@Casrus , was jij dakloos in spanje, en heb jij overleefd door marsepein te verzamelen en te eten?
Charitas van de Rooms Katholieke Kerk en de daklozen opvang van de stad Madrid.
Drie maaltijden per dag. Soms vier. Ontbijt: bij het Magdalena Klooster in Chueca, lunch: sandwiches van gepensioneerde dames.
Middag/avond eten bij de Zusters van Calcutta,
's Avonds eventueel een sandwich met thee bij de deurman van de verslaafden opvang halen, toen duidelijk werd dat ik ook dakloos was geworden.
Er was ook een oude hippy die dacht dat hij God was (die blauwe ogen en witte baard en zijn Noord-West Europa look en accent) en niet met geld omging (het werd voor hem betaald) hij leefde spaarzaam, maar nodigde vaak mensen uit bij hem thuis, ook mensen die wel seks met hem zouden hebben, en die betaalden zijn boodschappen voor hem (waaronder ik
uit mijn tippel activiteiten rond Principe Pio).
Ik heb geen enkele moeite met het halen van goede spullen uit vuilnisbakken, grofvuil en containers.
We vonden zoveel daar, pakken sigaretten een hele stapel doosjes sushi.
Ook lag er een keer een pakje vacuumverpakte surimi crab sticks met een t.h.t. datum van minstens een jaar terug. Die verorberde ik ogenblikkelijk waarna ik mijn vinger in mijn keel stopte om het weer uit te braken, maar mijn lichaam weigerde. Zo uitgemergeld was ik ondanks de goede zorgen van Las Calcuttas.
Ik bad tot God™ dat ik een kerk zou bouwen als ik het zou overleven.
Zoveelste belofte die ik niet na ben gekomen.
Overigens was er in Toledo ook een Charitas waar voedsel voor daklozen was en dat heb ik ook gehaald.