Mindtravel
Experimenterende gebruiker
Hallo mensen.
Ik ben een tijdje inactief geweest met het experimenteren van drugs, en heb een tijdje in de kroeg gehangen en dat was het dan ook weer. Tot ik vorige week het idee kreeg om een keer te gaan trippen op ketamine.
We zaten bij een vriend van mij thuis en hij had een gram ketamine gehaald, we zouden die gram met zijn 3en opsnuiven en lekker op de bank trippen. Maar het was allemaal veel zwaarder dan ik had gedacht.
We hadden van die gram ket, 6 lijnen gelegd, 2 lijnen per persoon. Op de achtergrond stond de televisie zachtjes aan (volgens mij was het iets van talentenjacht ofzo op tv), en we waren er helemaal klaar voor. Mijn die-hard ket-vriend die snoof de 2 lijnen in 1x als een stofzuiger weg, en ik besloot eerst een halve lijntje te pakken vanwege mijn beperkte ervaring en tolerantie met ketamine. Ook pakte die andere maat van mij eerst een halve lijntje.
Ik zat lekker op de bank en ik merkte dat mijn motoriek weer begon af te nemen en dat het steeds moeilijker werd om in gesprek te blijven, ik was niet echt aan het trippen of wat dan ook maar merkte alleen nog maar een beetje het motoriek dat was afgenomen.
Ik besloot even een rondje rond tafel te lopen wat uiteindelijk een lachkick met zich meenam.
Ik had zin in nog een halve lijntje, en pakte dus nog een halve lijntje, ik had nu 1 van mijn 2 lijnen op. Het was goede ketamine, dus merkte ik het ook goed, mijn motoriek nam helemaal af en ik ging op bed liggen omdat ik iets heftigs aan voelde komen. Toen ik op bed lag deed ik mijn uiterste best om ook maar IETS te kunnen bewegen of ook maar 1 woord te kunnen zeggen maar het lukte gewoon niet, de wereld om mij heen begon ook langzaam te verdwijnen, ik had een gevoel dat ik op mijn ziekebed lag en op het punt stond te overlijden. Het grappige was dat het mij niks interesseerde en dat ik het ervaarde als een goed gevoel.
Het rare op dat moment was, dat ik de televisie zachtjes hoorde en ik hoorde iemand een liedje zingen over de dood. Ik hoorde verder ook niks meer van die 2 vrienden van mij, ik vond het allemaal wel goed zo, maar ik ging steeds dieper in een trip.
Heel langzaam verdween het laatste beetje wat ik zag en hoorde en verdween mijn bewustzijn 100%, ik had het gevoel dat ik van mijn bed afgleed en wachtte op het moment dat ik de grond zou raken, maar die raakte ik niet, ik had het gevoel er dwars doorheen te gaan, het leek net alsof ik in een cabine terechtkwam, en ik voelde mijn lichaam dan er ook echt in terechtkomen.
Vervolgens leek het alsof ik langzaam (ongeveer met 2km per uur) door een tunnel heen ging, een tunnel waar het helemaal leeg was, een tunnel die mij doorvoerde naar een andere onbekende wereld. Het was wel allemaal heel vredig en het voelde allemaal goed aan, ik had geen seconde angst voor wat er zou komen.
Toen de tunnel aan zijn einde kwam (jawel, hij had een einde) leek het net of ik in God-mode bezig was. Ik had totaal geen gevoel dat ik een mens was, ik had ook totaal geen besef van wie ik echt was, in het dagelijkse leven, dat maakte ook allemaal niet meer uit, want ik was een hogere macht nu.
Ik lag nu op de dode zee, met mijn rug op het water, ik voelde ook mijn lichaam met de golven meegaan, dat gevoel duurde even en daarna spoelde ik aan bij een eiland, een onbewoond prachtig eiland met een witte strand en een blauwe zee. Ik wou hier nooit meer weg, maar zoals jullie waarschijnlijk bekend is zijn niet alle trips te beinvloeden.
Even kwam in een zwart gat terecht en werd even door verschillende soorten ruimtes terecht en de vorm van mijn geest die paste zich aan aan de vorm van de ruimtes waarin ik terecht kwam (vierkanten, circles, pyramides), ik vond dit een heel aangenaam gevoel want ik voelde me eigen van vorm veranderen, ik smolt gewoon samen met de ruimtes.
Even later voelde ik me eigen een beetje bijkomen, het leek uren te duren, de trip hierboven beschreven trouwens ook, maar er was nog niet eens een uur voorbij, heel langzaam kreeg ik weer een beetje beeld en zag ik die 2 vrienden van mij met ogen dicht ieder op een bank liggen, heel even vormde er een glimlachje op mijn gezicht door het aanzien van zoiets.
Maar ik vond het zo kut dat ik uit mijn heerlijke trip was, ik keek naast mij op het nachtkastje en zag dat ze daar voor mij de dvd-hoesje hadden weggelegd met mijn laatste lijn ket erop.. Ik tilde met behulp van mijn hand mijn hoofd omhoog die 20 kilo leek te wegen en pakte het snuifbuisje en snoof mijn laatste lijntje weg, als een olifant plofte ik weer op bed neer, en keek even naar de tafel waar ik een glas zag, ik voelde iets raars in mijn neus en mijn bewustzijn bewoog zich naar 1 punt (tussen mijn ogen en net boven mijn neus), en ik voelde iets wat zo moeilijk is uit te leggen (vooral voor mensen die geen ervaring hebben met sterke dissociatieven) mijn geest die ging langs mijn neus mijn lichaam verlaten. (uittreden)
Langzaam verliet ik mijn lichaam en ik voelde me weer van bed afglijden, ik zag helemaal niks meer, behalve die glas op tafel, ik liet mijn lichaam op bed liggen en langzaam bewoog ik me richting de glas, in flitsen zag ik de omgeving om me heen ook veranderen, ik was dichter bij mijn maten die vlak aan het tafel zaten, ik zag mijn levenloze lichaam op bed liggen, en ik zag de glas dichterbij komen.
Oppeens kwam ik in de glas terecht, ik voelde me eigen een met die glas, ik had respect voor die glas, en die glas ook voor mij het voelde heel warm en goed, en ik kwam steeds dieper in die glas terecht, de omgeving om mij heen verdween weer helemaal, en ik zwoof nu ergens in onze melkweg, waar precies dat wist ik niet, maar ik zag miljoenen sterren om mij heen, een prachtige andromeda* en ik voelde me eigen God over het universum, wat ik aanschouwde was zo prachtig, ik kreeg gewoon een rondreis. Ik kwam bij een ster, langs een planeet die op Pluto leek, en nog een paar andere planeten die mij bekend voorkwamen en toen zag ik onze eigen planeet Aarde weer, ik dacht, nee niet Aarde! maar het werd: Jaa wel Aarde! Dit was een beetje teleurstellend maar het moest wel.
Voordat ik weer in de realiteit terechtkwam kwam ik in een donkere kamer die mij deed denken aan een "dodenkamer" daar zag ik een paar entiteiten die ik niet kende of nooit had gezien, maar ze leken geen aandacht aan mij te besteden, ze zagen mij niet, ik vloog weer verder naar een volgende ruimte die wat lichter werd en langzaam kwam ik weer uit de glas omhoog en ging ik door mijn neus weer mijn eigen lichaam in, na afloop van deze goddelijke trip had ik even 2 uurtjes slaap nodig, die ook heerlijk waren.
Na eventjes geslapen te hebben zijn we wat gaan drinken in een hele rustige kroeg en hebben we onze ervaringen gedeeld. Een vriend van mij die 2 lijnen in 1x ophad zei dat hij niet verder was gekomen dan de kerk die bij hem aan de overkant van de straat stond..
Deze trip was heel moeilijk te beschrijven en heel moeilijk te verwerken. Ingrijpend en zwaar. Voor mij de komende uren zeker geen ketamine meer
Nah de komende maanden geen ketamine voor mij.. Heb er ook totaal geen behoefte aan.
Ik hoop dat het toch een beetje duidelijk is voor iedereen, maar iets duidelijkers kon ik er toch helaas niet van maken.
Ik hoor mensen zeggen dat ze met DXM ook op soortgelijke niveau's terecht zijn gekomen van uittreden / samensmeltingen met objecten of levende organismen / ontmoetingen met entiteiten. Maar ik raad mensen ernstig af om zulke niveau's te gaan bereiken met DXM.
Als mensen zulke niveau's van bewustzijnsverandering willen ondergaan kunnen zij dit het best ervaren met snuif/spuit ketamine en onder toezicht van iemand met veel ervaring. De gebruiker moet zelf ook volwassen zijn en een beetje sterk in zijn schoenen staan.
Ik heb best wel moeite mijn schrijven en vooral moeite met zinsindelingen enz, toch hoop ik dat het wel te begrijpe is
Bedankt voor t lezen
Dit lijkt ernstig veel op waar ik vloog, het was gewoon een te mooie plek (waar die glas mij heenbracht). Later heb ik die glas nog een paar keer gezien en hij doet me denken aan deze prachtige plek.
Ik ben een tijdje inactief geweest met het experimenteren van drugs, en heb een tijdje in de kroeg gehangen en dat was het dan ook weer. Tot ik vorige week het idee kreeg om een keer te gaan trippen op ketamine.
We zaten bij een vriend van mij thuis en hij had een gram ketamine gehaald, we zouden die gram met zijn 3en opsnuiven en lekker op de bank trippen. Maar het was allemaal veel zwaarder dan ik had gedacht.
We hadden van die gram ket, 6 lijnen gelegd, 2 lijnen per persoon. Op de achtergrond stond de televisie zachtjes aan (volgens mij was het iets van talentenjacht ofzo op tv), en we waren er helemaal klaar voor. Mijn die-hard ket-vriend die snoof de 2 lijnen in 1x als een stofzuiger weg, en ik besloot eerst een halve lijntje te pakken vanwege mijn beperkte ervaring en tolerantie met ketamine. Ook pakte die andere maat van mij eerst een halve lijntje.
Ik zat lekker op de bank en ik merkte dat mijn motoriek weer begon af te nemen en dat het steeds moeilijker werd om in gesprek te blijven, ik was niet echt aan het trippen of wat dan ook maar merkte alleen nog maar een beetje het motoriek dat was afgenomen.
Ik besloot even een rondje rond tafel te lopen wat uiteindelijk een lachkick met zich meenam.
Ik had zin in nog een halve lijntje, en pakte dus nog een halve lijntje, ik had nu 1 van mijn 2 lijnen op. Het was goede ketamine, dus merkte ik het ook goed, mijn motoriek nam helemaal af en ik ging op bed liggen omdat ik iets heftigs aan voelde komen. Toen ik op bed lag deed ik mijn uiterste best om ook maar IETS te kunnen bewegen of ook maar 1 woord te kunnen zeggen maar het lukte gewoon niet, de wereld om mij heen begon ook langzaam te verdwijnen, ik had een gevoel dat ik op mijn ziekebed lag en op het punt stond te overlijden. Het grappige was dat het mij niks interesseerde en dat ik het ervaarde als een goed gevoel.
Het rare op dat moment was, dat ik de televisie zachtjes hoorde en ik hoorde iemand een liedje zingen over de dood. Ik hoorde verder ook niks meer van die 2 vrienden van mij, ik vond het allemaal wel goed zo, maar ik ging steeds dieper in een trip.
Heel langzaam verdween het laatste beetje wat ik zag en hoorde en verdween mijn bewustzijn 100%, ik had het gevoel dat ik van mijn bed afgleed en wachtte op het moment dat ik de grond zou raken, maar die raakte ik niet, ik had het gevoel er dwars doorheen te gaan, het leek net alsof ik in een cabine terechtkwam, en ik voelde mijn lichaam dan er ook echt in terechtkomen.
Vervolgens leek het alsof ik langzaam (ongeveer met 2km per uur) door een tunnel heen ging, een tunnel waar het helemaal leeg was, een tunnel die mij doorvoerde naar een andere onbekende wereld. Het was wel allemaal heel vredig en het voelde allemaal goed aan, ik had geen seconde angst voor wat er zou komen.
Toen de tunnel aan zijn einde kwam (jawel, hij had een einde) leek het net of ik in God-mode bezig was. Ik had totaal geen gevoel dat ik een mens was, ik had ook totaal geen besef van wie ik echt was, in het dagelijkse leven, dat maakte ook allemaal niet meer uit, want ik was een hogere macht nu.
Ik lag nu op de dode zee, met mijn rug op het water, ik voelde ook mijn lichaam met de golven meegaan, dat gevoel duurde even en daarna spoelde ik aan bij een eiland, een onbewoond prachtig eiland met een witte strand en een blauwe zee. Ik wou hier nooit meer weg, maar zoals jullie waarschijnlijk bekend is zijn niet alle trips te beinvloeden.
Even kwam in een zwart gat terecht en werd even door verschillende soorten ruimtes terecht en de vorm van mijn geest die paste zich aan aan de vorm van de ruimtes waarin ik terecht kwam (vierkanten, circles, pyramides), ik vond dit een heel aangenaam gevoel want ik voelde me eigen van vorm veranderen, ik smolt gewoon samen met de ruimtes.
Even later voelde ik me eigen een beetje bijkomen, het leek uren te duren, de trip hierboven beschreven trouwens ook, maar er was nog niet eens een uur voorbij, heel langzaam kreeg ik weer een beetje beeld en zag ik die 2 vrienden van mij met ogen dicht ieder op een bank liggen, heel even vormde er een glimlachje op mijn gezicht door het aanzien van zoiets.
Maar ik vond het zo kut dat ik uit mijn heerlijke trip was, ik keek naast mij op het nachtkastje en zag dat ze daar voor mij de dvd-hoesje hadden weggelegd met mijn laatste lijn ket erop.. Ik tilde met behulp van mijn hand mijn hoofd omhoog die 20 kilo leek te wegen en pakte het snuifbuisje en snoof mijn laatste lijntje weg, als een olifant plofte ik weer op bed neer, en keek even naar de tafel waar ik een glas zag, ik voelde iets raars in mijn neus en mijn bewustzijn bewoog zich naar 1 punt (tussen mijn ogen en net boven mijn neus), en ik voelde iets wat zo moeilijk is uit te leggen (vooral voor mensen die geen ervaring hebben met sterke dissociatieven) mijn geest die ging langs mijn neus mijn lichaam verlaten. (uittreden)
Langzaam verliet ik mijn lichaam en ik voelde me weer van bed afglijden, ik zag helemaal niks meer, behalve die glas op tafel, ik liet mijn lichaam op bed liggen en langzaam bewoog ik me richting de glas, in flitsen zag ik de omgeving om me heen ook veranderen, ik was dichter bij mijn maten die vlak aan het tafel zaten, ik zag mijn levenloze lichaam op bed liggen, en ik zag de glas dichterbij komen.
Oppeens kwam ik in de glas terecht, ik voelde me eigen een met die glas, ik had respect voor die glas, en die glas ook voor mij het voelde heel warm en goed, en ik kwam steeds dieper in die glas terecht, de omgeving om mij heen verdween weer helemaal, en ik zwoof nu ergens in onze melkweg, waar precies dat wist ik niet, maar ik zag miljoenen sterren om mij heen, een prachtige andromeda* en ik voelde me eigen God over het universum, wat ik aanschouwde was zo prachtig, ik kreeg gewoon een rondreis. Ik kwam bij een ster, langs een planeet die op Pluto leek, en nog een paar andere planeten die mij bekend voorkwamen en toen zag ik onze eigen planeet Aarde weer, ik dacht, nee niet Aarde! maar het werd: Jaa wel Aarde! Dit was een beetje teleurstellend maar het moest wel.
Voordat ik weer in de realiteit terechtkwam kwam ik in een donkere kamer die mij deed denken aan een "dodenkamer" daar zag ik een paar entiteiten die ik niet kende of nooit had gezien, maar ze leken geen aandacht aan mij te besteden, ze zagen mij niet, ik vloog weer verder naar een volgende ruimte die wat lichter werd en langzaam kwam ik weer uit de glas omhoog en ging ik door mijn neus weer mijn eigen lichaam in, na afloop van deze goddelijke trip had ik even 2 uurtjes slaap nodig, die ook heerlijk waren.
Na eventjes geslapen te hebben zijn we wat gaan drinken in een hele rustige kroeg en hebben we onze ervaringen gedeeld. Een vriend van mij die 2 lijnen in 1x ophad zei dat hij niet verder was gekomen dan de kerk die bij hem aan de overkant van de straat stond..
Deze trip was heel moeilijk te beschrijven en heel moeilijk te verwerken. Ingrijpend en zwaar. Voor mij de komende uren zeker geen ketamine meer
Nah de komende maanden geen ketamine voor mij..
Heb er ook totaal geen behoefte aan.Ik hoop dat het toch een beetje duidelijk is voor iedereen, maar iets duidelijkers kon ik er toch helaas niet van maken.
Ik hoor mensen zeggen dat ze met DXM ook op soortgelijke niveau's terecht zijn gekomen van uittreden / samensmeltingen met objecten of levende organismen / ontmoetingen met entiteiten. Maar ik raad mensen ernstig af om zulke niveau's te gaan bereiken met DXM.
Als mensen zulke niveau's van bewustzijnsverandering willen ondergaan kunnen zij dit het best ervaren met snuif/spuit ketamine en onder toezicht van iemand met veel ervaring. De gebruiker moet zelf ook volwassen zijn en een beetje sterk in zijn schoenen staan.
Ik heb best wel moeite mijn schrijven en vooral moeite met zinsindelingen enz, toch hoop ik dat het wel te begrijpe is
Bedankt voor t lezen
Dit lijkt ernstig veel op waar ik vloog, het was gewoon een te mooie plek (waar die glas mij heenbracht). Later heb ik die glas nog een paar keer gezien en hij doet me denken aan deze prachtige plek.
