crazyb00
Newbie
Yo, ik weet niet of dit forum hiervoor bedoeld is maar ik wil mijn verhaal even kwijt.
Ik ben een jonge student (20) die vroeg met verschillende drugs is beginnen experimenteren. Mijn eerste pilletje was al toen ik 16 was. Hoewel ik in m'n leven al een heel scala aan drugs heb uitgeprobeerd, ben ik eigenlijk altijd enorm verstandig geweest met dosissen en tussenperiodes. Ik kon me ook niet inbeelden wat het was om een 'drang' te hebben.
Een lange periode ging ik zo'n 4 à 5 x per jaar aan de MDMA op een festival/rave. Altijd fucking nice, maar ik ben gevoelig voor (emotionele & fysieke) comedowns, waardoor ik nadat het uitwerkt fuuckkingg depri/uitgeput loop, dus ik wou eens iets anders proberen. 3mmc, want letterlijk iedereen deed het. En terecht: Het is een fucking zalige drug. De vele heerlijke rave-avonden die ik heb meegemaakt aan dat spul gaan zeker het toppunt van mijn jeugd geweest zijn.
Het begon enkel op feestjes. Tot ik één uitzondering maakte, ik had goed wat gedronken en dacht 'wat maakt het uit?'. Van één keer kwam een tweede keer, en een derde keer... Tot het eigenlijk standaard snuiven was na alcohol. Zelfs op familiefeesten ect, want je kan het super goed stiekem doen. Toen begon het me op te vallen dat het stilaan problematisch werd. En ik WIST het, maar ik dacht dat ik het onder controle had, en dat het wel oké was.
"Ik ben verstandig, toch? Ik zou nooit kunnen verslaafd geraken aan een drug. Ik ben hooggeschoold en weet beter, zo iets zal mij wel niet overkomen. Als je soms van die mensen ziet die lijnen van een halve gram leggen, valt het bij mij echt nog mee..." Bullshit dus.
Iets later kreeg ik een aantal zware tegenslagen in mijn leven. Ben de controle verloren en ik heb een aantal nachten op mijn eentje snuivend doorgebracht. Elke keer als volgt: 'eentje kan geen kwaad' -> 'ik zal om één uur wel stoppen' -> 'ik kan nu toch niet meer slapen dus whatever'... Plots is het ochtend en hoor je je ouders hun wekker. Shit, ik heb verplichtte les om 10u. En dan hit het, dat fucking diepe schuldgevoel, dat gevoel dat schreeuwt 'wtf waar ben ik mee bezig?' Maar enkele dagen gebeurt het gewoon opnieuw.
Dit is nu zo'n goeie twee maand aan de gang. Ongeveer twee nachten per week een gram per snuifsessie (ik deed daar vroeger 3 a 4 avonden mee... lol?!?). Vannacht 6u was de laatste sleutel. Ik heb nog niet deftig geslapen, zit midden in mijn examens en ben alles aan het verwaarlozen. Ik heb me net gewassen, maar de geur zit nog overal & Ik walg ervan. Ik haat mezelf, en ik schaam mij dat dit is wie ik ben geworden: Iemand die verslaafd is aan drugs. Het moet NU veranderen, voor ik écht alles opfock en er geen weg terug is.
Het stopt hier met 3mmc. Mijn zakjes zijn op en ik zal het nooit meer kopen. Ik heb alles opgebiecht aan mijn lief en mijn beste vrienden (waren supportive). Ik heb ook psychologische hulp gezocht voor dit & wat andere mental issues, en ik heb mijn dealer geblokkeerd. Ik ga van mijn examenperiode nog het beste maken wat ik kan, maar die rotzooi raak ik nooit meer aan.
Ik had mezelf nooit in staat geacht om afhankelijk te zijn van een drug. Ik had altijd de illusie dat ik 'anders' was en dat ik 'verstandiger' was dan anderen. Ik ben altijd de persoon geweest die mij super goed informeerde, en me echt goed aan de 'regeltjes' hield. Geloof me, je kan nog zo ongelofelijk verantwoordelijk zijn, 3mmc is een monster en voor je het weet heeft het je te pakken. Na wat rondlezen op dit forum besefte ik ook dat ik absoluut niet de enige ben.
Het hier neerschrijven voelt écht goed, want het geeft me een houvast. Ik ga mijn leven beteren.
Ik wil gewoon dit nog even meegeven:
- Als je nog nooit 3mmc gedaan hebt, please houden zo. Kijk gerust eens rond op dit forum, eens je het doet wil je niets anders. Je zal meer nemen dan je op voorhand wou. Overkomt bijna iedereen.
- Als je na het drinken van twee glazen wijn een craving hebt, is het tijd om op de remmen te drukken. Die enkele uurtjes kunstmatig plezier zijn het écht niet waard, besef dat aub voor je de mist in gaat.
- Ben je al verslaafd ? Het is nooit te laat om te stoppen. Weet dat je écht niet alleen bent.
Thanks om tot hier te lezen, en thanks dat ik hier mijn verhaal hier kwijt kon. Dit is voor mij een grote stap.
PS. 3mmc, als je dit leest: Fuck you.
Ik ben een jonge student (20) die vroeg met verschillende drugs is beginnen experimenteren. Mijn eerste pilletje was al toen ik 16 was. Hoewel ik in m'n leven al een heel scala aan drugs heb uitgeprobeerd, ben ik eigenlijk altijd enorm verstandig geweest met dosissen en tussenperiodes. Ik kon me ook niet inbeelden wat het was om een 'drang' te hebben.
Een lange periode ging ik zo'n 4 à 5 x per jaar aan de MDMA op een festival/rave. Altijd fucking nice, maar ik ben gevoelig voor (emotionele & fysieke) comedowns, waardoor ik nadat het uitwerkt fuuckkingg depri/uitgeput loop, dus ik wou eens iets anders proberen. 3mmc, want letterlijk iedereen deed het. En terecht: Het is een fucking zalige drug. De vele heerlijke rave-avonden die ik heb meegemaakt aan dat spul gaan zeker het toppunt van mijn jeugd geweest zijn.
Het begon enkel op feestjes. Tot ik één uitzondering maakte, ik had goed wat gedronken en dacht 'wat maakt het uit?'. Van één keer kwam een tweede keer, en een derde keer... Tot het eigenlijk standaard snuiven was na alcohol. Zelfs op familiefeesten ect, want je kan het super goed stiekem doen. Toen begon het me op te vallen dat het stilaan problematisch werd. En ik WIST het, maar ik dacht dat ik het onder controle had, en dat het wel oké was.
"Ik ben verstandig, toch? Ik zou nooit kunnen verslaafd geraken aan een drug. Ik ben hooggeschoold en weet beter, zo iets zal mij wel niet overkomen. Als je soms van die mensen ziet die lijnen van een halve gram leggen, valt het bij mij echt nog mee..." Bullshit dus.
Iets later kreeg ik een aantal zware tegenslagen in mijn leven. Ben de controle verloren en ik heb een aantal nachten op mijn eentje snuivend doorgebracht. Elke keer als volgt: 'eentje kan geen kwaad' -> 'ik zal om één uur wel stoppen' -> 'ik kan nu toch niet meer slapen dus whatever'... Plots is het ochtend en hoor je je ouders hun wekker. Shit, ik heb verplichtte les om 10u. En dan hit het, dat fucking diepe schuldgevoel, dat gevoel dat schreeuwt 'wtf waar ben ik mee bezig?' Maar enkele dagen gebeurt het gewoon opnieuw.
Dit is nu zo'n goeie twee maand aan de gang. Ongeveer twee nachten per week een gram per snuifsessie (ik deed daar vroeger 3 a 4 avonden mee... lol?!?). Vannacht 6u was de laatste sleutel. Ik heb nog niet deftig geslapen, zit midden in mijn examens en ben alles aan het verwaarlozen. Ik heb me net gewassen, maar de geur zit nog overal & Ik walg ervan. Ik haat mezelf, en ik schaam mij dat dit is wie ik ben geworden: Iemand die verslaafd is aan drugs. Het moet NU veranderen, voor ik écht alles opfock en er geen weg terug is.
Het stopt hier met 3mmc. Mijn zakjes zijn op en ik zal het nooit meer kopen. Ik heb alles opgebiecht aan mijn lief en mijn beste vrienden (waren supportive). Ik heb ook psychologische hulp gezocht voor dit & wat andere mental issues, en ik heb mijn dealer geblokkeerd. Ik ga van mijn examenperiode nog het beste maken wat ik kan, maar die rotzooi raak ik nooit meer aan.
Ik had mezelf nooit in staat geacht om afhankelijk te zijn van een drug. Ik had altijd de illusie dat ik 'anders' was en dat ik 'verstandiger' was dan anderen. Ik ben altijd de persoon geweest die mij super goed informeerde, en me echt goed aan de 'regeltjes' hield. Geloof me, je kan nog zo ongelofelijk verantwoordelijk zijn, 3mmc is een monster en voor je het weet heeft het je te pakken. Na wat rondlezen op dit forum besefte ik ook dat ik absoluut niet de enige ben.
Het hier neerschrijven voelt écht goed, want het geeft me een houvast. Ik ga mijn leven beteren.
Ik wil gewoon dit nog even meegeven:
- Als je nog nooit 3mmc gedaan hebt, please houden zo. Kijk gerust eens rond op dit forum, eens je het doet wil je niets anders. Je zal meer nemen dan je op voorhand wou. Overkomt bijna iedereen.
- Als je na het drinken van twee glazen wijn een craving hebt, is het tijd om op de remmen te drukken. Die enkele uurtjes kunstmatig plezier zijn het écht niet waard, besef dat aub voor je de mist in gaat.
- Ben je al verslaafd ? Het is nooit te laat om te stoppen. Weet dat je écht niet alleen bent.
Thanks om tot hier te lezen, en thanks dat ik hier mijn verhaal hier kwijt kon. Dit is voor mij een grote stap.
PS. 3mmc, als je dit leest: Fuck you.
))
