*modactie: verplaatst naar dit topic in een poging deze zware thema's te bundelen in 1 topic zoals eerder aangegeven door @Mevrouw Pløp *
Ik heb wel meerdere, zeg maar vooral, 'abnormale' relaties gehad, in de liefde, vriendschap, collega's, familie...
Diegene die ik er uitpik, is de vriendschapsrelatie met Tiff, vlak na en jaren na een liefdesrelatie van dik 1,5j. Aanloop, verloop en erna. En dit omdat dit de enige is, die ik kan betrekken vr een belangrijk deel van mijn leven, de voorbije 11à12j, van wonderschoon tem pure crap, een mini-biochrafie of wathever...Alvast succes voor die ene lezer...of niet🙃
Naar het einde vd liefdesrelatie, maakten we meer ruzie dan wat anders, was er constanste stress en irriteerde we elkaar, waren beide zo labiel en ook maakte haar ma het onmogelijk en waar zij vond dat we er punt moesten achter zetten, ik wist diep van binnen, ja da's het enige juiste, maar, hetgeen mij bijna na elke breuk overmand, is extreme verlatingsangst en ontroostbaar verdriet, direct gevolgd door smeekbeden. Daar waar je zonet nog elkaars ergernis over elkaar deelde en de verwijten over en weer vlogen en er elke vorm v liefde en genegenheid zoek was en ik me zowat aan alles irriteerde en ik meerdere malen bikkelhard was met woorden...dit alles was ook extreem heavy, maar wat later, als mn extreemste emoties gaan liggen waren, konden we er vrij rustig en sereen over praten, met langs mijn kant nog duidelijk verdriet en pijn, maar het besef, dat deze relatie ons beide zieker n zieker maakte, nam de bovenhand. En kwamen we tot punt, dat we als vrienden uit elkaar gaan, ik ook diezelfde dag nog mee nr haar thuis, hebben we dat samen tegen haar ma gezegd, is Franstalig, dus communicatie was niet altijd evident, Tiff is perfect 2talig. Dus Tiff zé het, haar ma reageerde, int gebroken Nederlandse, ah ge zet de relatie op pauze, wij toen beide, in koor, nee nee, no no, we gaan uit elkaar, mr blijven vrienden...ik daar blijven eten zoals zo vaak, mr was wel bevreemdend, mr ik dacht ook, hoe het laatste weken, 2, 3 maand liep, ja slechter kon ni, dus accepteerde al snel de huidige situatie en, eigenlijk zagen we elkaar nog heel vaak, ca wekelijks of meer, zij was eerste dagen paar weekjes, pak terughoudender. Twas echt nog maar enkele dagen gedaan, eind oktober en hopla wij nr Halloween special (had haar echt ferm moeten overtuigen) in de ciné, van 22u-6u horrorfilms, (ons favo genre, de enige waarmee ik de ziekste horror n films tout court kon zien n waarbij zij soms nog sterker maag had als mij) n hapjes n drankjes. Zij was echt labgere tijd, echt afstandelijk, maja ik was msschn dan weer té chill, losjes, alsof ik het nu ni slechter had dan paar weken geleden...ma da's aftoetsen en in de loop vd avond/werd ze ook chiller en gaf blijk dat ze op haar gemak was en verder de nacht in, schrokken, vele lachbuien, omdat wij vaak hetzelfde zien en of denken over bepaalde mensen, dingen, gebeurtenissen en dan voelde sinds lang, terug ne lekkere vibe en da was blijkbaar startschot van zalige periode, waarin we zoveel samen deden en echt heel vaak enkel mé ons 2, en ast mé andere bekend volk was, alty in duo nr daar. Ook vierde we haar bday (eind nov) met ons 2, restaurant en daarna cinema, allé precies glek een koppel, waren ook precies meer koppel, dan ask ze terug zie in relaties daarna. En zo ging da weken en vele maanden verder, zaten ook plots beide vol energie en avontuur, ingeving vant moment, BM optredens ergens in JH aan de zee in Oostende, waar we niemand kende, eerst chill terraske, dan headbangen en twas rond 1u snachts en kdacht kom gaan nr strand en hopla midden in de nacht pootje baden in de zee, wat later nog volgde, heel veel optredens, pretparken (veel Walibi in Flevoland en Phantasialand), sauna, cinema, etentjes,... gedaan, ook vaak nr Nederland, voor zowel EBM, metaloptredens, chille ik de zomer in Vlissingen en Domburg, ook 2 zomers (periode waarin ze eerste x lief had en 2de x single) ook samen festivals in Duitsland gedaan en echt as ge die foto's terugzie, 99.9% zou ons als koppel aanduiden, hadden nul remmen. Da was ook voor ons beide iets zots en onbeschrijfelijk en gingen dan ook echt door tleven als BFF en soulmates. Maar het gevaar zatm erin, dat ik ondertussen al de rest of grootste deel had weg geduwd, ik deed letterlijk alles met Tiff, ook waren we best nog vrij tot zelfs kei intiem, deden sauna's met ons 2, bleven bij elkaar slapen, douchte samen, kwas ook constant geil n zij teasde me constant en soms bleef het ni bij knuffelen en zoenen, we hadden nul schaamte tegenover elkaar, allé ik vooral dan. Maar (allé dat was eigenlijk geen maar) na vele maanden, 7-8maand, gaat ze terug relatie aan, mr kei chille gast van Brugge (dus 1.5-2u op trein), gingen mé ons 3 nr de sauna en bleef haar gewoon zot veel zien...maande en jaren verstrijken, we zagen elkaar duidelijk minder en minder, vaak ook door mij, mr behielden die speciale band, want als we elkaar dan zagen, konde alles tegen elkaar kwijt, was da vaak ook alle emoties de vrije loop laten gaan, wij 2 konden echt alles kwijt en vele dingen die enkel wij v elkaar wisten...ik ging bewust geen relatie(s) meer aan en ook op vriendschappelijk vlak hoefde ik niks, want Tiff was zo über speciaal en ook werd ik zelf pak minder actiever en de feester, was meer een huismus geworden. Maar Tiff ging nog wel relaties aan, had ook vrienden, waaronder enkele heel goeie, daar had ze ook nood aan...maar door al die jaren heen, is ze zo vaak gekwetst geweest, door haar lief, door haar beste vriendin, ma echt smerig, bikkelhard en vals...en wie was er altijd en overal, den deze en kreeg en had zo'n grote voldoening van en ik was meer en meer een eenzaad aant worden, met mijn favo zin, hoe minder mensen er dicht bij u staan, hoe minder ge gekwetst kunt worden...en was daar ook zo v overtuigd, dat ik er ook volledig nr leefde
Na verloop v tijd...zij was al veel veranderd door zoveel hartzeer, bedrog, leugens, totaal verlies vh vertrouwen in de mens...ik was met momenten ne klootzak die, met woorden n mentaal bikkelhard uit de hoek kon komen...waardoor zelfs ik haar zeer zwaar had teleurgesteld en dar vertrouwen moest terug groeien, lukte vr groot stuk wel. Zij zat in ongelukkige relatie (voorlaatste), niks liefde, zé ze vaak, da was zo'n kille relatie, brrrr zagen elkaar weinig ondanks 15min stappen v elkaar, dat lag aan ons beide, sloten onszelf op, voelden ons slecht in ons vel, wilde geen mensen zien, nr de winkel gaan was vr ons beide ganse opgave...dan spraken we terug eens af, was Tim er vaak bij, en was er weer kortere periode dat wel terug meer afspraken. Vaak wast tussen mij n Tiff in de loop van de avond, vaak emotioneel, elkaar veel te zeggen, weten dat je vele zaken hetzelfde voelt, elkaar begrijpen, nog zeggen dat je elkaar soulmate bent...en door paar dingen die Tim dan te weten kwam, tijdens gesprekken onder licht beschonken toestand, waar ik dan onbewust en ook niet wetend, iets verklapte...en zo werd die relatie een waar Tim vooral vr Tiff moest zorgen, hij niks in de plaats kreeg...ik dacht heel vaak, allé hoe kan die da volhouden, Tiff was ook totaal ni meer die waar ik verliefd op was geworden, da was echt totaal gebroken iemand. En waar ik van netheid hou, ofk mij nu top of rot slecht voel, ik wil het echt graag fris en netjes, tikkeltje obsessief, lichte smetvrees, ik was al lang Mr proper en mr handgel vóór corona, vr mij was dat een makkelijke periode, weinig mensen, overal ontsmettingsgel, afstand houden, was wel confronterend, want kzé zo tegen mezelf n ook tegen Tiff, zo tijdens de strengere lockdowns, eigenlijk veranderd er ni echt iets vr mij, ik leef al enkele jaren zo. En ja waar ik me zelf dé waarheid vr ogen hield, dak alleen zijn perfect is, moest ik ook bekennen n toegeven, dat als we die paar keer afspraken, ook altijd tijdens kerst n nieuwjaar, ik zé, da deed wel deugd en zegt da ge da meer moet doen, mr ik kwam echt ni meer buiten, Tiff kwam nog wel is langs, na zoveel maanden en kwas zelfs vr haar aanwezigheid, zenuwachtig, hyper, ongemakkelijk en had ik, net zoals we daarvoor laatste jaren afspraken, echt alcohol, lachgas en nog eerder stim nodig, om los te komen en ja Tiff merkt da allemaal drect aan mij...dat was uiteindelijk nog gezellige avond...maar met de tijd die verstrijkt...Tiff nog is de echte liefde sinds jaaaaren voelde n daar snel bij was na breuk met Tim...ging onze band eigenlijk totaal den dieperik in...Ik zé al veel langer tegen haar, dak de Tiff waark zoveel vr voelde n zo nr opkeek, al lang dood is, wat ze ook steeds bevestigde...En kben blij vr haar dat ze gelukkig is op vlak vd liefde, mr zelfs de keren da ik daar kwam, zo vuil n rommelig, kdrufde me nergens zetten, pure horror n ongemakkelijk vr mij...ook binnen roken, echt stinken nr sigaretten en natte hond. Van da roken, weet ze kei hard dak daar totaal ni tegen kan en misselijk v word, mr ik, als verlegen, stille persoon toen, ts jullie huis, kan toch ni vragen da gll buiten ga roken n da was geboeg om constant binnen te roken, ook zo ask daar ben, letterlijk 45min met iemand vd buren, vanachter staan praten, eerst hem en daarna ook Tiff, zatk daar schoon alleen e. En ook met eten n drinken, ik zal makkelijk neen zeggen, of da ge vr mij geen moeite moet doen, oké daar stopt da dus ook letterlijk e, terwijl Tiff kent me zoveel beter n ik al zo afgezonderd, 2de x da ik haar lief zag, want 1ste keer dak daar kwam n hem ontmoete, ze elkaar aant aflebberen waren, dat echt marginaal was, toen waren Ann n Sonny er ook n gelukkig waren die er, ze vonden da er ook ferm over en onrespectvol nr mij toe, Ann zé da zo paar x, die keken is, van euh n deden verder...ik later ask thuis was, allé komk kennismaken me uwe nieuwe lover, hebk daar letterlijk niks mee kunnen praten, gll waart elkaar zo overdreven aant aflikken, Ann n Sonny vonden het er ook over n onrespectvol nr mij toe...haar reactie, awel met Tim vond ge ons altijd zo koel, awel nu toon ik mijn liefde, ist weer ni goe...
Komk, na al m'n moed te bb bijeengeraapt en 45min rijden daar aan, want op bezoek v hun bij mij, moetk ni op wachten...maar da zijn vr mij overduidelijke signalen, da ik nog van 0 waarde ben...ik ben met bezoek totaal tegenovergestelde, ben dag ervoor en dag zelf mee bezig, dak drank n hapjes heb, alles er netjes en gezellig bij ligt, kben diegene da ook, vraagt en blijft vragen of ze nog iets moeten bb, weet bij Tiff ook, dat een nee, ook vaak een ja is.
Na weer maanden verstreken, allé kgeef het nog is een kans, mr moest steeds v mijn kant komen, ik mocht steeds nr ginder rijden, terwijl hij ook auto had.
Twas met Halloween n zn kids uit vorige relatie waren er ook bij, was best onwennig, was ook met Tiff haar ma, die ik al jaaaaren ni meer gezien had n waar Tiff n iedereen in de buurt zo v afgezien é...Maja, puur vr het huis en het financiële, laat ze nog zo iemand toe, iemand die u, u pa, u oma, mij, zoveel anderen, gekweld heeft dat geen naam heeft, u nooit moest hebben, u oma wou stikken met kussen...gebt die zo verfoeid n ergste toegewenst...om daar nu gezellig 2wekelijks fzo mé rond de tafel te zitten...srry da kan er bij mij ni in, daar benk zeer principieel in...mn vader bestaat ni meer vr mij, heb die al 18j ni meer gezien, m'n redenen voor.
Dus tot op nu...dat er niks meer van onze band overblijft.
Hebben beide borderline. Dat wisten we lange tijd ni, ook al gingen we door de jaren nr dokters en psy's, kregen we pillen n half zn gat diagnoses (jaren met de diagnose bipolaire, daar kwam dan vorm vh autismespectrum en hoogsensitief bij en dat ik steeds in pieken en dalen denk en reageer...
Hoe onze zeer speciale band, jaren stand hield, mr herleidt is tot stof dat ge onder het tapijt veegt.
Het laatste besluit, doelt op de reeds mindere band en hoe ik deze nu terug bekijk.
Doordat we beide 2 sponsjes zijn, kunnen elkaar ferm oppeppen en troosten langs de ene kant, mr als 1 v beide in ferme down bui is, weerslaat zich da 9/10 op de andere, ook al was die persoon in eerste instantie positief en enthousiast, en wij voelen elkaars negativiteit, verdriet, pijn,...dan zo intens, dat het vaak zo zwaarmoedig kan worden. Ja kmoet er geen tekeningetje bij maken, wat da betekent als we beide enorm down zijn...dan heerst er een extreme golf v negativiteit, verdriet, woede, zelfbeklag, dat ge op den duur, zelfs onbewust, tegen elkaar aant opbieden zé, wie is er nu het ergst aan toe, waarbij je een depri verhaal, weerlegt met iets depri langs uw kant...momenten dat ge huilend in elkaars armen, de suïcidale gedachtengang opgaat, ge beurtelings elkaar zijn/haar uit de suïcidale gedachten probeert te verdrijven, nier zozeer met peptalk, maar eerder in de zin van, als gij gaat, ik ook, da moogt ge mij ni aandoen, dus de ander eerder met extra schuldgevoel opzadelen, ipv realistische peptalk, totaal onbewust denk ik.
En beide hebben we ons bepaald fuckedup kantjes in de omgang nr elkaar en veronderstel ook nr anderen.
zij zal nog sneller en in extreme vorm, de kaart trekken van, ik ben de meest hulpeloze, ik voel me het slechtst, waarbij een zoek nr helende troost en begrip vd ander, een reactie bevat, waarin ze meer haar eigen shit benadrukt, dan de troostende en helende woorden die je zocht.
Ik daartegen, ben iemand die op de foutste momenten, zeer sarcastisch, cynisch, beledigend, hard en kil kan zijn en leunde ik vaak tegen een liefde-haatrelatie aan met Tiff, als ik terugkijk, sjeez hoe fucking vermoeiend was me dat sech.
En nu na dak amper nog iets voorstelde, haar 10maand ni gezien, 8maand ni gehoord, wilt ze zich bemoeien en haar veto stellen mbt mijn plan, deze aardkloot achter mij te laten 🤷🙄 Snap de mensheid al heel lang niet en dergelijke zaken, bevestigen enkel de hypocrisie vd mens🤮
En zo is m'n cirkeltje rond 💀
) aan begrafenissen waarop opeens wordt gedaan alsof de dode alleen maar fantastisch en heilig was in leven en waarbij iedere kritische noot volledig weg wordt gelaten.
