Ik ben nieuw hier, maar kwam via Google op dit topic. Wilde graag mijn ervaring delen mbt het nemen van meer dan een normale portie paddo's..
Wat de topicstarter beschreef, het nemen van 2 porties hawaiiaanse, heb ik ook een keer meegemaakt. Het plan was een half jaar geleden op de laatste dag van de middelbare schoolexamens te gaan trippen, lekker weer, goeie vrienden en dus een goeie setting. Een vriend van mij had 3 porties gedroogde hawaiiaanse gehaald bij de shop, ik had twee repen extra pure chocolade bij me (78% cacaco min) en we waren naar een bos afgereisd. Daar de porties gegeten, maar na een klein anderhalf uur voelden we nog steeds niets. Een beetje lacherig, dat was alles. Wel de chocolade erbij gegeten (alles) maar ook dat had geen effect (logisch). Dus wij balen, en terug naar de shop, wat een klein anderhalf uur fietsen was. Na wat gezeik nieuwe verse porties gekocht, en deze direct genuttigd. Terwijl we terug naar de shop waren gefietst had een andere vriend ons gebeld en was meegegaan nieuwe paddo's halen (zijn eerste keer) en zodoende waren we met 4 man.
Een kleine 20 minuten nadat we de paddo's gegeten hadden (voor ons 3en dus eigenlijk de tweede portie, voor hem zijn eerste ooit) zijn we een bos ingefietst om bij een weide lekker te gaan zitten aan een picknicktafel. Daar begonnen de effecten goed in te slaan (alles, maar dan ook letterlijk alles, begon te golven, te draaien en te vervormen) Deze visuals hadden we verwacht, maar waren desalniettemin erg nieuw en heel relax. Na een tijdje begon ik letterlijk te krijsen bij elk nieuw object wat ik tegenkwam (voornamelijk een graspol, en daar waren er veel van). Ik heb na diverse trips gemerkt dat ik een opmerkelijk hoge tolerantie voor paddo's heb, maar deze keer was ik goed de weg kwijt. Na een klein kwartier me verbaasd te hebben over elke graspol, tak of boom die ik tegenkwam (AAAAAAAHHHHH!) ben ik gaan zitten en heb ik twee van de Spa halve literflesje die we mee hadden genomen uit de tas gepakt. Blijkbaar besloot ik in mijn mentale staat dat het nodig was om mijn broek op mijn knieen te hangen en een klein beetje water op mezelf te gooien terwijl ik nog steeds aan het krijsen was. Dit duurde echter niet lang want een bijzonder raar geluid, wat eerst uit de verte kwam, kwam steeds dichterbij. Ik leerde later dat dit een oud oldtimerautootje was, met een 2taktmotor. De bestuurder was degene die op het desbetreffende stukje beschermd natuurgebied lette, en was komen kijken omdat hij geschreeuw hoorde. Omdat de rest van de vrienden waarmee ik was nog enigszins in staat waren om een woord uit te brengen ging een van hen met de man praten. Blijkbaar werd er in het bos vaak een vuur gestookt door hangjongeren en overlast veroorzaakt, en onze lieve boswachter bracht dat direct in relatie met ons. Nadat wij deze man hadden gerustgesteld en hij weer was vertrokken werdt een van mijn vrienden (degene die voor het eerst paddo's deed) helemaal toco loco, en schreeuwde dat er een menigte naar ons stond te kijken vanaf de bosrand. Ik keek ook naar de bosrand, en door de insuniatie die hij had gedaan zag ik inderdaag een grote menigte donkere figuren, met rood oplichtende ogen, aan de bosrand.
Op dat moment was er lichte paniek (niet echt, maar meer een soort drive om toch van die plek weg te gaan). Op dat moment merkte ik (niet bewust) het effect dat het nemen van 2 porties sterke paddo's op mij had. Ik kon niet meer helder nadenken, constant spookten er situaties door mijn hoofd. Ik merkte dat een overdosis een soort van stupide effect hadden op je manier van denken. Ik probeerde het geheel te overdenken, wat niet lukte. Daarna besloot ik te proberen niet in de slechte situaties terecht te komen. Ik moest zoizo niet opgepakt worden, dat was iets dat als slecht voorkwam in mijn trip. Daarna ging ik mogelijke oplossingen bedenken. Mijn ouders kwamen niet minder dan 1 keer voor in het oplossingsplan, ik zou ze kunnen bellen, zeggen dat ik aan de paddo's zat en vragen of ze me kwamen halen. Echter, toen ik doordacht, kwam ik de redenatie tegen dat ik niet wilde opgepakt worden omdat mijn ouders dan zouden weten dat ik paddo's gebruikte. Zodoende was ik redelijk het overicht van de trip kwijt en was ik heel erg bezig met de 'oergedachtes' die ik op dat moment had, de gedachtes die je normaal tot een soort van instinct zouden rekenen. Misschien dat deze gedachtes je normaal in een hele diepe mindtrip zouden kunnen brengen als je de juiste setting had, maar op dat moment had ik dat niet. Mijn andere drie vrienden zijn toen langs de weg gaan zitten aan een fietspad in de berm. Op dat moment was het bij hun zover gekomen dat 2 van de 3 zoizo bad gingen (in ieder geval hun gedachtes niet meer onder controle hadden). Een van de drie was streng gelovig, hij lag plat op zijn buik in het gras en dacht dat hij aan het sterven was. Meerdere malen verwelkomde hij Jezus, nam hij afscheidt van zijn familie en vertelde hij ons dat hij dood ging. De anderen hadden last met het bijhouden van hun gedachtes. Op het moment dat ze iets dachten moesten ze het direct uitspreken, verwoorden en vasthouden door het meerdere malen te vertellen. Deden ze dit niet dan was het na een paar seconden onmogelijk om diezelfde gedachte weer terug te halen, en was je het kwijt. Ik had dit symptoon ook lichtelijk, maar minder dan de anderen. Op een gegeven moment vroeg een van mijn vrienden: 'Ga je bad?' Op dat moment realiseerde ik me in korte tijd: 'nee'. Ik zei "ja ik ga bad, maar het is best prima'. Hoewel ik de controle kwijt was wist ik alsnog alle emoties los te laten, en me gewoon mee te geven met de trip.
Op dat moment kwam ik weer redelijk terug op aarde. Hoewel ik alsnog waanbeelden had dat het mogelijk was om 1 te worden met een tuinhek (daar heb ik een kwartier tegenaan liggen knuffelen) was het relativiteitsgevoel redelijk terug. Ik ben daarna het bos ingelopen, waar ik een ongewone situatie tegenkwam: Door de steeds dichter wordende begroeiing begon zich een pad te vormen, een soort doorgang. Terwijl ik daar doorheen liep stond ik opeen in een cirkel van gras, met een doorsnede van 30 meter, omringt door bloeiende lindenbloesems, met in het midden een kleine rode berk van nog geen anderhalve meter hoog. Ik spacede direct: was dit voor mij gemaakt, was dit er altijd al, waar kwam dit vandaan? Ik heb enige tijd daar gestaan, rondgelopen om te bevestigen dat het echt was, totdat ik ook het effect van de paddo's kwijt begon te raken. Daarna nog wel flink wat mindfucks gehad, maar niet meer echt hetzelfde gevoel gehad: in dezelfde cirkel vond ik nog een doorgang die ergens heenleidde. Opeens bewoog er iets groots naast mij, op ongeveer een meter afstand maar achter een struik. Ik schrok me kapot, maar na nader onderzoek bleken het een aantal shetland-pony's te zijn. Minipaardjes vind ik zoizo al raar, maar aan de paddo's zijn ze oprecht te spacend voor woorden. Nadat ik was doorgelopen kwam ik in een gigantische cirkel van eeuwenoude eiken, die minstens 70 meter hoog moeten zijn geweest.
Toen ik daar wegging was de trip redelijk over. Uiteraard zag alles er anders uit, en ik was nog steeds lichtelijk aan het hallicuneren, maar de echte trip was over. Ik besefte me dat een overkill aan paddo's een soort van numb-effect veroorzaakt. Je raakt het overzicht kwijt, je wordt heel erg onderontwikkeld en raakt heel erg verstrikt in je pure emoties. Dit zou je eventueel in een diepe trip kunnen brengen in de juiste setting, maar dit lijkt me heel onwaarschijnlijk. Overal kom je gewoon in een 'domme' staat waarin je enig intellect mist, en je puur overreageerd op alle invloeden die er binnenkomen. Waar je bij een normale trip je jezelf nog redelijk kan sturen ben je bij een overdosis de controle kwijt, wat me zelden in een leuke trip zou krijgen.
Na deze trip heb ik nog enkele malen getript, en ik ben steeds meer bij een soort balans gekomen: Je moet zoveel paddo's nemen dat je wel enigzins je mentale controle kwijtraakt, maar nog wel kan sturen. Diverse invloeden (voornamelijk natuur, ik ben een tegenstander van trippen op de bank) kunnen je hierbij helpen. Hoe sterker de invloeden zijn die je meemaakt, hoe erger je jezelf kan sturen naar plaatsen die jij wilt ontdekken, en waar jij op wilt spacen.
Mijn volgende trip staat gepland in de Winterefteling, met een goeie rugzak vol mushrooms, veel lekker eten een een lekker zakje wiet voor na de trip. Het trippen op paddo's is maar net wat je er zelf van maakt. Lukt het jou om in de staat te komen die je zelf wilt heb je een goeie dosering, lukt het net niet dan zal je iets (let op! iets!) moeten bijnemen om om die rand te komen waar je je controle op kwijt kan raken.
PS, mocht je werkelijk willen trippen op dit soort drugs zou ik je een zegeltje aanraden voor de ervaring, je weet dan wat er mogelijk is en welke kant het op kan gaan. Niet proberen op een feestje, maar ga de natuur in. Zorg dat je dichtbij andere settings hebt (een huis met muziek, films of spelletjes) en probeer zoveel mogelijk gebruik te maken van je trip
en het komt wel goed!
