Angst/Paniek/Stress na wiet

Dessie

Experimenterende gebruiker
Yooo allemaal,

Ben even benieuwd of iemand deze ervaring ook heeft gehad.
8 jaar stevig dagelijks geblowd, nooit ergens last van gehad - het deed me juist veel plezier.
Maand geleden op vakantie geweest, toen een tijdje ff niet geblowd. Alleen 2x in het weekend en na de 2e keer een hevige bad trip gekregen. Paniekaanval x10 laat maar zeggen - nooit verwacht dat me dit ooit zou overkomen van wiet. Ik ben een enorme wiet fan en denk dat het ook een goed middel is.
Voelde me die dag ook prima en rookte een jointje s'avonds met iemand waarmee ik vaker een jointje heb gerookt - er was gwn een relaxte sfeer enzo. Ik wilde ook van dagelijks blowen naar soms een jointje roken en dat ging me tot die dag erg goed af.

We zijn nu 2,5 week verder en voel me nog steeds echt vreselijk. Enorme angst op drukke plekken, krijg van alles stress en kan de stress niet loslaten.
Het is vooral een angst die maar niet weggaat, terwijl ik er juist niet mee bezig probeer te zijn. Vrijdag en zaterdag uiteten geweest en het voelde gewoon alsof ik uit was gecheckt - ik hoorde zoveel geluiden om me heen en kon maar niet focussen op de gesprekken. Helemaal van de wereld ofzo en werd daar weer erg angstig van.

Ik heb erna geen wiet, alcohol, cafeïne meer aangeraakt omdat dat alles verstrekt. Heb een gezond leefpatroon.

Heeft iemand dit ook meegemaakt? Hoe kan je hier beter mee omgaan?

Ik ben nooit zo geweest en voel me erg angstig, adem zit ook erg hoog.

Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. Iemand tips?
 
Hoi,

Vervelend dat je een bad trip hebt gehad en je nu nog steeds zo rot voelt!

Bij een bad trip raakt je angstcentrum overprikkeld, dat kan oorzaak zijn van de angst/stress die je nu nog ervaart. Het heeft tijd nodig om weer tot rust te komen.

Mochten de gevoelens lang aanhouden dan zou ik je adviseren om eens bij je huisarts langs te gaan. Wees eerlijk over je gebruik en waar je last van hebt, hij/zij kan je eventueel doorverwijzen naar de juiste hulp.

Uit persoonlijke ervaring kan ik je vertellen dat, hoe vervelend het nu ook is, het ook weer over gaat :) rust vooral goed uit en neem een lange drugspauze totdat je je in ieder geval een paar maanden weer helemaal fit voelt.

Meer leesvoer over angst/paniek na een bad trip > https://www.drugsinfoteam.nl/klachten/angst-paniek

Beterschap!
 
Helaas staat cannabis er om bekend dat het angst, paranoia en psychoses KAN triggeren.
Probeer er vooral mentaal niet meer mee bezig te zijn. Dit is niet iets fysieks maar iets mentaals wat je de baas zal moeten worden.
Heel veel sterkte!
 
Laatst bewerkt:
Hoi,

Vervelend dat je een bad trip hebt gehad en je nu nog steeds zo rot voelt!

Bij een bad trip raakt je angstcentrum overprikkeld, dat kan oorzaak zijn van de angst/stress die je nu nog ervaart. Het heeft tijd nodig om weer tot rust te komen.

Mochten de gevoelens lang aanhouden dan zou ik je adviseren om eens bij je huisarts langs te gaan. Wees eerlijk over je gebruik en waar je last van hebt, hij/zij kan je eventueel doorverwijzen naar de juiste hulp.

Uit persoonlijke ervaring kan ik je vertellen dat, hoe vervelend het nu ook is, het ook weer over gaat :) rust vooral goed uit en neem een lange drugspauze totdat je je in ieder geval een paar maanden weer helemaal fit voelt.

Meer leesvoer over angst/paniek na een bad trip > https://www.drugsinfoteam.nl/klachten/angst-paniek

Beterschap!
Thanks voor je reactie! Ja het is echt een vreemde ervaring, ook omdat ik er heel anders insta - ben enorm energiek en sociaal juist en heb nog nooit angst ervaren.

Je geeft aan dat jij ook een persoonlijke ervaring hebt gehad -> hoelang heeft het bij jou geduurd ongeveer? Voordat je er weer helemaal bovenop was.
Was dit ook door wiet? En had je daarvoor ook geen klachten?

Ik dacht dat het goed was om dingen te blijven doen en juist niks moest vermijden maar voelde me dit weekend zo anders, was er zo niet bij.
Hopelijk gaat het snel over en kan ik snel weer eens gezelligs wat roken of drinken.
 
Thanks voor je reactie! Ja het is echt een vreemde ervaring, ook omdat ik er heel anders insta - ben enorm energiek en sociaal juist en heb nog nooit angst ervaren.

Je geeft aan dat jij ook een persoonlijke ervaring hebt gehad -> hoelang heeft het bij jou geduurd ongeveer? Voordat je er weer helemaal bovenop was.
Was dit ook door wiet? En had je daarvoor ook geen klachten?

Ik dacht dat het goed was om dingen te blijven doen en juist niks moest vermijden maar voelde me dit weekend zo anders, was er zo niet bij.
Hopelijk gaat het snel over en kan ik snel weer eens gezelligs wat roken of drinken.
Je zal zelf er voor moeten zorgen dat het over gaat. Het is een trick van je mind…
 
Ik!

Ik heb 4-5 jaar heel intensief joints gerookt. Tot op een dag dat ik een raar gevoel in mn hoofd kreeg, een soort “verlamd” gevoel.

Ik was er van overtuigd dat ik iets kreeg in mn hersenen, en ik was helemaal aan het beven. Mijn benen kon ik niet meer plooien van de bevingen en zelf mn stem trilde, ik had kippenvel overal en ik voelde me heel vreemd. Ik had dus een paniekaanval.

Ik was er érg overtuigd van dat er iets niet juist was in mijn lichaam. al deze symptomen…Maar, elke keer als ik een stukje van een joint rookte, kreeg ik die vreemde gebeurtenissen in mn lichaam, gevoelens en gedachten.

Ik leefde in een “bokaal” en alles rondom mij was te veel bv prikkels.
(het was zelf zo erg dat ik vaak van de bus moest stappen en in paniek naar mijn moeder belde dat ik elk moment iets kon krijgen. Onderwerpen over de dood werd ik heel ziek van of heel angstig.)

Ik werd ijl in mijn hoofd, ik voelde mijn hart echt kloppen, wat me enorm afschrikt want hiervoor had ik nooit het besef van het voelen van je hart..ik voelde me plots heel erg onveilig in mijn lichaam.

Het is heel moeilijk te begrijpen dat iets wat zo fysiek aanvoelt, toch een mentaal probleem is.

Dit kon niet de wiet zijn, want ik deed het elke dag voor jaren en had nog nooit zulke situaties meegemaakt. Ik had al veel verhalen gehoord qua psychoses enz maar dacht dit me echt nooit kon raken.

Zelf sigaretten liet ik achterwege toen want alles wat mn hart sneller deed slaan, liet ik achterwege.

Ik was dus volledig paranoia geworden qua doodgaan, vooral voor hersenbloedingen en hartfalen.

Nu, 3jaar later na het stoppen van het roken van joints, heeft dit nog steeds mijn leven in beslag. Die heel grote angsten, hartkloppingen en soms het wat “raar” voelen. Ook in groep zijn vraagt veel energie van mij , het zijn te veel prikkels. Nuchter (zonder een glaasje alcohol bv) kan ik me moeilijk amuseren bij mensen, omdat het gewoon te veel is 😅 -dit allemaal sinds die paniekaanvallen van de wiet-

Ik ben dus hypochondrisch en ik ben een heel angstig type geworden, en ja hoor, door wiet te roken. Ik heb een jaar onderzoeken gedaan omdat ik dit écht niet kon geloven. Wiet kon het niet zijn..maar toch is me dit overkomen.

nu heb ik nog steeds heel vaak hoofdpijn, hartkloppingen, flauwtes, steken in mijn lichaam, ik ben heel erg gefocust op alles wat ik voel. En nog steeds angstig.

Mn hersenen hebben dit dus plots geweigerd nog te doen-wat heel moeilijk te vatten is. Ik heb nog steeds heel veel verdriet voor wat het met mij gedaan heeft. Ik moet er mee leren leven, het is een deel geworden van wie ik ben..en dit is heel zwaar want je staat er alleen voor, alleen jij voelt het. Als je weet dat het mentaal is, kan je dit leren controleren…
 
Thanks voor je reactie! Ja het is echt een vreemde ervaring, ook omdat ik er heel anders insta - ben enorm energiek en sociaal juist en heb nog nooit angst ervaren.

Je geeft aan dat jij ook een persoonlijke ervaring hebt gehad -> hoelang heeft het bij jou geduurd ongeveer? Voordat je er weer helemaal bovenop was.
Was dit ook door wiet? En had je daarvoor ook geen klachten?

Ik dacht dat het goed was om dingen te blijven doen en juist niks moest vermijden maar voelde me dit weekend zo anders, was er zo niet bij.
Hopelijk gaat het snel over en kan ik snel weer eens gezelligs wat roken of drinken.

Hoe je zo'n ervaring beleeft en hoe lang klachten aanhouden verschilt natuurlijk per persoon, dus neem mijn uitleg niet als maatstaaf voor hoe lang het bij jou kan duren.

Bij mij kwam het door paddo's, het was ook een bijzonder intense bad trip. Daarvoor nooit last gehad van angst/paniek of zulke bad trip ervaringen. Mijn klachten kwamen pas 2 maanden later. Uiteindelijk ben ik zo'n 6 maanden bezig geweest(met hulp van een psycholoog) vanaf het moment dat de klachten begonnen tot aan het moment dat ik weer relaxed genoeg in mijn vel zat om weer drugs te gebruiken. Eerder had ik al wel eens wat alcohol geprobeerd, daar zat voor mij geen angst achter omdat mijn bad trip was veroorzaakt door psychedelica, niet door alcohol.

Het is zeker goed om dingen te blijven doen! Alleen drugs (in jouw geval wiet, maar ik zou uppers/psychedelica überhaupt even mijden, de dip van uppers kunnen je angstgevoelens versterken(zo heb ik het ervaren toen ik te vroeg na mijn ervaring een nachtje had doorgehaald op speed), dit geld waarschijnlijk ook voor teveel alcohol) zou ik vermijden tot je een tijdje klachtvrij bent. Als je te vroeg weer begint heb je kans dat je je angst/paniekklachten weer aanwakkert, of weer een bad trip triggert.

Sporten, erop uit met je vrienden, gezellige dingen doen, afleiding is heel waardevol om je te helpen in je herstel. Dat heeft mij ook erg veel goed gedaan. Als drukke omgevingen (zoals uit eten) nu nog teveel voor je is, vermijd die zaken dan totdat je beter in je vel zit, geef het tijd en wees niet te streng voor jezelf. Praat over je ervaring met mensen(die je vertrouwd) waarmee je dat zou willen delen.

Mindfulness kan je hier ook bij helpen. Door je angst te herkennen en te signaleren kan je het als het ware ontwapenen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan en vergt wel wat oefening uiteraard. Ik ben niet een heel zweverig type, en toen ze mij mindfulness tipte dacht ik dat het onzin was, maar er zitten zeker wel truukjes in die je kunnen helpen.

Probeer te voorkomen dat je de hele dag op zoek bent naar info over angst/paniek, dit kan juist weer angst/paniek in stand houden omdat je je nog meer zorgen gaat maken. Dit was in het begin ook mijn valkuil, ik ben het hele internet afgeweest, als je lang genoeg de internetdokter uithangt dan ben je op het eind volgens je eigen diagnose rijp voor het gesticht :P

Mijn bad trip was eind 2019, de klachten begin 2020, sinds ongeveer september 2020 ben ik weer voorzichtig begonnen met gebruik van mijn favoriete drugs (Wiet, speed, 2cb, ketamine) en tot nu toe gaat dat allemaal weer zonder problemen. Er is wel één ding veranderd, sinds ik zo'n bad trip heb meegemaakt ben ik wat naïviteit/onschuldigheid verloren, wetende wat er ook kan gebeuren. Sindsdien ben ik ook wat voorzichtiger met gebruik. Maar ik geniet er nog wel van :) Paddo's doe ik overigens nooit weer.

Een bad trip kan traumatiserend zijn. Misschien vind je dat knullig klinken (zo dacht ik er zelf over toen ik net mijn klachten kreeg) maar dat is het niet. Schaam je dus absoluut niet om aan de bel te trekken bij je huisarts, mocht je niet van je klachten afkomen. Angst/paniek klachten zijn goed te behandelen.
 
Meestal komt dit door gewoon teveel geblowt te hebben.
Ik herken dit altijd na gestopt te zijn met blowen weer te gaan blowen en dan de eerste week er beetje Para, angstig etc van worden tot ik weer een beetje tolerantie heb en dan gaan die verschijnselen weg
 
Meestal komt dit door gewoon teveel geblowt te hebben.
Ik herken dit altijd na gestopt te zijn met blowen weer te gaan blowen en dan de eerste week er beetje Para, angstig etc van worden tot ik weer een beetje tolerantie heb en dan gaan die verschijnselen weg

Dat klopt, een tolerance break resulteert in heftigere effecten zo na de pauze.

Maar dan niet zo erg dat het middel zich paradoxaal gaat gedragen en er voor zorgt dat je bijna traumatisch rondloopt, dan is er zeker ook iets achterliggends maar sluit ook vervuilde wiet niet uit. In alle gevallen komt het altijd wel weer goed met het mensenbrein, het brein is er heel goed om zichzelf voor de gek te houden maar ook weer te repareren. Zie het als een waarschuwing en laat het de volgende keer bij een hijs of 2, is het niet genoeg dan kan je altijd meer nemen. Minder niet!
 
Ik!

Ik heb 4-5 jaar heel intensief joints gerookt. Tot op een dag dat ik een raar gevoel in mn hoofd kreeg, een soort “verlamd” gevoel.

Ik was er van overtuigd dat ik iets kreeg in mn hersenen, en ik was helemaal aan het beven. Mijn benen kon ik niet meer plooien van de bevingen en zelf mn stem trilde, ik had kippenvel overal en ik voelde me heel vreemd. Ik had dus een paniekaanval.

Ik was er érg overtuigd van dat er iets niet juist was in mijn lichaam. al deze symptomen…Maar, elke keer als ik een stukje van een joint rookte, kreeg ik die vreemde gebeurtenissen in mn lichaam, gevoelens en gedachten.

Ik leefde in een “bokaal” en alles rondom mij was te veel bv prikkels.
(het was zelf zo erg dat ik vaak van de bus moest stappen en in paniek naar mijn moeder belde dat ik elk moment iets kon krijgen. Onderwerpen over de dood werd ik heel ziek van of heel angstig.)

Ik werd ijl in mijn hoofd, ik voelde mijn hart echt kloppen, wat me enorm afschrikt want hiervoor had ik nooit het besef van het voelen van je hart..ik voelde me plots heel erg onveilig in mijn lichaam.

Het is heel moeilijk te begrijpen dat iets wat zo fysiek aanvoelt, toch een mentaal probleem is.

Dit kon niet de wiet zijn, want ik deed het elke dag voor jaren en had nog nooit zulke situaties meegemaakt. Ik had al veel verhalen gehoord qua psychoses enz maar dacht dit me echt nooit kon raken.

Zelf sigaretten liet ik achterwege toen want alles wat mn hart sneller deed slaan, liet ik achterwege.

Ik was dus volledig paranoia geworden qua doodgaan, vooral voor hersenbloedingen en hartfalen.

Nu, 3jaar later na het stoppen van het roken van joints, heeft dit nog steeds mijn leven in beslag. Die heel grote angsten, hartkloppingen en soms het wat “raar” voelen. Ook in groep zijn vraagt veel energie van mij , het zijn te veel prikkels. Nuchter (zonder een glaasje alcohol bv) kan ik me moeilijk amuseren bij mensen, omdat het gewoon te veel is 😅 -dit allemaal sinds die paniekaanvallen van de wiet-

Ik ben dus hypochondrisch en ik ben een heel angstig type geworden, en ja hoor, door wiet te roken. Ik heb een jaar onderzoeken gedaan omdat ik dit écht niet kon geloven. Wiet kon het niet zijn..maar toch is me dit overkomen.

nu heb ik nog steeds heel vaak hoofdpijn, hartkloppingen, flauwtes, steken in mijn lichaam, ik ben heel erg gefocust op alles wat ik voel. En nog steeds angstig.

Mn hersenen hebben dit dus plots geweigerd nog te doen-wat heel moeilijk te vatten is. Ik heb nog steeds heel veel verdriet voor wat het met mij gedaan heeft. Ik moet er mee leren leven, het is een deel geworden van wie ik ben..en dit is heel zwaar want je staat er alleen voor, alleen jij voelt het. Als je weet dat het mentaal is, kan je dit leren controleren…
Heftig om te lezen allemaal joh! Heb je hulp gezocht bij een professional? Erg heftig ook dat je er al 3 jaar mee rondloopt joh, hoop dat er een moment komt waarbij het beter met je gaat! Beterschap en sterkte ook!
 
Hoe je zo'n ervaring beleeft en hoe lang klachten aanhouden verschilt natuurlijk per persoon, dus neem mijn uitleg niet als maatstaaf voor hoe lang het bij jou kan duren.

Bij mij kwam het door paddo's, het was ook een bijzonder intense bad trip. Daarvoor nooit last gehad van angst/paniek of zulke bad trip ervaringen. Mijn klachten kwamen pas 2 maanden later. Uiteindelijk ben ik zo'n 6 maanden bezig geweest(met hulp van een psycholoog) vanaf het moment dat de klachten begonnen tot aan het moment dat ik weer relaxed genoeg in mijn vel zat om weer drugs te gebruiken. Eerder had ik al wel eens wat alcohol geprobeerd, daar zat voor mij geen angst achter omdat mijn bad trip was veroorzaakt door psychedelica, niet door alcohol.

Het is zeker goed om dingen te blijven doen! Alleen drugs (in jouw geval wiet, maar ik zou uppers/psychedelica überhaupt even mijden, de dip van uppers kunnen je angstgevoelens versterken(zo heb ik het ervaren toen ik te vroeg na mijn ervaring een nachtje had doorgehaald op speed), dit geld waarschijnlijk ook voor teveel alcohol) zou ik vermijden tot je een tijdje klachtvrij bent. Als je te vroeg weer begint heb je kans dat je je angst/paniekklachten weer aanwakkert, of weer een bad trip triggert.

Sporten, erop uit met je vrienden, gezellige dingen doen, afleiding is heel waardevol om je te helpen in je herstel. Dat heeft mij ook erg veel goed gedaan. Als drukke omgevingen (zoals uit eten) nu nog teveel voor je is, vermijd die zaken dan totdat je beter in je vel zit, geef het tijd en wees niet te streng voor jezelf. Praat over je ervaring met mensen(die je vertrouwd) waarmee je dat zou willen delen.

Mindfulness kan je hier ook bij helpen. Door je angst te herkennen en te signaleren kan je het als het ware ontwapenen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan en vergt wel wat oefening uiteraard. Ik ben niet een heel zweverig type, en toen ze mij mindfulness tipte dacht ik dat het onzin was, maar er zitten zeker wel truukjes in die je kunnen helpen.

Probeer te voorkomen dat je de hele dag op zoek bent naar info over angst/paniek, dit kan juist weer angst/paniek in stand houden omdat je je nog meer zorgen gaat maken. Dit was in het begin ook mijn valkuil, ik ben het hele internet afgeweest, als je lang genoeg de internetdokter uithangt dan ben je op het eind volgens je eigen diagnose rijp voor het gesticht :P

Mijn bad trip was eind 2019, de klachten begin 2020, sinds ongeveer september 2020 ben ik weer voorzichtig begonnen met gebruik van mijn favoriete drugs (Wiet, speed, 2cb, ketamine) en tot nu toe gaat dat allemaal weer zonder problemen. Er is wel één ding veranderd, sinds ik zo'n bad trip heb meegemaakt ben ik wat naïviteit/onschuldigheid verloren, wetende wat er ook kan gebeuren. Sindsdien ben ik ook wat voorzichtiger met gebruik. Maar ik geniet er nog wel van :) Paddo's doe ik overigens nooit weer.

Een bad trip kan traumatiserend zijn. Misschien vind je dat knullig klinken (zo dacht ik er zelf over toen ik net mijn klachten kreeg) maar dat is het niet. Schaam je dus absoluut niet om aan de bel te trekken bij je huisarts, mocht je niet van je klachten afkomen. Angst/paniek klachten zijn goed te behandelen.

Fijn dat het nu wel weer beter met je gaat en je goede hulp hebt gevonden. Bizar dat het in 1x kan ontstaan he terwijl je nooit ergens last van hebt gehad. Ik heb ook veel XTC, Ballonnen, Coke en 4FMP gebruikt en na een festival weekend wel een week last van depersonalisatie maar verdween altijd best snel weer als ik weer sliep etc (sliep dan een heel weekend niet en at amper). Maar het verbaasd me gewoon dat het nu zolang aanhoud en dat er ook zoveel angst/paniekerige bij komt kijken, dat heb ik hiervoor nooit ervaren. Vind vooral dat op drukke plekken vervelend, want ben dus echt een gezelligheids mens. En dat van 1 joint haha - alle troep jarenlang in mn lijf gestopt en nu na 1 jointje dit.

Heeft de psych je geholpen met Cognitieve Gedragstherapie of heb je een andere methode toegepast?
Zat er bij jou ook een onderliggende angst achter of is je brein echt getriggert door de bad trip?

Jaaa mindfullnes ben ik bekend mee, moet daar nog een beetje aan wennen denk ik. Vind het idd nog best zweverig en concentratie is ver te zoeken als ik t probeer. Ik voel me bijv lekkerder als ik een beetje muziek luister en een beetje zit te chillen. Maar goed misschien toch wat meer oefenen.

Toen je de eerste keer weer drugs ging gebruiken - was je een beetje angstig ook nog van ' wat als?' of had je dat toen ook volledig los gelaten?

Thanks in ieder geval voor het delen! Fijn om te lezen ook dat het weer goed is gekomen bij je en je ook weer wat drugs enz kan gebruiken, geeft hoop :)
 
Mindfulness kan je hier ook bij helpen. Door je angst te herkennen en te signaleren kan je het als het ware ontwapenen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan en vergt wel wat oefening uiteraard. Ik ben niet een heel zweverig type, en toen ze mij mindfulness tipte dacht ik dat het onzin was, maar er zitten zeker wel truukjes in die je kunnen helpen.
Mindfulness is niets meer en niets minder dan bewust/alert zijn van je huidige directe ervaring. Als er iets zweverig is, is het níet bewust/alert zijn van je directe ervaring en in gedachten wegdromen. ;)
 
Dat klopt, een tolerance break resulteert in heftigere effecten zo na de pauze.

Maar dan niet zo erg dat het middel zich paradoxaal gaat gedragen en er voor zorgt dat je bijna traumatisch rondloopt, dan is er zeker ook iets achterliggends maar sluit ook vervuilde wiet niet uit. In alle gevallen komt het altijd wel weer goed met het mensenbrein, het brein is er heel goed om zichzelf voor de gek te houden maar ook weer te repareren. Zie het als een waarschuwing en laat het de volgende keer bij een hijs of 2, is het niet genoeg dan kan je altijd meer nemen. Minder niet!
Jaaa snap wel dat mn tolerantie wat minder was geworden, en misschien iets te veel gerookt weer meteen. En dat ik ff klachten heb snap ik wel (tot op zekere hoogte) maar het duurt me nu echt te lang en schrok echt van het effect die ik dit weekend ervaarde - terwijl het al bijna 3 weken geleden is weet je wel. Heb gewoon nooit angst ervaren en deze keer waren al die prikkels ofzo echt teveel - vind het zo raar nog steeds.

Denk ook zeker dat het wel weer goedkomt :) Hoop alleen dat het niet zolang duurt - voorlopig maar ff geen wiet voornamelijk ondanks dat ik er zo van kan genieten.
 
Jaaa snap wel dat mn tolerantie wat minder was geworden, en misschien iets te veel gerookt weer meteen. En dat ik ff klachten heb snap ik wel (tot op zekere hoogte) maar het duurt me nu echt te lang en schrok echt van het effect die ik dit weekend ervaarde - terwijl het al bijna 3 weken geleden is weet je wel. Heb gewoon nooit angst ervaren en deze keer waren al die prikkels ofzo echt teveel - vind het zo raar nog steeds.

Denk ook zeker dat het wel weer goedkomt :) Hoop alleen dat het niet zolang duurt - voorlopig maar ff geen wiet voornamelijk ondanks dat ik er zo van kan genieten.

Je kan ook kiezen voor een veel minder psychoactief wietje die je niet zo in het derde daluniversum katapulteert.

Een high cbd en low to zero thc strain, zo kan je lekker je topje roken zonder al die vage poespas, en wie weet langzaam weer wat indica dominante wiet kan mengen om zo weer te herkennen wat het met je kan doen.

Angst is iets wonderbaarlijks, een overlevingsinstinct. Doordat je nu zo extreem bad bent gegaan en je er zoveel aan denkt dan blijft die angst voortduren. Neem het aan als de waarschuwing van de natuur, never get too high because it can be a hell of a ride sometimes.
 
Mindfulness is niets meer en niets minder dan bewust/alert zijn van je huidige directe ervaring. Als er iets zweverig is, is het níet bewust/alert zijn van je directe ervaring en in gedachten wegdromen. :wink:
Haha helemaal gelijk, mijn beeld van mindfulness is ook zeker veranderd nadat ik het heb toegepast voor m'n klachten :)
Fijn dat het nu wel weer beter met je gaat en je goede hulp hebt gevonden. Bizar dat het in 1x kan ontstaan he terwijl je nooit ergens last van hebt gehad. Ik heb ook veel XTC, Ballonnen, Coke en 4FMP gebruikt en na een festival weekend wel een week last van depersonalisatie maar verdween altijd best snel weer als ik weer sliep etc (sliep dan een heel weekend niet en at amper). Maar het verbaasd me gewoon dat het nu zolang aanhoud en dat er ook zoveel angst/paniekerige bij komt kijken, dat heb ik hiervoor nooit ervaren. Vind vooral dat op drukke plekken vervelend, want ben dus echt een gezelligheids mens. En dat van 1 joint haha - alle troep jarenlang in mn lijf gestopt en nu na 1 jointje dit.

Heeft de psych je geholpen met Cognitieve Gedragstherapie of heb je een andere methode toegepast?
Zat er bij jou ook een onderliggende angst achter of is je brein echt getriggert door de bad trip?

Jaaa mindfullnes ben ik bekend mee, moet daar nog een beetje aan wennen denk ik. Vind het idd nog best zweverig en concentratie is ver te zoeken als ik t probeer. Ik voel me bijv lekkerder als ik een beetje muziek luister en een beetje zit te chillen. Maar goed misschien toch wat meer oefenen.

Toen je de eerste keer weer drugs ging gebruiken - was je een beetje angstig ook nog van ' wat als?' of had je dat toen ook volledig los gelaten?

Thanks in ieder geval voor het delen! Fijn om te lezen ook dat het weer goed is gekomen bij je en je ook weer wat drugs enz kan gebruiken, geeft hoop :)

Bij mij was het ook een gevalletje overmoedig, we waren de juiste weegschaal vergeten dus ik dacht dat wel even op de gok goed af te wegen op een crappy keukenweegschaaltje, dom idee. Daarnaast had ik de avond na de trip nog een afspraak geplanned staan, ook een dom idee, maar ik dacht dat wel even te kunnen doen.

Ik heb een paar EMDR sessies gehad en daarnaast cognitieve gedragstherapie om mijn angstgedachtes te tackelen. Beide hebben erg goed gewerkt voor mij. Mijn klachten zijn allemaal getriggerd door wat ik in de bad trip heb ervaren. Daarvoor heb ik geen angstklachten gehad.

De eerste keer drugs gebruiken waren wel spannend natuurlijk. Ik heb blowen het langst uitgesteld omdat het psychedelisch is. De eerste keer speed was vrij snel comfortabel, maar dat is ook het effect van het goedje. Ik was toen wel een beetje zenuwachtig om achteraf weer meer angstklachten te krijgen, maar dat bleef allemaal weg. Blowen ben ik voorzichtig weer mee begonnen door af en toe een hijsje van de vaporizer van een maat van me te proberen. Gewoon lekker chill thuis op de bank in goed gezelschap. Daar heb ik een nachtje slecht van geslapen door wat spanning, maar naarmate ik meer positieve ervaringen opdeed heb ik daar ook mijn zelfvertrouwen weer in gevonden. Ik kan me voorstellen dat er wel meer 'wat als?' spanning is als je bad trip getriggert is door blowen en je dat weer wilt gaan doen. Paddo's raak ik zelf niet meer aan, dus die spanning ontwijken is niet zo lastig.
 
Hey ik herken het heel goed man ik heb het 2 keer gehad door wiet en goed ook. Heb heledag met hartkloppingen gelopen enzv. En ja dan word je angstiger omdat je denkt ja er gebeurd dit of dat. Maar wat ik deed best dom eigelijk. Ik heb eerste tijd niet geblowd en steeds 1 of 2 trekjes genomen. En later kon ik weer smoken. Want ik heb dat wat jij had heel erg ik had al angst ergents door en toen met die wiet sloeg het allemaal weer op hol. Maar maat als je wil smoken en je doet het toch draai beter n sticky eerst en bouw dan op want geloof mij paniekaanvallen zijn tering eng. Maar als je vragen hebt vraag ze maar natuurkijk jowjoww
 
Ook ik heb vrijwel exact dezelfde ervaring als jij gehad al was het dan in combinatie met psychedelica. De symptomen werden na die trip steeds erger tot ik uiteindelijk naar de huisarts ben gegaan waar ik oxazepam als noodmiddel kreeg voorgeschreven en later een combinatie van therapie en antidepressiva. Ik ging met stapjes vooruit en dat was heel prettig, maar uiteindelijk ben ik nog wel een aantal maanden niet mezelf geweest.

Zoals hierboven ook al gezegd is het inderdaad je angstcentrum die gewoon op hol geslagen is. Wat ik bij therapie leerde was om enorm bewust te zijn van wat ik nou eigenlijk voel en denk. Ook moet je voorop durven zetten dat anxiety ongevaarlijk is. Het voelt heel dreigend en eng, dat weet ik als geen ander... Maar het kan je niks doen. Het zal ook altijd weer weg trekken! Daarom zou ik je aanraden om naar de huisarts te gaan. Om je een beetje op weg te helpen en moed in te spreken kan ik je wel vertellen hoe mijn traject ongeveer verliep:

Mijn eerste oefeningen waren vrij simpel. Zodra ik een paniek/angstaanval op voelde komen, moest ik stoppen met wat ik aan het doen was en me compleet overgeven aan de aanval. In mijn geval was dat hartkloppingen, zweten, derealisatie en het gevoel van verlamde lichaamsdelen. Dat was vooral de eerste paar keer echt doodeng en heel onprettig. Maar als je dit vaker doet, ga je steeds meer beseffen dat het maar iets tijdelijks is en je niet echt in gevaar bent. Je lichaam reageert alsof dat wel zo is, dat maakt het zo vervelend. Door je zorgen te maken om de symptomen en angst die je voelt, kom je in een negatieve gedachtenspiraal ofwel feedback loop. Als je de gevoelens gewoon ervaart voor wat ze zijn zonder er een label ("angst", "gevaar") aan te hangen, zul je merken dat de aanvallen steeds korter duren en minder heftig worden.

Na een tijdje zul je merken dat als de symptomen weer opkomen, je zult erkennen dat je het voelt ("mijn hart slaat ineens heel snel"), accepteren dat het zo is, en dan ga je niet verder op het gevoel of de emotie in. Voor je het door hebt is het gevoel dan ook weer weggetrokken. Zoals hierboven ook al gezegd is alles wat hierboven staat eigenlijk een vorm van mindfulness/meditatie. Natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan en het zal een hoop tijd kosten voor je weer helemaal de oude bent, maar ik kan je in ieder geval verzekeren dat dit gevoel tijdelijk is en je je er doorheen zult slaan!

Heel veel sterkte, als je er meer over wilt vragen mag je me altijd een berichtje sturen! :)
 
Hey ik herken het heel goed man ik heb het 2 keer gehad door wiet en goed ook. Heb heledag met hartkloppingen gelopen enzv. En ja dan word je angstiger omdat je denkt ja er gebeurd dit of dat. Maar wat ik deed best dom eigelijk. Ik heb eerste tijd niet geblowd en steeds 1 of 2 trekjes genomen. En later kon ik weer smoken. Want ik heb dat wat jij had heel erg ik had al angst ergents door en toen met die wiet sloeg het allemaal weer op hol. Maar maat als je wil smoken en je doet het toch draai beter n sticky eerst en bouw dan op want geloof mij paniekaanvallen zijn tering eng. Maar als je vragen hebt vraag ze maar natuurkijk jowjoww
Hoelang had je last van die angst en heb je er nu geen last meer van? Had je ook paniekaanvallen zonder dat je geblowd had?
 
Hoelang had je last van die angst en heb je er nu geen last meer van? Had je ook paniekaanvallen zonder dat je geblowd had?
Ja, ik stopte vrij snel daarna helemaal met blowen maar ook in het dagelijks leven kreeg ik paniekaanvallen en het gebeurde steeds vaker. Ik denk dat ik na ongeveer anderhalve maand merkte dat ik zodanig bang en gespannen was dat ik suicidaal werd. Daarom heb ik aan de bel getrokken en met spoed naar de huisarts gegaan om er iets aan te gaan doen. Vanaf dat punt werd het beter, de angst werd met de week minder maar ik heb er al met al zo'n 6-9 maanden last van gehad denk ik.
 
Ook ik heb vrijwel exact dezelfde ervaring als jij gehad al was het dan in combinatie met psychedelica. De symptomen werden na die trip steeds erger tot ik uiteindelijk naar de huisarts ben gegaan waar ik oxazepam als noodmiddel kreeg voorgeschreven en later een combinatie van therapie en antidepressiva. Ik ging met stapjes vooruit en dat was heel prettig, maar uiteindelijk ben ik nog wel een aantal maanden niet mezelf geweest.

Zoals hierboven ook al gezegd is het inderdaad je angstcentrum die gewoon op hol geslagen is. Wat ik bij therapie leerde was om enorm bewust te zijn van wat ik nou eigenlijk voel en denk. Ook moet je voorop durven zetten dat anxiety ongevaarlijk is. Het voelt heel dreigend en eng, dat weet ik als geen ander... Maar het kan je niks doen. Het zal ook altijd weer weg trekken! Daarom zou ik je aanraden om naar de huisarts te gaan. Om je een beetje op weg te helpen en moed in te spreken kan ik je wel vertellen hoe mijn traject ongeveer verliep:

Mijn eerste oefeningen waren vrij simpel. Zodra ik een paniek/angstaanval op voelde komen, moest ik stoppen met wat ik aan het doen was en me compleet overgeven aan de aanval. In mijn geval was dat hartkloppingen, zweten, derealisatie en het gevoel van verlamde lichaamsdelen. Dat was vooral de eerste paar keer echt doodeng en heel onprettig. Maar als je dit vaker doet, ga je steeds meer beseffen dat het maar iets tijdelijks is en je niet echt in gevaar bent. Je lichaam reageert alsof dat wel zo is, dat maakt het zo vervelend. Door je zorgen te maken om de symptomen en angst die je voelt, kom je in een negatieve gedachtenspiraal ofwel feedback loop. Als je de gevoelens gewoon ervaart voor wat ze zijn zonder er een label ("angst", "gevaar") aan te hangen, zul je merken dat de aanvallen steeds korter duren en minder heftig worden.

Na een tijdje zul je merken dat als de symptomen weer opkomen, je zult erkennen dat je het voelt ("mijn hart slaat ineens heel snel"), accepteren dat het zo is, en dan ga je niet verder op het gevoel of de emotie in. Voor je het door hebt is het gevoel dan ook weer weggetrokken. Zoals hierboven ook al gezegd is alles wat hierboven staat eigenlijk een vorm van mindfulness/meditatie. Natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan en het zal een hoop tijd kosten voor je weer helemaal de oude bent, maar ik kan je in ieder geval verzekeren dat dit gevoel tijdelijk is en je je er doorheen zult slaan!

Heel veel sterkte, als je er meer over wilt vragen mag je me altijd een berichtje sturen! :)
thanks voor je reactie man! Waar begonnen je symptomen mee? Je verteld dat het steeds erger werd - hoe ging dat bij jou?
Ik ben niet echt bang voor angst ofzo, ook toen ik de badtrip had wist ik wel - dit is een paniekaanval en het gaat wel weer weg en ik ga nu niet dood. Kreeg alleen m'n gedachten niet rustig, kreeg alleen maar negatieve flits gedachten en ik was helemaal aan t trillen en dat zo'n 2 uur lang. Het was heel raar hoe m'n gedachten non stop negatief waren en ik dat gwn niet kon stoppen.

Nu ervaar ik het heel anders, ik kan het slecht uitleggen maar soms ben ik er gewoon niet bij en op drukke plaatsen met veel rumoer raak ik beetje van t padje af. Het is niet meteen een paniekaanval want kan mezelf wel redelijk rustig houden voor de buiten wereld maar in mezelf is het complete chaos - gevoel van angst en alsof ik gek wordt ofzo. Me ademhaling wordt ook sneller en kan me niet meer focussen. Me vriendin vond me vooral heel stil terwijl ik normaal erg aanwezig ben.
Moest vandaag ook naar de supermarkt en dan ben ik daarvoor echt angstig en na een tijdje gaat het wel oke... En die periodes heb ik verschillend op een dag, het is voornamelijk heel irritant ofzo. Ik weet dat er niks aan de hand is maar mn hoofd en lichaam gedraagt zich anders.

Heftig dat je je eerst volledig toe moest geven aan je paniekaanvallen, lijkt me totaal niet fijn nee. Hoelang heeft het bij jou allemaal een beetje geduurd? En ben je er nu volledig overheen?
En kwam jou angst ergens vandaan of is het puur getriggerd door de drugs ook?
 
Ja, ik stopte vrij snel daarna helemaal met blowen maar ook in het dagelijks leven kreeg ik paniekaanvallen en het gebeurde steeds vaker. Ik denk dat ik na ongeveer anderhalve maand merkte dat ik zodanig bang en gespannen was dat ik suicidaal werd. Daarom heb ik aan de bel getrokken en met spoed naar de huisarts gegaan om er iets aan te gaan doen. Vanaf dat punt werd het beter, de angst werd met de week minder maar ik heb er al met al zo'n 6-9 maanden last van gehad denk ik.
Pff aardige tijd man.. heftig om te horen. Kan je nu wel weer blowen of doe je helemaal niet meer ook?
En je klachten nu volledig weg?
 
Hoelang had je last van die angst en heb je er nu geen last meer van? Had je ook paniekaanvallen zonder dat je geblowd had?
N beste tijd maar ik maakte me veel te druk, en dat helpt niet echt erbij.en ja later nog omdatje lichaam in paniekstand staat dat moet je weten te overheersen ik kreeg paniekaanvallen op de kutste plekken. Omdat ik er veel aan dacht als.je er zo min mogelijk aan denkt en leuke dingen probeerd te doen gaat het wel sneller want je vergeet alles👍🏻
 
Geruime tijd terug door wiet ook een heftige paniekaanval gehad. Sindsdien heeel regelmatig last van gehad als ik wiet rook (in gezelschap was er echter niks aan de hand!). Altijd dezelfde druk op mijn borst, bonkend hart en kortademigheid… wetende dat het tussen mijn oren zat!

Gisteren 40mg 2F-DCK gesnoven en een rondje gelopen met een joint. Eenmaal in bed kwamen dezelfde klachten wederom opzetten, maar dit keer nam ik uitgebreid de tijd om dit ongemak even te bestuderen. Ik liet het helemaal over me heen komen en werkte het niet meer tegen. Langzaam maar wel werd de druk en ongemak wat hoger, maar gewoon ontspannen blijven liggen en het geaccepteerd. En plots vervaagde alle spanning van mijn borst, hart bonkte niet meer zo aanwezig en ademhaling was weer A-OK! Ik was zo fucking opgelucht, ik was dat ‘duiveltje’ in m’n hoofd eindelijk de baas! Ik ben benieuwd wanneer (if at all) het weer komt opzetten en of ik het ditmaal nogsteeds kan handelen.

En anders… Ketamine als therapie tegen paniekaanvallen? Hahaha
 
thanks voor je reactie man! Waar begonnen je symptomen mee? Je verteld dat het steeds erger werd - hoe ging dat bij jou?
Ik ben niet echt bang voor angst ofzo, ook toen ik de badtrip had wist ik wel - dit is een paniekaanval en het gaat wel weer weg en ik ga nu niet dood. Kreeg alleen m'n gedachten niet rustig, kreeg alleen maar negatieve flits gedachten en ik was helemaal aan t trillen en dat zo'n 2 uur lang. Het was heel raar hoe m'n gedachten non stop negatief waren en ik dat gwn niet kon stoppen.

Nu ervaar ik het heel anders, ik kan het slecht uitleggen maar soms ben ik er gewoon niet bij en op drukke plaatsen met veel rumoer raak ik beetje van t padje af. Het is niet meteen een paniekaanval want kan mezelf wel redelijk rustig houden voor de buiten wereld maar in mezelf is het complete chaos - gevoel van angst en alsof ik gek wordt ofzo. Me ademhaling wordt ook sneller en kan me niet meer focussen. Me vriendin vond me vooral heel stil terwijl ik normaal erg aanwezig ben.
Moest vandaag ook naar de supermarkt en dan ben ik daarvoor echt angstig en na een tijdje gaat het wel oke... En die periodes heb ik verschillend op een dag, het is voornamelijk heel irritant ofzo. Ik weet dat er niks aan de hand is maar mn hoofd en lichaam gedraagt zich anders.

Heftig dat je je eerst volledig toe moest geven aan je paniekaanvallen, lijkt me totaal niet fijn nee. Hoelang heeft het bij jou allemaal een beetje geduurd? En ben je er nu volledig overheen?
En kwam jou angst ergens vandaan of is het puur getriggerd door de drugs ook?
Goede vraag, ik weet nog dat ik het moeilijk vond om precies te bestempelen wat ik nou voelde (op normale dagen, als ik nuchter was). Het was gewoon een soort spanning en vaag gevoel van "impending doom" wat me constant bezig hield en daardoor sloegen mn gedachten steeds op hol. Alsof ik nooit ook maar een klein beetje rust kon vnden ergens. Dat heb jij zo te zien ook op het moment. Probeer je eens te verdiepen in meditatie, dan leer je jezelf aan om dat soort gedachten te herkennen, onderscheppen en verminderen. Sinds ik mediteer heb ik ook eigenlijk nooit meer een bad trip gehad.

Dat gevoel wat je beschrijft is ook een vorm van angst. Je geest distantieert zichzelf als het ware van wat er gebeurt om jou/zichzelf te beschermen. Ik herken dat ook wel. Wat ik je zou geven als tip om op dat soort momenten juist heel bewust proberen te worden van je omgeving. Ga heel specifiek noemen wat je ziet, voelt, hoort, ruikt. Dan creeer je weer een soort verbinding met de werkelijkheid en kom je er makkelijker in terug.

Mijn eerste keer werd getriggerd door de drugs maar daarna werd het een deel van mn dagelijks leven, het kon zomaar overal gebeuren en op het laatst was het al vanaf de seconde dat ik wakker werd mis. Dat is het moment dat ik om hulp ben gaan vragen.
 
Heftig om te lezen allemaal joh! Heb je hulp gezocht bij een professional? Erg heftig ook dat je er al 3 jaar mee rondloopt joh, hoop dat er een moment komt waarbij het beter met je gaat! Beterschap en sterkte ook!
Ik heb het grotendeels zelf proberen accepteren. Zonder psychotherapie.. en met hulp van mijn huisarts… het was/is heel zwaar maar ik heb er mee leren leven. Ik heb wel het gevoel dat ik het kan gebruiken, maar het is heel duur. It is what it is
 
Ik heb het grotendeels zelf proberen accepteren. Zonder psychotherapie.. en met hulp van mijn huisarts… het was/is heel zwaar maar ik heb er mee leren leven. Ik heb wel het gevoel dat ik het kan gebruiken, maar het is heel duur. It is what it is
It is what it is! No progress without struggle ❤️
 
Had gister echt zin om te blowen, zit ook in een goede vibe en was relaxt. Had hier nog wat wiet liggen dus jointje gedraaid rond 23:00 (denk 0.2 gram wiet wat erin zat) maar na het smoken kreeg ik weer dezelfde dingen als 3 maanden geleden.

Begon na het smoken me helemaal oncomfortabel te voelen. Snel maar naar bed gegaan en proberen te slapen maar ook weer helemaal van die spierspasmes en gedachten die heel raar door mn hoofd spookte, kon totaal niet focussen op dingen. Werd helemaal niet dat relaxte stoned als vroeger weet je wel dat je gewoon lekker op de bang beetje stoned tv kan kijken en dat terwijl ik daar wel heel veel zin in heb.

Iemand hier bekend mee? Kan ik ooit nog normaal een jointje opsteken?
Heb 8 jaar lang dagelijks geblowd! Soms wel 6-8 joints op een dag en nu word ik parra na 1 jointje, begrijp er helemaal niks van.
 
Had gister echt zin om te blowen, zit ook in een goede vibe en was relaxt. Had hier nog wat wiet liggen dus jointje gedraaid rond 23:00 (denk 0.2 gram wiet wat erin zat) maar na het smoken kreeg ik weer dezelfde dingen als 3 maanden geleden.

Begon na het smoken me helemaal oncomfortabel te voelen. Snel maar naar bed gegaan en proberen te slapen maar ook weer helemaal van die spierspasmes en gedachten die heel raar door mn hoofd spookte, kon totaal niet focussen op dingen. Werd helemaal niet dat relaxte stoned als vroeger weet je wel dat je gewoon lekker op de bang beetje stoned tv kan kijken en dat terwijl ik daar wel heel veel zin in heb.

Iemand hier bekend mee? Kan ik ooit nog normaal een jointje opsteken?
Heb 8 jaar lang dagelijks geblowd! Soms wel 6-8 joints op een dag en nu word ik parra na 1 jointje, begrijp er helemaal niks van.
Je tolerantie is weg/verminderd. Deze soort is te sterk voor je. Je kan minder dikke joints draaien, of het houden bij een paar trekjes. Of een CBD soort zoeken. Ik ben zelf een dagelijkse blower en merk ontwenningsverschijnselen en heb moeite met te stoppen. dus persoonlijk zou ik het gewoon achter je laten. Bespaar je nu niet veel meer geld, tijd en energie door het niet te blowen?
 
Mensen onderschatten hoe 'ongevaarlijk' thc is, het kan misschien geen overdoseringen veroorzaken die je leven in gevaar brengen Maar mentaal kan het extreme gevolgen hebben en tot paranoia en angst lijden. Dus wanneer je tolerantie lager is geworden en je een joint rookt, overdoseer je eigenlijk alleen in plaats van een heroine verslaafde of coke verslaafde word je gewoon heel erg paranoia en angstig en dit gevoel kan lang aanhouden na de gebeurtenis. Toch een krachtig goedje dat thc, na een blow pauze raad ik mensen ook altijd aan om een soortje te roken die veel cbd bevat, dit voorkomt een nare ervaring met blowen
 
Ik ben gestart met blowen op mijn 13e (ben nu 36), gewoon af en toe. Dat werd steeds meer en op mijn 15e/16e vrijwel dagelijks, ook op school in de pauzes. Zolang ik een doel in mijn leven had (school) had ik geen last, toen ik een jaar na mijn havo niks deed, ging het mis. Ik kreeg na jaren blowen een angstaanval. Dat gevoel relateerde ik daarna elke keer als ik blowde, dus ben gestopt. Daarna, na een tijdje, geen last meer. Totdat je weer wilt gaan proberen, je weet dat het dom is, maar het is zo lekker. De ene keer gaat het goed, de andere keer niet, maar totaal stoppen voor altijd, dat vind ik moeilijk. Als ik de verhalen hier lees dan ben ik er nog goed vanaf gekomen, het heeft echter wel zijn sporen achtergelaten. Nu ga ik eens cbd wiet proberen...
 
Dus wanneer je tolerantie lager is geworden en je een joint rookt, overdoseer je eigenlijk alleen in plaats van een heroine verslaafde of coke verslaafde word je gewoon heel erg paranoia en angstig en dit gevoel kan lang aanhouden na de gebeurtenis.

Ik weet niet of het zo simpel is. Als ik teveel neem val ik in slaap. Of ik word extreem euforisch.

Wiet is wel een beetje psychedelisch. Misschien is dat deel van wiet iets te veel voor de gemiddelde persoon? Ik zelf heb wel dat ik behoorlijk gemindfucked raak op hogere dosis wiet. Ik heb wel eens gedacht dat het hele universum in mijn hoofd zat op een vlinke bong rip.
 
Oef getroffen door de wet van Murphy. Het kan duizenden keren goed gaan maar je zal maar net die ene keer treffen dat je realiteit op de kop wordt gezet.

Mijn advies aan jou is om niet te vechten en niet te vluchten maar om bewust te worden en te voelen. Angst is een emotie, een emotie is niet van jou die is van de wereld. Mensen denken vaak dat ze emoties maken maar emoties maak je niet die overkomen je. Emoties kunnen je hardnekkig vastgrijpen en niet meer loslaten. Als jij dan niet bewust bent van die emotie en de energie die het jou kost om het maar overal mee naartoe te nemen dan kom je uiteindelijk de man met de hamer tegen. Hij slaat je neer maar hij zal je nooit vertellen waarom. Dus ga niet vechten of vluchten maar probeer je bewustzijn te trainen dan kom je er vanzelf achter wat het is want je zal zien dat het altijd hetzelfde is. Het zal uiteindelijk opvallen en na een paar keer denk je dan ook haha ja daar trap ik dus mooi niet meer in.

Wees niet bang om voor altijd zo te blijven want dan zal je altijd zo blijven.

Waarom ik je dit zeg? Nou ik heb zelf ook behoorlijk last gehad van paniekaanvallen en angst. Uiteindelijk ben ik in een psychose beland en na maanden wachten op een psychiater kwam er maar niks uit. Ik ben daarna via via in contact gekomen met Hans Laurentius, een man die praat over advaita(non dualiteit). Ik ben mij verder gaan verdiepen in spiritualiteit( bedankt @Mindless ) en kan je vertellen dat het mijn leven drastisch heeft veranderd. Misschien is het iets voor jou misschien niet en anders maar voor een ander.

Succes!
 
Yooo allemaal,

Ben even benieuwd of iemand deze ervaring ook heeft gehad.
8 jaar stevig dagelijks geblowd, nooit ergens last van gehad - het deed me juist veel plezier.
Maand geleden op vakantie geweest, toen een tijdje ff niet geblowd. Alleen 2x in het weekend en na de 2e keer een hevige bad trip gekregen. Paniekaanval x10 laat maar zeggen - nooit verwacht dat me dit ooit zou overkomen van wiet. Ik ben een enorme wiet fan en denk dat het ook een goed middel is.
Voelde me die dag ook prima en rookte een jointje s'avonds met iemand waarmee ik vaker een jointje heb gerookt - er was gwn een relaxte sfeer enzo. Ik wilde ook van dagelijks blowen naar soms een jointje roken en dat ging me tot die dag erg goed af.

We zijn nu 2,5 week verder en voel me nog steeds echt vreselijk. Enorme angst op drukke plekken, krijg van alles stress en kan de stress niet loslaten.
Het is vooral een angst die maar niet weggaat, terwijl ik er juist niet mee bezig probeer te zijn. Vrijdag en zaterdag uiteten geweest en het voelde gewoon alsof ik uit was gecheckt - ik hoorde zoveel geluiden om me heen en kon maar niet focussen op de gesprekken. Helemaal van de wereld ofzo en werd daar weer erg angstig van.

Ik heb erna geen wiet, alcohol, cafeïne meer aangeraakt omdat dat alles verstrekt. Heb een gezond leefpatroon.

Heeft iemand dit ook meegemaakt? Hoe kan je hier beter mee omgaan?

Ik ben nooit zo geweest en voel me erg angstig, adem zit ook erg hoog.

Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. Iemand tips?
Op 30 jaar roken elke dag ongeveer 10gr per dag , heb ik het ook 3 maal voor gehad. Dat ik rookte , hartkloppingen niet lekker zijn . Beginnen panikeren. En dat voor zo een blowende gebruiker , opstaan eentje rollen naar toilette. Het komt meestal, door dat er meerdere problemen zijn , in je leven spanningen, stress . Gewoon even minderen of stoppen. Wat ik niet deed , maar wel light jointje rollen. Had ik het nog een beetje . Maar na 2 weken was ik er terug over . Dokter zij me , je moet stoppen, het is omdat je van je 15jaar elke dag rookt . Laar dat was bull . Ik ben geboren om te blowen . 2 weken erna aar Roosendaal. Lekkere amnesia gekocht . Daar gerookt , niet slecht geworden. En joepie weer blowen . Het hangt af wat er in je omgaat. Gewoon even rustig doen .
 
Mn hersenen hebben dit dus plots geweigerd nog te doen-wat heel moeilijk te vatten is. Ik heb nog steeds heel veel verdriet voor wat het met mij gedaan heeft. Ik moet er mee leren leven, het is een deel geworden van wie ik ben..en dit is heel zwaar want je staat er alleen voor, alleen jij voelt het. Als je weet dat het mentaal is, kan je dit leren controleren…


Heel herkenbaar hoor, maar ik denk dat het wat gevoeliger ligt dan alleen door de wiet. Wiet gebruikte je niet zomaar natuurlijk, dus kijk even 'waarom je het gebruikt? Is het omdat je het chill vind, of dat je minder voelt wat er om je heen gebeurt. Soms zijn het afweersystemen in je lichaam die je probeert te verdoven. Ikzelf blowde ook veel, om mezelf rustiger te maken onderandere. Maar eigenlijk zat er veel diepere emoties eronder, ik kreeg ook plots last van angst, maar nu ik langer bezig ben met mezelf,ben ik er achter gekomen dat het gewoon oude hardnekkige patronen en emoties zijn die ik niet had verwerkt. Soms kunnen emoties anders worden weggezet in je lichaam, komt het er dus helaas op een nare manier uit (paniekaanvallen) dus ik wil er mee zeggen, dat ik zeker weet dat als jij inderdaad in jezelf gelooft om het toe te laten, jij ook minder last kan krijgen van paniekaanvallen.

Je kan ook bezig zijn met je eigen spiritual awakening process. Lees er maar wat over.
 
Yooo allemaal,

Ben even benieuwd of iemand deze ervaring ook heeft gehad.
8 jaar stevig dagelijks geblowd, nooit ergens last van gehad - het deed me juist veel plezier.
Maand geleden op vakantie geweest, toen een tijdje ff niet geblowd. Alleen 2x in het weekend en na de 2e keer een hevige bad trip gekregen. Paniekaanval x10 laat maar zeggen - nooit verwacht dat me dit ooit zou overkomen van wiet. Ik ben een enorme wiet fan en denk dat het ook een goed middel is.
Voelde me die dag ook prima en rookte een jointje s'avonds met iemand waarmee ik vaker een jointje heb gerookt - er was gwn een relaxte sfeer enzo. Ik wilde ook van dagelijks blowen naar soms een jointje roken en dat ging me tot die dag erg goed af.

We zijn nu 2,5 week verder en voel me nog steeds echt vreselijk. Enorme angst op drukke plekken, krijg van alles stress en kan de stress niet loslaten.
Het is vooral een angst die maar niet weggaat, terwijl ik er juist niet mee bezig probeer te zijn. Vrijdag en zaterdag uiteten geweest en het voelde gewoon alsof ik uit was gecheckt - ik hoorde zoveel geluiden om me heen en kon maar niet focussen op de gesprekken. Helemaal van de wereld ofzo en werd daar weer erg angstig van.

Ik heb erna geen wiet, alcohol, cafeïne meer aangeraakt omdat dat alles verstrekt. Heb een gezond leefpatroon.

Heeft iemand dit ook meegemaakt? Hoe kan je hier beter mee omgaan?

Ik ben nooit zo geweest en voel me erg angstig, adem zit ook erg hoog.

Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. Iemand tips?
Ook 17jaar rook al 4 jaar sinds dit jaar in de zomer heel veel gerookt en andere drugs gedaan rookte zo 20 gram in 5 dagen op geld zo weg nu school begonnen en rookte al wat minder had ik laatst van iemand 5 gram gehaald maar echt hele sterke wiet ik had 1 Jonko op en voelde alsof ik er 4 op had later op de dag nog 1tje en voor de eerste keer ook 1 slokje lean gehad ben die avond voor de eerste keer ooit slecht gegaan maar ik dacht van niks gewoon te veel gehad want het was zo’n zware wiet 2 dagen later ik denk ik ga nog eentje roken maar minder erin en maar 1 voordat ik hem op had ging ik weer slecht ik dacht wtf is dit en durfde niet meer te roken bang dat ik weer slecht ging dus week lang niet gesmoked en daarna was ik met een vriend die assie had was de zelfde assie waar ik al 2 jaar lang haal nooit problemen mee gehad ik rook er 1 en ik ging niet slecht dus ik denk het ligt aan de wiet nu 3 dagen later rookte ik weer assie nergens last van 2 uur daarna heb ik er nog 2 gerookt ging ik weer slecht ik herhaal dit waren de eerste keren voor mij in 4 jaar tijd ik moest niet overgeven alleen de eerste keer de andere keren kreeg ik heel erg heten overgeef gevoel het gevoel alsof het steeds naar boven komt en alsof ik me eigen lichaam niet meer voel alsof ik in me lichaam drijf echt een kut gevoel wanneer je dat overgeef gevoel erbij hebt die laatste keer was 3 dagen geleden ik wil nu helemaal stoppen want ben er gewoon klaar mee nu heb ik elke avond als ik me ogen dicht doe een draaierig gevoel ik kan niet slapen ook vandaag kheb de hele avond niet geslapen waardoor ik die weer een dag niet naar school ga en ik voel me vooral heel angstig alsof er geesten op me kamer zijn elke avond mijn zaklamp aan in bed gewoon bang in het donker alsof Oke en klein kind ben ik hoor een geluid alsof mijn kast dicht slaat heb daarna 3 uur lang met me zaklamp op die kast gericht helemaal paranoia maar het raarste vind ik gewoon die draaierigheid als ik m’n ogen dicht doe ik weet niet wat die is
 
Terug
Bovenaan