1P-LSD vervalt in het lichaam vrij snel tot LSD (dat wordt hierboven al verteld). LSD werkt als een directe en specifieke serotonine-agonist. Dus het grijpt rechtsreeks in op twee verschillende serotonine receptoren: voornamelijk 5-HT1a en 5-HT2a. Die laatstgenoemde receptor wordt geassocieerd met de psychedelische effecten van tripmiddelen. Maar daarnaast doet LSD ook nog 'iets' met een hele reeks aan andere receptoren, zoals de histamine-receptor.
MDMA werkt op een andere manier. Dat is voornamelijk een serotonine re-uptake inhibitor. Dus het grijpt voornamelijk in op de SERT-receptor, waardoor serotonine vanuit de synaps niet terug wordt opgenomen in de membranen van het neuron. Daarnaast stimuleert MDMA de afgifte van serotonine (via V-MAT), waardoor er nog meer serotonine in de synapsen terechtkomt. Daardoor is MDMA een zogeheten aselectieve serotonine-agonist. MDMA zorgt voor meer activiteit op vrijwel alle serotonine receptoren.
De vraag wanneer 'je stoffen weer in balans zijn', is een beetje lastig te beantwoorden; want wat bedoel je er precies mee? Zoals je hierboven al leest werkt de neurotoxicologie nog wel een stukje ingewikkelder dan slechts 'je serotonine raakt op', zoals vaak populair-wetenschappelijk verklaard wordt.
Wat bij LSD namelijk speelt is tolerantie. Dat komt omdat LSD letterlijk in de 5-HT2a-receptor blijft hangen. Als LSD eenmaal bindt aan de 5-HT2a-receptor, kan het er niet meer uit. Dat is overigens ook de reden dat LSD al in zulke lage hoeveelheden actief is. Het kleinste beetje LSD in het brein grijpt al gelijk in op de receptoren en blijft die receptoren constant activeren.
Het lichaam reageert op dat hakende LSD-molecuul door de receptor terug te trekken in de hersencel, waarna LSD in de cel wordt afgebroken. Daardoor zijn specifieke receptoren een tijdje niet beschikbaar. Dat is de reden dat je ongevoelig wordt voor de effecten van LSD. Die tolerantie duurt ongeveer 2 weken. Maar ook na die twee weken kunnen er mogelijk nog neurologische verschillen merkbaar zijn. Want het lichaam is namelijk altijd op zoek naar homeostase (dus een chemische balans). Dus als er 2 weken lang geen 5-HT2a-receptoren beschikbaar zijn vanwege de tolerantie, dan kan het lichaam zomaar besluiten dat het nodig is om meer receptoren te gaan aanmaken. Zoiets heet receptor upcycling.
Dusja, daarmee wordt het hele verhaal nóg ingewikkelder.
Maar als ik het weer even houd bij praktische informatie die voor jou bruikbaar is: nee, MDMA en LSD hebben geen grote overlap in de tolerantie. Er zijn ook geen/weinig aanwijzingen dat LSD leidt tot toegenomen schade van MDMA. Maar dat moet je ook niet gaan zien als vrijbrief om dan maar zo vaak mogelijk LSD en MDMA af te wisselen. Want er zijn uiteraard risico's en hoe vaker je gebruikt des te groter de kans dat je last gaat krijgen van gezondheidsklachten.
