psychonaut'86
Bewuste gebruiker
Lachgas (N2O) en XTC (mdma 101 mg) 20-05-2006
Op Rijn zijn verjaardag aan de praat geraakt met Palu en Koen, en op het onderwerp lachgas uitgekomen. Na de verhalen van ons gehoord te hebben, wilden ze het ook wel eens voorzichtig een keer ervaren.
Na overleg prikten we een datum: zaterdag 20 Mei. De benodigde spullen waren aanwezig: een slagroomspuitbus 2x (2x is niet noodzakelijk trouwens) en slagroomspuitbus patronen (N2O) (40x).
De avond voordat we vertrokken heb ik mezelf afgevraagd of vanavond ook de geschikte avond zou zijn voor de pillen die ik gekocht had van een collega (en had laten testen). Uiteindelijk maar besloten om er eentje mee te nemen en zien wat de avond zou brengen. Gebruik ik hem wel, dan gebruik ik hem wel. En anders tja dan niet.
De hoofd vraag van de avond was nu nog?! ‘Waar gaan we nou lachgassen?’ Aangezien we het bij niemand binnen konden doen vanwege ouders of zussen die in de weg zaten, en het buiten stroomde van de regen. Maar uiteindelijk bij het Haarlem honkbalstadion dé geschikte plek gevonden. Wij nestelden ons op de reporters tribune onder een aangenaam groot afdak. Op onze plek, alle attributen tevoorschijn gehaald en in gereedheid gesteld. Palu en Koen waren in het begin best een beetje zenuwachtig aangezien ze nog niet wisten wat er ging gebeuren. Rick en ik lieten zien hoe de handeling in zijn werk ging en zogen beide de ballon leeg en ontspanden. ‘Wat was het toch wonderbaarlijk spul’. Koen probeerde het als derde en daarna Palu als vierde. Beide vonden ze het een prettige ervaring.
Ik zal mijn ervaring zo precies mogelijk op papier proberen te zetten, aangezien het echt moeilijk te verwoorden valt. Ik begon aan mijn eerste ballon (in elke hand had ik er een) en Rick zou me mijn derde aangegeven.
De eerste ballon inhaleerde ik diep, en blies hem daarna weer terug de ballon in. Dit herhaalde ik 3 of 4 keer.
De tweede ballon er gelijk achteraan, inhaleren en weer terug, inhaleren en weer terug. Toen ik voor de derde keer inhaleerde en mijn ogen nog steeds dichthield (wat ik vanaf het begin al deed en naar mijn mening het beste werk wil je wegdromen) viel de wereld om mij heen volledig weg voor gedurende 20 sec denk ik. Er startte zich een soort van droom, een droom die je ‘s nachts ook hebt, alleen het vreemde en tegelijk irritante was dat ik door deze droom heen wel het geluid om me heen nog hoorde en dat was zoiets als… “Piet hier is je derde ballon pak hem dan vast!” Ik hoorde ze wel communiceren, en wist ook dat het voor mij bestemd was maar beschouwde deze klanken als irritant aangezien ze me uit mijn droom haalden. Toen hoorde ik duidelijker dan voorheen “nou je hebt hem los gelaten daar gaat ie…” Naar mijn gevoel kwam ik 5 sec later wat meer bij kennis en kwam tot de conclusie dat Rick mij mijn derde ballon uit alle macht had proberen aan te geven, maar ik hem niet had gepakt en hem had laten schieten. Van de droom die ik ervaren heb, weet ik helemaal niets meer.
Toen alle patronen verspoten waren en we aanstalten maakten om richting stad te gaan, vertelde ik Palu en Koen dat ik vanavond een pilletje zou nemen en vroeg of ze dat erg vonden. Beide vonden het prima.
Onderweg op de fiets 23.00 nam ik het pilletje in met een flesje frisdrank.
We besloten eerst een partijtje te poolen en te wachten tot het zou inwerken. Na 2 partijtjes pool was ik aan de beurt om de bal te stoten. Ik voelde een lichte misselijkheid opkomen en vond het wel verstandig om even te gaan zitten. Tegelijkertijd kreeg ik echt ijskoude zweet handen. Het zweet gutste er vanaf. (Rick had van tevoren gezegd dat het begin best wel heftig zou zijn en dat je de eerste 30/ 60 sec niet weet wat je er mee aanmoet, of dat je het eigelijk te heftig vind en denkt dat je dit niet wilt.) Ik dacht dat ik bijna moest overgeven, maar op het moment dat ik wilde gaan staan en richting toilet wou lopen was dit gevoel weg, en maakte plaats voor een gevoel van ultiem genot, blijdschap, en extreme gelukkigheid. (Dit was rond 00.00)
Ik veegde mijn zweet handjes af aan mijn broek, sprong op… ja ik was echt zo licht als een veertje. Het gevoel wat deze inslag van een XTC pilletje (met een schildpad afgebeeld) met zich meebracht, was met geen pen of toetsenbord te beschrijven! Niet te geloven… Deze schildpad kroop niet door mijn lichaam, neee! deze schilpad was op een F16 vastgebonden en raasde nu met topsnelheid door mijn lichaam. Het leek alsof het bloed wat normaal door mijn aderen stroomde plaats had gemaakt voor een mix van adrenaline, verliefdheid en puur geluk. Ik voelde me super, ik was ontzettend gelukkig. Nee eigelijk is dat nog niet de goede omschrijving… ik voelde me volmaakt gelukkig!
Toen ik opstond en me weer bij de groep aansloot vroeg ik eigelijk meteen of we ergens anders heen konden. Ik wou dingen zien, ervaren en meemaken. Ze vonden alles prima en gaven me een schouderklopje met de toegevoegde woorden: dit wordt voor jou een topavond! (Even voor de duidelijkheid, ze zeiden gewoon: Piet dit wordt voor jou en topavond.) Voor mij leek het alsof het echt diep uit hun hart kwam. Ze gunden het mij om een topavond te beleven! Ik was gelukkig met zulk soort vrienden!
Het afrekenen liet ik aan hen over, mijn hoofd stond daar totaal niet naar. Ik stond een beetje heen en weer te wiegen op mijn benen en keek toe hoe zij wiskundig aan het werk waren. Ik keek toe en hoorde hoe ze bezig waren: “Nee dan betaal ik 20 en dan geef jij mij dat weer terug en dan betaal ik hem weer”. Ze waren zo ultiem slim bezig! Nu ik hieraan terugdenk, denk ik bij mezelf, ze waren alleen maar aan het afrekenen stomkop! Maar op dat moment leek het alsof ze hogere wiskunde studeerden en het hier op de balie elkaar even aan het uitleggen waren. Gezamenlijk liepen we naar buiten, stapten op de fiets en fietsten we rustig naar de disco toe. Ik wou mensen zien en dingen beleven. Op de fiets een goed gesprek gehad met Rick die me vertelde dat ik vanaf nu een uur de top zou beleven en dat het daarna langzaam zou afbouwen, dus dat ik er nu van moest genieten. En het wás prachtig en het wás mooi. Dat heb ik wel 100 keer gezegd. “Ohw wat is het toch fantastisch, en sjonge jongejonge! Dit was zo’n fijn gevoel!
Alsof je verliefd bent, alleen dan niet zoals bij gewone verliefdheid, beperkt tot je buik maar door je hele lichaam fladderden de vlinders. Uiteindelijk kwamen we bij de disco aan en we zetten onze fietsen op slot en het leek buiten al alsof de disco me tegemoet kwam met het geluid. De muziek riep me “Piet het is hier gezellig, kom hier maar naar toe!” Vervolgens probeerde ik zo normaal mogelijk naar binnen te lopen want er móest wel wat aan me te zien zijn dat kon niet anders ging er maar in mijn hoofd rond. We hingen onze jas op en het feest kon beginnen.
Ik zei tegen de rest dat ik even naar het toilet ging. Ik wou mezelf even in de spiegel zien en even controleren of het er vreemd uit zag. In het toilet aangekomen, eerst maar een toilet beurt gedaan, en met eigen ogen gezien dat de mensen gelijk hebben wanneer ze zeggen dat er daar benenden helemaal niks meer overblijft en ik moest er zelf om lachen. Daarna mijn handen gewassen en in de spiegel mijn gezicht bestudeerd. Ik zag er niet raar uit volgens mij, maar nee daar zie ik toch wat. Mijn pupillen jeetje wat groot! Ik denk dat er nog een millimeter van mijn iris over was en voor de rest alles pupil was. Nou ja dat weet ik ook weer. En o ja een cadeautje dat ik erbij kreeg was het tandenknarsen… ik kon me er niet heel erg aan storen aangezien ik de hele avond met 3 kauwgompjes in mijn mond heb rondgelopen. Maar voelde wel dat mijn kaken soms helemaal geklemd zaten. In de disco heb ik erg veel behoefte gehad om rondjes door de disco te lopen en te “verkennen”, “ontdekken”, en te beleven.
Alles die avond was fijn en mooi. Lelijke, dikke en chagrijnige mensen… het maakte helemaal niets uit. Ze voegden toe aan de club en droegen ook hun steentje bij aan het uitgaansleven. Je moet immers ook minder mooie mensen hebben, anders vallen de mooie mensen niet meer op. Ongeveer op 01.00 aangeland of misschien en kwartiertje later begon ik de afbouw te merken… Op dat moment was het voor mij mooi geweest. Ik wou stoppen op de top en verder vond ik het wel prima allemaal, ik wou naar huis en hoefde niet meer in de disco te blijven. De vrienden waarmee ik was, vonden dat helemaal niet erg en zeiden dat ik dat moest doen als ik dat wou. Samen met Rick ben ik toen richting huis gefietst en hebben nog lekker nagekletst. Rick was erg blij dat ik nou eindelijk ook wist hoe het nou voelde, aangezien je het niet kan beschrijven hoe het is. Je moet het ervaren!
Ik ben denk ik rond 02.00 in mijn bed gekropen en toen logisch eigelijk niet kunnen slapen terwijl ik dat wel wou eigelijk. Uiteindelijk ben ik rond 05.00 in slaap gevallen. Sommige mensen hebben achteraf een kater, een depressie of iets anders negatiefs… Daar heb ik totaal geen last van gehad. Ik heb er een heel goed gevoel aan over gehouden. Een gevoel van dankbaarheid, dat ik dit mocht meemaken en mocht beleven. Ik was echt heel dankbaar! Ik heb toch zeker nog wel 3 weken kunnen teren op het mooie gevoel wat ik die ene avond ervaren heb.
Op Rijn zijn verjaardag aan de praat geraakt met Palu en Koen, en op het onderwerp lachgas uitgekomen. Na de verhalen van ons gehoord te hebben, wilden ze het ook wel eens voorzichtig een keer ervaren.
Na overleg prikten we een datum: zaterdag 20 Mei. De benodigde spullen waren aanwezig: een slagroomspuitbus 2x (2x is niet noodzakelijk trouwens) en slagroomspuitbus patronen (N2O) (40x).
De avond voordat we vertrokken heb ik mezelf afgevraagd of vanavond ook de geschikte avond zou zijn voor de pillen die ik gekocht had van een collega (en had laten testen). Uiteindelijk maar besloten om er eentje mee te nemen en zien wat de avond zou brengen. Gebruik ik hem wel, dan gebruik ik hem wel. En anders tja dan niet.
De hoofd vraag van de avond was nu nog?! ‘Waar gaan we nou lachgassen?’ Aangezien we het bij niemand binnen konden doen vanwege ouders of zussen die in de weg zaten, en het buiten stroomde van de regen. Maar uiteindelijk bij het Haarlem honkbalstadion dé geschikte plek gevonden. Wij nestelden ons op de reporters tribune onder een aangenaam groot afdak. Op onze plek, alle attributen tevoorschijn gehaald en in gereedheid gesteld. Palu en Koen waren in het begin best een beetje zenuwachtig aangezien ze nog niet wisten wat er ging gebeuren. Rick en ik lieten zien hoe de handeling in zijn werk ging en zogen beide de ballon leeg en ontspanden. ‘Wat was het toch wonderbaarlijk spul’. Koen probeerde het als derde en daarna Palu als vierde. Beide vonden ze het een prettige ervaring.
Ik zal mijn ervaring zo precies mogelijk op papier proberen te zetten, aangezien het echt moeilijk te verwoorden valt. Ik begon aan mijn eerste ballon (in elke hand had ik er een) en Rick zou me mijn derde aangegeven.
De eerste ballon inhaleerde ik diep, en blies hem daarna weer terug de ballon in. Dit herhaalde ik 3 of 4 keer.
De tweede ballon er gelijk achteraan, inhaleren en weer terug, inhaleren en weer terug. Toen ik voor de derde keer inhaleerde en mijn ogen nog steeds dichthield (wat ik vanaf het begin al deed en naar mijn mening het beste werk wil je wegdromen) viel de wereld om mij heen volledig weg voor gedurende 20 sec denk ik. Er startte zich een soort van droom, een droom die je ‘s nachts ook hebt, alleen het vreemde en tegelijk irritante was dat ik door deze droom heen wel het geluid om me heen nog hoorde en dat was zoiets als… “Piet hier is je derde ballon pak hem dan vast!” Ik hoorde ze wel communiceren, en wist ook dat het voor mij bestemd was maar beschouwde deze klanken als irritant aangezien ze me uit mijn droom haalden. Toen hoorde ik duidelijker dan voorheen “nou je hebt hem los gelaten daar gaat ie…” Naar mijn gevoel kwam ik 5 sec later wat meer bij kennis en kwam tot de conclusie dat Rick mij mijn derde ballon uit alle macht had proberen aan te geven, maar ik hem niet had gepakt en hem had laten schieten. Van de droom die ik ervaren heb, weet ik helemaal niets meer.
Toen alle patronen verspoten waren en we aanstalten maakten om richting stad te gaan, vertelde ik Palu en Koen dat ik vanavond een pilletje zou nemen en vroeg of ze dat erg vonden. Beide vonden het prima.
Onderweg op de fiets 23.00 nam ik het pilletje in met een flesje frisdrank.
We besloten eerst een partijtje te poolen en te wachten tot het zou inwerken. Na 2 partijtjes pool was ik aan de beurt om de bal te stoten. Ik voelde een lichte misselijkheid opkomen en vond het wel verstandig om even te gaan zitten. Tegelijkertijd kreeg ik echt ijskoude zweet handen. Het zweet gutste er vanaf. (Rick had van tevoren gezegd dat het begin best wel heftig zou zijn en dat je de eerste 30/ 60 sec niet weet wat je er mee aanmoet, of dat je het eigelijk te heftig vind en denkt dat je dit niet wilt.) Ik dacht dat ik bijna moest overgeven, maar op het moment dat ik wilde gaan staan en richting toilet wou lopen was dit gevoel weg, en maakte plaats voor een gevoel van ultiem genot, blijdschap, en extreme gelukkigheid. (Dit was rond 00.00)
Ik veegde mijn zweet handjes af aan mijn broek, sprong op… ja ik was echt zo licht als een veertje. Het gevoel wat deze inslag van een XTC pilletje (met een schildpad afgebeeld) met zich meebracht, was met geen pen of toetsenbord te beschrijven! Niet te geloven… Deze schildpad kroop niet door mijn lichaam, neee! deze schilpad was op een F16 vastgebonden en raasde nu met topsnelheid door mijn lichaam. Het leek alsof het bloed wat normaal door mijn aderen stroomde plaats had gemaakt voor een mix van adrenaline, verliefdheid en puur geluk. Ik voelde me super, ik was ontzettend gelukkig. Nee eigelijk is dat nog niet de goede omschrijving… ik voelde me volmaakt gelukkig!
Toen ik opstond en me weer bij de groep aansloot vroeg ik eigelijk meteen of we ergens anders heen konden. Ik wou dingen zien, ervaren en meemaken. Ze vonden alles prima en gaven me een schouderklopje met de toegevoegde woorden: dit wordt voor jou een topavond! (Even voor de duidelijkheid, ze zeiden gewoon: Piet dit wordt voor jou en topavond.) Voor mij leek het alsof het echt diep uit hun hart kwam. Ze gunden het mij om een topavond te beleven! Ik was gelukkig met zulk soort vrienden!
Het afrekenen liet ik aan hen over, mijn hoofd stond daar totaal niet naar. Ik stond een beetje heen en weer te wiegen op mijn benen en keek toe hoe zij wiskundig aan het werk waren. Ik keek toe en hoorde hoe ze bezig waren: “Nee dan betaal ik 20 en dan geef jij mij dat weer terug en dan betaal ik hem weer”. Ze waren zo ultiem slim bezig! Nu ik hieraan terugdenk, denk ik bij mezelf, ze waren alleen maar aan het afrekenen stomkop! Maar op dat moment leek het alsof ze hogere wiskunde studeerden en het hier op de balie elkaar even aan het uitleggen waren. Gezamenlijk liepen we naar buiten, stapten op de fiets en fietsten we rustig naar de disco toe. Ik wou mensen zien en dingen beleven. Op de fiets een goed gesprek gehad met Rick die me vertelde dat ik vanaf nu een uur de top zou beleven en dat het daarna langzaam zou afbouwen, dus dat ik er nu van moest genieten. En het wás prachtig en het wás mooi. Dat heb ik wel 100 keer gezegd. “Ohw wat is het toch fantastisch, en sjonge jongejonge! Dit was zo’n fijn gevoel!
Alsof je verliefd bent, alleen dan niet zoals bij gewone verliefdheid, beperkt tot je buik maar door je hele lichaam fladderden de vlinders. Uiteindelijk kwamen we bij de disco aan en we zetten onze fietsen op slot en het leek buiten al alsof de disco me tegemoet kwam met het geluid. De muziek riep me “Piet het is hier gezellig, kom hier maar naar toe!” Vervolgens probeerde ik zo normaal mogelijk naar binnen te lopen want er móest wel wat aan me te zien zijn dat kon niet anders ging er maar in mijn hoofd rond. We hingen onze jas op en het feest kon beginnen.
Ik zei tegen de rest dat ik even naar het toilet ging. Ik wou mezelf even in de spiegel zien en even controleren of het er vreemd uit zag. In het toilet aangekomen, eerst maar een toilet beurt gedaan, en met eigen ogen gezien dat de mensen gelijk hebben wanneer ze zeggen dat er daar benenden helemaal niks meer overblijft en ik moest er zelf om lachen. Daarna mijn handen gewassen en in de spiegel mijn gezicht bestudeerd. Ik zag er niet raar uit volgens mij, maar nee daar zie ik toch wat. Mijn pupillen jeetje wat groot! Ik denk dat er nog een millimeter van mijn iris over was en voor de rest alles pupil was. Nou ja dat weet ik ook weer. En o ja een cadeautje dat ik erbij kreeg was het tandenknarsen… ik kon me er niet heel erg aan storen aangezien ik de hele avond met 3 kauwgompjes in mijn mond heb rondgelopen. Maar voelde wel dat mijn kaken soms helemaal geklemd zaten. In de disco heb ik erg veel behoefte gehad om rondjes door de disco te lopen en te “verkennen”, “ontdekken”, en te beleven.
Alles die avond was fijn en mooi. Lelijke, dikke en chagrijnige mensen… het maakte helemaal niets uit. Ze voegden toe aan de club en droegen ook hun steentje bij aan het uitgaansleven. Je moet immers ook minder mooie mensen hebben, anders vallen de mooie mensen niet meer op. Ongeveer op 01.00 aangeland of misschien en kwartiertje later begon ik de afbouw te merken… Op dat moment was het voor mij mooi geweest. Ik wou stoppen op de top en verder vond ik het wel prima allemaal, ik wou naar huis en hoefde niet meer in de disco te blijven. De vrienden waarmee ik was, vonden dat helemaal niet erg en zeiden dat ik dat moest doen als ik dat wou. Samen met Rick ben ik toen richting huis gefietst en hebben nog lekker nagekletst. Rick was erg blij dat ik nou eindelijk ook wist hoe het nou voelde, aangezien je het niet kan beschrijven hoe het is. Je moet het ervaren!
Ik ben denk ik rond 02.00 in mijn bed gekropen en toen logisch eigelijk niet kunnen slapen terwijl ik dat wel wou eigelijk. Uiteindelijk ben ik rond 05.00 in slaap gevallen. Sommige mensen hebben achteraf een kater, een depressie of iets anders negatiefs… Daar heb ik totaal geen last van gehad. Ik heb er een heel goed gevoel aan over gehouden. Een gevoel van dankbaarheid, dat ik dit mocht meemaken en mocht beleven. Ik was echt heel dankbaar! Ik heb toch zeker nog wel 3 weken kunnen teren op het mooie gevoel wat ik die ene avond ervaren heb.
prachtig omschreven, een schildpad die om een F16 gebonden is
)
