Haha ik herriner me er opeens nog één van afgelopen oud en nieuw.
Was op een locatie met een klein cafeetje met daarachter een feestzaal. Deze twee ruimtes waren van elkaar gescheiden door een dubbele deur. Dus eerst een deur, dan een ruimte van 5 bij 5 meter met helemaal niks, en dan weer een deur. Tussen deze twee deuren in die kleine ruimte was het pikdonker en muisstil.
Op gegeven moment wilde ik van het cafe de zaal in, en trek de eerste deur open. Nog voordat ik de tweede deur open kon doen, viel de eerste dicht, en stond ik in het pikkedonker naar de klink van de tweede deur te zoeken. Kon hem niet vinden. Na een minuutje de wanden aftasten onstond er lichte paniek en wist ik niet meer goed wat ik moest doen. Gelukkig vond ik de deurklink, maar toen kreeg ik de deur niet open. Zachtjes duwen, kei hard duwen, d'r tegen aan trappen, niks werkte. Ook de andere deur kreeg ik (na wederom lang zoeken) niet meer opengeduwd.
M'n orientatiegevoel was ondertussen gedaald tot onder nul (geen licht/geluid), en ik wist echt niet meer waar ik was en hoe lang ik daar al stond te klooien.
Toen ben ik ten einde raad op de grond gaan zitten om eens goed na te denken wat er aan de hand was. Een paar seconde later gaat de deur open en zie ik één van m'n vrienden in de deuropening staan. "Gast! What the fuck ben jij aan het doen? Je staat al 5 minuten in dit tussenstukje?!?!" waarop ik met een totaal verward en verbaasd gezicht antwoorde "Ik heb echt geen flauw idee.."
Niet veel later realiseerde ik me dat de deuren naar binnen ge-opend moesten worden (trekken in plaats van duwen

)
MDMA doet soms rare dingen met je