Heb niet alle reacties gelezen maar heb wel besloten om te antwoorden. Ik vind het moeilijk om hierop antwoord te geven omdat een van mijn grootste angsten een verslaving aan drugs is. Zelf zou ik in een erge depressie terechtkomen en niet meer weten wat ik met mijn leven aan moet.
Een verslaving aan coke lijkt me 1000 maal erger dan een lichamelijke verslaving aan drugs. Zolang je in je koppie sterk bent kun je een lichamelijke verslaving goed aan maar als het allemaal tussen je oren zit is het veel moeilijker om eraf te komen. Wat ik je om te beginnen zou willen aanraden is om weg te gaan uit het milieu waarin je zit. Verhuizen desnoods naar een plek waar je niemand kent en waar je niet weet waar je coke kunt halen. Dan is je probleem natuurlijk niet opgelost want natuurlijk moet je behandeld worden. Ik ken iemand met dezelfde probleem en die is hier doorverwezen naar allerlei psychologen etc etc. Dat kan helpen in bepaalde gevallen maar voor anderen ook niet. Hij is toen op vakantie geweest naar Portugal en daar naar een dokter gegaan die hem medicijnen heeft gegeven om van de coke af te komen. Weet niet of ze hier in Nederland ook zo makkelijk ermee zijn maar je kunt het navragen. Die pillen schijnen goed te helpen, terwijl de psycholoog niet hielp.
Wat ik ook weet is van een centrum die in Spanje is opgericht. Het is voor mensen met drugs en alcoholproblemen. Mannen zitten dan bij elkaar in een huis met begeleiding en komen zo van de drugs af. Het lijkt een hele grote stap om opeens naar het buitenland te verhuizen maar zie het als iets tijdelijks en vergeet niet dat je alles moet doen om van je verslaving af te komen. Moet je alles voor overhebben want je vernietigt je leven zo en gaat van slecht naar erger. Heb het er dus voor over en vecht voor je leven want anders word je niet oud. Het centrum heet Remar en je betaalt daar helemaal niets. In het begin kom je in een soort boerderij waar je ver weg bent van de stad en dus niet aan je troep kan komen. Daar verblijf je een aantal dagen totdat je over de eerste fase bent. De stad ligt vele kilometers van de boerderij af dus als je toch besluit om weg te gaan moet je dat allemaal te voet doen dus doe je dat ook niet gauw. Als ze vinden dat je klaar bent voor de stad ga je dus naar een andere huis. Daar werk je 6 dagen in de week en heb je zondag vrij. Het is eigenlijk een soort therapie. Door dat werken reflecteer je veel en kom je erachter wat je echt wilt met je leven. Je mag zolang blijven als je wilt want tenslotte werk je ervoor, als het je niet bevalt laat je iemand gewoon een vliegticket voor je opsturen en vertrek je. Als je besluit om NU weg te gaan van daar bij wijze van spreken, kun je meteen vertrekken. Niemand houdt je vast! Geloof me, in zulke gevallen lijkt dit mij echt de beste oplossing. Ze zitten op vele plekken, Spanje, Portugal, Duitsland, Belgie, Zuid-Amerika, Afrika. Zelf vind ik dat je Duitsland en Belgie moet vermijden omdat de verleiding groter is om terug te komen. Zoek het dus verder weg!
Het lijkt zo'n grote stap in je leven om naar het buitenland te gaan maar eigenlijk ben jij op dit moment met veel grotere stappen bezig maar dan achteruit! Regel het hier allemaal goed, koop bijvoorbeeld een enkele reis daarnaartoe en geef je ouders geld voor een enkele reis terug zodat ze dat meteen kunnen regelen als je terug wilt. Vecht voor jezelf en doe GAUW iets want coke is sneller dan je reactie!!! Gun jezelf niet de afgrond! Heel veel sterkte en ik hoop dat het allemaal goed komt met je. Mocht je nog vragen hebben over het centrum kun je me altijd via het forum bereiken! Succes!
sneeuwuil
