MissChem
Experimenterende gebruiker
Ik ben er uit;
Wiet maakt mij alleen maar angstig en paranoia nog.
Ik bleef maar blowen in de hoop wat te voelen en geen angst te krijgen
Na 3 dagen hypochondrisch onderzoeken waarom ik mij mentaal zo slecht voel ben ik er denk ik uit:
Door de wiet lieg ik tegen mezelf en excuseer ik gedrag dat ik nuchter niet zou accepteren
Alleen door het dagelijks blowen heb ik mijzelf geen tijd gegeven om mijn endocannabinoide receptoren te resetten dus dat ik eigenlijk áltijd zó high ben dat 1. Ik het verschil tussen nuchter en high niet meer weet, en ik afkickverschijnselen niet krijg omdat ik nuchter ben maar omdat de afvlakking van de receptoren ervoor zorgt dat ik dit ervaar als afkickverschijnselen.
Gisteravond was mijn laatste joint en die heb ik halverwege gewoon uit woede voor mijn verslaving losgelaten want ik ging maar doorroken terwijl ik niets voelden
Ik was in denial, probeerde niet meer aan kutte dingen te denken en voordat ik het wist blowde ik tegen het blowen zegmaar
Normaal bracht wiet mij hier doorheen maar dat werd zo erg afgevlakt dat ik mijn prioriteiten in het leven verkeerd heb ingesteld en hier mijn ogen voor sloot door juist meer te blowen
Nou: het is de volgende dag, en nu begin ik écht afkickverschijnselen te krijgen en heb geem motivatie om uit me bed te stappen, naar college te gaan of wat dan ook. Ik voel gewoon dat dit zo heftig is dat als ik hierbij verantwoordelijkheden zo hoog zijn dat ik zoals hiervoor terug zal gaan naar mindless blowen en ik merk nu echt dat ik wiet als coping mechanisme heb gebruikt en ik in werkelijkheid nooit coping mechanisms heb aangeleerd waardoor ik mij echt radeloos voel op dit moment. Mijn ouders weten dat ik wil stoppen maar de laatste tijd hebben we ruzies
Wie o wie heeft raad??? Ik wil niet meer weg rennen van mijn problemen waardoor ik te veel gebruik. Dit voelt als de hel op aarde en ik ben niet eens een dag bezig ik voel me echt zo zo zwak ik wil niet meer van mijn problemen rennen want het maakt me een saaie laffe junkie die alleen maar wil blowen om niet te denken maar tegelijkertijd maakt het me zo'n paranoide angsthaas ik zit "between a rock and a hard place"
Gebruik is niet leuk
Afkicken is kut
Wat een gekut zeg
Ik lig in bed ik kan zo echt niet studeren
Het enige wat mij tegen deze gevoelens hielp was wiet maar dat doet letterlijk niets meer
Volgens mij is het een soort van biologisch alarm signaal dat je mentaal je problematiek niet meer ziet.
Ik denk dat ik eindelijk weet waarom ik me in deze cyclus van niets met mijn leven doen zit.
En dat is niet dat iedereen zegt dat ik moet stoppen omdat ze anti-wiet zijn maar omdat ze anti wiet-misbruik zijn, en ik mijn constante gebruik zonder er bij na te denken niet als misbruik zag (terwijl ik wel dagelijks sinds mijn 13e blow hè hoe gek is dat
Lichamelijk voel ik mij alsof ik stims heb gebruikt en mentaal voel ik me een zombie met geen gevoelens behalve angst, spanning, verveeldheid, vermoeidheid, slapeloosheid geen eetlust en noem maar op
Alvast erg bedankt en ik hoop echt dat ik dit vol kan houden maar het is pas de eerste ochtend zonder dit gaat een laaaaange detox worden
Wiet maakt mij alleen maar angstig en paranoia nog.
Ik bleef maar blowen in de hoop wat te voelen en geen angst te krijgen
Na 3 dagen hypochondrisch onderzoeken waarom ik mij mentaal zo slecht voel ben ik er denk ik uit:
Door de wiet lieg ik tegen mezelf en excuseer ik gedrag dat ik nuchter niet zou accepteren
Alleen door het dagelijks blowen heb ik mijzelf geen tijd gegeven om mijn endocannabinoide receptoren te resetten dus dat ik eigenlijk áltijd zó high ben dat 1. Ik het verschil tussen nuchter en high niet meer weet, en ik afkickverschijnselen niet krijg omdat ik nuchter ben maar omdat de afvlakking van de receptoren ervoor zorgt dat ik dit ervaar als afkickverschijnselen.
Gisteravond was mijn laatste joint en die heb ik halverwege gewoon uit woede voor mijn verslaving losgelaten want ik ging maar doorroken terwijl ik niets voelden
Ik was in denial, probeerde niet meer aan kutte dingen te denken en voordat ik het wist blowde ik tegen het blowen zegmaar
Normaal bracht wiet mij hier doorheen maar dat werd zo erg afgevlakt dat ik mijn prioriteiten in het leven verkeerd heb ingesteld en hier mijn ogen voor sloot door juist meer te blowen
Nou: het is de volgende dag, en nu begin ik écht afkickverschijnselen te krijgen en heb geem motivatie om uit me bed te stappen, naar college te gaan of wat dan ook. Ik voel gewoon dat dit zo heftig is dat als ik hierbij verantwoordelijkheden zo hoog zijn dat ik zoals hiervoor terug zal gaan naar mindless blowen en ik merk nu echt dat ik wiet als coping mechanisme heb gebruikt en ik in werkelijkheid nooit coping mechanisms heb aangeleerd waardoor ik mij echt radeloos voel op dit moment. Mijn ouders weten dat ik wil stoppen maar de laatste tijd hebben we ruzies
Wie o wie heeft raad??? Ik wil niet meer weg rennen van mijn problemen waardoor ik te veel gebruik. Dit voelt als de hel op aarde en ik ben niet eens een dag bezig ik voel me echt zo zo zwak ik wil niet meer van mijn problemen rennen want het maakt me een saaie laffe junkie die alleen maar wil blowen om niet te denken maar tegelijkertijd maakt het me zo'n paranoide angsthaas ik zit "between a rock and a hard place"
Gebruik is niet leuk
Afkicken is kut
Wat een gekut zeg
Ik lig in bed ik kan zo echt niet studeren
Het enige wat mij tegen deze gevoelens hielp was wiet maar dat doet letterlijk niets meer
Volgens mij is het een soort van biologisch alarm signaal dat je mentaal je problematiek niet meer ziet.
Ik denk dat ik eindelijk weet waarom ik me in deze cyclus van niets met mijn leven doen zit.
En dat is niet dat iedereen zegt dat ik moet stoppen omdat ze anti-wiet zijn maar omdat ze anti wiet-misbruik zijn, en ik mijn constante gebruik zonder er bij na te denken niet als misbruik zag (terwijl ik wel dagelijks sinds mijn 13e blow hè hoe gek is dat
Lichamelijk voel ik mij alsof ik stims heb gebruikt en mentaal voel ik me een zombie met geen gevoelens behalve angst, spanning, verveeldheid, vermoeidheid, slapeloosheid geen eetlust en noem maar op
Alvast erg bedankt en ik hoop echt dat ik dit vol kan houden maar het is pas de eerste ochtend zonder dit gaat een laaaaange detox worden