Tripreport v/d Maand Nu. Het meest significante moment ooit

[Mindless]

Wie? - Ik alleen. Man, 32 jaar. 188cm/~70KG
Wat? - ~100 µg 1P-LSD
Waar? - Thuis
Wanneer? - 27-5-2016 ~11:30 uur

Misschien een beetje kort op de vorige keer, maar gisteren kreeg ik weer de kriebels om te gaan trippen. Mede doordat het zulk mooi weer was natuurlijk en ook omdat ik benieuwd was naar hoe een normale dosering 1P-LSD zou bevallen. Een paar weken geleden heb ik 1P al voorzichtig afgetast om te kijken hoe ik erop zou reageren. 1x 1/4 zegel en een week later 1/8 zegel om een gepaste 'microdose' te ervaren. Deze ervaringen bevielen beide goed en ik merkte op dat 1P net zoals ALD-52 sterk op LSD lijkt, tenminste: op die lagere doseringen. De echte test was natuurlijk om een trip-dosering te nemen. Ik zal het report hierover opdelen in een gedeelte waarin ik min of meer objectief over de stof uitweid en een gedeelte waarin ik puur mijn subjectieve ervaring beschrijf. Dus zoals je wilt een perspectief vanuit het verstand en een perspectief vanuit het hart.


Verstand

Voor degenen die geïnteresseerd zijn in de "objectieve" werking van 1P-LSD, voornamelijk in vergelijking met LSD.
Ik kan alvast vertellen dat 1P-LSD ook met een normale dosering erg veel overeenkomsten heeft met LSD (en dus ook ALD-52). Toch ben ik niet helemaal in dezelfde mate als met ALD-52 overtuigd dat je in feite de LSD-ervaring krijgt met deze analoog. Er waren een paar opmerkelijke verschillen. Deze verschillen waren niet enorm. De ervaring leek nog steeds meer op die van LSD, dan op elke andere drug die ik ken (met uitzondering van ALD-52 dan natuurlijk). Bij ALD konden de minieme verschillen (met LSD) makkelijk verklaard worden door variatie in set/setting. Sommige onderlinge LSD trips van mij verschilden namelijk meer van elkaar dan sommige ALD trips vergeleken met LSD trips. Bij 1P echter lijkt de stof zelf iets anders te werken. Echt objectief kan ik dat natuurlijk niet beweren, het blijft subjectief kijken en vergelijken, maar toch.

Om ongeveer 11:30 uur neem ik de zegel in. Helemaal geen smaak te bekennen, niet eens een beetje. Dat is in ieder geval altijd al een goed teken. Ik laat de zegel zoals altijd ongeveer 20 - 30 minuten in mijn mond en beweeg hem wat heen en weer onder en boven mijn tong. Daarna slik ik hem door. Ongeveer een kwartier na doorslikken voel ik de bodyload opkomen. Net als met LSD en ALD een nerveuze lichamelijke spanning. Vrij ongemakkelijk, maar ik heb dit altijd met deze groep psychedelica en denk er dus verder niet teveel van. Als ik er me niet teveel op focus, dan stoort het niet echt. Het is niet echt sterker of minder sterk dan bij zijn aanverwanten. Ergens rond dit tijdstip ben ik op mijn balkon gaan zitten. De zon staat nog net op mijn balkon, dus ga ik lekker rustig op mijn bank zitten in het zonnetje, genieten van het mooie weer en alle bootjes die langs komen varen.

Even later, ik schat rond 12:30 uur komen er subtiel visuals opzetten. Dezelfde soort visuals als met LSD/ALD: veel paarse en groene kleuren, die zich als overlays vormen over mijn zicht. Patronen die zich als rasters over en om objecten heen vormen en daarop ronddraaien en 'morphen' naar andere patronen. Ook de al aanwezige objecten zoals bomen veranderen van vorm. Het is vaak alsof er een soort ruitjes of oogjes ontstaan in de takken van de bomen. Takken die dicht bij elkaar komen smelten aan elkaar vast en laten weer los als de takken verder van elkaar verwijderd zijn. Ik zit zo denk ik een uur lang deze visuals te bekijken, ondertussen ook rustig genietend van de zon die er nog over is op mijn balkon en het lekkere briesje die de hitte nog dragelijk maakt. Wat opvalt, is dat de visuals best subtiel blijven. Rond deze tijd had ik met ALD altijd al veel meer intense nadrukkelijk aanwezige visuals. Nu blijft het allemaal redelijk transparant. Ik merk ook op dat de bodyload tegen dit tijdstip zo goed als verdwenen is, iets wat bij mij bij LSD en ALD eigenlijk nooit echt gebeurd. Maar wat me het meeste opvalt, is dat ik nooit het gevoel krijg dat ik vanzelf de diepte in wordt geleid door de substantie. Bij LSD/ALD heb ik dat normaal ook niet zo heel erg sterk (in tegenstelling tot psilocybine), maar er is dan altijd wel iets van een gevoel dat ik vanzelf de diepte in ga als ik gewoon stil ga zitten. Nu zal alles van mezelf moeten komen, maar omdat ik trip om de diepte in te gaan, zal dat dus ook gebeuren.

(Het vervolg in een volgend bericht, omdat ik blijkbaar over de 15000 woorden zit haha)

 

[Mindless]

Hart

Voor zover dus mijn min of meer objectieve beschrijving van mijn 1P-LSD ervaring. Gelukkig maar, want mijn fascinatie voor dat wat voorbij verstand ligt is oneindig groter. mile: Wel een waarschuwing voor degene die zover is gekomen, maar die voorkeur niet deelt: Vanaf hier gaat het wazig worden, zelfs voor mijn doen. Je bent gewaarschuwd.

Ik kijk omhoog naar de blauwe lucht bij mij voor huis en zie vogeltjes vliegen tussen de bomen. Koolmeesjes die met een sierlijke boog van de ene naar de andere boom vliegen. Een prachtig gezicht dat me moeiteloos uit denken haalt. Het is zo overduidelijk: natuur is niet logisch. Ik zie dat schoonheid in de natuur een hogere waarheid is dan logica, puur om het feit dat een vogel niet de kortste route neemt van de ene naar de andere boom. Het verstand kan alle redenen bedenken om te verklaren waarom het toch logisch is dat een koolmees in een boog vliegt, maar laten we - voor nu - even niet daar naar luisteren. Niet zeggen dat het verstand het verkeerd heeft, maar tijdelijk het verstand even op pauze zetten en kijken wat er gebeurd. Verderop zie ik andere vogels vliegen. Meeuwen, kauwen, zwaluwen. En allemaal hebben ze een eigen manier van vliegen. Ik zie dat hun manier van vliegen letterlijk een patroon is. Zoals een visuele weergave van een geluidspatroon. Exact op die manier vliegen vogels ook door de lucht. Door die observatie begin ik de patronen zelf in de lucht te zien. Een aantal trips geleden zag ik dit voor het eerst: Door lang genoeg naar de lucht te kijken, worden daarin patronen zichtbaar, waarlangs vogels vliegen. Op die manier kan ik zien waarlangs een vogel zal vliegen vóórdat de vogel op dat punt in de lucht is aangekomen. Met name het patroon van de zwaluwen is enorm intrigerend, omdat het zo complex is. De zwaluw vliegt in een bepaald patroon en hopt dan als het ware over in een ander patroon. Aan de oppervlakte lijkt het pure willekeur, maar dieper gezien is er een orde te ontdekken in dit fenomeen. Een orde die fungeert volgens de gouden ratio.

Daarna wend ik mijn blik op het water voor huis en de bootjes die langsvaren. Ik vind het prachtig om mensen te bekijken. Dat doe ik normaal (nuchter) al vaak, maar psychedelica maakt dit nog zoveel interessanter. De 1P zorgt er net als LSD/ALD voor dat mijn zintuigelijke waarneming enorm wordt versterkt. Ik kan letterlijk de energie van een persoon van hem/haar aflezen in deze staat. Niet dat ik zijn/haar gedachten kan lezen of zo, maar ik voel op welk niveau van bewustzijn een persoon is. Ik zie bijvoorbeeld een moeder in een bootje haar zoontje insmeren met zonnebrandcrème. Haar hele 'aura' (ik ben niet zo van dat woord...) is licht, open. Ze heeft geen muur om zich heen, maar geeft haar wezen aan de wereld. Niet alleen aan haar zoontje, maar aan alles om haar heen.

Maar ik zie ook mensen die niet open zijn. Mensen die op een lage frequentie/energie zitten. Maar beter en exacter is om te zeggen: mensen die een lage frequentie/energie zijn. Zij worden gezien alsof ze in een soort bubbel zitten. Niet hier in het moment, maar in hun eigen egocentrische wereld. Een specifiek geval is weerzinwekkend: Ik zie een bootje langskomen met 4 jongeren. Achterop staat een jongen op macho wijze met benen wijd met een biertje in zijn hand luid te roepen naar zijn vrienden. Op autoritatieve wijze laat hij zijn aanwezigheid gelden. Het is niet genoeg dat hij lekker in het zonnetje aan het bootje varen is. Nee, iedereen moet weten dat hij eraan komt. Ik zie ineens duidelijk dat dit ego denkt dat hij het middelpunt van het universum is. Dat iedereen er in feite is om hem te dienen. In feite denkt het ego dat het God is. God als een autoritatieve macht weliswaar. Zou dit zijn waarom we God in het geloof afschilderen als een autoritatieve macht? Creëeren we zo God in ons evenbeeld, in plaats van dat God ons in zijn evenbeeld creëert? Het ironische is dat ik weet dat het werkelijk God is die daar staat te schreeuwen in die boot. Maar God die slaapt, die zijn eigen wezen vergeten is en bevestiging van zijn wezen en dus zijn identiteit zoekt in de wereld om hem heen. Als God zag dat hij God was, dan had hij gezien dat de ander ook God is en dat autoriteit over de ander absurd is.

En hij is niet de enige. Dit is wat we allemaal doen, in meer of mindere mate. We zoeken als ego's bevestiging van ons wezen in de wereld om ons heen. 'Ik weet niet wie ik ben, dus ik verzin een identiteit en jij moet die identiteit terug bevestigen aan mij, dan zal ik jouw identiteit terug bevestigen aan jou'. Dat is het spelletje dat we hier spelen. De meeste mensen die ik voorbij zie komen zijn neurotisch. Er is een patroon van gedrag die het werkelijke wezen heeft overgenomen. Ik zie hiervan een extreem voorbeeld wanneer een man in een bootje langs komt varen. De man praat in zichzelf en beweegt mechanisch als een soort robot. Ik zie dat er niemand aanwezig is. Het is slechts het patroon, het wezen daaronder is volledig bewusteloos. Dit is slechts een schil van een mens. De horror van dit tafereel grijpt me aan. Want ondanks dat onbewustheid de afwezigheid is van bewustheid, wordt onbewustheid ervaren. Hoe is het om het onbewuste patroon te zien, maar er niet uit kunnen ontsnappen en niet weten of er ooit aan te ontsnappen zal zijn? Compleet gevangen zijn door illusie. Gekte, mijn grootste angst.

Ondertussen is de temperatuur flink gestegen. Ik zie dat dit invloed heeft op hoe ik de wereld ervaar. Wanneer de temperatuur stijgt, komt er een gegeven moment dat mijn gedachten zeggen 'dit is mijn grens, nu is het niet lekker meer'. Wanneer ik die gedachte geloof, is er een verandering in mijn bewustzijn. Vanaf dan is er geen acceptatie van het moment meer, maar een wachten op het moment dat de temperatuur weer koeler is. Ik zie het ook aan de gezichten van sommige mensen buiten. Een ernstigheid en een ergernis valt er vanaf te lezen. Veel mensen zijn inmiddels al rood als kreeften. Kom dan uit die zon denk ik, dit is niet goed voor je. Maar wij mensen weten soms gewoon niet wat goed voor ons is. Is het leuk om in de bloedhete zon te verbranden? We vertellen onszelf van wel, maar is het dat echt? Het is net als met vele andere dingen steeds de extremen opzoeken. Hetzelfde als met drugs: 1 biertje is lekker, dus 10 is lekkerder toch? Dat is werkelijk hoe sommige mensen redeneren. Maar is het écht beter/lekkerder? Of vond je iets in dat ene biertje dat je wanhopig probeert te zoeken in meer biertjes, vervolgens niet vindt, maar toch elke keer weer probeert te zoeken in die richting? Ik herken dit neurotische gedrag in mezelf. Ik zoek altijd weer op dezelfde plek, ook al weet ik dat het daar niet is te vinden.

Over alcohol gesproken: Dit is een gigantisch probleem in onze maatschappij. Veel meer nog dan de meeste mensen zich beseffen. Alcohol is een toegang tot de lagere dimensies. Als jij alcohol drinkt, stel je jezelf open voor zeer lage, demonische energie. Ding, ding, ding, daar gaat je zweverigheid alarm af zeker? Maar om dit nader toe te lichten: demonische energie of demonen zijn niet absoluut echt. Ze zijn slechts zo "echt" als je lichaam, je moeder, je vriendin, je auto, je huis, enzovoort. Probleem is dat de meeste mensen denken dat deze dingen absoluut echt zijn en demonische energie kan voor hen dus ook voelen als iets dat absoluut echt is. Al deze dingen zijn slechts relatief waar, maar ze zijn waar in hun eigen context. Ik zie demonen niet als echt bestaande entiteiten, maar net als de vogels in de lucht als een specifiek patroon/frequentie. Het zijn eerder gedachten dan dingen. Maar wat er dan gebeurd wanneer je alcohol drinkt, is dat je bewustzijn ónder je verstand zakt. Je hebt geen last van zorgen over je persoonlijke leven, maar voelt je super en relaxed. Maar je problemen zijn niet echt weg. Het is slechts zo dat je ze niet meer ziet. Maar op het moment dat je ze niet meer ziet, is wanneer de demonische energie toeslaat. In tegenstelling tot jezelf hebben deze demonen geen bestaan, geen 'zijn'. Op de een of andere manier "weten" ze dat en "stelen" ze jouw 'zijn', jouw 'wezen' wanneer jij niet thuis bent. Door middel van bedrog, verleiding, verlangen, angst overtuigen ze jou om in onbewustheid te vallen. Uiteindelijk zijn deze demonen niets anders dan je eigen ego, dat zichzelf in stand wil houden. Maar met alcohol in je systeem is er geen "winnen" van het ego. Ik heb lange tijd gedacht dat 1 of 2 biertjes geen kwaad kan. Ik had het verkeerd. Ook met 1 biertje open je jezelf meteen al in bepaalde mate voor demonische onbewuste energie. Voor mij is het voor nu in ieder geval over. Ik denk dat iemand die echt stevig gegrond is in zijn eigen 'zijn' zonder problemen een biertje zou kunnen drinken, maar dat ieder ander grote risico's neemt door dat te doen. Iedereen moet zelf weten wat 'ie doet, ik wil hier geen preek houden. Maar ik wilde dit hier toch even kwijt, gezien het verwoestende effect van alcohol op onze maatschappij.

Ergens tijdens de trip (weet niet meer wanneer) volgde iets dat ik niet eerder heb meegemaakt tijdens eerdere trips. Op een gegeven moment ga ik naar de wc en stap daarna de douche in om mijn handen te wassen. Ik zie mezelf hierbij in de spiegel en bedenk me dat ik nog nooit echt lang in de spiegel heb gekeken tijdens trippen. Eerder vond ik dat een beangstigende gedachte en keek ik slechts even. Maar nu wilde ik toch eens weten hoe dat is. Kort gezegd: gestoord... Ik ging staan en keek mezelf een aantal minuten recht aan in de spiegel. Eerst waren er vooral oppervlakkige vervormingen en patronen op mijn gezicht, niet heel bijzonder. Maar niet heel veel later zag ik mijn gezicht veranderen. Ik zag letterlijk mijn gezicht in heel andere gezichten veranderen en steeds sneller overgaan in andere gezichten. Mannelijke gezichten, vrouwelijke gezichten, gezichten van verschillende rassen, zelfs gezichten die niet menselijk waren... En het meest rare was dat het niet mijn gezicht was vervormd tot een vrouwelijk of bijvoorbeeld aziatisch gezicht, maar echt totaal andere gezichten waarin ik mezelf helemaal niet meer herkende. Het was eerder alsof een ander terugkeek. Het voelde heel alien aan. Ik heb geen idee wat het betekent, maar het was erg fascinerend...

Later ben ik weer op mijn balkon gaan zitten en kijk ik naar de bomen, de lucht en het water. Ik laat de gedachten, de inzichten gaan en laat de natuur mij het moment in leiden. De relativiteit van het verstand maakt plaats voor een simpel ervaren. Simpelweg zijn met alles wat is in dit moment. Er is een niet te negeren gevoel van significantie. Het is letterlijk het gevoel dat dít moment het meest significante moment ooit is. Maar we zijn gewend geraakt om de inhoud van dit moment te verwarren met het moment zelf. Het moment is in werkelijkheid het nu, wat je eigen bestaan, je eigen wezen is. Het wezen waarin het universum verschijnt en verdwijnt. Ik zie dat letterlijk alles in mij is. En als alles in mij is, dan is het geen kwestie meer van wel of niet willen accepteren van de 'ander'. Dan is het een kwestie van moeten accepteren door het simpele gegeven dat als ik niet accepteer wat in mij is, ík daar de prijs voor moet betalen. Het wonder is dat als ik de "ander" accepteer als mezelf, de kwaliteit van mijn ervaring drastisch veranderd. Alles wordt intens levendig, intens kleurrijk. En bovenal is er een gevoel van significantie. Dat er iets is waar je nu al stijl van achterover slaat, maar waarvan je weet dat je alleen nog maar het topje van de ijsberg ziet.

Na een lange tijd mensen en inzichten observeren, loop ik rond etenstijd naar de keuken. Omdat ik een uitsteller ben, staat er nog een berg afwas op het aanrecht. Iets in me zegt, doe het nú. Ik pak het afwasbakje erbij en begin af te wassen. Mijn aandacht is volledig bij het afwassen. Niets anders dan dat bestaat in dit moment. Zelfs het neerleggen van een vork gebeurd met uiterste aandacht. Mijn bewegingen zijn vaak mechanisch, maar niet nu. Nu beweegt mijn hand sierlijk en vloeiend. Normaal trillen mijn handen, maar nu is daar niets van te zien. Ik zie dat ook het afwassen, ook dit simpele moment het meeste significante moment ooit is.

Na het afwassen doe ik de achterdeur open om de afgekoelde lucht door het huis te laten waaien. Eerder heb ik een wit doek opgehangen op mijn balkon om de warmte van de zon wat buiten te houden. Het is nu vroeg in de avond en het rumoer van de dag is gaan liggen en maakt plaats voor zo'n typische stilte van een zomeravond. In de kreukels van het doek zie ik een berglandschap verschijnen met daarboven een lucht met wolken en in het midden de zon die hoog en precies in het midden door het doek schijnt. De wind achter het doek laat het kleed bewegen en het is alsof het met me spreekt. Heel ver in de verte hoor ik een soort hoorn instrumenten die ook net zo goed stemmen zouden kunnen zijn. Maar er is geen betekenis, alleen intentie: liefde. De stemmen zijn geen fysiek geluid, het komt van diep in mij. Ik weet meteen dat het is wat mensen bedoelen als ze het over engelen hebben. Het lijkt los van me te staan, maar er is ook een diep weten dat het mezelf is. Ook weer Nu: het meest significante moment ooit.

 

[StimsalaBanne]

Wow! Klinkt als een machtige ervaring, en wat kan jij beeldend schrijven zeg! O.o

 

[Mindless]

Dankjewel Sanne!

 

[ZERO-]

Nice, tof geschreven! Ben je de hele middag op dezelfde plek blijven zitten? Haha

 

[Mindless]

Haha, zowat wel ja. Ik stond op een gegeven moment op het punt om te gaan fietsen, maar de zon was zo fel en ik was vrijdag al bijna verbrand, dus toch maar niet gedaan. Ik was wel energiek, maar niet zo erg als met LSD of ALD-52 (moeten ze echt eens een catchy naam voor verzinnen...) Dus ik kon prima rustig op dezelfde plek blijven zitten.

 

[Lysergine]

Interessant rapport!

Vind je dat LSD en zijn analogen (op AL-LAD na misschien) tot de meest inzichtgevende/therapeutische middelen behoort?

 

[ZERO-]

En hij is niet de enige. Dit is wat we allemaal doen, in meer of mindere mate. We zoeken als ego's bevestiging van ons wezen in de wereld om ons heen. 'Ik weet niet wie ik ben, dus ik verzin een identiteit en jij moet die identiteit terug bevestigen aan mij, dan zal ik jouw identiteit terug bevestigen aan jou'. Dat is het spelletje dat we hier spelen. De meeste mensen die ik voorbij zie komen zijn neurotisch. Er is een patroon van gedrag die het werkelijke wezen heeft overgenomen. Ik zie hiervan een extreem voorbeeld wanneer een man in een bootje langs komt varen. De man praat in zichzelf en beweegt mechanisch als een soort robot. Ik zie dat er niemand aanwezig is. Het is slechts het patroon, het wezen daaronder is volledig bewusteloos. Dit is slechts een schil van een mens. De horror van dit tafereel grijpt me aan. Want ondanks dat onbewustheid de afwezigheid is van bewustheid, wordt onbewustheid ervaren. Hoe is het om het onbewuste patroon te zien, maar er niet uit kunnen ontsnappen en niet weten of er ooit aan te ontsnappen zal zijn? Compleet gevangen zijn door illusie. Gekte, mijn grootste angst.

De persoonlijkheid van iemand als schil, met bewustzijn als kern, begin ik ook steeds meer te zien, eigenlijk echt heel logisch. Bizar als je het zo even helemaal loskoppelt van elkaar.

 

[Mindless]

Interessant rapport!

Vind je dat LSD en zijn analogen (op AL-LAD na misschien) tot de meest inzichtgevende/therapeutische middelen behoort?

Een van de ja. Psilocybine ook, maar die op een heel andere manier. LSD en aanverwanten lijken heel erg gericht op de menselijke psyche. Psilocybine brengt je veel meer de natuur in en is soms ook heel erg alien. LSD is voor mij helemaal niet zo alien. Beide zijn heel erg therapeutisch, maar ook heel anders dus.

Ik heb trouwens lang niet alle psychedelica gedaan die er is.


Zero,

Als je het begint te zien, ga je het steeds meer zien.

 

[De Dunne]

Wow! Klinkt als een machtige ervaring, en wat kan jij beeldend schrijven zeg! O.o

Ja de rapporten van Mindless zijn altijd een plezier om te lezen! Deze ook weer! Geweldig om te lezen. Het lijkt weer een mooie ervaring.

 

[Eik]

Prachtig report Mindless! Bedankt voor het delen...

 

[Mindless]

Thanks mensen!

 

[somango]

Wat een mooi report! Als er ooit een boek van drugsforum zou komen met tripreports, zou deze boven aan staan

 

[Psychedelibee]

Mooi geschreven weer hoor Mindless! Nu ik dit lees bedenk ik me, dat ik nog steeds een tripreport van de week ervoor moet schrijven.

 

[Mindless]

Niet zo mijn ego strelen somango. Maar bedankt.

Ja ik zit nog steeds op je report (en die van Tijdloos) te wachten Bee. Kun je het nog wel goed voor de geest halen?

 

[Psychedelibee]

Ja ik zit nog steeds op je report (en die van Tijdloos) te wachten Bee. mile: Kun je het nog wel goed voor de geest halen?

Niet alle details wellicht, maar de belangrijkste dingen nog wel in ieder geval.

Ik bedenk me net dat de verschillen die jij heel duidelijk tussen 1P-LSD en LSD/ALD-52 ervaart, ik die juist tussen ALD-52 en LSD ervaarde. Met name ook dat ik echt zelf de diepte in moest bij ALD-52 in tegenstelling tot LSD.

 

[Mindless]

Viel mij ook al op ja. Ik denk wel dat meerdere trips nodig zijn voor een goed beeld.

 

[KropSla]

Wow, echt heel mooi onder woorden gebracht. Bedankt voor het delen.

 

[Moestuinier]

Liep wat achter op reports lezen maar dit overtreft wederom elk report @Mindless !! Prachtig omschreven. Het 1ste report van 1P-LSD die zo goed verwoord is. Congratz!

 

[Psychedelibee]

Ik denk wel dat meerdere trips nodig zijn voor een goed beeld.

Dat zeker, 1 trip is niet genoeg om een goed beeld van een stof te krijgen.

 

[Roze Olifant]

Iedere keer als ik hier weer even afwezig ben besluit ik om weer vaker terug te komen. Heerlijk om 's avonds op de bank, kat op schoot, met een theetje dit soort prachtige reports te lezen. We zijn niet anders van je gewend maar het is weer een pareltje!

Boeiend, je beschrijving over alcohol. En het stukje over hoe je je eigen gezicht zag. Ik herken het heel erg, dat tijdens trips niet (of slechts snel) in de spiegel durven kijken. Vond je het beangstigend? Of enkel en alleen boeiend?

 

[Mindless]

Iedere keer als ik hier weer even afwezig ben besluit ik om weer vaker terug te komen. Heerlijk om 's avonds op de bank, kat op schoot, met een theetje dit soort prachtige reports te lezen. We zijn niet anders van je gewend maar het is weer een pareltje!

Boeiend, je beschrijving over alcohol. En het stukje over hoe je je eigen gezicht zag. Ik herken het heel erg, dat tijdens trips niet (of slechts snel) in de spiegel durven kijken. Vond je het beangstigend? Of enkel en alleen boeiend?

Sorry, ik had je post destijds blijkbaar niet gezien.

Thanks! Deze keer was het eigenlijk alleen maar boeiend om in de spiegel te kijken. Maar ik heb ook wel tijden gehad dat dit zeker heel beangstigend was om te doen. In de tijd dat ik een nogal duistere kant van mezelf ontdekte. Toen was ik bang dat er een of andere duivel terug zou kijken, omdat ik tijdens trippen toen vaak in de lagere dimensies terecht kwam. Na gezien te hebben dat dat slechts projecties van mezelf zijn, is het makkelijker om weer gewoon te verkennen zonder daar bang voor te zijn.

 

[Fenrir]

@Mindless
Ik heb al een paar keer op het punt gestaan te reageren, maar er is zoveel om op in te gaan dat ik het steeds uitstel.

Binnenkort zal ik inhoudelijk reageren: ik wil in ieder geval vast even zeggen dat ik dit een geweldig report vind!

 

[Mindless]

Dankje. Benieuwd naar je reactie.

 

[Fenrir]

Zoals ik al verwachtte is dit een vrij lange post geworden. Ik hoop dat het niet te onsamenhangend of oninteressant is!

De echte test was natuurlijk om een trip-dosering te nemen. Ik zal het report hierover opdelen in een gedeelte waarin ik min of meer objectief over de stof uitweid en een gedeelte waarin ik puur mijn subjectieve ervaring beschrijf. Dus zoals je wilt een perspectief vanuit het verstand en een perspectief vanuit het hart.

Het is me al eerder opgevallen, en hier was het ook weer duidelijk: een trip report van Mindless is deels een (semi-)wetenschappelijk verslag, deels een gedetailleerde omschrijving van zijn ervaringen, en deels een filosofische verhandeling over de zaken die hem op dat moment bezighouden. Dit alles verwordt door een logische structuur en uitstekend schrijfwerk tot een coherent, intrigerend geheel.
Hoewel anderen op soortgelijke wijze uitstekende reports leveren, of erg grappig schrijven, of zeer gedetailleerd verslag uitbrengen, vind ik reports van Mindless toch iets speciaals hebben.

Bij ALD konden de minieme verschillen (met LSD) makkelijk verklaard worden door variatie in set/setting. Sommige onderlinge LSD trips van mij verschilden namelijk meer van elkaar dan sommige ALD trips vergeleken met LSD trips. Bij 1P echter lijkt de stof zelf iets anders te werken. Echt objectief kan ik dat natuurlijk niet beweren, het blijft subjectief kijken en vergelijken, maar toch.

Goed om te weten voor degenen die wellicht minder makkelijk aan LSD kunnen komen.

Even later, ik schat rond 12:30 uur komen er subtiel visuals opzetten. Dezelfde soort visuals als met LSD/ALD: ...

Altijd interessant om te horen hoe andere mensen de wereld beleven onder invloed, zeker als het goed omschreven wordt.
Heb je wel eens gespeculeerd over de reden dat visuals voor mensen zo verschillend kunnen zijn? Dat hallucinaties vanuit de eigen psyche per persoon verschillend zijn is logisch; ieder heeft andere dingen te verwerken, en andere levenservaringen. Ik vraag me wel eens of hetzelfde principe op kan gaan voor (op het oog betekenisloze) visuals.

(Het vervolg in een volgend bericht, omdat ik blijkbaar over de 15000 woorden zit haha)

Goed bezig, ik hou van grote lappen tekst!

Vanaf hier gaat het wazig worden, zelfs voor mijn doen. Je bent gewaarschuwd.

Oei oei...

Meeuwen, kauwen, zwaluwen. En allemaal hebben ze een eigen manier van vliegen. Ik zie dat hun manier van vliegen letterlijk een patroon is. Zoals een visuele weergave van een geluidspatroon. Exact op die manier vliegen vogels ook door de lucht.

Een mooie waarneming, en nu je me erop gewezen hebt heb ik het ook even bewonderd. Zelfs in nuchtere toestand is het fascinerend om te zien.

We zoeken als ego's bevestiging van ons wezen in de wereld om ons heen. 'Ik weet niet wie ik ben, dus ik verzin een identiteit en jij moet die identiteit terug bevestigen aan mij, dan zal ik jouw identiteit terug bevestigen aan jou'. Dat is het spelletje dat we hier spelen. De meeste mensen die ik voorbij zie komen zijn neurotisch. Er is een patroon van gedrag die het werkelijke wezen heeft overgenomen.

Ik ben al jaren erg bezig met persoonlijkheid en gedrag, en de spiegeling hiervan met de maatschappij. Als je enigszins ingelezen bent in filosofie, psychologie en bewegingen zoals het feminisme, is het inderdaad duidelijk dat het ego een smorgasbord van externe invloeden is, bij elke gelegenheid subtiel getemperd door de huidige omgeving. Zoals Shakespeare reeds vier eeuwen geleden zei:
All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts

Al dit om te zeggen: volgens mij begrijp ik precies wat je hier bedoelt, en ik ben het er ook mee eens!

Ergens tijdens de trip (weet niet meer wanneer) volgde iets dat ik niet eerder heb meegemaakt tijdens eerdere trips. Op een gegeven moment ga ik naar de wc en stap daarna de douche in om mijn handen te wassen. Ik zie mezelf hierbij in de spiegel en bedenk me dat ik nog nooit echt lang in de spiegel heb gekeken tijdens trippen. Eerder vond ik dat een beangstigende gedachte en keek ik slechts even. Maar nu wilde ik toch eens weten hoe dat is. Kort gezegd: gestoord...

Dit is een hele goeie voor mijn volgende 2C-B of truffeltripje, bedankt voor het idee!

Er is een niet te negeren gevoel van significantie. Het is letterlijk het gevoel dat dít moment het meest significante moment ooit is. Maar we zijn gewend geraakt om de inhoud van dit moment te verwarren met het moment zelf.

Dit vind ik erg diep. Het concept is tegelijkertijd complex, en oersimpel. Hopelijk kom ik persoonlijk ook tot dit soort inzichten wanneer ik LSD (of aanverwante) gebruik.

Mijn aandacht is volledig bij het afwassen. Niets anders dan dat bestaat in dit moment. Zelfs het neerleggen van een vork gebeurd met uiterste aandacht. Mijn bewegingen zijn vaak mechanisch, maar niet nu. Nu beweegt mijn hand sierlijk en vloeiend. Normaal trillen mijn handen, maar nu is daar niets van te zien. Ik zie dat ook het afwassen, ook dit simpele moment het meeste significante moment ooit is.

Misschien moet ik elke avond na het eten maar LSD nemen... (grapje.) Prachtig dat zo'n banale bezigheid deze significantie aan kan nemen als je ervoor openstaat!

Ik weet meteen dat het is wat mensen bedoelen als ze het over engelen hebben. Het lijkt los van me te staan, maar er is ook een diep weten dat het mezelf is. Ook weer Nu: het meest significante moment ooit.

Eerlijk is eerlijk... hier ging mijn "zweverigheidsalarm" toch even af. Maar goed, wie ben ik om te beweren dat ik het leven en de spiritualiteit beter kan doorgronden dan anderen?
Hoewel ik mijn (toch vrij nihilistische) perceptie van deze zaken als waar en natuurlijk ervaar, probeer ik open te staan voor andere invullingen. Ik ben dan ook blij voor je dat je tot dit spirituele inzicht bent gekomen!

 

[Mindless]

Bedankt voor je uitgebreide post Fenrir! Erg leuk dat iemand zo diep op mijn report ingaat. mile: Maar je laat me wel een beetje blozen met je eerste alinea hoor. Ik zal verder niet op álles ingaan, want dan blijven we bezig. Maar op enkele dingen wil ik graag even reageren:

Heb je wel eens gespeculeerd over de reden dat visuals voor mensen zo verschillend kunnen zijn? Dat hallucinaties vanuit de eigen psyche per persoon verschillend zijn is logisch; ieder heeft andere dingen te verwerken, en andere levenservaringen. Ik vraag me wel eens of hetzelfde principe op kan gaan voor (op het oog betekenisloze) visuals.

Het valt me juist op dat omschrijvingen van visuals en psychedelische art zoveel op elkaar lijken. Dat ze ook weer veel kunnen verschillen heeft er naast verschillende psyches denk ik ook mee te maken dat de 'mind' zo onvoorstelbaar creatief en origineel is.

Ik ben al jaren erg bezig met persoonlijkheid en gedrag, en de spiegeling hiervan met de maatschappij. Als je enigszins ingelezen bent in filosofie, psychologie en bewegingen zoals het feminisme, is het inderdaad duidelijk dat het ego een smorgasbord van externe invloeden is, bij elke gelegenheid subtiel getemperd door de huidige omgeving. Zoals Shakespeare reeds vier eeuwen geleden zei:
All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts

Ja mooi. mile: We hebben vele 'ik's'. Maar die je kunt zien zijn niet jezelf.

Dit vind ik erg diep. Het concept is tegelijkertijd complex, en oersimpel. Hopelijk kom ik persoonlijk ook tot dit soort inzichten wanneer ik LSD (of aanverwante) gebruik.

De grap (en het terugkerende in deze en vele andere trips en meditaties) is dat dit letterlijk toepasbaar is op elk moment. Het nu is absoluut significant omdat het verleden en de toekomst alleen maar gedachten zijn, niet aanwezig in de daadwerkelijke "fysieke" realiteit als de daadwerkelijke tijd/ruimte die de gedachte claimt dat het is. De significantie komt niet van de invulling/vorm van het moment, maar van dat wat ervaring ziet/kent: dat wat je bent.

Eerlijk is eerlijk... hier ging mijn "zweverigheidsalarm" toch even af. Maar goed, wie ben ik om te beweren dat ik het leven en de spiritualiteit beter kan doorgronden dan anderen?
Hoewel ik mijn (toch vrij nihilistische) perceptie van deze zaken als waar en natuurlijk ervaar, probeer ik open te staan voor andere invullingen. Ik ben dan ook blij voor je dat je tot dit spirituele inzicht bent gekomen!

Hehe begrijpelijk dat je alarm af ging! Maar hier wil ik graag wat dieper op ingaan:

Ik vermoed dat bij vele mensen het zweverigheid alarm afgaat, omdat er een bepaald idee heerst van bepaalde dingen en het idee ervan aangezien wordt voor dat wat het echt is. We hebben door onze opvoeding een bepaald beeld meegekregen van bijvoorbeeld God, de duivel en ook engelen. Als iemand bijvoorbeeld beweerd een engel te hebben gezien, dan denken we logischerwijs "Ja hoor... hij heeft een engel gezien... tuuuuurlijk." Want we hebben een bepaalde voorstelling van wat een engel zou moeten zijn. Maar ik kan je verzekeren: Ik heb geen mensachtig wezen met lang haar en witte vleugels gezien. Dit is imo een compleet vertekend beeld van wat in de kern bedoeld wordt met een engel, uiteraard zijn engelen niet mensen met vleugels. Het is een interpretatie van iets dat anders lastig is voor te stellen. Maar ik wil best een poging wagen om mijn encounters met wat ik denk dat met engelen wordt bedoeld beter uit te leggen:

Ik heb meerdere ervaringen gehad waarin ik tijdens diepe meditatie tijdens trips 'doorbrak', door het persoonlijke ego heen en verder door het collectieve onderbewuste heen. Op een gegeven moment is er het gevoel in een soort brede tunnel of open ruimte te zijn en heeeel in de verte zijn een soort muzikale zingende "stemmen" te horen. Ze lijken voor mij wanneer ik ze begin te horen het meest op het geluid van hoorninstrumenten, maar later of "dichterbij" is het moeilijk te omschrijven. En de "stemmen" zijn niet van een persoon of entiteit, het zijn slechts de tonen/vibraties zelf. Wat bijzonder is, is dat je ze niet hoort met je oren, maar met je hele wezen. Wat het ook is dat je bent, want dat weet je op dat moment niet meer. Je weet alleen dat het gehoord wordt. En doordat je het niet met je oren hoort, zijn er geen restricties aan het geluid. Wat je hoort lijkt onmogelijk te zijn. Letterlijk onmogelijk. De diepte en detail van het geluid is van zo'n kwaliteit dat het je onmiddellijk wakker schudt. Je ziet op dat moment dat de kwaliteit van je ervaring samenvalt met hoe echt je ervaring ervaren wordt. Het is hyper-realistisch: als vele malen echter ervaren dan de normale dagelijkse wakende toestand. Naarmate het geluid gehoord wordt, wordt het meer en meer echt/gedetailleerd en het geluid leidt je vanzelf dieper en dieper. En je komt niet dichterbij de geluiden en zij niet bij jou, het is dat je bewustzijn meer en meer verfijnd wordt waardoor je steeds subtielere vibraties oppikt. En op een gegeven moment merk je dat het geluid een soort gejuich is. Een verwelkomend gejuich gericht naar jou. Het is alsof je familie je staat op te wachten met het meest liefdevolle warme welkom dat je je kunt voorstellen x een miljoen en 360 graden om je heen. Je weet zonder een spoor van twijfel dat je thuis daar is.

Voor mij is dat waar naar verwezen wordt met het idee van engelen. Het zijn geen entiteiten, maar specifieke vibraties/geluiden, die aanvankelijk ervaren lijken te worden als iets dat los/apart van jezelf is, maar later gezien wordt als vibraties van de substantie die je zelf bent. Nu ik dit zo typ besef ik me dat dit ook best 'out there' over komt waarschijnlijk. Maar ja, het is wat het is. You have to see/hear it to believe it.

 

[Fenrir]

Bedankt voor je uitgebreide post Fenrir! Erg leuk dat iemand zo diep op mijn report ingaat. mile: Maar je laat me wel een beetje blozen met je eerste alinea hoor. Ik zal verder niet op álles ingaan, want dan blijven we bezig.

Tja, ik denk er zo over: het is verleidelijk om geen complimenten te geven, uit luiheid/gemakszucht of uit angst dat je een ongemakkelijke situatie kunt creëren. Zelf vind ik het echter heerlijk een (oprecht!) compliment te ontvangen, dus zie ik het als mijn plicht anderen niet van mijn positieve opmerkingen te onthouden

Hehe begrijpelijk dat je alarm af ging! Maar hier wil ik graag wat dieper op ingaan:

Ik vermoed dat bij vele mensen het zweverigheid alarm afgaat, omdat er een bepaald idee heerst van bepaalde dingen en het idee ervan aangezien wordt voor dat wat het echt is. We hebben door onze opvoeding een bepaald beeld meegekregen van bijvoorbeeld God, de duivel en ook engelen. Als iemand bijvoorbeeld beweerd een engel te hebben gezien, dan denken we logischerwijs "Ja hoor... hij heeft een engel gezien... tuuuuurlijk." Want we hebben een bepaalde voorstelling van wat een engel zou moeten zijn. Maar ik kan je verzekeren: Ik heb geen mensachtig wezen met lang haar en witte vleugels gezien. Dit is imo een compleet vertekend beeld van wat in de kern bedoeld wordt met een engel, uiteraard zijn engelen niet mensen met vleugels. Het is een interpretatie van iets dat anders lastig is voor te stellen. Maar ik wil best een poging wagen om mijn encounters met wat ik denk dat met engelen wordt bedoeld beter uit te leggen:

Ik heb meerdere ervaringen gehad waarin ik tijdens diepe meditatie tijdens trips 'doorbrak', door het persoonlijke ego heen en verder door het collectieve onderbewuste heen. Op een gegeven moment is er het gevoel in een soort brede tunnel of open ruimte te zijn en heeeel in de verte zijn een soort muzikale zingende "stemmen" te horen. Ze lijken voor mij wanneer ik ze begin te horen het meest op het geluid van hoorninstrumenten, maar later of "dichterbij" is het moeilijk te omschrijven. En de "stemmen" zijn niet van een persoon of entiteit, het zijn slechts de tonen/vibraties zelf. Wat bijzonder is, is dat je ze niet hoort met je oren, maar met je hele wezen. Wat het ook is dat je bent, want dat weet je op dat moment niet meer. Je weet alleen dat het gehoord wordt. En doordat je het niet met je oren hoort, zijn er geen restricties aan het geluid. Wat je hoort lijkt onmogelijk te zijn. Letterlijk onmogelijk. De diepte en detail van het geluid is van zo'n kwaliteit dat het je onmiddellijk wakker schudt. Je ziet op dat moment dat de kwaliteit van je ervaring samenvalt met hoe echt je ervaring ervaren wordt. Het is hyper-realistisch: als vele malen echter ervaren dan de normale dagelijkse wakende toestand. Naarmate het geluid gehoord wordt, wordt het meer en meer echt/gedetailleerd en het geluid leidt je vanzelf dieper en dieper. En je komt niet dichterbij de geluiden en zij niet bij jou, het is dat je bewustzijn meer en meer verfijnd wordt waardoor je steeds subtielere vibraties oppikt. En op een gegeven moment merk je dat het geluid een soort gejuich is. Een verwelkomend gejuich gericht naar jou. Het is alsof je familie je staat op te wachten met het meest liefdevolle warme welkom dat je je kunt voorstellen x een miljoen en 360 graden om je heen. Je weet zonder een spoor van twijfel dat je thuis daar is.

Voor mij is dat waar naar verwezen wordt met het idee van engelen. Het zijn geen entiteiten, maar specifieke vibraties/geluiden, die aanvankelijk ervaren lijken te worden als iets dat los/apart van jezelf is, maar later gezien wordt als vibraties van de substantie die je zelf bent. Nu ik dit zo typ besef ik me dat dit ook best 'out there' over komt waarschijnlijk. Maar ja, het is wat het is. You have to see/hear it to believe it.

Nu ik dit zo lees vind ik het juist een stuk logischer! Gek maar waar. Deze omschrijving verlegt (in mijn optiek!) de focus enigszins van spirituele ervaring, naar een diepe innerlijke vrede met jezelf en je omgeving. Dat vind ik een stuk makkelijker te doorgronden.

Ik heb zelf onder invloed van MDMA+wiet+lachgas wel eens soortgelijke "geluiden" mogen ervaren, hoewel binnen een iets andere context, en zonder emotionele/spirituele lading. Het is een te lang verhaal om hier te vertellen, maar ik zal er vast wel ooit iets over schrijven mile:

 

[Eik]

Tja, ik denk er zo over: het is verleidelijk om geen complimenten te geven, uit luiheid/gemakszucht of uit angst dat je een ongemakkelijke situatie kunt creëren. Zelf vind ik het echter heerlijk een (oprecht!) compliment te ontvangen, dus zie ik het als mijn plicht anderen niet van mijn positieve opmerkingen te onthouden

Mooi gesproken Fenrir. Helemaal mee eens! Laten we op dit forum maar eens proberen om onze cultureel aangeleerde "anti-complimenten" & "pro-gezeik" houding achter ons te laten. Oprechte complimenten zijn volgens super gezond om uit te delen en te ontvangen... lijkt me echt leuk als we een dergelijke positieve grondhouding hier op het forum kunnen ontwikkelen/vasthouden.

 

[Propps]

Zo herkenbaar en daarom ze goed beschreven, een boek uitbrengen met de trips van Mindless misschien

 

[Pante]

Idem. Lees je reports altijd graag Mindless. Reageer er soms op, maar vaak niet. Bij deze m'n complimenten

Ik sprak een kleine week geleden met iemand die veel verstand had van ceremonies met peyote. Hij vertelde me dat het naast communiceren met goden ook veel gebruikt werd in de jacht. Inderdaad om dezelfde redenen die jij vertelde, namelijk dat je de patronen van dieren veel beter kan voorspellen (naast de bak energie je van mescaline kan krijgen). Vond het een leuk punt van herkenning om in je report te lezen.

 

[Mindless]

Thanks! (dit report raakt zeker de juiste snaar bij mensen... )

Dat wist ik niet dat ze Peyote daarvoor gebruikten, niet vreemd op zich als je erbij stilstaat. Ik heb weleens gelezen dat ze het weer voorspellen aan de hand van een Ayahuasca trip, of er in een trip achter komen wie iets gestolen heeft in het dorp bijvoorbeeld, of doorkrijgen welke vijandelijke stam gaat aanvallen en wanneer. Vrij zweverige zaken voor ons westerlingen, maar als ik af ga op wat ik tot nu toe heb gezien/meegemaakt, zal het me niets verbazen dat ook die dingen waar zijn.

 

[Meid1984]

Wow Mindless dat heb je echt heel mooi verwoord! Ik vind het ook heel gaaf om te lezen dat je dieper gaat. Veel dieper dan menig mens ooit zou gaan. Ik ben ook veel met het spirituele bezig maar heb deze door mijn voorouders met de paplepel erin gekregen. Het trekt iig onwijs, al kost het tijd om je daar echt in te verdiepen. En die heb ik momenteel nog te weinig. Maar ik vind het heel mooi zoals jij het allemaal omschrijft!

 

[Flynn]

Heerlijk dit. Voeding voor de ziel. Dankjulliewel Mindless en Fenrir. En wat dat 'wazig' betreft, Mindless,...ik heb zelden zoiets 'treffends' gelezen. (En ik heb al behoooorlijk wat gelezen )

Dankbare groet,
Flynn, een versie van het Ene

 

[Mindless]

Dankjewel Flynn!

Flynn, een versie van het Ene

Yes!!