Kben 21, vrouw en ik weeg ongeveer 62 kg. Vrijdag ging ik naar een goafeestje en kheb nog nooit zo getript als toen op pilletjes en weed.
Er kwam een vriendin naar me toe 's avonds rond 8u. We dronken wat appelsap, praatten wat en rond 10 uur namen we ons eerste pilletje, er stond een soort vredesduifje op. Aangezien ik ze niet kan laten testen in Blegië, weet ik niet hoeveel erin zat. We namen de tram naar het station. Op de trein begin ik vrolijk en praterig te worden. Ik voel nooit echt dé inslag, tkomt altijd geleidelijk op, iets dat opborrelt in je buik en je niet direct stil bij staat, tot je beseft dat je je wel héél erg amuseert door een handschoen te laten praten met een muts.
De helft van de treinrit vond ik echt op een melige manier alles grappig, ik kreeg weer een beetje het gevoel alsof ik thuiskwam, dat alles op zn plaats viel en ik helemaal geen zorgen moest hebben. We speelden toneeltjes met onze handschoenen, inclusief schelle stemmetjes, waarna we een bizar gesprek starten over waarom we vonden dat die stemmetjes pasten bij de handschoenen. Ik deed overvriendelijk tegen de conducteur (daaaankjewel!) en we kwamen aan in antwerpen.
We moesten nog even wachten op een vriend in het station. Normaal zou ik me niet helemaal op mn gemak voelen, twee meisjes in antwerpen centraal om middernacht, terwijl één of andere punker allerlei theoriën tegen niemand zat uit te kramen, al lopend door het station. Maar ik voelde me helemaal niet bang, ik zat daar goed op dat bankje en luisterde geïnteresseerd naar de punker. Er kwamen nog twee meisjes langs, die hetzelfde feestje zochten. Ik legde hen uit dat we nog even moesten wachten op iemand, en dat ze dan gerust mee konden wandelen met ons, ik wist het min of meer zijn. Ik was blij dat ik hun kon blij maken met een slokje water uit de fles die ik meehad, khad echt zo'n "goeie daad" gevoel
Die vriend kwam aan, en we vonden al vlug het feestje. Daar aangekomen jointje gerookt en wat geobserveerd, en ik vond alles zo mooi! wat nu volgt kan ik niet perfect meer ordenen, er zijn fragmenten die ik me nog haarscherp herinner, maar er zijn ook veel wazige periodes. Ik heb in de loop van de nacht/morgen nog twee pilletjes genomen, wanneer weet ik niet meer precies, en we hebben met z'n twee een joint of 8 gerookt op het feestje. Ik heb een cola en een watertje of 4 gedronken.
De helft van de tijd bracht ik door in een zeteltje, ik zat echt in mijn eigen wereldje. Ik keek naar de dansende mensen, de prachtige deco, en werd volledig meegesleept door de muziek. Ik had het gevoel alsof ik in een film zat, dacht niet aan verleden of toekomst, enkel het nu telde. Alles was zo mooi. Ik ging behoorlijk hard en als ik mijn ogen toedeed, zat ik in een oneindige tunnel met wolkachtige zijkanten, het was ongelooflijk fascinerend. Ik passeerde langs allerlei kleuren, kleuren waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden, zo ongelooflijk mooi waren ze. (Naar het schijnt heb ik een uur aan een stuk met mn ogen toe en een gigantische smile op mn gezicht aan de zijkant gezeten... Twas ook wel duidelijk voor het volk daar denk ik...
Ik besloot te gaan dansen. Ik stond helemaal niet stil bij mijn bewegingen, terwijl ik dat anders meestal wel doe in momenten. Ik liet me gewoon volledig gaan. Wel vreemd was dat ik normaal goed mijn vrienden in het oog hou, hoe het met hen gaat enzo, maar dat is me die nacht volledig ontgaan, en zij waren zo vriendelijk om me te laten genieten van mn eigen wereldje. Ik zag echt de mooiste visuals met mn ogen dicht, zo vloog ik over een grasveld, heel fel groen, een halve meter ongeveer boven het gras. Toen ik mijn ijn hoofd wat optilde, vloog ik naar de hemel. De wolken dreven voorbij zodat ik kon passeren en het blauw van de lucht was adembenemend! Als ik mn hoofd weer wat meer naar beneden hield, zag ik een soort windmolens met mandala-achtige patronen als wieken. Ik was zo aan het zweven!
Ik deed mijn ogen terug open en zag (naar het schijnt hebben meer mensen dit op XTC) dat iedereen een bril ophad... Ik was zo verwonderd dat ik zowat met open mond om me heen stond te kijken. Ik vond niemand zonder bril en was er dus van overtuigd dat ik er ook een aanhad. Ik schat dat ik een half uur ongeveer iedere minuut gevoeld heb of ik nog steeds geen bril droeg. Sommige mensen hadden zo'n witte discobril op met glittertjes, andere heel gewone brilletjes. Verbaasd zei ik tegen mijn vrienden dat ik iedereen met een bril zag.
Blijkbaar besefte ik ergens wel dat ik dingen zag die er niet konden zijn, maar ik was zo vol van het genieten dat ik er niet echt over nadacht, ik stond er niet bij stil dat ik geslikt had.
Iemand vroeg me of ik kauwgum bij had, en ik was alweer blij dat ik die persoon kon helpen. Ik heb zowat al mijn kauwgum vrolijk uitgedeeld, echt tevreden over mezelf dat ik het de anderen wat naar hun zin kon maken. Zo voelde het in ieder geval aan.
'sMorgens dacht ik er plots aan dat ik nog kindersurprise zitten had. Ik gaf spontaan een stuk chocolade aan een meisje naast me, waar ze me erg voor bedankte (ik denk dat ik zelfs mn ondergoed had weggegeven om iemadn gelukig te kunnen maken biggrin.gif ) en me haar drankje aanbood. Ik wou het speelgoedje in elkaar steken (een varkentje dat met zn staart bewoog...) maar dat was niet zo eenvoudig bleek... Ik was zooooo wazig, snapte er helemaal niets van! Iemand die ik niet kende kwam me helpen, maar hij was al even ver weg als ik, en ik schat dat we daar echt een half uur zitten sukkelen hebben met zo'n simpel speelgoedje, allebei helemaal begeesterd door die handleiding die zo ingewikkeld overkwam
Rond half 8 was het feestje al gedaan. Ik herinner me helemaal niets van de terugweg. Bij mij thuis hebben we nog een filmpje bekenen en jointjes gepaft. Daarna hebben we van zaterdagmiddag tot maandagmorgen in bed gelegen, geslapen, jointje, babbelen, filmpje, geslapen, jointje,... Het was een ontspannend weekendje in ieder geval! Khad op die manier ook geen last van neveneffectjes de dagen erna.
Zéker voor herhaling vatbaar binnen enkele maanden!
Er kwam een vriendin naar me toe 's avonds rond 8u. We dronken wat appelsap, praatten wat en rond 10 uur namen we ons eerste pilletje, er stond een soort vredesduifje op. Aangezien ik ze niet kan laten testen in Blegië, weet ik niet hoeveel erin zat. We namen de tram naar het station. Op de trein begin ik vrolijk en praterig te worden. Ik voel nooit echt dé inslag, tkomt altijd geleidelijk op, iets dat opborrelt in je buik en je niet direct stil bij staat, tot je beseft dat je je wel héél erg amuseert door een handschoen te laten praten met een muts.
De helft van de treinrit vond ik echt op een melige manier alles grappig, ik kreeg weer een beetje het gevoel alsof ik thuiskwam, dat alles op zn plaats viel en ik helemaal geen zorgen moest hebben. We speelden toneeltjes met onze handschoenen, inclusief schelle stemmetjes, waarna we een bizar gesprek starten over waarom we vonden dat die stemmetjes pasten bij de handschoenen. Ik deed overvriendelijk tegen de conducteur (daaaankjewel!) en we kwamen aan in antwerpen.
We moesten nog even wachten op een vriend in het station. Normaal zou ik me niet helemaal op mn gemak voelen, twee meisjes in antwerpen centraal om middernacht, terwijl één of andere punker allerlei theoriën tegen niemand zat uit te kramen, al lopend door het station. Maar ik voelde me helemaal niet bang, ik zat daar goed op dat bankje en luisterde geïnteresseerd naar de punker. Er kwamen nog twee meisjes langs, die hetzelfde feestje zochten. Ik legde hen uit dat we nog even moesten wachten op iemand, en dat ze dan gerust mee konden wandelen met ons, ik wist het min of meer zijn. Ik was blij dat ik hun kon blij maken met een slokje water uit de fles die ik meehad, khad echt zo'n "goeie daad" gevoel
Die vriend kwam aan, en we vonden al vlug het feestje. Daar aangekomen jointje gerookt en wat geobserveerd, en ik vond alles zo mooi! wat nu volgt kan ik niet perfect meer ordenen, er zijn fragmenten die ik me nog haarscherp herinner, maar er zijn ook veel wazige periodes. Ik heb in de loop van de nacht/morgen nog twee pilletjes genomen, wanneer weet ik niet meer precies, en we hebben met z'n twee een joint of 8 gerookt op het feestje. Ik heb een cola en een watertje of 4 gedronken.
De helft van de tijd bracht ik door in een zeteltje, ik zat echt in mijn eigen wereldje. Ik keek naar de dansende mensen, de prachtige deco, en werd volledig meegesleept door de muziek. Ik had het gevoel alsof ik in een film zat, dacht niet aan verleden of toekomst, enkel het nu telde. Alles was zo mooi. Ik ging behoorlijk hard en als ik mijn ogen toedeed, zat ik in een oneindige tunnel met wolkachtige zijkanten, het was ongelooflijk fascinerend. Ik passeerde langs allerlei kleuren, kleuren waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden, zo ongelooflijk mooi waren ze. (Naar het schijnt heb ik een uur aan een stuk met mn ogen toe en een gigantische smile op mn gezicht aan de zijkant gezeten... Twas ook wel duidelijk voor het volk daar denk ik...
Ik besloot te gaan dansen. Ik stond helemaal niet stil bij mijn bewegingen, terwijl ik dat anders meestal wel doe in momenten. Ik liet me gewoon volledig gaan. Wel vreemd was dat ik normaal goed mijn vrienden in het oog hou, hoe het met hen gaat enzo, maar dat is me die nacht volledig ontgaan, en zij waren zo vriendelijk om me te laten genieten van mn eigen wereldje. Ik zag echt de mooiste visuals met mn ogen dicht, zo vloog ik over een grasveld, heel fel groen, een halve meter ongeveer boven het gras. Toen ik mijn ijn hoofd wat optilde, vloog ik naar de hemel. De wolken dreven voorbij zodat ik kon passeren en het blauw van de lucht was adembenemend! Als ik mn hoofd weer wat meer naar beneden hield, zag ik een soort windmolens met mandala-achtige patronen als wieken. Ik was zo aan het zweven!
Ik deed mijn ogen terug open en zag (naar het schijnt hebben meer mensen dit op XTC) dat iedereen een bril ophad... Ik was zo verwonderd dat ik zowat met open mond om me heen stond te kijken. Ik vond niemand zonder bril en was er dus van overtuigd dat ik er ook een aanhad. Ik schat dat ik een half uur ongeveer iedere minuut gevoeld heb of ik nog steeds geen bril droeg. Sommige mensen hadden zo'n witte discobril op met glittertjes, andere heel gewone brilletjes. Verbaasd zei ik tegen mijn vrienden dat ik iedereen met een bril zag.
Blijkbaar besefte ik ergens wel dat ik dingen zag die er niet konden zijn, maar ik was zo vol van het genieten dat ik er niet echt over nadacht, ik stond er niet bij stil dat ik geslikt had.
Iemand vroeg me of ik kauwgum bij had, en ik was alweer blij dat ik die persoon kon helpen. Ik heb zowat al mijn kauwgum vrolijk uitgedeeld, echt tevreden over mezelf dat ik het de anderen wat naar hun zin kon maken. Zo voelde het in ieder geval aan.
'sMorgens dacht ik er plots aan dat ik nog kindersurprise zitten had. Ik gaf spontaan een stuk chocolade aan een meisje naast me, waar ze me erg voor bedankte (ik denk dat ik zelfs mn ondergoed had weggegeven om iemadn gelukig te kunnen maken biggrin.gif ) en me haar drankje aanbood. Ik wou het speelgoedje in elkaar steken (een varkentje dat met zn staart bewoog...) maar dat was niet zo eenvoudig bleek... Ik was zooooo wazig, snapte er helemaal niets van! Iemand die ik niet kende kwam me helpen, maar hij was al even ver weg als ik, en ik schat dat we daar echt een half uur zitten sukkelen hebben met zo'n simpel speelgoedje, allebei helemaal begeesterd door die handleiding die zo ingewikkeld overkwam
Rond half 8 was het feestje al gedaan. Ik herinner me helemaal niets van de terugweg. Bij mij thuis hebben we nog een filmpje bekenen en jointjes gepaft. Daarna hebben we van zaterdagmiddag tot maandagmorgen in bed gelegen, geslapen, jointje, babbelen, filmpje, geslapen, jointje,... Het was een ontspannend weekendje in ieder geval! Khad op die manier ook geen last van neveneffectjes de dagen erna.
Zéker voor herhaling vatbaar binnen enkele maanden!
