Hoe drugs mijn leve anders heeft gemaakt

Ik ben nu 16jaar en ben begonnen met weed
Dan pilletjes en dan Speed
Nu heeft dit heel mijn leven anders gemaakt ik heb tamelijk veel pilletjes genome en dit heeft mij heel anders doen voelen ik voel mij niet meer mezelf ik voel mij meer en meer 1 worden klikt mss raar maar toch is het zo het voelt alsof dit hier gewoon een lichaam is, en elke keer als ik joint rook komt het gevoel weer pilletjes kan ik niet meer nemen want zijn te extreem geworden kan ik niet meer aan dan voel ik mij te raar. Nu vraag ik mij af als mensen nog met deze ervaring zitten want ik vind dit minder leuk :s
 
Ik heb nergens last van. Misschien heb je heel veel gebruikt? Maar erg verstandig om er mee te stoppen als het niet goed. Hopelijk voel je je over een tijdje weer jezelf. Maar dit kan tijd kosten. Tot die tijd goed eten en veel slapen.
 
Ja elke week 1 a 2 en soms 1keer in de maand 5
Maar heb het nu wel geleerd en het vestand er van gekrege hoeveel en mdma kan ik niet meer aan :( spijtig
 
Morgen, exact 44 jaar geleden om ongeveer 20.00 uur spatte mijn relatie van 6 jaar lang,
Als een bom uit elkaar.
Het kwam door druggebruik...
Ongelooflijk wat deze gebeurtenis voor gevolgen heeft gehad.
Een zeer hoog druggebruik volgde en nog veeeeeel meer.
Hierover is al genoeg op DF gedeeld, ik ga dit niet herhalen.
Maar deze dag en datum en tijdstip vergeet ik dus echt nooit meer....22 December 20.00 uur te Maastricht nabij de St. Servaas brug.
Ik ben er nu nog steeds neerslachtig van rond deze tijd.
 
Laatst bewerkt:
Nog even op de tanden bijten vanavond.
Die avond, 44 jaar geleden, staat in mijn geheugen gegrift en zal ik nooit vergeten, het is nu net, alsof het allemaal net gebeurd is.
Bahbah.....Wie heeft ervaring met gebeurtenissen die je maar niet kwijt kunt raken uit je geheugen, en hoe ga je ermee om heden ten dage?
 
Nog even op de tanden bijten vanavond.
Die avond, 44 jaar geleden, staat in mijn geheugen gegrift en zal ik nooit vergeten, het is nu net, alsof het allemaal net gebeurd is.
Bahbah.....Wie heeft ervaring met gebeurtenissen die je maar niet kwijt kunt raken uit je geheugen, en hoe ga je ermee om heden ten dage?

Verschillend.

Op de fiets -als er hopelijk niemand is- loop ik vaak door de polder in de wind te schreeuwen over iedere keer hetzelfde.

Denk bij mezelf, dit kan allemaal niet zo erg zijn, maar het gaat steeds rond.

Maar ik ga altijd door met leven. Ik verhuis geregeld en heb in één jaar vaak meerdere werkgevers.

Dat ik nog steeds bijna dagelijkse in de rouw ben van mijn overleden vriend van tien jaar geleden wil niet zeggen dat een nieuwe vriend mij niet heeft gevonden. In de darkroom. (romantische muziek). We zijn beiden van de 'parallele monogamie'. Maar ik heb geen verwachtingen voor de toekomst.

Het is niet altijd verkeerd om steeds aan dezelfde gebeurtenissen te denken.

Maar het helpt als je er wat van leert.

Of dat je begrijpt dat de 'wascyclus' van gedachten -die het bij mij is- gewoon weer naar aanvaardbare gevoelens terugdraait.

Maar misschien is dat bij jou niet zo.

Ook handig dat zijn appartement op loopafstand van Père Lachaise is, zo kan ik daar bloemen achterlaten iedere keer als ik daar ben.
 
Laatst bewerkt:
Helaas is het bij mij niet zo....
het is ieder jaar weer raak. Narigheid dus.
Sterkte @De Zandman!
Klinkt een beetje als een gebeurtenis die je niet wilt accepteren. Leuke dingen en rot- gebeurtenissen horen bij het leven. Evenals goed voelen en slecht voelen erbij hoort. En dagen met zon en regen..
Succes met je herdenkingsdag en ik hoop dat je je snel weer relaxed voelt.
 
Of dat je begrijpt dat de 'wascyclus' van gedachten -die het bij mij is- gewoon weer naar aanvaardbare gevoelens terugdraait.
Degene die bepaalt wat aanvaardbaar is en wat niet, is jezelf.

Daar ligt echte kracht in verscholen: het vermogen om te accepteren wat je dacht dat niet te accepteren viel.
 
Helaas is het bij mij niet zo....
het is ieder jaar weer raak. Narigheid dus.

Het spijt mij dat je zo moet lijden, zo érg moet lijden dat het buiten mijn voorstellingsvermogen ligt.

Mijn eigen problemen vallen er totaal bij in het niet.

Degene die bepaalt wat aanvaardbaar is en wat niet, is jezelf.

Daar ligt echte kracht in verscholen: het vermogen om te accepteren wat je dacht dat niet te accepteren viel.

Geen idee.


🫂

(knuffel... volgens mij heb ik dit keer geen schurft).
 
Mijn eigen problemen vallen er totaal bij in het niet.
Iedereen heeft zijn/haar eigen belevingswereld, imo kun je dat niet zo makkelijk vergelijken/tegenover elkaar zetten.

Weet nog goed dat mijn ex zei dat mijn problemen in het niet vielen bij die van haar en er daarom niet zo toe deden.

Not a nice thing to say.

En daarnaast, haar problemen wérden ook die van mij, bovenop mijn eigen. Maar dat terzijde.

Ben jij niet degene die bepaalt of iets draaglijk is of niet? Het feit ervan gebeurt al, daar ben je al te laat mee. Vervolgens kun jij er dan "nee" of "ja" tegen zeggen. "Nee" is zelfkwelling over wat is, "ja" is acceptatie van wat is.
 
Laatst bewerkt:
Iedereen heeft zijn/haar eigen belevingswereld, imo kun je dat niet zo makkelijk vergelijken/tegenover elkaar zetten.

Weet nog goed dat mijn ex zei dat mijn problemen in het niet vielen bij die van haar en er daarom niet zo toe deden.

Not a nice thing to say.

Ik denk aan die tank.

Denk aan Tanya.

En ook andere leden hier hebben in vergelijking met mijzelf onvoorstelbare pijn.

Toch vertellen die mij niet dat mijn problemen niks voorstellen.

En daarnaast, haar problemen wérden ook die van mij, bovenop mijn eigen. Maar dat terzijde.

Vrouwen!

Ben jij niet degene die bepaalt of iets draaglijk is of niet?

Als er een keus is lijkt het me niet ondragelijk.
 
Laatst bewerkt:
Als je een keus is lijkt het me niet ondragelijk.
Hetgeen waarvan we zeggen dat het ondraaglijk is, dragen we op datzelfde moment al.

Betekent niet dat het niet erg pijnlijk/moeilijk is, maar je draagt het.
 
Nog even wat nasudderen, en dan is het: tot volgend jaar maar weer!
Ergste zit er weer op! Je weet wel dat je je gedachten ook kunt draaien? In plaats van herdenken hoe het mooiste tot een einde kwam, kun je ook die mooie tijd voor dat einde herdenken. Dat waren waarschijnlijk de mooiste jaren uit je leven en zouden je een positief gevoel kunnen geven.

Fijne kerstdagen!
 
Ergste zit er weer op! Je weet wel dat je je gedachten ook kunt draaien? In plaats van herdenken hoe het mooiste tot een einde kwam, kun je ook die mooie tijd voor dat einde herdenken. Dat waren waarschijnlijk de mooiste jaren uit je leven en zouden je een positief gevoel kunnen geven.

Fijne kerstdagen!
Dank je @Manu76
Ik denk vaak terug naar de mooiste tijd en juist dat terugdenken zou ik niet meer moeten doen....achteruitkijken dat is vaak zinloos omdat je vooruit moet in het leven en niet achteruit. Daar kan je immers niets meer aan veranderen, aan het nu, straks, morgen en volgende week dus wél.
Alleen werkt het lang niet altijd zo....

Aan jou ook Fijne feestdagen toegewenst!
 
Nog even op de tanden bijten vanavond.
Die avond, 44 jaar geleden, staat in mijn geheugen gegrift en zal ik nooit vergeten, het is nu net, alsof het allemaal net gebeurd is.
Bahbah.....Wie heeft ervaring met gebeurtenissen die je maar niet kwijt kunt raken uit je geheugen, en hoe ga je ermee om heden ten dage?
Heb je hier professionele hulp bij gezocht? Bij een trauma van een specifieke gebeurtenis kan EMDR therapie echt heel goed helpen!


IMG_4360.jpeg
 
Terug
Bovenaan