Scopolamine/Atropine en MAO-remming?

[Frenzel]

Hallo iedereen,

Laatst weer es Scop genomen en dit veroorzaakt vrijwel altijd bizarre ervaringen.
Toch neem ik dit graag wanneer ik geen ander middel voor handen heb.
In dit topic wil ik alles bespreekbaar maken dat met S. te maken heeft; ervaringen, meningen, onderlinge vragen en/of opmerkingen, wetgeving of van mijn part complete tripreporten, enz.
Aangezien de meesten zich verre van S. houden verwacht ik niet al te veel reacties dus...
Ik ben me gaan afvragen of Scop en/of Atropine een mao-remmende werking hebben.
Op Wikipedia las ik per toeval over het serotonine-syndroom (zie website) en ik wist al langer dat S. ook tegen Parkinson gebruikt kan worden.
S. valt, net als Akineton en Artane, onder de categorie middelen die "anticholinergica" genoemd worden; dat wil zeggen dat het je lichaamseigen acetylcholine afbreekt.
Ook hebben S. en A. een synergistische uitwerking op elkaar (ook met cocaïne wat ook al een tropaan alkaloïd is).
In de eerste instantie geeft S. dat spacerige bijgevoel dat je ook krijgt bij inname van XTC en daarnaast geeft het een huidstimulerende werking waardoor sex/aanraking als meer intens worden ervaren.
Naarmate het verder inwerkt, word je steeds slaperiger en deze slaap is zo diep dat je kunt spreken van een (semi)coma.
Het lijkt alsof een orgasme tijdens de roes voor een versterkende uitwerking van de S. zorgt.
Te weten dat er bij ieder orgasme een boost aan hormonen vrijkomt, ben ik me gaan afvragen of S. misschien een mao-remmende werking heeft.
Bij een orgasme komen hormonen als: serotonine, dopamine, testosteron en nog veel meer.
In de medische wetenschap maakt men onderscheid tussen MAO's van het type A en B.
De mao-A zorgt voor de afbraak van serotonine-achtige stoffen of laat ik zeggen de tryptaminen (derivaten).
Mao-B zorgt voor de afbraak van dopamine-achtige stoffen ofwel fenylethylamine derivaten.
Wanneer je mao's geremd worden, kunnen al deze stofjes niet- of in een mindere mate worden afgebroken, waardoor ze in je lichaam kunnen blijven rondtollen en eventueel voor een geestverruimend effect zorgen.
Bijna alle drugs geven hun werking volgens dit mechanisme, maar er zijn ook andere mechanismen.
Echter S. is uitzonderlijk krachtig en ik ben altijd heel bang om deze trip aan te gaan, maar een voordeel is dat je deze trip (in tegenstelling tot LSD- en mushroomtrips) kunt "wegslapen" zodra je er genoeg van hebt.
Meestal word je dan na een paar uur alweer wakker en loop je te hallucineren.
Voorafgaand aan deze diepe slaap, had ik telkens, op 2 na, alle symptomen die in de tabel staan bij het serotonine-syndroom op Wikipedia.
Toch hebben Parkinson medicijnen voornamelijk invloed op dopamine, waardoor ik telkens twijfel, want misschien had ik geen serotonine-syndroom, maar een dopamine-syndroom?
Echter een dopamine-syndroom schijnt niet te bestaan of in ieder geval heb ik er nog geen lektuur over gevonden.
Misschien heb ik dit alles wat onhandig omschreven...
Ik zie wel!
Wees welkom!

 

[Frenzel]

Voor degenen die de symptomen van het serotonine-syndroom willen doornemen, heb ik hieronder een verklarende woordenlijst:

- Verwardheid.
- (semi)coma.
- Koorts/hyperthermie (= stijging lichaamsthemperatuur).
- Hypertranspiratie (= een grote hoeveelheid transpiratie die een medische oorzaak heeft).
(diaforese) = zweten.
- (Myo)clonus (= Laat ontstane verkeerde beweging bijv. hik).
Myo = spier / clonus = plotselinge snelle samentrekking.
- Hypertonie (= Verhoogde spierspanning of druk).
- Tremor (= Onwillekeurige ritmische schudbewegingen (bevingen) van lichaamsde(e)l(en) door
contractie van spieren).
- Bibberen.
- Hyperreflexie (= Vergrote/verhoogde reflexen; sterkere reactie op prikkels).
- Hyperactiviteit (= verhoogde mate van activiteit; bewegingsonrust).
- Agitatie (= Zenuwachtige onrust; zich ergens over opwinden).
- Slapeloosheid.
- Rusteloosheid.
- Tachycardie (= Hartritmestoornis; verhoogd hartritme (is soms het gevolg van uitdroging)).
- Tachypnoe (= versnelde ademhaling).
- Dyspnoe (= benauwdheid; bemoeilijkte ademhaling).
- Hypo- of hypertensie (= Verlaagde- of verhoogde bloeddruk).
- Roodheid.
- Diarree.
- Incoördinatie.
- Mydriasis (= Pupilverwijding).
- Acathisie/tasikinesie (= Niet kunnen blijven zitten).
- Ataxie (= Geen goede samenwerking van de spieren).

 

[Atropa]

Hey,

Hoe gebruik jij scopolamine en hoe kom je eraan? (Voorschrift?) Enkel deze alkaloïde afgemeten in miligrammen nemen is een stuk veiliger dan planten consumeren die ook andere tropanen bevatten.

Atropine en Hyoscamine veroorzaken de sterkste tachycardie, dehydratie maar zijn veel minder hallucinogeen dan Scopolamine (de alkaloide die slaperig maakt en de ogen 'slap' maakt waarna na een korte slaap bij het opstaan hallucinaties ontstaan). Opvliegend gedrag zal met scopolamine veel minder voorkomen dan wanneer er ook atropine in het lichaam aanwezig is. Atropine maakt zeer wild bij overdosering.

Heb je last van geheugen verlies gedurende je trips? Vertel jou ervaringen eens.

Omdat tropanen heel sterk het afbraakproces van stoffen in het lichaam remmen, kunnen trips wel dagenlang aan houden. Maar scopolamine is rationeel bekeken 1 psychoactief op zichzelf, met datura, mandrake, belladonna, henbane etc krijgt met sowieso 3 psychoactieven binnen die allerdrie een zeer sterke werking hebben, ze lijken op elkaar, maar verschillen onderling net zo.

Vanuit psychonautisch oogpunt heb je alleen scopolamine nodig (zeer hallucinogeen en de waardes waarin het giftig maakt liggen aanzienlijk hoger dan bij de andere alkaloiden), heksen en sjamanen maakten een vettige zalf die op de huid werd gesmeerd, atropine en hyoscamine kunnen niet door de huid dringen, scopolamine echter wel.

Maar sinds er farmaceutische scopolamine bestaat, hoort niemand eigenlijk nog nachtschade planten te gebruiken.

 

[PepTalk]

Maar sinds er farmaceutische scopolamine bestaat, hoort niemand eigenlijk nog nachtschade planten te gebruiken.

Dus ik mag geen aardappeltjes of tomaatjes meer eten?

Heb geen nuttige waarde aan dit topic toe te voeren daar ik 0,0 ervaring heb met een van deze stoffen. Maar kon de opmerking gewoon niet laten.

 

[Frenzel]

Ow ja, voor dat ik het vergeet...
ik had in mijn openingspost ook nog willen aangeven dat ik ervaringen en informatie omtrent mao-remming ook kan gebruiken in dit topic.
Dat mogen dus ook ervaringen met anti-depressiva en dergelijke zijn!


@ Atropa en Peptalk :
Hey en bedankt voor jullie reactie.
Ik gebruik thee van Brugmansia Sanguina, oraal dus.
Maar ik heb in het verleden ook andere Brugmansia vormen gebruikt, en ook zaad van verschillende Datura's.
Doseringen op gevoel en ik weet dus pas achteraf of de doseringen hoog of laag waren.
Wanneer je de thee een aantal dagen in UV-licht (gewoon zonlicht) laat staan, dan zet zich de hyoscine al om in atropine.
Scop zorgt volgens mij ook heel erg voor dehydratie (droge mond, -huid, -neus, en waarschijnlijk ook droge longen). Als ik atropine alleen neem heb ik niet zo een erge last van dehydratie, maar soms wel migraïne. De A versterkt de werking van S heel erg waardoor de effecten van S meer naar voren komen. Ze zorgen beiden voor dehydratie, maar volgens mij is S erger op dat gebied.

Ja, tijdens de trips heb ik zeker last van geheugenverlies, wat het heel moeilijk maakt om een report samen te stellen.
Ik ben van plan om er hier binnenkort al eens een te posten, maar ik kan daar uren over doorgaan, omdat ik het al heel vaak gebruikt heb.
Psychonautisch gezien heb ik liever een mix van S en A en neem ik wat minder van beiden, omdat A ook de psychoactieve effecten van S versterkt.
A. heeft van zichzelf ook lichte psychoactieve effecten, maar het is de S die je heel ver weg brengt, dat klopt.
Het is een zwaar hallucinogeen waarbij zich synesthesia voordoet.
Ik heb ook niet alleen geheugen verlies, maar ook valse herinneringen, dat ik dus onsamenhangende herinngen krijg, iets wat me door de trip wijsgemaakt wordt en waar ik dan ook echt in geloof, terwijl het helemaal niet echt gebeurd is.
Maar binnenkort zal ik mijn ervaringen gedetailleerder omschrijven, oké.
(ik ben er nog mee bezig)

Als je zou willen, mag je me intussen een report van die farmaceutische Scop geven...

 

[PepTalk]

Denk dat menig lid van dit forum een tripreport bijzonder veel zou waarderen, aangezien er tot nu toe geen zijn. (naar mijn weten dan?)

 

[Atropa]

viewtopic.php?f=21&t=6638 en nog wel een paar. Heb het zelf nooit ervaren, weleens een fractie datura bladeren gehad en werd daar wat duf, starend van en wat dorstig, meer niet. Na 6 uur was dat weer verdwenen.

Maar Frenzel, gebruik je dit op regelmatige basis dan? Hoe bepaal jij de dosis van je Brugmansia dan? En ben je weleens echt in een vol delirium beland en hoe liep dat af?

Gezien de veelzijdigheid aan lichamelijke risico's, de de zeer zware hallucinogene werking kan het niet anders dat je ook weleens echt door pijnlijke episodes bent gegaan, of niet? Bovendien duurt het echt verschrikkelijk lang qua uitloop, veel datura gebruikers blijven een week grauw of depressief en moeten heel lang wachten voordat ze weer goed kunnen zien in het licht. Een juiste dosis daarentegen, duurt 'slechts' 12 uur en de volgende dag is alles weer normaal. Maar probeer dat maar eens met plant materiaal wat zo varieert in potentie'en waarbij een halve theelepel zaden meer of minder het verschil kan maken tussen een delirium of een fatale hoeveelheid...

Het lijkt mij heel moeilijk inplannen, want bij even wat teveel, heb je zo een week lang geen goed (diepte) zicht meer. Ook weleens moeite met slikken gehad, of een opgezwollen tong of maag?

 

[Frenzel]

3 korte reports

*1. Duur van de trip: 36 tot 48 uur.
Deze dosis was erg hoog. Voelde de eerste verschijnselen al na 15 - 20 min. Benen voelden zwaar aan, handen tintelen, zeer droge zijdezachte huid.
Dit was een aangenaam gevoel. Op tv zag en hoorde ik vrouwen waardoor ik al snel sexueel behoeftig werd. Mezelf tot orgasme gedreven (dit kwam sneller dan wanneer ik geen S. had genomen en ook de potentie leek beter).
Hierna kwam een heftige wending. Was ineens zeer verward. Toen ik daarna ook nog eens opstond en voelde hoe weinig contrôle ik nog over mijn lichaam had, trad ik de meer paniekerige regionen binnen. De tintelingen in mijn handen werden zo sterk dat ze leken te gloeien, waardoor ik spontaan ermee begon te schudden en tegelijkertijd zag ik 2 konijntjes in een visioen met elkaar f#cken in hetzelfde ritme waarin ik mijn handen schudde. Het licht in de woonkamer leek ineens feller te schijnen. Daarna buitenwesten geraakt en niet veel meer herinnerd. Toen ik vele uren later weer wakker werd, bleek ik in mijn hobbykamer op matras te liggen.
Terug naar de huiskamer en daar bleek de tv nog aan te staan en inmiddels waren ze de gsm-erotiek aan het uitzenden.
Nog vele orgasmes gehad. Kon een aantal uren niet plassen.

-------------------------

*2. Duur: +/- anderhalve dag. Werkte snel in en weer hetzelfde verhaal met sex-behoeftigheid. Na 1e orgasme weer die wending die gepaard gaat met verwarring en paniek. Mogelijk was dit het serotonine syndroom. Gewoonlijk werkt S. langzaam steeds meer in, maar het klaarkomen heeft deze tijd mogelijk versneld(?). Dit keer hoorde ik een zoemgeluid en dit heb ik later nog vaker gehoord in de volgende trips en uit mezelf breng ik dit geluid in verband met het kwaadaardige. Gevoel heel nodig te moeten plassen. Gelukkig lukte het nog. Daarna nog steeds hoge nood tot plassen, maar lukte niet meer (duidelijk geval van hypertonie). Staande op de wc voor me uit naar de muur starende hallucineerde ik mezelf in een afgelegen steeg met allerlei echtlijkende details zoals vuilnisbakken. Hierbij hoorde ik een menigte aan stemmen van mensen. Heel even leek ik gerustgesteld, maar plots verdween het visioen weer en kwam de muur terug. Meteen weer die paniek. Mijn lichaam bewoog niet zoals ik wilde. Ik staarde vaak naar de muren... waarschijnlijk om me vast te grijpen. Had steeds het gevoel dat ik iets vergeten was, maar wist niet wat, dit irriteerde en maakte dat ik veel ijsbeerde en rondjes draaide. In de gang zag ik bovenlangs op de muur verwarmingsbuizen lopen en pas na de trip realiseerde ik me dat deze niet echt waren.
Op tafel had ik een broek liggen, maar volgens mijn zinnen was het een rugtas die een maat van mij vergeten was die middag. Plots realiseerde ik me dat het toch een broek was, maar die maat was voordien wel echt bij me geweest en hij had een rugtas bij zich. Ook was ik na de trip mijn afstandsbediening kwijt en heb daar een halve dag naar gezocht. Uiteindelijk vond ik hem bij toeval in de muurkast, een plaats waar ik hem nooit, maar dan ook nóóit uit mezelf zou neerleggen.

--------------------------

*3. Ook wel eens meegemaakt dat de 1e effecten wat later (1uur na inname) kwamen, de effecten leken aanvankelijk lichter, maar het uiteindelijke resultaat was hetzelfde als al de andere keren met dezelfde dosis die +/- anderhalve dag werkt. Zelfde verhaal omtrent sexbehoefte. Door de incoördinatie had ik op tafel een glas drinken omgestoten en heel de zooi over de grond. Kon me er niet op concentreren om dit op te ruimen. Later nog door de zooi heen gelopen en weer schrikken hè. Kreeg koude rillingen en wou met een deken op de bank gaan liggen. Op weg naar de kast om een deken te pakken, vergat ik weer wat ik van plan was (kon nog geen 10 seconden onthouden), maar na een tijdje ijsberen was het dan toch gelukt. Dit middel is echt ideaal bij stress, want je vergeet alles (piekeren onmogelijk). Ow ja, en het is ook nog eens zo dat je onsamenhangende herinneringen krijgt. In de trip was het voor mij zo dat ik bezoek zou ontvangen (was niet echt waar) en na de trip, de volgende dag, vond ik 2 glazen drinken op mijn salontafel. Eén volle voor mijn denkbeeldige gast en een lege die van mezelf was geweest haha lol ^^. Ook weer meerdere momenten waarop bewustzijn wegviel en ik weer bijkwam op een andere plaats. De dag erna vond ik nog een theedoek in mijn koelkast .

Samengevat:

Telkens zeer droge mond waardoor praten, slikken, eten, drinken niet- of heel moeilijk kan, maar geen keelontsteking gekregen (eerder het tegengestelde). Potentie blijft in orde en orgasme komt snel, 2e orgasme al aanzienlijk minder zaad bij lozing, 3e (en volgende) orgasme(n) geen zaadlozingen meer, maar wel hetzelfde intense gevoel wat het een orgasme maakt. Hypertranspiratie dat zich steeds niet voordoet (eerder het tegengestelde, nl. uitdroging), maar het is wel een symptoom dat bij het serotonine-syndroom hoort. Diarree deed zich ook steeds niet voor (uitdroging).
Zombie-achtig gedrag, echt dat Jackyll & Hyde-idee. Mezelf in de spiegel zien bracht zelfmedelijden; ogen stralen doodsangst uit. Stoten tegen kozijnnen, muren, meubilair kwam vaak voor en zorgde voor extra onrust en dat ik steeds meer in verwarring verstrikt raakte.
A. werkt 3 uur na inname in, geeft dat speedy gevoel en maakt dat je ineens meer tijd nodig hebt om klaar te komen. Je voelt A. door de S. heen inwerken, maar de werking van S. blijft overheersend op de voorgrond.
S. beïnvloedt het korte termijn geheugen en het schijnt dat het wel es als waarheidsserum wordt gebruikt; helaas ook bij martelpraktijken.
De hallu's veroorzaken geen angst, maar het is de incoördinatie, de hyperreflexie, de dyspnoe en de ataxie dat je echt de stuipen op het lijf jaagt, meestal huil ik hierbij met lippen op elkaar.
Visuele hallu's bestaan bij mij voornamelijk uit het wazige zien, friemelige/snelle/verblindende flitsen, het snel bewegen van (in het echt) stilstaande voorwerpen, déjà vú's, en het zien van spontaan wegrottende-, verdervende-, beschadigd wordende-, en zelfs stervende mensen/dieren/dingen.
Accoustische hallu's uit het horen van stemmen, industriële geluiden of simpelweg geluiden die door mensen gemaakt kunnen worden zoals hoesten, braken, stikken.
Tactiele (= gevoelsmatige) hallu's bestaan uit het voelen van onechte ledenmaten (deze zie je ook), temperatuursveranderingen, aanwezige entiteiten (mensen, dieren, voorwerpen en monsters(?) ja, je voelt ze echt, maar ze zijn er niet en je vreest ze ook niet, want in de trip is niets meer vanzelfsprekend). Hallucineren is hiermee dan ook heel somber, de sfeer van een begrafenis is er niets tegen.
Vooral veel sexuele fantasiën.
Bij bovenstaande doseringen hielden de hallu's zo'n 4 tot 6 uur aan en ze komen in vlagen, dwz momenten waarop je de film kwijtraakt, en momenten waarop je door de visioenen heen ineens de realiteit terug ziet komen en dit is meestal onprettig, omdat het zien van visioenen een heerlijk tintelend, bedwelmend gevoel op de beide slapen geeft in het hoofd en door het bijkomen gaat dit weg.
Bij hogere doseringen duurden deze vlagen misschien langer en de momenten waarop je uit een visioen even bijkomt korter, en ook weer sneller opgevolgd door een volgende vlaag.
Hierover zal ik later nog wat reports maken, waarbij de effecten een duur van 2 à 3 dagen hadden.
Visioenen hierbij doen meer denken aan gebeurtenissen uit Silent Hill of Exorcist.
Bij doseringen die 1 dag duren, meestal maar 1 blackout/vlaag gehad met een piek-moment, klappertanden, bibberen en krampachtig ademen.
In combinatie met caffeïne volgens mij minder last van droge mond, neus, keel en minder krampachtige ademhaling, maar dit ga ik later nog es na.
Ook wil ik nog extra aandacht gaan besteden aan de invloed van een orgasme, want typerend is dat het serotonine syndroom telkens per onmiddelijke ingang op een orgasme volgde.

(wordt vervolgd)

 

[Atropa]

Mooi omschreven. Anticholinergenics staan bekend om hun seksuele kracht en erotische dromen, met wijn erbij schijnt het helemaal echt erotische realiteiten te kweken. Dat van die huid is ook wel interessant, heb dat vaker gelezen.

Je schijnt je ook nooit echt zorgen te maken over je toestand waarin je zit, omdat je echt denkt dat het de normale wereld is. Klopt dat ook? Over die stress, scopolamine wordt niet voor niets bij reisziekte gebruikt en vliegangst. Heb je een sitter overigens, en wat drijft je om dit herhaaldelijk te blijven doen?

Heb ook weleens gelezen dat sommige delirieerders zich bij vlagen heel kalm en bedaard voelen ondanks alles, herken je dat? Hoe voelen je vingertoppen aan?

 

[Frenzel]

http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=6638 en nog wel een paar. Heb het zelf nooit ervaren, weleens een fractie datura bladeren gehad en werd daar wat duf, starend van en wat dorstig, meer niet. Na 6 uur was dat weer verdwenen.

Maar Frenzel, gebruik je dit op regelmatige basis dan? Hoe bepaal jij de dosis van je Brugmansia dan? En ben je weleens echt in een vol delirium beland en hoe liep dat af?

Gezien de veelzijdigheid aan lichamelijke risico's, de de zeer zware hallucinogene werking kan het niet anders dat je ook weleens echt door pijnlijke episodes bent gegaan, of niet? Bovendien duurt het echt verschrikkelijk lang qua uitloop, veel datura gebruikers blijven een week grauw of depressief en moeten heel lang wachten voordat ze weer goed kunnen zien in het licht. Een juiste dosis daarentegen, duurt 'slechts' 12 uur en de volgende dag is alles weer normaal. Maar probeer dat maar eens met plant materiaal wat zo varieert in potentie'en waarbij een halve theelepel zaden meer of minder het verschil kan maken tussen een delirium of een fatale hoeveelheid...

Het lijkt mij heel moeilijk inplannen, want bij even wat teveel, heb je zo een week lang geen goed (diepte) zicht meer. Ook weleens moeite met slikken gehad, of een opgezwollen tong of maag?

Ik heb van mezelf last van chronische depressie. Ik heb slaapstoornissen, agressiviteit, veel stemmingswisselingen en stress en ik merk dat het op al deze dingen positief uitwerkt.
Je moet weten dat er verschillende vormen van depressie bestaan. Centraal in een depressie is het verlangen dood te willen.
Sommige mensen zijn depressief en huilen aan één stuk en zijn voortdurend verdietig.
Weer andere mensen zijn depressief en tegelijkertijd heel bang.
Mijn depressie is er zo een waarin ik steeds vol woede zit en soms maanden niet gehuild heb.
Anti-depresivum sloeg bij mij niet aan, maar als ik scop pak voel ik angst, een emotie die ik van mezelf niet krijg, en kan ik weer huilen.
Bij wiet krijg ik meer pret en lachkicks
De mate waarin ik dit pak varieert van eens in de 2 weken tot eens in de 2 maanden afhankelijk van mijn stemming.
Hoe ik de dosis bepaal, zou ik wel meer over kunnen zeggen, maar ik denk dat dit tegen de FAQ in gaat.
B. Sanguina bevat naar verhouding wat meer scop en minder hyoscyamine.
Farmaceutische scop = butylscopolamine een legaal middel tegen zee- en wagenziekte, verkrijgbaar in pleisters met 1 mg.
Toen ik jonger was heb ik wel es zo'n delirium gehad, toen ik nog zaad van doornappel nam (45 zaadjes) en kon 3 dagen niet lezen.
Dit liep goed af, maar er had veel fout kunnen gaan, omdat ik die buiten op straat heb ingenomen.
Ik had gemakkelijk een vijver in kunnen lopen of whatever.
De pijnlijkste momenten zijn die wat voorafgaan aan de piek, als je daar overheen bent, valt het wel mee.
Maar inderdaad... zeer pijnlijk zoals je zegt; om het met sterven te vergelijken is licht uitgedrukt (al weet ik niet hoe het is om te sterven), het lijkt wel alsof je 100x sterft.
Ik heb ook al reports met een duur van 12uur, maar hierbij ervaar ik toch nog dezelfde pijn (hypertonie).
Opgezwollen tong heb ik ook wel es gehad, ook toen ik jonger was.
Maagklachten had ik wel es in de vorm van braken.

 

[Frenzel]

Mooi omschreven. Anticholinergenics staan bekend om hun seksuele kracht en erotische dromen, met wijn erbij schijnt het helemaal echt erotische realiteiten te kweken. Dat van die huid is ook wel interessant, heb dat vaker gelezen.

Je schijnt je ook nooit echt zorgen te maken over je toestand waarin je zit, omdat je echt denkt dat het de normale wereld is. Klopt dat ook? Over die stress, scopolamine wordt niet voor niets bij reisziekte gebruikt en vliegangst. Heb je een sitter overigens, en wat drijft je om dit herhaaldelijk te blijven doen?

Heb ook weleens gelezen dat sommige delirieerders zich bij vlagen heel kalm en bedaard voelen ondanks alles, herken je dat? Hoe voelen je vingertoppen aan?

Ja door de droge huid heb je de bijzondere erotische mogelijkheid om huid op huid te laten glijden... normaal kleeft huid op huid.
Bij het gebruik van Artane had ik ook wel eens visuele hallucinaties, waarbij ik blote vrouwen zag dansen.

Ja, het klopt dat je je om de hallucinaties weinig zorgen maakt. Het zijn de lichamelijke klachten waardoor ik ga huilen. De verhoogde spierspanning hoort daar ook bij, bedenk ik me zojuist.
Maar in de visioenen ben ik letterlijk face to face met de duivel geweest en de duivel rende eerder voor mij weg dan ik voor hem.
Maar het varieert een beetje; er zijn hallu's die zo erg verbazen, dat ze je ineens terug bij bewustzijn kunnen brengen en dan is het meer de gewaarwording van je fysieke toestand die zorgen opwekt.
Maar ik heb ook gehad dat ik zo stomverbaasd van een bepaald visioen was, dat het onbegrip voor nog meer visioenen zorgde.

Ik heb geen sitter, heb nu al jaren ervaring met allerlei trips en ik kan mezelf geruststellen.
Wat me drijft is de positieve uitwerking op depressie, de sexbeleving en de trip waar soms de magische dingen van synesthesie bij komen.

Ja ik herken ook dat ik in sommige situaties kalm was. Dat ik bijvoorbeeld van een trap af was gevallen en met dat ik wilde nagaan wat er gebeurd was, was ik het alweer vergeten. Of dat er een ruit in werd geschoten en iedereen zich begon te verstoppen, maar ik bleef gewoon staan. Het is echt de inwerking voorafgaand aan de peak die angstig maakt, eenmaal zover gekomen dat je in de trip wordt meegevoerd, ben je een en al moed. Dat meevoeren doe je nooit zelf, dit gaat automatisch (hoe hoger de dosis, hoe sneller dit gaat), uit jezelf zou je dit eerder tegenwerken (dat je denkt: Oei nee laat maar! Ik wil toch liever niet trippen). Waarschijnlijk worden visioenen ook deels door je lichaamseigen serotonine veroorzaakt.
Vingertoppen voelen ook droog of soms voel je ze helemaal niet.

 

[Atropa]

Het schijnt dat depressieve (en ook vrouwen met veel temprament) zich beter kunnen vinden in het karakter van de ''feministische'' trip, aan datura wordt een oude vrouw toegewijd die suïcidaal is en zichzelf haat. Zonder te denken accepteer je deze ervaring zoals is (het grote verschil met psychedelics) en het wordt beschreven als de normaal gesproken 'ongeziene' wereld. Het leven en de gezichten die schuilen in objecten en dingen die je dagelijks ziet worden zichtbaar.

Zelf ben ik helemaal weg van peyote, heel veel daarvan geeft ook lucide dromen in plaats van visuals, terwijl het lichamelijk blijft aanvoelen (daarom vind ik DMT dus geen 'echte' realiteit, hoewel het zo sterk is dat ik niet beter weet op dat moment, is er geen fysiek bestaan). Zelfde geldt voor de vliegenzwam, kan ook echte realiteiten opleveren. Hoewel Atropa's natuurlijk de koningin blijven als het gaat om fysiek andere realiteiten betreden. Maar zal me er waarschijnlijk zelf nooit aan wagen, ik hou teveel van het leven en denk dat datura mij niet accepteert in haar tuin.

Ik vind het hoe dan ook erg interessant om te horen wat je te vertellen hebt.

 

[Frenzel]

De normaalgesproken 'ongeziene' wereld? Ja, daar kan ik me in vinden; ik wilde zelf al gaan zeggen dat het veel te maken heeft met de dingen waar je je in je hoofd mee bezig houdt.
Als ik diep nadenk, kan ik ook plots van thema veranderen... ik bedoel: mijn gedachten komen in de vorm van een verhaal en in een verhaal denk je soms ook in zijweggetjes, zodat je verschillende dingen in verband kunt brengen met elkaar.
Als dit hele verhaal dan in een zichtbare vorm voor je ogen verschijnt, heb je een film met aan elkaar gemixte losse scenes.
Precies hetzelfde heb je ook in een droom.

Hmmm, peyote heb ik geen ervaring mee, maar ik neem aan dat je bij het gebruik van peyote toch ook wel een beetje bang of onzeker kunt worden. Als ik ineens knetter en knetter stoned word, schrik ik ook en dan moet ik echt even om me heen kijken in de hoop dat ik aanwijzingen zie die me kunnen vertellen waar ik ook al weer sta in mijn leven.
LSD- en Salvia-trippen kan ook angstaanjagend zijn vanwege de plotselinge verandering van je geestelijke staat. MDMA en psilocine neem ik met zekerheid in zonder dat ik bang ben voor wat komen gaat en ik geef me gemakkelijk aan de rush over.
Maar als ik vragen mag... hoe is dat bij peyote?
Aarzel je nooit?

Ik vind jouw toevoeging ook erg interessant, dit is heel veel extra informatie en je bent een fijne aanvulling in dit topic. Ik zal later zeker nog terugkomen op bepaalde posts van jou, want hoe kom jij eigenlijk aan al deze informatie?
Heb je dat uit encyclopedieën?

Zelf las ik ooit dat indianen hun lastige kinderen wel eens een beetje Brugmansia thee lieten drinken.
En ook dat een Brugmansia-trip maakt dat je volwassen wordt; of dat het een einde maakt aan je kinderlijkheid.

 

[Frenzel]

Hier een verslag van een trip op mijn 17e.

Dosis 45 gedroogde Datura Innoxia zaadjes.
Duur 3 dagen.
Deze zaadjes had ik al heel lang in een luciferdoosje op mijn kamer bewaard.
Sommige kapotgebeten en de rest heel doorgeslikt.
Ik had veel stress met de school en met mijn ouwen, maar die dag zou ik spijbelen om mijn eigen te vergiftigen.
Fiets gepakt om in het park een afgelegen plek te zoeken.
Eenmaal in 't park ben ik gaan lopen en als eerst werd het daglicht nog lichter, dit gebeurde al vroeg, maar daarna kwam er een hele tijd geen verandering in waarneming.
Ik ging naar de betonnen bakken van het open riool, daar is het afgelegen en na ruim een uur begon het.
Serotonine syndroom en de eerder beschreven epileptische stuiptrekkingen, echter dit was mijn eerste keer trippen op scopolamine/atropine/hyosciamine.
Ik ben op de grond moeten gaan liggen, heb heen en weer gerold en ik ben spontaan gaan braken (dit braken wilde ik tegenhouden, maar dat lukte niet).
Tussen mijn braaksel zag ik de zaadjes nog zitten, die had ik dus uitgespuugd.
Nu wilde ik niet meer door de mensen gezien worden en ging verder lopen.

Mijn voeten voelden zo zwaar als betonblokken en als ik tijdens het lopen naar de grond keek, verstapte ik me steeds, omdat de grond verder weg leek.
Ik kwam bij een dam uit en daar besloot ik te gaan liggen. *
Even kreeg ik innerlijke rust en daarna begonnen de psychedelische effecten...
Als eerst hoorde ik allemaal geluiden, ik zou er zo bij inslapen, hoewel ze toch vrij hard waren en ook gepraat van vele mensen.
Zodra ik mijn aandacht daarop ging verscherpen, hoorde ik deze geluiden niet meer, maar hoorde ik in de verte gewoon de auto's rijden (deze waren er wel echt).
Kreeg de moed om terug naar huis te lopen en de confrontatie met mijn ouwen aan te gaan, het boeide me echt helemaal niks meer.

Onderweg naar huis deden zich heel veel momenten voor waarop ik wat bleef stilhangen, ik noem dat "insneeuwen"...* iets dat me ook vaak op LSD overkomt.
Als eerst was dat onder een brug en daar werd ik benaderd door een zombie-achtig figuur die er in het echt niet was, maar die ik wel zag en waar ik een hele tijd naar heb staan luisteren.
Wat hij heeft gezegd, heb ik niet meegekregen, maar hij sprak met een geruststellende toon... een toon die me het gevoel gaf dat hij mij al heel lang kent, maar dit was een onbekende, ik wilde hem wel leren kennen. Ineens zei ik zelf ook iets, maar ik denk bijna zeker te weten dat ik in het echt niets gezegd heb en dat mijn inbreng ook een voortvloeisel was van de hallu, omdat ik namelijk niet meer begrijpend kon denken. Toen ik dit realiseerde veranderde ik wat van houding, maar de kracht van de hallu was zo sterk, dat het daar meteen weer mee aan de slag ging en ik zag die denkbeeldige vreemde zombie-gezelschap reageren op mijn verandering van houding. Alsof ie mij ineens doorhad, waardoor ik me een beetje betrapt voelde. Heel even draaide ik mijn hoofd weg, ik denk uit schaamte of misschien omdat ik toch stiekem weer iets wilde proberen te realiseren over de hallu. Daarna wilde ik hem meteen weer aankijken, maar toen was ie verdwenen. Heb nog om me heen gekeken om te zien of ik hem in de verte niet ergens zag lopen, maar nee, nergens. En weer teleurgesteld verder gelopen.
De tijdszin in deze 1e insneeuwing was waarschijnlijk heel anders, de trip kan je dat zo ingeven, voor mij leek dit moment een vrij lang verloop te hebben, maar het kan ook net zo goed maar 1 minuutje geduurd hebben, echte duidelijkheid kan ik daar niet over geven, omdat ik in die insneeuw al veel informatie te verwerken kreeg..

De volgende insneeuwing kwam bij de watervallen, een plaats waar het riool open is voor het geval van overstroming. Ik ben daar op de rand van de betonnen bak gaan zitten, waarom weet ik niet, maar duidelijk was ik door iets afgeleid omdat ik bezig was met naar huis lopen. Het precieze hoe en wat ben ik dus vergeten, maar ondertussen zat ik daar dus langs die rand naar onder te staren. Nu veranderde ook de omgeving van gedaante of wat ik nu ga zeggen is moeilijk uit te leggen, want het rioolwater zag voor mij uit als een oneindige diepte en de betonnen rand waar ik op zat was de wereld in mijn hallu. Dan wel een aarde die plat is, omdat ik op de rand kon zitten en achter mij stond de duivel tegen me te praten, ik heb hem niet gezien, maar mijn zinnen zeiden dit of de duivel zei het, kan ook. In dit gesprek ging het erover dat ik me vergiftigd had en dat ik in deze bedwelming uit het leven kon stappen, dan hoefde ik hem alleen maar om een zetje te vragen dan zou hij het me geven en zou ik de oneindige diepte in vallen. Ik dacht wat! 'ik ga je grijpen, man!' en met dat ik me omdraai, was de hele hallu weg en zag ik dat ik bij de watervallen was. Weer opgestaan en verder gelopen.
Het kan goed zijn dat ook deze hele hallu zich in een fractie van een seconde heeft voorgedaan en dat ik niet eens op de rand heb gezeten, maar daar kan ik verder geen duidelijkheid over krijgen.
Heel veel dingen kon ik niet meer begrijpen, ook mijn eigen gedachten niet. Ik begreep ook niet dat ik leefde of dat er ook nog maar iets was dat ik kon doen. Tijdens het lopen zag je zelfs in de grond nog allerlei dingen veranderen, waardoor je het gevoel krijgt dat er aan de onderkant van de grond nog een paralelle wereld is en dat er allerlei mogelijke gebieden zijn waar je kunt komen.

Na deze 2e insneeuwing, heb ik er op de verdere terugweg nog een aantal gehad, waardoor ik steeds fragmenten herinner en ongeveer weet hoe ik via een andere weg naar huis ben gelopen. De afstanden tussen de plaatsen waarop ik steeds even iets kon onthouden waren soms 200-, soms 100- of 50 meter. De stukken daar tussenin kunnen complete blackouts geweest zijn (van semi coma). Ik herinner me ook wel momenten waarop ik aan 't lopen was en meestal zag ik dan allerlei veranderingen in de omgeving komen. Soms was de grond van tralies of dat het van draad gemaakt was, waar ik tussendoor kon kijken naar een diepere dimensie. Of ik zag snelle veranderingen opvolgen door langzame veranderingen. Een andere kennis van mij heeft ook ervaring met doornappel en verklaarde dat hij soms over een grond liep die van kippengaas gemaakt was. Zo zag ik dat ook ongeveer en onder dat gaas zag ik veel zwart en soms ook gekrioel van allerlei dingen met vormgevingen die ik nog nooit gezien heb en waar ik geen woorden voor heb. Soms was ik bij een voorwerp aan 't insneeuwen en stond ik daar een hele tijd naar te kijken zonder dat ik überhaupt wist wat het was, dat ik wat probeerde te bedenken, maar het toch maar liever niet zou aanraken.
Ik ben op heel veel echte en onechte dingen afgegaan, steeds veel afleiding, dingen waar je je aandacht op richt en waar je je mee bezig probeert te houden.
Zo ben ik onderweg ook nog bij bankjes gestopt, waar ik vroeger vaker met mijn maten zat te knakken en in deze insneeuwing kwamen er weer allerlei mensen langs, die volgens mij niet echt waren en waar ik mee zat te roken, vooral veel bekenden.
Ik vraag me af of er in het echt misschien mensen zijn geweest die me zo gezien hebben, als dat is, dan denk ik dat die mensen wel bang of bezorgd om me geweest moeten zijn.

Gedurende de trip zag ik ook heel veel dieren die er in het echt niet waren, maar over het algemeen waren de hallucinaties voornamelijk donker gekleurd van zwart, bruin of grijs, hoe dan ook een sombere sfeer, en de visioenen kunnen zo irritant zijn, dat je je nadien afvraagt of je niet door een hogere macht bespeeld bent geworden. Op mijn weg naar huis heb ik de fiets de hele tijd in mijn hand gehouden, ik heb ook nog ergens geprobeerd om te fietsen, maar ik verloor daarbij al snel mijn evenwicht, vrijwel meteen.
Aan het einde van het park aangekomen, zou ik de straten weer ingaan en toen ik naar de uitgang van het park keek, zag ik een bekende tegenmoet komen. Ik probeerde te denken wat ik hem zou zeggen en hoe ik hem mijn staat van zijn zou gaan uitleggen, maar dit denken ging zo vermoeiend dat 'Jantje' steeds dichter naderde en mij zelfs zonder groet passeerde. Ik voelde me schuldig en wilde toch nog een reactie geven, al was het maar een kreet, maar toen ik me omdraaide, zag ik hem niet en bleek dat het een hallu was. Daar was ik eigenlijk wel opgelucht over, maar nu moest ik nog door de straten om thuis te komen en ik hoopte dat niemand me zo zou zien. Ik was daar erg bezorgd over.
De stad leek wel een spookstad, want ik ben absoluut niemand tegengekomen. Thuis aangekomen, en mijn ouwen waren er niet. Op de klok gekeken en toen had ik het verschijnsel dat ik hieronder in een samenvatting omschrijf.

* Al die plaatsen waar ik insneeuwde waren voor mij vertrouwde plaatsen.

* Dat moment bij de dam, daar was ik mischien wel zo bang dat ik eraan zou sterven, dat ik dacht 'Ga maar alvast liggen om in te slapen, dan hoef ik de lijdensweg misschien niet te ondergaan'. Al had ik gepoogd mezelf te vergiftigen, toen het inwerkte, vond ik de dood ineens te veel worden. Dit maakt dat ik na een trip ook minder behoefte voel om eruit te stappen.
LSD-trippen zorgt bij mij ook ervoor dat ik de eerst komende tijd minder suïcide pogingen onderneem (nu helemaal niet meer).
Waarschijnlijk ben ik iemand die heel erg zijn angst verdringt.

Ik plaats dit alvast hier, maar thuis ging de trip nog steeds verder. Ik ga later nog een 2e deel schrijven, want thuis kwam mijn zwager 'Pietje', die ook ervaring met drugs heeft en die er wel echt was...

Hieronder nog een korte samenvatting van iets dat ik ooit op een ander forum heb geplaatst,

Wazige ervaringen die me zijn bijgebleven: Ik keek bijv. op de klok en zag dat de grote wijzer op de 12 stond en de kleine op de 3, maar kon niet meer beseffen dat het 3 uur was. Ik had er ook geen besef meer van dat ik in leven was.
Wilde bijv. door een deur naar buiten en ook al zag ik de deurklink, ik kon niet meer begrijpen dat ik mijn hand erachter kon krijgen. Voor mij leek dat onmogelijk, want ik begreep nog wel dat ik de klink omlaag moest doen om deur te openen, maar mijn verstand maakte me wijs dat de klink op de deur getekend was.
Ditzelfde had ik ook toen ik mijn handen wilde wassen in de wasbak. Ik was wel nog in staat om de kraan aan te zetten, maar kreeg mijn handen niet in de wasbak onder de waterstraal (misschien had het ermee te maken dat ik het water niet voelde).
Iets anders raars was dat ik steeds sigaretten rookte, terwijl ik niet wist hoe ik aan de sigaretten kwam. Toen ik nog eens goed keek, zag ik dat ik met mijn echte armen in mijn broekzakken op de bank zat en dat ik dus hallucineerde hoe mijn denkbeeldige arm mij steeds van roken voorzag. De rook proefde ik gewoon en ik genoot van het sigaretje.
Wat ook wel 30 keer gebeurde is dat ik dan met een sigaret op mijn vingers voor mij uit zat te staren en dat ik de sigaret uit mijn vingers voelde vallen en hem naar de grond zag vliegen. Uit schrik sprong ik dan op en begon die sigaret te zoeken en dan vond ik die steeds niet, omdat ik niet echt aan het roken was.
Ook raakte ik steeds vanalles kwijt. Ik ben blij dat ik nooit naakt thuis ben gekomen of zo.

 

[PepTalk]

wauw en dit deed je op je 17e?

 

[Frenzel]

Jahaa heftig hè!
Die jongen uit mijn verslag die net als mij dat gaas zag, was 14 en had al ervaring met datura.
Ik ken nog veel meer mensen die dat hebben en die allemaal gelijksoortige verslagen omschrijven.
Een andere jongen had bij ons Brugmansia-thee gedronken die we voor hem extra sterk hadden getrokken en zelf dronken we ook mee, en hij dacht dat als hij de kamer wilde verlaten dat hij dan achter de bank langs naar buiten moest lopen, terwijl de bank tegen de muur stond.
Zelf zaten we ook vol d'r op en de overige thee nog in een fles op tafel, dat we zo een dorst kregen dat we tijdens de trip nog daarvan gedronken hebben, mijn zusje deed toen niet mee en haalde die fles weg toen ze dat doorhad.
Weer iemand anders, "Jantje" omschreef hoe hij voor de goden mocht verschijnen om voor hun op een instrument te spelen.
In een van mijn trips is ook al eens machtige figuur verschenen die mij een formule gaf waarmee ik alle eer van de wereld zou krijgen als ik die gebruikte... dit was synesthesie.
Is echt een zwaar hallucinogeen, het verdoofd niet, maar als je je pijn zou doen, kun je je daar niet op concentreren, dus heb je er ook geen last van.
Ik ben eens sitter geweest van iemand, van "Pietje" en even liet ik hem zijn eigen gang gaan en toen viel hij van de trap, althans zo klonk het, en toen ik dan snel ging kijken, stond hij aan de wasbak te trekken. Kan ook dat ie zich verstapt had en toch nog heeft opgevangen, maar het klonk als vallen of anders stampte hij wel heel hard op de trap.

 

[davy_xochi]

Aardige reports, frenzel! Heel interessant om te lezen.
Ik was altijd al benieuwd naar wat vrouwe datura ons te vertellen heeft.
Ik schreef over deze nieuwsgierigheid een blog
"koningin datura"

 

[Frenzel]

Hartelijk bedankt voor de blog!
Typisch dat er weer overeenkomstige ervaringen in omschreven staan; dat over het krijgen van die wijsheid, maar dat die wijsheid niet mee terug uit de tripwereld genomen kan worden. In mijn trip had het ook te maken met bepaalde tekens die ik te zien kreeg en alleen al het zien van die tekens bracht me een vreugde die je kunt vergelijken met het gevoel dat je zou hebben als je een zeer waardevolle edelsteen geschonken zou worden. Dit was synesthesie en wel zo een sterke vorm ervan dat alle zintuigen aan het samenwerken waren. Zien was horen, en horen was voelen, en voelen was proeven, en proeven was ruiken, en die allemaal samen het 6e zintuig? of het 6e zintuig losstaand en ook nog samenwerkend met de andere zintuigen? "Weten" het 6e zintuig? Ik kan het niet begrijpen, maar het is magisch en ik wil 100% zeker weten terug naar dat stadium.
Wat de Atropine betreft, deze heb ik er nog steeds graag bij en dit beschouw ik als een perfecte aanvulling op de trip. Het begint welliswaar pas 3 uur na inname te werken, maar de scop kan het al vanaf het begin versterken.
Atropine, hyosciamine en scopolamine zijn alledrie anticholinergics. In de Merck Index staat dat Atropine de volgende effecten geeft: wazig zien, onderdrukte speeksel toevoer, bloedvatverwijding, koorts, opwinding/agitatie en delerium (waanzin). Meestal is het serotonine syndroom al voorbij wanneer de atropine begint te werken, en voel ik me stukken beter door de meewerking ervan. Ondanks dat atropine net als pep een superdrug is, kan het de werking van de scop niet overtreffen en slaap ik gewoon in, dus zelfs dán kun je de trip nog wegslapen als je dat zou willen. Als ik alleen atropine gebruik, ben ik klaar wakker zoals bij coke en pep, en krijg je net als bij pep-gebruik een leerachtig geurtje in de neus dat voortdurend aan sex doet denken. Op de atropine heb je ook zin om de hele tijd te praten en zul je als hyperactief ervaren worden. In Hoffmann's boek las ik dat het door tovenaars gebruikt wordt en ik kan me er wel een voorstelling bij doen waarom ze de gebruikers daarvan "tovenaars" noemen, want als je hyperactief bent, krijg je bij de mensen alles klaargespeeld wat je maar wilt. ADHD-ers worden ook als heel lastig/impulsief ervaren en daarom geven omstanders een ADHD-er vaak hun zin, omdat ADHD-ers nou eenmaal de energie hebben om door te vragen, terwijl iemand zonder ADHD de moed al lang opgeeft omdat verzoeken werden afgewezen. Daar waar de gezonde mens stopt, gaat een ADHD-er door met verzoeken en zo krijgen zij allerlei mensen naar hun hand gezet.
Hyosciamine heb ik ook al eens apart gebruikt en dit gaf vrijwel hetzelfde effect als atropine, maar het werkte dan wel veel sneller in, al na 10 minuten of zo. Door de hyosciamine werd ik getuige van luidschreeuwende gesprekken waar ik zelf geen deel aan nam, want ik wist dat het niet echt was, maar ik hoorde ze wel die stemmen en ze mompelden zo erg hard dat het net leek alsof ik naar het geschetter van een trompet aan het luisteren was.


Dat scopolamine door de huid wordt opgenomen vind ik interessante stof.
Hoe kom je aan deze informatie?
Altijd als ik uit ging om de bladeren te plukken, was ik wel al een beetje onder invloed nog vóór dat ik de thee klaar had, maar ik had dan wel een hele zak vol, zodat ik me een voorraad kan opslaan, maar in water is het niet zo heel lang houdbaar (thee bederft). Als ik slechts een eetlepel van die thee innam, waren er al lichte hallucinogene effecten. Wat bladeren betreft heb ik tot nu toe alleen Brugmansia bladeren gebruikt en ik zie de Brugmansia als een hogere klasse ten opzichte van de Datura, vooral als het gaat om de concentratie aan scopolamine die de plant bevat. Daarna is er nog een hogere klasse die nog boven de Brugmansia komt, namelijk de boom die Metysticodendron genoemd wordt. Informatie over deze boom vind je in het boek Planten der goden van Albert Hoffmann en nog een andere schrijver. Deze boom zou wel 30 meter hoog kunnen worden en hij komt voor in bepaalde gebieden dicht bij de evenaar, de bladeren van deze Metysticodendron bevatten rond de 80% scopolamine en valt daarmee onder de 1e klasse. De Brugmansia bevat niet zoveel en behoort voor mij daarom tot de 2e en sommige Brugmansia-soorten kunnen wel 9 meter hoog worden. Zelf heb ik Brugmansia's van zo'n 4 meter hoog gezien, maar in Nederland moet deze plant binnen overwinteren vanwege het klimaat en ze bevatten tot 6% aan scop. afhankelijk van de soort die je neemt. Persoonlijk vind ik de Brugmansia Sanguinea het beste en deze hebben harige bladeren met 3-kleurige bloemen van groen tot geel tot bloedrood. In de natuur groeien Brugmansia's in wat hogere gebieden de ene soort op 750 meter hoogte en weer andere soorten op 2000 tot 3000 meter hoogte en uiteraard ook weer dicht bij de evenaar. Brugmansia's worden ook wel Engelen Trompetten (Angel's Trumpets) genoemd en ik prefereer deze boven de Datura's (Thorn Apples).
Datura's zijn al geen bomen meer, maar struiken die een hoogte van 2 meter kunnen bereiken, soms worden het toch kleine boompjes genoemd, maar daar heb ik nooit meer zaadjes van geslikt.


Sorry dat ik niet zo vaak schrijf, ik heb weer een stress tijd, maar willen jullie je alsjeblieft geen zorgen maken over mij, want ik ervaar het als heel prettig dat ik geaccepteerd word voor wie ik ben.
Er zijn misschien mensen die zeggen dat scop slecht is en dat zal voor die mensen persoonlijk ook zeker zo zijn, maar er zijn ook mensen zoals mij, die van mening zijn dat scop goed is.
Het maakt me niet uit wat je mening is, jullie zijn welkom, maar je moet het zo zien dat de slechte mensen het voor de goeden kunnen verpesten, dat gebeurt altijd, maar nogmaals... dat maakt me niet uit, want ik denk mijn eigen ervan en voor mezelf weet ik wel beter.
Ik vind scop goed! Mijn behoefte loopt alweer op
Scop blijft echter een sterk middel. Alleen met zware hallucinogenen (zoals LSD, MDMA) kun je synethesie bereiken en wie scop wil gebruiken moet er rekening mee houden dat het ontzettend lang werkt en het beslist niet gelijktijdig met andere drugs, softdrugs, en/of medicijnen gebruiken. Dat raad ik ten strengste af.
Een sitter heb ik ook liever niet bij trippen, maar ik begrijp dat jullie daar voorzichtiger mee zijn en hiervoor waarschuwen. In een privé-sfeer zou ik een meisje wel als sitter erbij willen hebben, maar geen jongen.
Het blijft dan wel een probleem dat ik doodsangst ga uitstralen op het moment dat het serotonine syndroom begint. Ik weet zeker dat als één van jullie die angst op dat moment in mijn ogen ziet dat je zelf ook bang bent. Mijn ogen zul je zien smeken of dat het niet alsjeblieft over mag gaan, maar toch... als je zou vragen 112 te bellen, zou ik je vervloeken omdat dat mijn trip zou verpesten. Trips neem ik omdat ik me de dagen erna zo lekker psychisch uitgeput voel, maar ik ben dan ook iemand die al van jongs af aan slaapstoornissen heeft. Trippen is goed, maar niets is beter dan ware liefde.

 

[Atropa]

Waardevolle toevoeging man!

Raakt je blaas overigens niet tjokvol als een trip echt gortig wordt en langdurig aanhoud? En wordt je niet vreselijk warm, droog, koortsachtig en kortademig en als je seksueel geprikkeld raakt en daarin opgaat? Lijkt me dat je echt krankzinnige dorst krijgt en het lijkt alsof je lippen en keel schurend droog worden en als rubber aanvoelen.

 

[BacingsPen]

Het is niet voor niets dat een ''enigzins'' zinnige reactie lang op zich heeft laten wachten..

@Atropa, goed dat je de eerste bent geweest die het geven van een reactie heeft aangedurfd

En voor de rest, het is altijd verstandig om vers en schoon water bij de hand te hebben (ongeacht de situatie/omgeving waarin je je bevindt.)

Toch interessante stof, wat Frenzi e schrijft.. Voor hen die het ''teveel tekst'' vindt/vonden. Het is de moeite waard!

 

[Frenzel]

Waardevolle toevoeging man!

Raakt je blaas overigens niet tjokvol als een trip echt gortig wordt en langdurig aanhoud? En wordt je niet vreselijk warm, droog, koortsachtig en kortademig en als je seksueel geprikkeld raakt en daarin opgaat? Lijkt me dat je echt krankzinnige dorst krijgt en het lijkt alsof je lippen en keel schurend droog worden en als rubber aanvoelen.

Heej, ja de droge mond, keel en slokdarm zijn het gevolg van de scop. Van de atropine krijg je nog jeuk aan de binnenkant van je wangen en in je keel.
Voorzorgsmaatregelen kun je voor deze trip niet echt nemen. Heb wel es drinken en zo klaargezet, neusspray, maar zodra je tript kun je je korte termijn geheugen niet meer gebruiken. De uitschakeling van het korttermijn geheugen is ook nodig om hallucinaties te krijgen. Dat is bij bijna alle tripmiddelen zo. Dat geldt ook voor de koorts, bij het gebruik van middelen kun je altijd wel wat koortsig zijn, maar die koorts moet er zijn.
Ik zorg er meestal voor dat ik goed gegeten heb, dat alle andere drugs zijn uitgewerkt, en dat ik het laatste uur voor inname niets meer drink, zodat ik niet meer vaak hoef te plassen.
Verder leg ik een deken klaar, zet het wc-licht alvast aan en trek mijn pyjama aan (dat wc-licht verlicht mijn hele huis en blijft ook aan zodat ik meteen kan zien dat ik thuis ben, mocht ik paniek krijgen, maar in het donker hallucineer je beter).
Veel meer kan ik niet doen, want in de trip kun je herinneringen bijna niet terughalen. Oke je weet wel dat je je nog iets kunt terughalen in je herinnering, maar in de trip lijkt dat veeeel verder weg. Iets dat je een minuut geleden gedacht hebt, lijkt in de trip wel 1000 jaar geleden en daardoor vergaat de behoefte om moeite te doen.
En een sitter wil ik er niet bij hebben, omdat ik in de trip met rust gelaten wil worden.
Een andere reden waarom ik er geen sitter bij wil, is omdat ik in de trip toch niet meer uit mijn woorden kan komen, dus als ik dorst zou hebben, zou ik toch niet om drinken kunnen vragen en als je het zelf wilt pakken, ben je al vergeten wat je wilde gaan doen nog vóórdat je bent opgestaan.
Ook al bestaat er een middeltje om de effecten van atropine of scop te verminderen, geloof me, als je voelt hoe sterk de scop werkt, dan neem je daar niks meer bij... ook niet iets dat je kan helpen, dat durf je dan toch niet meer als je voelt hoe ver je bent weggedrukt door de scop.
Wat betreft de symptomen; die komen na een orgasme of als je geen sex hebt, komen ze wat later en in een wat mindere mate, dus minder ernstig (misschien omdat het geleidelijker aan op komt zetten).
In de bijsluiter van artane en akineton (anticholinergics) las ik dat men die middelen het beste tijdens of direct na het eten moet innemen. Nu dat deed ik dus nooit, want dan werken ze zwakker, als je ze op een lege maag dropt werken ze al na een kwartier in en de werking is zwaarder. Op een volle maag kwam de inwerking na een uur en de effecten waren lichter.
Of scop mao's remt weet ik niet, maar ik ken de werking van serotonine, omdat ik wel vaker brandnetelen thee heb gedronken. Voor wie de werking van serotonine wil leren kennen, die kan een kopje thee van een aantal blaadjes van brandnetel drinken... de brandharen bevatten serotonine. Ik denk dat scop voor een verhoogde serotonine spiegel zorgt of zo.
Dat ik van te voren een deken klaarleg, is omdat ik het in een trip belangrijk vind dat ik me kan bedekken (ervaren trippers zullen wel begrijpen wat ik bedoel) bij mij heeft het iets met het geweten te maken.
Als je zoveel inneemt dat je niet meer kunt plassen, heb je een hoge dosis, dat vond ik irritant, maar het gaat gepaard met slaapwandeling, dus echt veel momenten waarop je je zorgen maakt, zijn er dan niet.
Die negatieve symptomen heb ik ook liever niet en ik ben nog op zoek naar de dosis die laag genoeg is, zodat je kunt blijven plassen en ik denk dat je wel gelijk hebt, Atropa, dat ik moet gaan kijken naar een dosis die ervoor zorgt dat het 12 uur werkt, ik denk dat het wel heel erg in die richting komt.
Intussen heb ik de scop niet meer ingenomen, maar zodra ik zonder drugs alleen achter blijf, neem ik het, omdat ik daar toch genoeg van heb...
Maar ja, tis ook gratis hè!
Helaas heb ik nog geen tijd genomen om verder te gaan met de reports, maar ik ben nog steeds van plan om daar meer over te gaan schrijven.
Ik adviseer overigens wel dat men er de eerste keer een sitter bij neemt, maar die sitter moet rustig kunnen blijven in paniekerige omstandigheden, iemand zachtaardig kunnen benaderen.
Harde geluiden uit de realiteit vond ik altijd griezelig.
In Hoffmann's boek las ik dat indianen van brugmansia soms hele erge stuiptrekkingen (Albert schreef dat hij het eng vond om te zien) kregen en dat die persoon dan stevig bij de bovenarmen werd gepakt en ergens met zijn rug tegenaan werd geduwd (in een bank).
Voor mezelf weet ik niet of ik dat als prettig zou ervaren, maar ik denk wel dat het de kunst is om je in die trip erop te concentreren dat je stil komt te zitten, dan voel je hem niet zo zwaar, maar met acathisie lukt je dat bijna niet en ha... wat zeg ik... concentreren lukt niet eens.

 

[Frenzel]

Hier nog even snel een verslag van gisteren:

Vandaag (zondag 29 nov.) ga ik 80 mg van ruw scop extract slikken (scopolamine monohydraat). Deze is 2 keer gezuiverd en atropine is de onzuiverheid.
Om 21uur ga ik het innemen en om 20u15 heb ik nog een boterham gegeten. Heb me gedoucht, het huis een uurtje laten luchten met raam open en nu de raam weer dicht om de verwarming aan te zetten.
Ook vooraf wat zoutoplossing in mijn neus laten lopen en na inname ga ik nog mijn tanden poetsen...
Verder hoef ik de komende dagen even nergens verantwoording voor af te leggen; geen afspraken en ik hoef niks te regelen, dus morgen zou ik de hele dag lekker thuis kunnen blijven, mocht ik dat zo willen.
Heb besloten om het dit keer zonder koffie te nemen omdat 80mg een vrij lage dosis is. Eerder nam ik wel eens 230mg, dus erg bezorgd om deze 80mg ben ik niet.
Ik ga vast goed slapen straks, maar ik wil nog tot een uur of 1 wakker blijven. Van te voren nog even aan het extract geroken. Het ruikt houterig, een geur die aan drop doet denken, zoethout.
Het is nu 21u25 en ik voel de eerste verschijnselen, zoals duizeligheid, een licht hoofd; ik voel het aan de voorkant van mijn gezicht, ja rondom mijn ogen... daar voel ik nu het meeste. Ik zucht nu al wat dieper en ik heb zin om me uit te rekken.
Het is nu 21u40 en mijn handen voelen nu al zacht aan, ik heb minder speeksel om door te slikken en mijn ogen voelen lui, ze zijn open, maar ze staren, ze kijken niet meer echt. Ik heb zin om te knuffelen.
Het is nu 23uur geweest en het is nog steeds niet heftig. Ben eigenlijk niet zo tevreden over die 80mg, de volgende keer neem ik me wat meer in.

Inmiddels is het maandag en ik was gister gestopt met schrijven. Het is nog steeds een beetje in werking, terwijl ik nu al 32 uur verder ben. Gister voelde ik nog hoe de atropine om 23u45 begon te werken, dat is bijna 3 uur na inname en tot dan toe had ik nog niks van visioenen gehad, maar door de atropine kreeg ik toch wat lichte visioenen. Ook het geheugenverlies was dit keer niet zo heel erg en ik had ook geen serotonine-syndroom.
Heb vannacht toch niet kunnen slapen en uit frustatie heb ik me vanmorgen al heel vroeg wat weed gerookt. Hierna had ik ineens heel veel visioenen. Deze waren erg kleurrijk en heel erg variabel. Op een moment zag ik iets dat ik niet meer wilde zien, want de kleuren waren me net iets te scherp en ik hoopte dat het weg zou gaan... en ja hoor het veranderde weer in iets nieuws en zo zag ik de hallu's de hele tijd veranderen. Ik zag weer roosters, blokjes die zich een patroon vormden, streepjes die tevoorschijn kwamen waardoor er een steeds grotere tekening werd gevormd. Uiteindelijk zag ik daar nog een papegaai in en alles met vele felle kleuren en tot in detail opgevuld. Normaalgesproken had ik nooit zo'n kleurrijke hallu's; normaal kreeg ik van scop altijd donker gekleurde hallu's (en ook minder spectakulair), maar mogelijk kwam dit door de weed dat het dit keer anders was. Of het heeft er mee te maken dat ik nu scop heb die 2x is gezuiverd, want voorheen nam ik scop die 1x gezuiverd was en daar zat dus wat meer atropine bij.
Ook dat ik niet kon slapen, maakte dat het anders was en voor mij is 80mg dan ook wat weinig. Volgende keer wil ik 130mg nemen en afzien of ik dan wél kan slapen.
Ik kon dit keer ook gewoon blijven plassen, ja 1 keer lukte het niet, maar die keer hoefde ik volgens mij niet zo nodig.
Wat ik de vorige keren nooit heb gezegd, is dat ik me heel stoer voel bij het hebben van een erectie en mogelijk is dit dan ook deel van het veranderde bewustzijn.
Tijdens sex had ik weer valse herinneringen. In deze trip was ik in oorlog en zou mijn orgasme voor overwinning zorgen. Tijdens sex werd ik ook steeds warmer en na het klaarkomen weer ijskoud.
Ben vandaag ook nog aan de diarree geweest en heb af en toe nog wat klappertanden met kaakdruk.
Mijn huid is nu ook helemaal strak. Ik vind dat ik een paar jaar jonger uit zie.
Ondanks het feit dat ik geen tukkie heb kunnen doen, voel ik me toch uitgerust.
Ow ja en ik zag ook nog een tekening van het hoofd van een rasta-figuur en in zijn gezicht kwamen weer nog kleinere patronen en die bewogen. Ineens zoomde de hallu zich in op zijn dreadlocks en daar kwamen weer dingen uit tevoorschijn die niets met haren te maken hebben.

Uit bovenstaand rapport concludeer ik dat scop de werking van andere drugs kan versterken. Die kleurrijke, fraaie hallu's zouden wel eens van de THC kunnen zijn. Ooit at ik es 2 plakken space cake en blowde daar nog flink bij. Dat veroorzaakte ook kleurrijke, snelbewegende en variabele hallu's.
Laatst had ik ook eens scop gehad en ben de dag erna bij een maat coke gaan roken, terwijl ik nog een beetje onder invloed was van de scop, dat ik de wit nog niet zag liggen vanwege het wazige zien. Die coke werkte toen veel sterker.
Een andere keer had ik 's morgens een xtc pil geslikt en daar de hele dag op gefreakt. Tegen de avond was de xtc ver uitgewerkt en besloot ik thuis wat atropine te snuiven. Nadat ik dat gedaan had, werkte de xtc ineens weer beter en metéén hè.
Ook eens scop samen met mushrooms geslikt om te onderzoeken of het misschien een mao-remmende eigenschap heeft, maar bij mushrooms deed het niet veel. De werking van de mushrooms werd zelfs een beetje weggedrukt en de werking van de scop kwam op de voorgrond.
Voorlopig houd ik even vast aan de conclusie dat scop sòmmige andere drugs kan versterken.

Dit was het meest recente verslag.
In de toekomst wil ik nog gaan onderzoeken wat scop doet als je het samen met anabole voedingssuplementen gebruikt.
Dan denk ik aan aminozuur-preparaten zoals; tryptofaan, glutamine...

 

[Frenzel]

Heb de 130mg van het brugmansia-extract een tijdje terug nog ingenomen en dit was ook een 'veilige' dosis. Hiermee bedoel ik dat het geen negatieve symptomen veroorzaakte. In principe ervaarde ik bij 130 hetzelfde als bij 80mg en het verschil zit hem enkel in de werkingsduur.
Ik kon wederom niet slapen en dit is voor mij weer een nieuw licht in het onderzoek, omdat ik nl het tegengestelde had verwacht. Is de scopolamine dan toch een middel dat wakker houdt? En waarom wel goed slapen wanneer er voldoende atropine bij zit?

Ook nog een meer recentere dosis van 150mg ingenomen en hierdoor kreeg ik lichte negatieve symptomen, dwz dat ze net even doorkwamen. Echter deze kon ik tegenhouden, waardoor het weer minder werd en in dit geval kwamen ook niet alle symptomen. Ik had bv geen last van stuiptrekkingen, maar het wilde wel komen, echter dit zwakte weer af. Ik voelde een hele hoge druk opkomen in het slokdarm/sleutelbeen-gebied en zei weer tegen mezelf: "Ow ja, dit moet ik noooooit meer gaan slikken". Dit denk ik altijd wanneer ik het serotonine-syndroom voel opkomen, maar waarom is het toch dat ik het weer wil innemen? In principe ben ik alweer vergeten hoe dat negatieve precies voelde (vanwege het positieve einde), maar ik weet zeker dat als ik het bij een volgende trip weer voel, ik weer denk van:
"Ooooooooow neej hè, da hebde het weer!".

Dit gevoel brengt je in een machteloze sfeer, alsof je in een martelkamer door een stel sadisten behandeld wordt. Zo'n sfeer waarvan je weet dat niets je kan helpen. Een agitatie zo groot dat ie onmogelijk aan een sitter uitgelegd zou kunnen worden. En nu ben ik nuchter, maar ik kan het gevoel niet terughalen. Hoe was dat nou ook alweer? Ik weet dat ik heb gezegd dat ik het nooit meer wil, maar dat zei ik op dat moment van agitatie. Nu vraag ik me af hoe ik dat heb kunnen zeggen, want ik wil het alweer gaan nemen. Wil ik die pijn dan weer? Jah nee, natuurlijk niet, maar ik ben het gevoel vergeten. Ik weet wel nog dat ik een heel zwaar opgeblazen gevoel in mijn maag en slokdarm had. Als een hele grote boer die eruit moet en toch blijft hangen.

Bij de 150mg was het dus net wel, net niet, maar ook hierbij weer wakker gebleven. Het ene moment was ik kalm en het andere moment kwam het even door en probeerde ik het te onderdrukken. Dit onderdrukken deed ik door mezelf af te leiden. Ik ging bv rondlopen of tegen mezelf zeggen dat ik het gewoon niet meer moet doen en even moet wachten totdat ik weer nuchter ben. Of ik wilde iets prettigs bedenken ter afleiding, maar dat lukte niet. Daar in die sfeer kon ik niets aangenaams bedenken, omdat die angst te veel van mijn aandacht trok. Alsof iemand je foltert en je maar hoopt dat ie ophoudt, terwijl hij maar niet ophoudt of dat je probeert los te komen, omdat ie je heeft vastgemaakt, maar dat je niet loskomt. Of dat er een demon bij je is die je plaagt en waar je maar niet voor weg kunt lopen omdat ie overal tevoorschijn kan komen, waar ie maar wil.

Maar toch... dit gevoel ben ik vergeten, net alsof ik het nog eens wil proberen om het me dit keer nog beter in te calculeren. En ik weet nu wel dat als ik het weer voel, ik het liefst heel hard wil huilen... schreeuwen, maar zonder dat ik aandacht wil. De aandacht van een eventuele sitter zou me nóg onrustiger maken, nóg angstiger, nóg meer paniek bezorgen en waarom? Ik weet het niet, maar ik ga het toch weer innemen.
Ik begrijp Shortyy ook precies met haar verslag. Zij omschrijft hetzelfde. Ze adviseert zelfs dat je eerst maar eens goed moet gaan nadenken voordat je besluit om hierop te gaan trippen. Zij voelde zich ook opgesloten. In een andere dimensie. Zij hoopte ook al dat die duivel zou ophouden en wat vond zij hem toch een sadist, ja... kei en kei hard huilen is wat ik op dat moment het liefst zou doen, want op dat moment kom je tot de ontdekking dat het kwade net zo ondoorgrondelijk is als het goede. Waarom, vraag je je af! Iemand vergelden of straffen, oké dat begrijp ik nog wel, maar waarom door een kwade geest gestraft worden?
Ik weet dat ik wel eens slecht ben geweest en daarom niet veel eer verdien, maar een straf is toch alleen rechtvaardig als je door een goede geest gewroken wordt?

Maar wat is het toch dat dit gevoel mijn aandacht zo trekt? Dit gevoel maakt me aan het vechten. En tot nu toe heb ik het telkens overwonnen. Dit geeft me een gevoel van macht, zekerheid, zelfvertrouwen, contrôle, ja dat is het... contrôle! Eindelijk eens iets dat ik zelf kan bepalen, iets dat ik zelf in de hand heb en wat ik goed kan maken. Die ellendige wereld met al die misdadige mensen kan ik niet redden. Ik zou de oorlog kunnen verklaren, maar die zou ik verliezen, want een oorlogmakende geest is een kwade geest en een kwade geest kan wel wraak nemen, maar dit soort straffen zijn nooit rechtvaardig. Dit gevecht is bij mij dus een innerlijke strijd, een gevecht tegen de woede in mij.
Ik vecht tegen de symptomen van mijn vriend de Scopy en scopy laat me voelen wat het is om gestraft te worden. Gestraft worden komt altijd ongelegen. Hoe hard je je ook voorbereidt op een straf, je bent nooit klaar om te sterven, en je zou het alsmaar willen uitstellen.
Maar diep van binnen weet je... de straf komt... op een dag zul je sterven.
Wat zal ik blij zijn als ik door een goede geest gestraft word.
En dat is hem het punt nou juist ook, denk ik, want een goede geest zou ons nooit zulk een kwelling laten ondergaan. Scopy, mijn vriend, heeft me helpen inzien dat ik mezelf in alles heb veroordeeld en als ik iemand straf, dan is dat mijn eigen straf en wanneer ik gestraft word, heb ik inzage op de straf die hij zelf behoort te ondergaan.
Maar het is veel meer dat Scopy met me doet.

Want wat kan ik nog meer zeggen over deze negatieve symptomen? De laatste keer was het alsof ik eraan wilde wennen. Ik probeerde mezelf ertoe te drijven deze kwelling te accepteren en ineens liet het weer afweten en werd ik kalm. In de eerdere trips met hogere doses liet het niet afweten en ging het over in een coma en toen ik daar weer uit ontwaakte, leek ik aan het negatieve gevoel gewend te zijn, maar niet alsof het zo hoort te zijn.
Ik denk ook steeds dat het mogelijk is om daaraan te wennen en misschien dat ik er daarom steeds opnieuw van durf te snoepen.
Bij het stoned zijn ervaar ik in principe hetzelfde, maar dan met een ander soort gevoel.
Ik kan me ook een keer herinneren dat ik scop steeds in kleine parten innam. Da had ik thee en dronk ik om de zoveel tijd een halve eetlepel. Zo ging ik langzamer erin en toen het serotonine-syndroom kwam, leek ik hiermee meer vrede te hebben, omdat ik mezelf op dat moment gerust kon stellen met de gedachte dat ik vanaf nu niets meer erbij drink.
Deze thee had overigens al 2 dagen gestaan en was dus koud. Op de bodem lag bezinksel.
En aan het oppervlak zag je al sporen van schimmelontwikkeling.

 

[Frenzel]

Atropine verslag:
---------------------

Voor de afwisseling eens 50mg atropine genomen en 3 uur gewacht tot werking begon.
Was aanvankelijk een licht, speedy gevoel, maar na een tijdje merk je niet meer dat je onder invloed bent. Had jeukerige ogen. Kon goed door de neus ademen en de ademhaling was krachtiger. Stem klonk anders. Geen honger.
* Raakte binnen 15 min. na inname al aan de diarree!

Nog een extra 30mg gegooid en gewacht op inwerking. Inwerking wéér gevoeld.
Lijkt veel op dat van SSRI-anti depressiva!
Deze atropine is trouwens ook ruw en hierbij is scop de onzuiverheid.

Was intussen avond en besloot daar een 50mg scop bij te doen om te zien of het in combinatie heftig werkt. Werkte zowat een uur later in en het viel wel mee.
Hoorde allerlei vage geluidjes die ik ook wel es hoor ten tijde van de flash als ik een base coke neem. Dit zijn dan blikkerig klinkende geluidjes.
Echter bij coke-gebruik zijn deze geluidjes een vervorming van de in de realiteit voorkomende geluiden, bij atropine-gebruik zijn deze geluidjes hallucinaties die er in 't echt niet zijn.
Waren piepende geluidjes (hoge tonen); als vogeltjes die fluiten, maar toch niet helemaal hetzelfde zodat je nog wel weet dat het geen echte vogeltjes zijn (beetje griezelig).

Hier ook nog weer eens een 60mg scop bovenop gedaan.
Behalve dat ik een veranderde tijdsperceptie had, kan ik niet echt een tripverslag geven; minimale verstoring zicht (beetje frutselige visuals).
Ben op bank gaan liggen en ingeslapen(?)
Werd een uur of 2 later weer wakker, maar had het gevoel dagenlang weg te zijn geweest. Was erg verwarrend, ook dat ik op de klok keek die 22uur aangaf, maar het voelde als 10uur 's ochtends. Had naar mijn gevoel vast geslapen, maar toch twijfel ik of ik wel echt geslapen had, want het zit nl zo: ik lag op bank te spacen en vond rust, maar toen was het ineens
+/- 2 uur later, dat ik niet zeker weet of ik wel uit een slaap opwekte, en dat ik misschien bij bewustzijn ben gebleven maar dat er flinke geheugenverlies werd veroorzaakt door de scop.

Wat ik uit deze ervaring wil aannemen, is dat atropine bijdraagt aan het inslapen op scop, want eerder genomen doses tot +/- 150mg van die ruwe scop hielden me wakker.
(Had 4 dagen geleden ook alvast eens 30mg atropine geprobeerd en kon zonder toevoeging van scop snel inslapen).
Het geheugenverlies maakt dat je een ander tijdsbesef krijgt. Bij oppeppende hallucinogenen krijg je ook een veranderde tijdsperceptie, maar andersom.
Een middel als LSD zorgt (bij lage tot normale doses) voor een versterking van het geheugen, waardoor de tijd snel voorbij lijkt te gaan en je een fijne nostalgische trip krijgt. Bij gebruik van onderdrukkende hallucinogenen als cannabis verzwakt het geheugen waardoor een minuut wel uren lijkt te duren. En ik denk dat we er bij onderdrukkende hallucinogenen niet alleen van moeten uitgaan dat het geheugen verzwakt, maar dat het zelfs volledig uitgeschakelt kan worden en dat je dan puur op je onderbewustzijn functioneert.
* Zeer hoge doses LSD/paddo's kunnen ook maken dat "gisteren" ineens heel ver weg lijkt!

Is nu 15 uur geleden dat de 50mg atropine begon te werken en zie nog steeds een beetje wazig.
Op een liga en wat snoep na de hele dag nog niets gegeten, maar ook geen honger.
Werkingsduur weet ik niet precies...

Had 3 dagen later nog wat flashbacks en last van angsten (misschien zijn die er ook omdat ik nu tijdelijk niet blow?)
Ook nog 2 dagen winderigheid gehad.

 

[Telefoon]

Volgens mij heeft atropine/scopolamine GEEN MAO remmende werking:

Atropine en het verwante scopolamine binden aan een bepaald type acetylcholine receptor en blokkeren deze. Er zijn twee soorten acetylcholine receptoren: de nicotine acetylcholine receptor (dit is ook de bindingsplaats voor nicotine) en de muscarine acetylcholine receptor. Atropine blokkeert specifiek de muscarine receptor; het is een muscarinerge acetylcholine receptor antagonist.

Acetylcholine is een neurotransmitter die een belangrijke rol speelt in het parasympathische autonome zenuwstelsel. Het autonome zenuwstelsel reguleert verschillende orgaansystemen (hartslag, zweten, spijsverteringsstelsel) zonder dat je daar invloed op kunt uitoefenen. Het bestaat uit twee systemen met een tegenovergestelde werking: het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel. Zo verhoogt het sympathische zenuwstelsel de hartslag, terwijl het parasympathische zenuwstelsel de hartslag verlaagt. Deze twee systemen houden elkaar in evenwicht.

Omdat atropine de werking van acetylcholine blokkeert, vermindert het de werking van het parasympathische zenuwstelsel. Gevolgen hiervan zijn onder andere verminderde zweet- en speekselproductie en pupilverwijding. In vroeger tijden druppelden vrouwen atropine uit de belladonnaplant in de ogen, zodat de pupil groot werd en ze `mooier' werden. De oogarts druppelen atropine of verwante middelen in de ogen wanneer hij via de pupil naar het netvlies (achter in het oog) wil kijken. Daarvoor heeft hij een pupil nodig die wijd openstaat.

 

[Frenzel]

Wil het binnenkort eens een keer op de huid gaan smeren.
Ik vind scop sowieso al zwaar nu, maar als je zonder medewerking van een ander middel het serotonine syndroom kunt opwekken, dan moet het wel super hard zijn, want dit syndroom komt meestal alleen bij het combineren van... (tenminste zo staat het omschreven op wikipedia).
Ik wil eens zien of ik die heftige effecten ook krijg bij overhuids gebruik.

Heb ook al het een en ander gelezen over acetylcholine en de werking ervan; ook wat er gebeurt als het wordt afgebroken.
Acetylcholine zou een rol spelen in het het samentrekken van de spieren.
Andere cholinergische mechanismen zijn: contractie van maag en darmen, secretie
(= afscheiding) van de spijsverteringsklieren, contractie van de bronchi (?), het nauwer worden van de pupil, het wijder worden van bepaalde bloedvaten (waardoor de bloeddruk daalt).
Hierover heb je in feite al iets uitgelegd, want bij afbraak van acetylcholine blijven deze mechanismen uit waardoor je het tegengestelde krijgt (geen contractie van maag en darmen meer, enz.)

Ik las ergens dat muscarine wordt gebruikt tegen atropine-vergiftiging, kan dit kloppen?
En denk je dat het iets anders is dan het serotoninesyndroom, dat ik telkens krijg bij doseringen boven de 150mg?
Zou het gebrek aan acetylcholine deze effecten steeds bij mij veroorzaken...
(Ben zelf nogal laag ontwikkelt, want anders zou ik er een studie van willen maken)

De 1e twee dagen nadat ik scop heb gehad, heb ik ook altijd warme handen en voeten.
Ik kan dan altijd hele krachtige vuisten maken; die inspanning voelt dan ook aangenamer en die kan ik langer volhouden. Ook het lopen voelt meer ontspannen (wegens een prettig gevoel in de buikspieren).
Mentaal is het voor mij na zo'n trip altijd rustiger; ik denk dan minder negatief over medemensen en begrijp dan dat ik ze toch wel hard nodig heb.
Ik vind aanraking dan ineens belangrijk!
Als ik geen trips gebruik is het alsmaar oorlog in mijn hoofd.

 

[Frenzel]

Ben op zaterdag avond het B.-extract op de huid gaan smeren. Om 21u30 begonnen met ruim 200mg op de bovenarm. Daarna weinig effect bemerkt en zo'n 1,5 uur later nog wat overhuids geknoeid met een 150mg op de andere bovenarm en nog iets later een 100mg op de buik. Toen ik om 1uur 's nachts in de spiegel ging kijken, kon ik toch wel concluderen dat ik erop zat omdat ik pupilverwijding zag.
De huid was ook strakker en glimmender. Aan het slikken voelde ik ook nog dat het enigzins effect had en mijn stem klonk hees.
Verder niets van visuals. Geen geheugenverlies, geen veranderde tijdsperceptie.
Wel een innerlijk zacht gevoel en misschien ook wat lichte slapeloosheid waarbij ik gewoon honger kreeg.

Omdat ik vermoedde dat het extract misschien verlopen was, heb ik hier om 1u30 eens 50mg bij geslikt, want dit extract is nu al bijna 2 jaar oud en heeft al die tijd gewoon op een stuk folie open en bloot op een plank in mijn kast gelegen. Vanaf nu begon ik toch wel weer langzaam dat zware gevoel te krijgen en ook wat psychedelisch effect. Ik zag een leegte van zwart met daarin een goudbruine klok die maar half getekend was... alleen de linker kant stak uit de leegte en hij had geen wijzers en ook geen nummers.
Na een orgasme voelde ik weer verwarring opkomen en dacht: Ow jee, daar gaan we weer!
Ik schrok op, keek even rond, maar nee het liet zich afweten; het serotonine syndroom kwam niet en ben gaan slapen.
(de scopolamine is dus nog steeds niet ontbonden!)

Het geeft beslist effect door transdermaal gebruik, want 3 dagen erna zag ik nog steeds pupilverwijding en strakke huid. Ook dat vreemde slikken voelde ik op dinsdag nog steeds en dit was vast niet het gevolg van die 50mg via oraal.
Transdermaal geeft het een zeer licht effect; misschien zou ik er meerdere grammen op kunnen smeren...
Verder zou ik haast denken dat atropine het hallucinogeen is dat door scop getriggerd wordt.

Eerder had ik namelijk ook al eens op 2 verschillende keren enkele miligrammen (<50) op de huid aangebracht en die keren gaf het wel degelijk een hallucinogene werking. Maar in die tijd blowde ik veel (momenteel benk nog steeds even niet aant blowen) en 1 keer zag ik een labyrint van bovenaf en ik zag het draaien en ik zag het gangenstelsel van patroon veranderen. Dan zoomde het uit en van ver weg was het dan ineens een stad met straten netwerk, hoge torens en ik voelde me reusachtig.
De 2e keer zag ik eens hoe bloed vanuit het midden van mijn kamer uit het niets naar beneden begon te vloeien. Dit waren meerdere bloeddruppels en ze lieten een spoor na.
Daarna veranderde de bloeddruppels in kleine autootjes die tegen elkaar aant racen waren en de bloedsporen veranderde in de race banen; ook dit was weer een opname van bovenaf
en zeer gedetailleerd.
Deze visuals waren kort en ook weer goudachtig van kleur; ze gingen in een fractie van
een seconde voorbij.
Ook hierbij zou ik haast denken dat THC het hallucinogeen is dat door scop getriggerd wordt, maar ik heb natuurlijk nog lang niet uitgesloten dat scop hallucinogeen is (dit vanwege de steeds terugkerende zelfde typerende stijl aan visuals).

Tot nu toe vond ik het de beste psychonautische ervaring op die keer waarop ik weinig scop slikte en daar later wat marihuana bij rookte!
Maar voor een goede sexuele beleving vind ik het beter om veel scop met atropine te combineren zodat serotonine syndroom opkomt!