Daar was ik nog even .
Gisteren ben ik bij het wijkteam geweest.
Ik heb aangegeven dat ik meer hulp bij dingen nodig heb maar het erg lang duurt bij ze voor je een x terecht kunt.
Dat ik alle begrip er voor heb dat ze het erg druk hebben en ik niet alleen op de wereld ben .
Maar ik erg veel stress heb omdat ik op niemand terug kan vallen .
We hebben nu de afspraak gemaakt dat ik over 2 weken elke week een afspraak bij ze heb.
Zodat ik nu de zekerheid heb mocht er iets zijn dat ik binnen een week voor hulp terecht kan bij ze.
Hier ben ik enorm blij mee !!.
De hulp die ik zocht destijds kwa opvoeding hadden ze wel een organisatie gevonden .
Alleen moest ik me hier aanmelden op mijn dochters naam ivm vergoeding vanuit gemeente.
Aangezien mijn dochter zelf niet open staat voor zoiets wil ik ook niets op haar naam zetten.
Verder gaat het heel erg goed al een tijdje tussen mijn dochter en mij.
Ze lijkt ook meer begrip voor me te hebben en vraagt vaak of ik goed geslapen heb en dat ik gewoon rustiger aan moet doen.
Dit doet mij al enorm goed en haalt iets de druk bij mij eraf van het altijd maar door moeten gaan.
Ik kan bij het wijkteam ook terecht als ik vragen heb over opvoeding mijn contactpetsoon heeft zelf 3 pubers .
Ik heb wel een goed gevoel bij hem en ik kan hem ook altijd appe , bellen of mailen.
Ook gaat het wijkteam mij helpen op financieel gebied wat dingen aan te pakken .
Mijn vrouwelijke contactpersoon zei dat ze wel bij mij thuis langs komt en we dan samen papieren kunnen gaan sorteren en er mee aan de slag.
Ik werd er beetje door overrompeld en het huilen stond me nader dan het lachen .
Ik had hun nog niets verteld over mijn speedverslaving en dat ik aan het afkicken ben.
Ik voelde een enorme druk ineens om naast mijn trauma-theraphie en afkicken nu ook mijn energie welke ik al te kort heb op moment moet gaan bestede aan financieen .
Mijn 2 contactpersonen zagen dat ik hier niet heel erg enthousiast op reageerde en zeide dat ik echt moet leren dat ik open mag staan voor hulp.
Dat ik er niet alleen voor hoef te staan en ik ook hulp mag accepteren .
Ik wist even niet hoe ik moest reageren en zei dat ik er over na ging denken en op terug zou komen.
Gisteravond heb ik mijn 2 contactpersonen een mail gestuurd.
Hierin heb ik ze verteld dat ik ze vandaag iets had willen vertellen maar dit me niet lukte.
Mijn schaamte te groot was en bang was dat ze anders tegen me aan zouden kijken.
Dat ik van mening ben als ik hun hulp wil ik zelf ook open en eerlijk moet zijn om het beste resultaat te behalen.
Toen heb ik ze over mijn verslaving verteld.
Ook heb ik aangegeven dat ik om deze reden niet zo enthousiast reageerde op de aanpak op financieel gebied.
Dat ik hier zeker met ze mee aan de slag wil alleen dit niet op een tempo kan zoals ik dat graag zelf had gewild.
Ik nu keihard aan het werk ben aan mezelf en dit enorm veel energie al kost.
Vandaag kreeg ik een mail terug van mijn mannelijke contactpersoon.
Hij vond het een mooie maar heftige mail en had diep respect over mijn openheid hierin.
Hij zei dat hun er zijn om mij te helpen en te ondersteunen en dit zal gebeuren op mijn tempo .
Hij vond het erg knap van me wat ik tot nu toe al bereikt had en al 4 mbd clean ben .
Ik ben erg opgelucht en er valt een last van mijn schouders.
Het is prettig open te kunnen zijn en zo kunnen het wijkteam, huisarts ,poh-ggz en verslavingszorg beter communiceren met elkaar .
Denk dat dit beste manier is om voor mezelf het maximale uit alle hulp te kunnen halen.
Wel heb ik het wijkteam gezegd dat ik er vanuit ga dat er vertrouwelijk met deze info word omgegaan omdat ik niet wil dat mijn kinderen dit weten .
Ik ben blij dat ik dit gedaan heb omdat ik nu beter aan kan geven wat wel en wat niet niet lukt .
Wel heb ik met het wijkteam al aanmeldingsformulier verstuurd naar de voedselbank en ben ik bezig met mensen van een organisatie die werken voor de gemeente en helpen met te kijken of je wel optimaal gebruik maakt van alle financiele hulpmiddelen zoals toeslagen enz die er zijn.
Ik ben dus ook druk bezig naast het werken aan mezelf om rust te crieeren op financieel gebied.
Ook hier heb ik veel stress van en ik vind dat je dat bij het probleem zelf moet aanpakken om effect te gaan ervaren .
Alles op een tempo wat haalbaar is momenteel voor mij.
Het is fijn te kunnen ervaren dat je hulp mag vragen en mensen je ook nog steeds een goed persoon vinden als je verslaafd bent.
Ik ben altijd enorm bang afgerekend daarop te worden .
Maar ik weet van mezelf dat ik ondanks mijn verleden ,mijn verslaving en mijn schulden een goede zorgzame moeder ben en een goed persoon ben die het hart op de goede plek heeft !!
Jongens even iets heel erg leuks ..!
