. Dus volledig begrijpen kan ook niet met onze nu nuchtere en rationele staat met de Filter (dat psychedelica dus deels uitschakeld, het DMN) vollop in werking en dus alleen voor nu relevante informatie doorlaat.

Persoonlijke lading zou ik het niet noemen want dat is dat "ikje" in ons dat toch wel losstaat, of beter gezegd anders is, dan bewustzijn. Moeilijk dus ook en ook ik zal kijken of wat denktijd mij een betere verwoording of uitleg jou kan brengen.

Ik kan nogmaals echt ten zeerste het boek van Jules Evans aanraden, want hij kan dit nog veel duidelijker en leuker opschrijven. Wat hij dus doet in zijn boek De Kunst van Controleverlies. Serieus een van de beste boeken die ik heb gelezen. En dat zeg ik niet vaak

Nou maak je mij ook wel erg benieuwd. Wel qoutes of interviews van Jules gelezen. Misschien is dit dan eindelijk weer een boek dat wat nieuws kan brengen en me ook kan pakken door te lezen. Ik kom namelijk veel in boeken me deze onderwerpen niet echt meer iets nieuws tegen die mij echt even laat stil staan zeg maar.

 

[OtherShore]

Waar ik deze discussie mee begon, zonder het te zeggen, was het dat ik dacht dat ik een hogere staat van bewustzijn had ervaren onder invloed van LSD, maar dat ik ook dacht dat deze ervaring niet echt was, niet overeenkwam met de werkelijkheid en niet objectief was. Maar mijn aanname was dus dat een objectieve staat van hoger bewustzijn wel mogelijk was – alleen niet door middel van LSD. En dat verhaal werd voor mij bevestigd door Osho.

@Neo-Shulginist viel toen dus over mijn aanname dat mijn ervaring (en per implicatie de ervaring van anderen) niet echt was. Hoe zou je kunnen weten dat zo’n ervaring niet overeenkomt met de werkelijkheid? De aanname dat je dat weet is gevaarlijk, want daarmee denk je te kunnen bepalen wat de realiteit is voor iedereen en dan roep je jezelf dus uit tot autoriteit over anderen.

@Mezelf maakte in eerste instantie vooral bezwaar tegen mijn aanname dat je geen hogere staten van bewustzijn kunt bereiken met psychedelica. Maar, fundamenteler, bekritiseert hij ook het idee dat hogere staten van bewustzijn en de inzichten die daaruit voortvloeien algemeen geldig zijn. Ook hogere staten van bewustzijn zijn nog enigszins perspectief gebonden. Die perspectieven zijn ook niet statisch maar onderhevig aan verandering. Als je gaat denken dat je een soort objectief einddoel van spirituele ontwikkeling hebt bereikt zit je fout.

Inmiddels denk ik dat @Neo-Shulginist en @Mezelf allebei wel een punt hebben en op verschillende manieren hetzelfde punt maken. En zo kwamen er toch een aantal nieuwe inzichten naar boven:

Een staat van bewustzijn kan nooit objectief zijn — zoiets is per definitie subjectief. Het view from nowhere is onmogelijk. Zelfs het bewustzijn van een god, als hij bestaat, is niet objectief. Dat is the god trick, denken dat objectiviteit mogelijk is. En daar ben ik natuurlijk ingetrapt.

En wat betekent dat nou voor de ervaring die ik zelf had? Was die echt of niet? Nou, eigenlijk slaat die vraag nergens op, want ik heb geen toegang tot de werkelijkheid achter die ervaring, als die werkelijkheid al bestaat. Dus ik weet het gewoon niet.

Op basis van de kennis die ik had leek het me wel een hogere staat van bewustzijn, maar daar twijfelde ik ook aan. Ik dacht altijd dat hogere staten van bewustzijn objectiever waren, maar die aanname klopt dus niet, en daarom twijfel ik nu aan mijn toenmalige twijfel. Was het misschien toch een hogere staat van bewustzijn? En wat betekent hoger en lager eigenlijk precies?

Ik sta nog steeds open voor het idee dat ik in duisternis leef en dat ik ooit het licht zal zien (ik blijf een gelovig mens natuurlijk), maar feit is, ik weet gewoon niet hoe dat eruit zal zien. Dus tot die tijd zou ik voorzichtig willen blijven met aannames en met LSD. Want LSD heeft soms wel de neiging om mij te bevestigen in mijn vooroordelen.

 

[Casrus]

Mijn interesse werd gewekt toen we drugsvoorlichting kregen op de middelbare school en een ex-verslaafde ons kwam waarschuwen met een verhaal over dat hij op een gegeven moment zo van de kaart was dat hij roze olifantjes uit het stopcontact zag komen.

Toen dacht ik "Wow, kan dat?! Vet!"

Tientallen verschillende psychedelica, honderden trips en vele jaren later heb ik nog altijd geen roze olifantjes gezien 🥲

Heb je delirianten geprobeerd?

 

[Mezelf]

@Mezelf maakte in eerste instantie vooral bezwaar tegen mijn aanname dat je geen hogere staten van bewustzijn kunt bereiken met psychedelica. Maar, fundamenteler, bekritiseert hij ook het idee dat hogere staten van bewustzijn en de inzichten die daaruit voortvloeien algemeen geldig zijn. Ook hogere staten van bewustzijn zijn nog enigszins perspectief gebonden. Die perspectieven zijn ook niet statisch maar onderhevig aan verandering. Als je gaat denken dat je een soort objectief einddoel van spirituele ontwikkeling hebt bereikt zit je fout.

Wauw respect! Heb je heel mooi omschreven eigenlijk. Respect !! Natuurlijk horen er nog wat grijze tinten in maar dan zou je het ook niet zo mooi beknopt kunnen houden.

Wat me hiermee ook even te binnen schiet waar een probleempje zit bij een (laten we het zo nog maar even noemen) samādhi ervaring ?!

Is dat het vaak pas beoordeelbaar, bewust, of hier betekenis aan geven kan worden, NA deze ervaring. Waardoor het meteeen objectief , relatief wordt. Maargoed dit was even een vlugge hersenspinsel dat door me hoofd ging tijdens dit schrijven. In samādhi blijven kan niet of tenminste kan wel, maar IN die samādhi ervaring zelf, zou je niet anderen kunnen onderwijzen hierin. My 2 cents ofcourse .

In de samādhi zelf zou je in mijn ogen anderen onderwijzen totale onzin vinden aangezien je dan inziet dat die ander een deeltje van jezelf is en je dus jezelf wat wil gaan aanleren waar je je op dat moment in bevind. In samādhi.

En wat betekent dat nou voor de ervaring die ik zelf had? Was het echt of niet? Nou, eigenlijk slaat die vraag nergens op

Nee eigenlijk niet nee, maar zo wilde ik het zelf niet brengen . Gelukkig zeg je het nu zelf ..

Nee maar om serieus hier op in te gaan. Is of iets echt is ook belangrijk eigenlijk? Is deze gehele ervaring van bewustzijn wel echt? Is uberhaupt bestaan wel echt? Maakt dat het belangrijker? Als iets voor JOU echt is dan is dat toch misschien ook gewoon zo? Maar ik vraag me de waarde aan die zogenaamde "echtheid" van deze ervaringen/inzichten of spirituele ontwikkelingen?

 

[Mezelf]

En wat betekent hoger en lager eigenlijk precies?

Nou precies dat ! ... Daarom "woorden" komen nooit écht helemaal in de buurt van wat we nou bedoelen en of ervaren (hebben).

Dus tot die tijd zou ik voorzichtig willen blijven met aannames en met LSD

Ik zou voorzichtig blijven in aannames in het algemeen inderdaad en zeker ook met LSD. Maar doe dat ajb ook met idee dat een bijv samādhi niet alleen maar via 1 enkele weg of op 1 juiste manier of in 1 vorm bestaat. Want dat is dus ook een aanname, zoals ik denk dat dit zo in elkaar steekt een aanname is. Bij alles probeer ik dit bewust bij mezelf te blijven doen maar betrap me vaker dan niet erop dat ook ik snel iets als waarheid of feit neer zet, vaak onbewust. Zit hem vaak in de kleine details van woordkeuze.

Als ik heb zeg heb ingezien, stel ik dat het waar is. Maar dat hoeft helemaal niet te zijn. Of wel maar alleen voor mij. Maar zoals we eerder zeiden... Wat is waar of niet waar? Wat is hoger of lager bewustzijn.... Mooi he dit soort onderwerpen 🥰

 

[Mezelf]

Heb je delirianten geprobeerd?

Nou betwijfel ik of je daarmee roze olifantjes gaat zien (sorry @Roze Olifant ), die zijn namelijk vaak veel te lief (snel goed gemaakt hé? @Roze Olifant ), voor een deliriant.

Maar hou me ten goed hoor maar begrijp je vraag denk ik wel want met delirianten kan je wel echt degelijk dingen volledig inbeelden/fantaseren en dus ook echt zien. Waar je het bij psychedelica toch vaak over vervormingen hebt van de al aanwezige externe of inwendige prikkels.

 

[OtherShore]

Is dat het vaak pas beoordeelbaar, bewust, of hier betekenis aan geven kan worden, NA deze ervaring. Waardoor het meteeen objectief , relatief wordt.

Ja, helemaal gelijk. Het er na afloop over hebben, zoals tijdens deze discussie, zorgt ook al voor ruis en verstoringen. Om te beginnen heb je het al over een herinnering, niet de ervaring zelf, en dan moet je die ook nog omzetten in worden (!)

Maar daarom ben ik nu wel op een punt aangekomen dat ik het ‘evalueren’ van de ervaring een beetje aan het loslaten ben. En dat voelt goed. Dus daar ben ik jou en @Neo-Shulginist dankbaar voor.

Maar doe dat ajb ook met idee dat een bijv samādhi niet alleen maar via 1 enkele weg of op 1 juiste manier of in 1 vorm bestaat. Want dat is dus ook een aanname

Ja precies. Ik zag samādhi altijd als een soort eenheid met de kosmos en dat is misschien 1 form van samādhi, maar samādhi kan misschien ook een verder niet bijzonder moment zijn, dat door een bepaalde ingeving ineens transcendent wordt. Dus daar moet ik me iets meer voor openstellen door mijn ideeën over samādhi los te laten.

Natuurlijk horen er nog wat grijze tinten in maar dan zou je het ook niet zo mooi beknopt kunnen houden.

En dit snap ik heel goed ja 🙂 Ik wilde het een beetje samenvatten, maar dan gaan bepaalde nuances verloren.

 

[Mezelf]

Ja, helemaal gelijk. Het er na afloop over hebben, zoals tijdens deze discussie, zorgt ook al voor ruis en verstoringen. Om te beginnen heb je het al over een herinnering, niet de ervaring zelf, en dan moet je die ook nog omzetten in worden (!)

Maar daarom ben ik nu wel op een punt aangekomen dat ik het ‘evalueren’ van de ervaring een beetje aan het loslaten ben. En dat voelt goed. Dus daar ben ik jou en @Neo-Shulginist dankbaar voor.

Jij bedankt voor deze geweldige discussie !!! 🙏🙏🙏
(al vind ik op 1 of andere manier het woord "discussie" te negatief beladen maar je snapt wat ik bedoel)

En dit snap ik heel goed ja 🙂 Ik wilde het een beetje samenvatten, maar dan gaan bepaalde nuances verloren.

Ik had het zelf, voor Mezelf, niet beter zo beknopt kunnen verwoorden.

Namasté !

 

[Casrus]

Nou betwijfel ik of je daarmee roze olifantjes gaat zien (sorry @Roze Olifant ), die zijn namelijk vaak veel te lief (snel goed gemaakt hé? @Roze Olifant ), voor een deliriant.

Maar hou me ten goed hoor maar begrijp je vraag denk ik wel want met delirianten kan je wel echt degelijk dingen volledig inbeelden/fantaseren en dus ook echt zien. Waar je het bij psychedelica toch vaak over vervormingen hebt van de al aanwezige externe of inwendige prikkels.

Toen LSD in de mode was, neigden velen ernaar om Godsdiensten en Meditatie gebruiken gelijk te schakelen met LSD gebruik. Maar is de meditatie hallucinatie hetzelfde als die men van LSD krijgt?

 

[OtherShore]

Maar is de meditatie hallucinatie hetzelfde als die men van LSD krijgt?

Eigenlijk was dat precies mijn vraag, alleen ging ik ervan uit dat de LSD ervaring een hallucinatie was en de meditatie ervaring echt. Maar je kan het ook omdraaien natuurlijk of ze allebei bestempelen als hallucinaties. Intelligente opmerking 🙂

 

[Neo-Shulginist]

Toen LSD in de mode was, neigden velen ernaar om Godsdiensten en Meditatie gebruiken gelijk te schakelen met LSD gebruik. Maar is de meditatie hallucinatie hetzelfde als die men van LSD krijgt?

Eigenlijk was dat precies mijn vraag, alleen ging ik ervan uit dat de LSD ervaring een hallucinatie was en de meditatie ervaring echt. Maar je kan het ook omdraaien natuurlijk of ze allebei bestempelen als hallucinaties. Intelligente opmerking 🙂

Zoals ik hierboven al probeerde uit te leggen blijken die oude hippies daar dus best gelijk in te hebben. Wat meditatiesessies, psychedelische trips, en spiritueel-religieuze ervaringen met elkaar gemeen hebben is daling van de activiteit in het DMN, waardoor het brein het concept van 'ik' (het ego) niet meer actief handhaaft, en het brein decentraal gaat werken. Daardoor zijn er belangrijke kenmerken die overeenkomen: een tijdloze en onzegbare ervaring die gekenmerkt wordt door nieuwe inzichten, gevoelens van verbondenheid, creativiteit en een diepzinnige ervaring die als leidraad kan dienen om betekenis te geven aan het leven.
Zo'n ervaring is te bereiken via seks / tantra, trance, meditatie, hypnose, kunst, en ook psychedelica. Natuurlijk zijn er nuanceverschillen tussen die ervaringen, maar dat komt ook deels doordat het brein in een meer suggestieve staat komt waardoor iemand open staat voor invloeden van buitenaf. De setting speelt dus een belangrijke rol in de uiteindelijke ervaring

Even over een andere boeg, want eerder werd in dit topic al opgeworpen dat er sinds het boek van Osho ook vergaande vorderinge zijn gemaakt in wetenschappelijk onderzoek naar ego-dood.

Echt fundamenteel op dit punt is de publicatie van Carhart-Harris et al. (2014) over de werking van het Default Mode Network (DMN). Dat Default Mode Network is een vrij stabiele connectie tussen verschillende hersengebieden die samen betrokken zijn bij de productie van het ego. Even in lekentermen uitgelegd zijn er natuurlijk verschillende cognitieve functies nodig om de grenzen van jezelf te herkennen. Informatie afkomstig van de ogen, het evenwicht, de huid, en het gehoor, moet met elkaar verbonden worden en geordend volgens een idee van hetgeen wat al die informatie met elkaar verbindt. Dus het DMN verbindt hersengebieden met elkaar, ordent die informatie, en geeft zo een interpretatie van welke delen van de informatie horen bij 'ik' en welke delen van de informatie bij 'daarbuiten'.

Nu blijkt dus dat tijdens psychedelische ervaringen de activiteit in dit Default Mode Network daalt.

Oftewel: de massa van binnenkomende informatie wordt niet meer geordend, waardoor je het vermogen verliest om nog onderscheid te maken tussen jezelf en het andere. Daardoor krijg je verlies van ego, en allerlei nieuwe inputs van informatie die leiden tot verwarring maar ook creativiteit (dankzij nieuwe inzichten). Op hersenscans is dit terug te herkennen omdat hersendelen (zoals bijvoorbeeld de visuele cortex) ineens zelfstandig de binnenkomende informatie moeten verwerken, en daardoor meer decentraal connectie proberen te zoeken. Je hebt dit mogelijk ook wel eens gezien in een superbekende grafiek over toegenomen hersenconnectiviteit tijdens psychedelische trips:


Bekijk bijlage 54318
Daarin zie je verschillende hersendelen met verschillende kleuren, en de strepen zijn connecties tussen die hersendelen zoals vastgesteld tijdens hersenscans.

Het blijkt ook dat dit twee verschillende 'stable states of consciousness' zijn, die elkaar kunnen afwisselen.

De theorie van Carhart-Harris et al. (2014) is dus dat de entropie (zeg maar chaos) in het brein toeneemt omdat er geen centrale sturing meer is die bepaalt welke hersendelen wanneer met welke moeten communiceren om een eenzelvig beeld te produceren (wat het DMN doet). Daardoor neemt decentrale communicatie tussen hersendelen toe, waardoor het brein op nieuwe manieren met zichzelf gaat praten. Tegenwoordig is er dus ook een booming tak van de neurofarmacologie die onderzoekt hoe dit dan via leerprocessen leidt tot duurzame veranderingen in gedrag. Want die wetenschappers zien ook wel dat fundamentele psychedelische ervaringen vaak leiden tot verschillen in gedrag en denken. Blijkt dus dat psychedelica inderdaad een proces aanwakkeren wat 'neuroplasticiteit' wordt genoemd. De bestaande neuronen in het brein blijken nieuwe verbindingen te groeien met naastgelegen neuronen, en dat soort nieuwe shortcuts maken het makkelijker om de nieuwe inzichten weer op te roepen.

Kijk, nou wil ik dit niet allemaal te plat slaan met allerlei beta-wetenschappelijke inzichten, want dat is ook slechts een perspectief. Details over biochemische processen gaat ons vermoedelijk nooit echt wat leren over hoe het is om betekenis of waarde te ervaren. Maar ik vind dit soort wetenschappelijke inzichten wel een fundamenteel begrip geven over wat nou het verschil in bewustzijn is tussen ego en extra-ego. We kunnen er namelijk onderdelen van meten.

Frontiers | The entropic brain: a theory of conscious states informed by neuroimaging research with psychedelic drugs

Entropy is a dimensionless quantity that is used for measuring uncertainty about the state of a system but it can also imply physical qualities, where high e...

www.frontiersin.org

 

[Mindless]

Vrij simpel: ik denk dat zoiets niet gebeurt.

Wat kan gebeuren is dat het concept van het ego verdwijnt, waardoor je geen onderscheid meer maakt tussen jezelf en dat wat daarbuiten ligt. Dat is wat anders dan universeel bewustzijn dat alom aanwezig is. Ook al kan je ervaring het idee geven dat je overal was. Dat lijkt me een logisch gevolg van dat je niet meer weer waar de grenzen van jezelf zijn. Want hoe kan je jezelf lokaliseren als je niet weet waar je begint of eindigt?
Je zou wat mij betreft het dus beter kunnen hebben over 'veelomvattend'. Het gaat om extra-ego maar niet universeel ego.

Doet me denken aan iets wat Rupert Spira zei hierover:

Wat als je een foto maakt van een object, laten we zeggen: een vaas met bloemen. Je ziet op de foto dan een beeld van die vaas met bloemen, met kleuren en vormen.

Maar wat nu, als je hypothetisch gezien van letterlijk élk mogelijk standpunt een foto van deze zelfde vaas met bloemen zou maken en deze allemaal over elkaar heen zou leggen en er 1 beeld van zou maken? Wat zou je daarop dan zien?

Niets.

Geen kleuren, geen vormen.


Mijn opvatting hierover:

Ondanks dat er geen kleuren en vormen te zien zijn, heeft dit niets álle kleuren en vormen in zichzelf. Het is puur wit licht.

Teruggrijpend op Huxley:


Bij een ego-dood ervaar je een ongefilterde massa van informatie die je eigen perspectief overstijgt. Maar dat bevat nog niet alle perspectieven, en zeker niet een coherent begrip van alle mogelijke perspectieven tegelijkertijd. Dat is althans het deel van Mind at Large wat ik nogal ongeloofwaardig vind. Ik zou echt niet weten hoe die informatieoverdracht tussen het ik en het alles dan precies zou moeten plaatsvinden.

Als een prisma:



Het witte licht (door het hoofd gezien als niets, door het hart gezien als alles) komt de geest (die fungeert als de prisma) binnen die dit licht refracteert tot beelden van kleuren en vorm die we als zodanig zien. Elk van deze beelden is een gelimiteerde representatie van het pure witte licht.

Mijn opvatting hierover is dat het universele er in ligt dat wanneer men stopt met het kijken naar het gerefracteerde geprojecteerde beeld en zichzelf weer kent als het witte "licht" zelf, vervolgens dit witte licht het gerefracteerde beeld overstemt. Met andere woorden: er wordt (zonder twijfel) gezien dat álles gemaakt is van hetzelfde "spul" dat je zelf bent.

Nou het lijkt me niet dat je tijdens of na een trip of meditatiesessie ineens het volledig besef hebt van de belevingswereld van een 14-jarig jongetje in Kenia die lijdt aan ondervoeding. Dus is het bewustzijn dan universeel? Nee, lijkt me niet. Ik snap ook niet waarom het dan ineens uni-verseel moet zijn (allesomvattend) en niet multi-verseel of extra-verseel (meeromvattend dan het gebruikelijke ego). Ik vind dat ook nogal een absurd harde claim, dat je dan ineens begrip hebt van alles. Lijkt mij schier onmogelijk.

Middels de geest (hier bedoelend: de prisma van hierboven) is er maar 1 gedachte tegelijk mogelijk. Wie weet kunnen sommigen zich verplaatsen naar het standpunt van bijvoorbeeld dat 14-jarige jongetje in Kenia, maar dan verliezen ze het standpunt dat ze daarvoor hadden, zolang ze dat standpunt van dat jongetje hebben.

Ondertussen echter, zijn ze al die tijd ononderbroken het allesomvattende witte licht dat het standpunt van zichzelf ziet, alsook het standpunt van het 14-Jarige jongetje (en alle andere standpunten) én waarvan élk gerefracteerd geprojecteerd beeld gemaakt is. De onderliggende realiteit van alle kleuren (en vormen) is het witte (onzichtbare) "licht".

Okay @Neo-Shulginist je kan de werking van LSD heel goed uitleggen en inmiddels zou ik ook zeggen dat een ervaring nou eenmaal een ervaring is — het heeft niet zoveel zin om een onderscheid te maken tussen echte en niet echte ervaringen. Maar waar het mij om gaat is dit:

Wat gebeurt er nou precies tijdens een trip? Kun je tijdens een trip één worden met het universele bewustzijn of niet? En als niet (en daar gaan we allebei op onze eigen manier vanuit), is LSD dan op de lange termijn bevordelijk voor eenwording of niet?

Je kunt niet 1 worden met universeel bewustzijn. Universeel bewustzijn is al alles, inclusief jezelf. Wat LSD kan doen, is je helpen los te laten van de patronen van gelimiteerde geprojecteerde projecties en terug te komen naar het standpunt van universeel bewustzijn, dat je al bent.

 

[OtherShore]

Goed dat je weer terug bent @Mindless Ik heb je gemist

 

[Mindless]

Goed dat je weer terug bent @Mindless Ik heb je gemist

Ik had even een pauze nodig, maar het begon weer te kriebelen.

Wat een warm welkom.

 

[OtherShore]

Je kunt niet 1 worden met universeel bewustzijn. Universeel bewustzijn is al alles, inclusief jezelf. Wat LSD kan doen, is je helpen los te laten van de patronen van gelimiteerde geprojecteerde projecties en terug te komen naar het standpunt van universeel bewustzijn, dat je al bent.

Het gevoel dat ik had tijdens de trip die ik hierboven beschreef was dat ik alle bewustzijnen omvatte en in principe het perspectief van elk bewustzijn in kon nemen ook al kon ik niet alle bewustzijnen tegelijk aannemen in al hun specificiteit, omdat ik dan de focus verloor (ik kon er wel heel veel tegenlijk aannemen, maar zeker niet alle). De grenzen tussen mijn individuele bewustzijn en dat van anderen waren dus vervaagt en ik voelde dat we in principe één waren. Verder had ik ook het gevoel dat alle bewustzijnen in mijn bewustzijn waren en dat ik daarom op elk bewustzijn in kon zoomen als ik dat wilde. Zoiets. Moeilijk uit de drukken in woorden. Ik weet niet of universeel bewustzijn voor deze ervaring de juiste naam is. Het voelde veelomvattend.

Mooie gelijkenis trouwens van Rupert Spira.

 

[Mindless]

Het gevoel dat ik had tijdens de trip die ik hierboven beschreef was dat ik alle bewustzijns omvatte en in principe het perspectief van elk bewustzijn in kon nemen ook al kon ik niet alle bewustzijnen tegelijk aannemen in al hun specificiteit, omdat ik dan de focus verloor (ik kon er wel heel veel tegenlijk aannemen, maar zeker niet alle). De grenzen tussen mijn individuele bewustzijn en dat van anderen waren dus vervaagt en ik voelde dat we in principe één waren. Verder had ik ook het gevoel dat alle bewustzijnen in mijn bewustzijn waren en dat ik daarom op elk bewustzijn in kon zoomen als ik dat wilde. Zoiets. Moeilijk uit de drukken in woorden. Ik weet niet of universeel bewustzijn voor deze ervaring de juiste naam is. Het voelde veelomvattend.

Mooie gelijkenis trouwens van Rupert Spira.

Er zijn meerdere mensen met deze ervaring. Je hoort het ook veel bij mensen met NDE's.

Super interessant allemaal!

Zoals gezegd ligt voor mij het universele erin dat alles gemaakt is van hetzelfde "spul". Het is overal. Niet dat je per se op elk moment een kijkje kan nemen in elk van de andere huidige (en geweeste en toekomstige) standpunten, al is dat wellicht potentieel wel mogelijk.

De vorm is ondergeschikt aan de vormloze realiteit waarvan die vorm gemaakt is. De kleur is ondergeschikt aan de kleurloze realiteit waarvan die kleur gemaakt is.

Al is het wel super interessant hoe sommigen vertellen dat ze andere standpunten in konden nemen. Persoonlijk heb ik dat niet ervaren, al heb ik misschien iets verwants ervaren op LSD waarbij de vriend waarmee ik tripte en ik soms niet wisten welke gedachte nou van onszelf was en welke van de ander. Het leek in elkaar over te lopen en meermaals zeiden we precies hetzelfde tegelijk.

 

[mandragora]

Ik had even een pauze nodig, maar het begon weer te kriebelen.

Wat een warm welkom.

Hi! Wat fijn dat je terug bent!
Ik heb jou en je aanwezigheid hier enorm gemist.
Blij dat je ok bent!

 

[Mezelf]

Ik had even een pauze nodig, maar het begon weer te kriebelen.

Wat een warm welkom.

Ja we maakte ons al zorgen en is zelfs in het modteam besproken of er een manier was je te contacten haha. Fijn dat je er weer bent man. Ik hoop alles goed en wel!?

 

[Mindless]

Ja we maakte ons al zorgen en is zelfs in het modteam besproken of er een manier was je te contacten haha. Fijn dat je er weer bent man. Ik hoop alles goed en wel!?

Ja het gaat goed met me, met uitzondering van rugpijn eigenlijk.

Had niet zo moeten vertrekken achteraf. Ik merk dat veel mensen over me inzaten en dat was niet nodig geweest als ik gewoon had gezegd waarom ik hier even weg moest en dat ik dus even een pauze zou gaan nemen van DF.

De reden is dat hier soms rationele discussie niet mogelijk is. Dat sommige dingen hier zo gevoelig liggen dat er (imo vanuit een bepaalde ideologie) niet over gesproken mag worden. Zo zit ik niet in elkaar. Als de intentie niet verkeerd is, moet alles bespreekbaar zijn, is mijn instelling.

Ik kon daar niets mee en had er even geen zin meer in. Maar ik had dat wel even kunnen aangeven. Excuses daarvoor aan iedereen die over me inzat.

Ben erg blij met het warme welkom en natuurlijk is DF ook awesome op zoveel manieren. Had alleen even tijd voor mezelf (kleine m ) nodig. Ook mede omdat ik een beetje te verslaafd aan DF was.