Geslacht: Man
Gewicht: 70 kilo
Lengte: 1.80m
Portie: Halve portie Hawaiaanse (6gram)
Zaterdagavond. Uit eten geweest en een enorm 3gangen wildmenu gegeten. Al lang zin om een keer paddo's te proberen en na veel inlezen het meest nieuwsgierig geraakt naar de visuals van Hawaiaanse. Besluit na het restaurantbezoek om ze te kopen en te gebruiken. Ik voel me namelijk lekker en heb zin om de paddoflow over me heen te laten komen. Weet ongeveer wat ik kan verwachten door mijn "vooronderzoek" hier en op andere sites.
21.45 Thuis aangekomen was ik de (verse) paddo's volgens de gebruiksaanwijzing. Vervolgens consumeer ik ze meteen met behulp van heerlijke perzikvla. Niet dat ze extreem smerig zijn, maar het maakt het wat makkelijker. Omdat ik gelezen heb dat ze het best en snelst werken op een lege maag schat ik dat ze pas in zullen slaan na 1/1.5 uur. Ik heb namelijk behoorlijk veel gegeten en zit nog stees ubervol!
22.20 Om 10uur heb ik daadwerkelijk allemaal op. Ik moet naar de wc voor een kleine boodschap. Merk dat ik mezelf al anders voel. Zie niet alles als een geheel maar in fragmenten zo lijkt het. Ik ebsef dat ze nu al gaan werken. Mooi! Denk ik... kom maar op! Totaal geen angst en nieuwsgierig naar wat gaat komen. Ik had al muziek klaargelegd voor het geval ik daar behoefte aan zou hebben, Ook suiker voor als ik het te hard zou vinden.
22.25 Mijn paddobuddy heeft behoefte om naar buiten te gaan. Met moeite krijg ik mijn portomonnee en sleutels gevonden en mijn jas dicht. WOW! Vage kleuren buiten. Het is donker maar over alles lijkt een rare gloed te zitten. Ziet er leuk uit. We lopen verder en naarmate de tijd versrijkt worden de visuals beter. Boompjes lachen vriendelijk als je voorbij loopt. De wereld ziet eruit als op een glimmende ansichtkaart. Sterren zijn gaaf. Huizen zijn fel verlicht binnen in allerlei kleuren. Auto's zien eruit als de hoofdrolspelers van de animatiefilm cars.
22.40 Het effect wordt steeds heftiger. Ik loop nog maar doe dit blijkbaar onbewust. Hoor mezelf neurien. En fuck, het lijkt wel of we al uren aan het wandelen zijn terwijl we de straat nog niet uit zijn. We gaan naar de hoofdstraat in ons dorp. Want daar lijkt het licht te zijn. Komen voorbij een cafe waar het druk is terwijl er normaal nooit iemand binnen zit. De muren lijken die van een filmset, karton dus en plat. De hoofdstraat heeft wat van een kermis weg met al die kleuren en het lopen duurt lang!
23.00 Zijn in een speeltuin aangekomen vlak bij mijn huis. Leuk om hier naar de lucht te kijken... DAMN, ik zie een regenboog.. dat kan niet toch?? Het is nacht! Cool wel om te zien. Mooie lichtslierten in de donkere hemel. Het gras waar ik op sta lijkt lang en zompig, het bankje waar mijn medepaddoer op zit heeft een rare structuur. (morgen eens kijken of het echt zo is zeg ik nog)
23.10 Shit, het begint echt wel zwaar te worden. Had verwacht dat de visuals heviger zouden zijn en de paddos niet zon aanslag op je lichaam zouden vormen maar niets is minder waar. We gaan naar mijn huis want ik heb behoefte om te liggen. Bij mijn bed aangekomen weer de grootste moeite om mijn jas fatsoenlijk uit te krijgen. Licht aan: Nee, geen goed idee. Licht uit: ook geen goed idee, weer aan, uiteindelijk weer uit. We liggen op bed. Glijden steeds verder weg. eerst ben ik bang van bed af te vallen omdat ik nogal op het randje lig, later zit ik al zo diep in de trip dat ik zelf onderdeel ben van het bed. Gedachten schieten door je hoofd maar ik weet niet welke. De visuals vallen nogmaals tegen. Na een tijdje gaat de deur open,
mijn moeder: Heej, zijn jullie al terug? Jullie wilden toch gaan trippen?
Ik zeg tegen haar dat we bezig zijn en dat ik morgen wel vertel hoe het is. Omdat ze dit uit de deuropening vraagt lijkt het alsof wij in een zwart gat liggen en mijn ma daar een deuropening in heeft gevonden. Ik zie ook alleen maar dr hoofd. Ze gaat weer weg.
Na een tijdje hebben we behoefte om naar beneden te gaan omdat we ons beiden niet zo lekker voelen. In de bank aangekomen gaan we hangen. Al snel ben ik onderdeel van de bank. Voel me vloeibaar en de trip wordt steeds heftiger! Dan komt het: NIETS. Opeens ben ik niets meer. Als mn paddocollega vraagt hoe ik me voel probeer ik het te omschrijven. Noem woorden maar weet dat ze niet kloppen. Want ik weet dat ik besta maar alles is verdwenen. Gevoel bestaat niet meer. Nix bestaat nog. Zie dat ie zich hetzelfde moet voelen als ik: niet tof. Zie mijn arm naast me liggen maar besef niet dat ie bij me hoort. Kan geen verbanden leggen en heb geen lichaam meer. Denk aan de aflevering van spuiten en slikken waarin een gast uitlegt dat ze een of andere vage harddrugs gebruikt heeft. Na gebruik van dit spul ziet ze zichzelf van een afstandje en verandert in een dubbeltje. Kan er nix aan veranderen en vind het niet fijn. Ik heb dat nu ook en vind het ook niet tof. Wanneer komt dat gedeelte dat je je happy voelt?? Had het in het begin wel maar dat lijkt spoorloos verdwenen. Ik wil leuke visuals en niet deze totale leegte.. als ik dat had gewillen dan had ik wel iets anders verzonnen om te nemen. In deze fase speelt het namelijk niet meer om visuals want ik ben namelijk dood. Vraag me af hoelang dat gaat duren. Kijk naar de tijd en het is pas
23.58 Onee, een trip duurt normaal gesproken 6-8 uur. Alles best maar niet dit gevoel nog zolang. Welk gevoel eigenlijk? Toch voelt het kut. Werk het niet tegen want het hoort er vast bij. Ik wacht gewoon op hetgeen wat komen gaat. We zien wel.. gek dat ik nog steeds die instelling heb. Zou het niet erg vinden als het nu ineens stopte maar omdat ik weet dat ik nog wat uurtjes te gaan heb heb ik waarschijnlijk eerder genoemde instelling. Ik zie dat de andere helft het ook zwaar heeft met deze trip. Af en toe ogen open om te beseffen dat je er nog bent en dat de wereld nog bestaat.
00.47 Er lijkt een einde aan dit vervelende gevoel te komen. Nu pas hebben we het besef en de kracht om suiker te pakken. Opzouten met die vage trip. We worden langzaam maar zeker lacherig en zijn superblij! superblij dat er een einde is gekomen aan die jarendurende doodservaring waar geen flikker aan is. We snappen niet dat mensen dat spul leuk vinden. Vragen ons af waarom het uberhaupt nog verkocht wordt en waarom het softdrugs is.. Ik heb behoorlijk wat geprobeerd maar nog nix had zon sterke werking als een paar van die lief ogende paddestoeltjes.
Ook nu pas komen weer wat leukere visuals in kleine mate terug. Dit gevoel is beter. Ik denk dat dit het paddogevoel is waar men het altijd over heeft.. maar moet je dan eerst door zo'n vage dodentunnel?? Is dat altijd zo? Ik weet het niet en denk ook dat ik er persoonlijk in de rest van mijn leven niet achter ga komen. We hebben elkaar namelijk lacherig beloofd dat we ons niet meer aan de paddestoeltjes wagen. Sterker nog, we staan op het punt om taken te verdelen: ik stuur een anti-paddopersbericht uit, jij belt alle vrienden en kennissen om ze te waarschuwen.. Oja, ik bel philemon, we hebben hem nodig in de anti-paddo campagne.
03.00 Het is drie uur en hoewel ik vandaag weinig bijzonders uitgevoerd heb (behalve de trip) ben ik kapot! Mijn lichaam is echt op.. gaan staan is moelijk maar mijn gedachten lijken wel fit te zijn nu. Geestelijk fit dus maar lichamelijk kapot. En ik hoor die verkoper nog zeggen: Maar dit is voor 1 persoon hoor! Ik zeg: Maar tis de eerste keer. we willen eerst kijken hoe het valt..
Alst aan mij ligt geen paddo's meer voorlopig. Tenminste, niet als iedere trip zo is. We hadden maar een half portie op een supervolle maag maar toch zijn ze zo hard ingeslagen. Ik had totaal geen verbondenheid met de natuur overigens.. dit kwam natuurlijk omdat ik NIX had tijdens de trip. Geef mij toch maar een pilletje of coke of ghb ofzo. Dat is toch meer mijn afdeling in de drugsfamilie.
Maar ik moet eerlijk zeggen: Toch fijn dat ik het in ieder geval geprobeerd heb. Weet ik tenminste hoe het voelt.
Sorry voor de hoeveelheid text btw
Gr B
Gewicht: 70 kilo
Lengte: 1.80m
Portie: Halve portie Hawaiaanse (6gram)
Zaterdagavond. Uit eten geweest en een enorm 3gangen wildmenu gegeten. Al lang zin om een keer paddo's te proberen en na veel inlezen het meest nieuwsgierig geraakt naar de visuals van Hawaiaanse. Besluit na het restaurantbezoek om ze te kopen en te gebruiken. Ik voel me namelijk lekker en heb zin om de paddoflow over me heen te laten komen. Weet ongeveer wat ik kan verwachten door mijn "vooronderzoek" hier en op andere sites.
21.45 Thuis aangekomen was ik de (verse) paddo's volgens de gebruiksaanwijzing. Vervolgens consumeer ik ze meteen met behulp van heerlijke perzikvla. Niet dat ze extreem smerig zijn, maar het maakt het wat makkelijker. Omdat ik gelezen heb dat ze het best en snelst werken op een lege maag schat ik dat ze pas in zullen slaan na 1/1.5 uur. Ik heb namelijk behoorlijk veel gegeten en zit nog stees ubervol!
22.20 Om 10uur heb ik daadwerkelijk allemaal op. Ik moet naar de wc voor een kleine boodschap. Merk dat ik mezelf al anders voel. Zie niet alles als een geheel maar in fragmenten zo lijkt het. Ik ebsef dat ze nu al gaan werken. Mooi! Denk ik... kom maar op! Totaal geen angst en nieuwsgierig naar wat gaat komen. Ik had al muziek klaargelegd voor het geval ik daar behoefte aan zou hebben, Ook suiker voor als ik het te hard zou vinden.
22.25 Mijn paddobuddy heeft behoefte om naar buiten te gaan. Met moeite krijg ik mijn portomonnee en sleutels gevonden en mijn jas dicht. WOW! Vage kleuren buiten. Het is donker maar over alles lijkt een rare gloed te zitten. Ziet er leuk uit. We lopen verder en naarmate de tijd versrijkt worden de visuals beter. Boompjes lachen vriendelijk als je voorbij loopt. De wereld ziet eruit als op een glimmende ansichtkaart. Sterren zijn gaaf. Huizen zijn fel verlicht binnen in allerlei kleuren. Auto's zien eruit als de hoofdrolspelers van de animatiefilm cars.
22.40 Het effect wordt steeds heftiger. Ik loop nog maar doe dit blijkbaar onbewust. Hoor mezelf neurien. En fuck, het lijkt wel of we al uren aan het wandelen zijn terwijl we de straat nog niet uit zijn. We gaan naar de hoofdstraat in ons dorp. Want daar lijkt het licht te zijn. Komen voorbij een cafe waar het druk is terwijl er normaal nooit iemand binnen zit. De muren lijken die van een filmset, karton dus en plat. De hoofdstraat heeft wat van een kermis weg met al die kleuren en het lopen duurt lang!
23.00 Zijn in een speeltuin aangekomen vlak bij mijn huis. Leuk om hier naar de lucht te kijken... DAMN, ik zie een regenboog.. dat kan niet toch?? Het is nacht! Cool wel om te zien. Mooie lichtslierten in de donkere hemel. Het gras waar ik op sta lijkt lang en zompig, het bankje waar mijn medepaddoer op zit heeft een rare structuur. (morgen eens kijken of het echt zo is zeg ik nog)
23.10 Shit, het begint echt wel zwaar te worden. Had verwacht dat de visuals heviger zouden zijn en de paddos niet zon aanslag op je lichaam zouden vormen maar niets is minder waar. We gaan naar mijn huis want ik heb behoefte om te liggen. Bij mijn bed aangekomen weer de grootste moeite om mijn jas fatsoenlijk uit te krijgen. Licht aan: Nee, geen goed idee. Licht uit: ook geen goed idee, weer aan, uiteindelijk weer uit. We liggen op bed. Glijden steeds verder weg. eerst ben ik bang van bed af te vallen omdat ik nogal op het randje lig, later zit ik al zo diep in de trip dat ik zelf onderdeel ben van het bed. Gedachten schieten door je hoofd maar ik weet niet welke. De visuals vallen nogmaals tegen. Na een tijdje gaat de deur open,
mijn moeder: Heej, zijn jullie al terug? Jullie wilden toch gaan trippen?
Ik zeg tegen haar dat we bezig zijn en dat ik morgen wel vertel hoe het is. Omdat ze dit uit de deuropening vraagt lijkt het alsof wij in een zwart gat liggen en mijn ma daar een deuropening in heeft gevonden. Ik zie ook alleen maar dr hoofd. Ze gaat weer weg.
Na een tijdje hebben we behoefte om naar beneden te gaan omdat we ons beiden niet zo lekker voelen. In de bank aangekomen gaan we hangen. Al snel ben ik onderdeel van de bank. Voel me vloeibaar en de trip wordt steeds heftiger! Dan komt het: NIETS. Opeens ben ik niets meer. Als mn paddocollega vraagt hoe ik me voel probeer ik het te omschrijven. Noem woorden maar weet dat ze niet kloppen. Want ik weet dat ik besta maar alles is verdwenen. Gevoel bestaat niet meer. Nix bestaat nog. Zie dat ie zich hetzelfde moet voelen als ik: niet tof. Zie mijn arm naast me liggen maar besef niet dat ie bij me hoort. Kan geen verbanden leggen en heb geen lichaam meer. Denk aan de aflevering van spuiten en slikken waarin een gast uitlegt dat ze een of andere vage harddrugs gebruikt heeft. Na gebruik van dit spul ziet ze zichzelf van een afstandje en verandert in een dubbeltje. Kan er nix aan veranderen en vind het niet fijn. Ik heb dat nu ook en vind het ook niet tof. Wanneer komt dat gedeelte dat je je happy voelt?? Had het in het begin wel maar dat lijkt spoorloos verdwenen. Ik wil leuke visuals en niet deze totale leegte.. als ik dat had gewillen dan had ik wel iets anders verzonnen om te nemen. In deze fase speelt het namelijk niet meer om visuals want ik ben namelijk dood. Vraag me af hoelang dat gaat duren. Kijk naar de tijd en het is pas
23.58 Onee, een trip duurt normaal gesproken 6-8 uur. Alles best maar niet dit gevoel nog zolang. Welk gevoel eigenlijk? Toch voelt het kut. Werk het niet tegen want het hoort er vast bij. Ik wacht gewoon op hetgeen wat komen gaat. We zien wel.. gek dat ik nog steeds die instelling heb. Zou het niet erg vinden als het nu ineens stopte maar omdat ik weet dat ik nog wat uurtjes te gaan heb heb ik waarschijnlijk eerder genoemde instelling. Ik zie dat de andere helft het ook zwaar heeft met deze trip. Af en toe ogen open om te beseffen dat je er nog bent en dat de wereld nog bestaat.
00.47 Er lijkt een einde aan dit vervelende gevoel te komen. Nu pas hebben we het besef en de kracht om suiker te pakken. Opzouten met die vage trip. We worden langzaam maar zeker lacherig en zijn superblij! superblij dat er een einde is gekomen aan die jarendurende doodservaring waar geen flikker aan is. We snappen niet dat mensen dat spul leuk vinden. Vragen ons af waarom het uberhaupt nog verkocht wordt en waarom het softdrugs is.. Ik heb behoorlijk wat geprobeerd maar nog nix had zon sterke werking als een paar van die lief ogende paddestoeltjes.
Ook nu pas komen weer wat leukere visuals in kleine mate terug. Dit gevoel is beter. Ik denk dat dit het paddogevoel is waar men het altijd over heeft.. maar moet je dan eerst door zo'n vage dodentunnel?? Is dat altijd zo? Ik weet het niet en denk ook dat ik er persoonlijk in de rest van mijn leven niet achter ga komen. We hebben elkaar namelijk lacherig beloofd dat we ons niet meer aan de paddestoeltjes wagen. Sterker nog, we staan op het punt om taken te verdelen: ik stuur een anti-paddopersbericht uit, jij belt alle vrienden en kennissen om ze te waarschuwen.. Oja, ik bel philemon, we hebben hem nodig in de anti-paddo campagne.
03.00 Het is drie uur en hoewel ik vandaag weinig bijzonders uitgevoerd heb (behalve de trip) ben ik kapot! Mijn lichaam is echt op.. gaan staan is moelijk maar mijn gedachten lijken wel fit te zijn nu. Geestelijk fit dus maar lichamelijk kapot. En ik hoor die verkoper nog zeggen: Maar dit is voor 1 persoon hoor! Ik zeg: Maar tis de eerste keer. we willen eerst kijken hoe het valt..
Alst aan mij ligt geen paddo's meer voorlopig. Tenminste, niet als iedere trip zo is. We hadden maar een half portie op een supervolle maag maar toch zijn ze zo hard ingeslagen. Ik had totaal geen verbondenheid met de natuur overigens.. dit kwam natuurlijk omdat ik NIX had tijdens de trip. Geef mij toch maar een pilletje of coke of ghb ofzo. Dat is toch meer mijn afdeling in de drugsfamilie.
Maar ik moet eerlijk zeggen: Toch fijn dat ik het in ieder geval geprobeerd heb. Weet ik tenminste hoe het voelt.
Sorry voor de hoeveelheid text btw
Gr B
