Stroopwafel
Bewuste gebruiker
Goed, ik ga het kort houden, maar hier dus een nogal bizarre, extreem heftige ervaring die ik had met pure cannabis (buddha haze, een van de sterkere soorten volgens mij). Dit is al een tijdje geleden, dan praten we over ongeveer 1/2 weken terug, de precieze datum is mij niet meer bekend.
Ik was gestopt met roken, voor 5 dagen. Dit wilde ik volhouden. Wat overigens niet gelukt is trouwens, maar dat is niet waar ik het over wil hebben. Goed, na een week ongeveer niet geblowd. Heb het nu in de hand naar mijn weten. Met 2 vrienden afgesproken om een joint te roken (en dan ook echt één). Hoe dan ook, de tabak die normaal in de joint zou gaan zorgde er bijna voor dat het hele 'feest' niet door ging. Ik kwam op het idee om een pure joint te draaien. Heb wel ervaring met pure wiet roken, en ik weet dat het heftiger is, maar toch.
De joint bevatte ongeveer: 5je buddha haze, afgewogen op 0,5 gram, dus 0,25 gram pure wiet.
Afgesproken op een plek, standaard-spot, en ik geef de pure joint eerst aan een vriend. Die word na 4 hijsen doorgegeven aan de andere vriend, waarna ik mijn eerste trek neem na 4/5 hijsen. De rook is erg koud, en ik voel bijna niks mijn longen ingaan. Ik denk 'ah shit, dit wordt niks', en suck zo hard ik kan. 1 hijs, 2, 3, 4, 5, en zo door tot ongeveer 10 hijsjes achter elkaar. Daarna geef ik em door en hoef ik niet meer, de rest is voor de rest. Met het idee dat ik niks ga voelen en toch maar nuchter moet gaan chillen schrikt me niet meer af in tegenstelling tot vroeger. Maar dan na een aantal minuten begint het.
Echt, enorm verdoofd, bijna trippend gevoel. Ik had totaal geen tijdsbesef meer, totaal geen coordinatie, totaal geen rechte lijn van gedachtes. Het was allemaal een grote brij. Het werd steeds erger, met de seconde dacht ik shit shit, het word erger en erger! Na ongeveer 15 minuten zei ik: ' Ik ga te hard. Ik ga niet bad, maar ik ga veels te hard!' We gingen een stukje lopen om me wat te kalmeren. Ik merkte dat ik met mijn hand tegen mijn dijbeen aanstootte terwijl ik liep. Maar ik voelde er niks van! Alles voelde echt verdoofd aan, zo ongeveer dat gevoel van een slapende been, of een slapende hand. Maar dan over mijn hele lichaam. Het was echt angstaanjagend eng.
Uiteindelijk zwakte het wat af na ongeveer een uur of 3, 4. Daarna geen last meer gehad, alleen mega brak en ontzettende koppijn.
Enig idee of dit te maken heeft me de nicotine die na 5 dagen toch wel uit mijn lichaam moet zijn verdwenen? Misschien iets anders?
Reageer maar, ik ben benieuwd wat jullie denken.
(ga het toch niet zo kort houden, niet zo kort als ik had gedacht :P )
Ik was gestopt met roken, voor 5 dagen. Dit wilde ik volhouden. Wat overigens niet gelukt is trouwens, maar dat is niet waar ik het over wil hebben. Goed, na een week ongeveer niet geblowd. Heb het nu in de hand naar mijn weten. Met 2 vrienden afgesproken om een joint te roken (en dan ook echt één). Hoe dan ook, de tabak die normaal in de joint zou gaan zorgde er bijna voor dat het hele 'feest' niet door ging. Ik kwam op het idee om een pure joint te draaien. Heb wel ervaring met pure wiet roken, en ik weet dat het heftiger is, maar toch.
De joint bevatte ongeveer: 5je buddha haze, afgewogen op 0,5 gram, dus 0,25 gram pure wiet.
Afgesproken op een plek, standaard-spot, en ik geef de pure joint eerst aan een vriend. Die word na 4 hijsen doorgegeven aan de andere vriend, waarna ik mijn eerste trek neem na 4/5 hijsen. De rook is erg koud, en ik voel bijna niks mijn longen ingaan. Ik denk 'ah shit, dit wordt niks', en suck zo hard ik kan. 1 hijs, 2, 3, 4, 5, en zo door tot ongeveer 10 hijsjes achter elkaar. Daarna geef ik em door en hoef ik niet meer, de rest is voor de rest. Met het idee dat ik niks ga voelen en toch maar nuchter moet gaan chillen schrikt me niet meer af in tegenstelling tot vroeger. Maar dan na een aantal minuten begint het.
Echt, enorm verdoofd, bijna trippend gevoel. Ik had totaal geen tijdsbesef meer, totaal geen coordinatie, totaal geen rechte lijn van gedachtes. Het was allemaal een grote brij. Het werd steeds erger, met de seconde dacht ik shit shit, het word erger en erger! Na ongeveer 15 minuten zei ik: ' Ik ga te hard. Ik ga niet bad, maar ik ga veels te hard!' We gingen een stukje lopen om me wat te kalmeren. Ik merkte dat ik met mijn hand tegen mijn dijbeen aanstootte terwijl ik liep. Maar ik voelde er niks van! Alles voelde echt verdoofd aan, zo ongeveer dat gevoel van een slapende been, of een slapende hand. Maar dan over mijn hele lichaam. Het was echt angstaanjagend eng.
Uiteindelijk zwakte het wat af na ongeveer een uur of 3, 4. Daarna geen last meer gehad, alleen mega brak en ontzettende koppijn.
Enig idee of dit te maken heeft me de nicotine die na 5 dagen toch wel uit mijn lichaam moet zijn verdwenen? Misschien iets anders?
Reageer maar, ik ben benieuwd wat jullie denken.
(ga het toch niet zo kort houden, niet zo kort als ik had gedacht :P )