Ik ben geen stimfapper (niet de vrouwelijke versie ervan, bedoel ik) dus hier kan ik je niet direct bij helpen, want die specifieke fixatie op seks en zelfbevrediging ken ik zelf niet op stimulanten. Integendeel voor mij.
Wat wel gewoon zo is, en wat ik dus wél herken maar dan in een andere uiting/gedaante, is dat hogere dosissen stimulanten obsessief gedrag kunnen geven, met een extreme hyperfocus op bepaalde handelingen waar je dan in verzeild raakt en moeilijk weer uit/vanaf komt. Tot in de puntjes moet het uitgewerkt of uitgezocht worden. Al het andere om je heen ontgaat je, de tijd vliegt als een malle voorbij. Je bent dan ineens uuuuuren verder. Stoppen is ontzettend moeilijk. De plaat blijft als het ware hangen.
Ik vrees dat er zelfdiscipline nodig is om bezig te gaan met waar je echt bezig mee wil zijn. Film kijken op de piek van de werking van stimulanten lijkt me niet perse ideaal - wellicht te passief voor de geest. Later, als de uitwerking wat meer intreedt, zal dat al beter gaan. Gamen kan wel tof zijn, omdat je geest actief bezig moet en je helemaal in het spel gezogen wordt.
Misschien helpt het om het middel wat je wil gebruiken, pas in te nemen als je de setting die je wenst helemaal klaar is voor dátgene wat je wil doen en niets anders. In het voorbeeld van gamen kan dat bijvoorbeeld zijn: wanneer je je game al hebt opgestart (of daar zelfs al mee bezig bent), en wanneer je mindset ook echt al bij die activiteit is. Porno aan de kant, leuter veilig in de broek, focussen op het spel en dán als je er lekker in zit pas die stim nemen, zodat het middel pas inkickt als je al ‘dedicated’ bent. De kans is dan groter dat de hyperfocus op de gewenste bezigheid valt.
Ik doe dit in het klein soms met mijn ADD-medicatie. Ik weet dat de door medicatie verkregen toegenomen focus bij mij de neiging kan hebben om verkeerd te ‘pakken’, namelijk op iets wat niet de prioriteit had op dat moment, omdat ik die taak (blijkbaar) net even minder vervelend vind dan datgene dat had gemoeten. Bijvoorbeeld op opruimen in plaats van administratie doen.
Ik probeer dit dan te voorkomen door de medicatie pas te nemen als ik al achter die administratie zit.
(Lukt me vaak alsnog niet, want dan moet ik DÁT dus voor elkaar zien te krijgen zonder medicatie, maar you get my point.)
Als je sjorren gewoon leuker vindt dan film kijken of gamen op stims, dan lijkt me dat geen ramp. Maar het is natuurlijk zonde als het je een vervelend gevoel geeft achteraf en/of als het bovenmatig obsessief of zelfs verslavend wordt.
