speedverslaafd recht op omgangregeling?

[xtc zoeker]

Ik ben speedverslaafd, dagelijks twee kleine lijntjes in de ochtend. afkicken is nooit gelukt. Ik heb twee kinderen, de relatie met de moeder is net over. De wenst mij geen omgangsregeling te geven hoofdzakelijk vanwege mijn drugsgebruik. Juridisch heb ik het al uitgezocht en waarschijnlijk zal ik de rechtzaak verliezen, vanwege dat structurele drugsgebruik. Ik mag van de moeder echter wlel elke dag op bezoek komen. Dit is echter niet wat ik wil.
Oja ik heb goede band met de kinderen, en nooit wat aangedaan. Kids zijn 1 en 3, moeder wist toen ze zwangere werd al dat ik verslaafd was, dat wist ze toe al vier jaar.

Wat vinden julliie als gebrukers, vinden jullie het terecht dat zij mij een omgangsregeling ontneemt, en dus de kans op een zelfstandig contact en aldus een intiemere band met de kinderen.

 

[r@r@]

Je bent in het nadeel, dus je moet bewijzen dat je clean bent.

Vraag of je tóch, onder voorbehoud, een omgangsregeling mag met je kinderen mag krijgen en stel zelf voor om UC's te gaan doen!

Zo houd jij de regie en het initiatief, dat is heel belangrijk.

Je hebt zeker rechten. Verder moet je kunnen aantonen dat je een goede dagbesteding hebt (bijv. middels slarisstroken), misschien zelfs een vast contract?

Regelmaat en stabiliteit kunnen garanderen voor je kinderen is het meest belangrijke.

Ik ben zelf verslaafd geweest aan coca- en heroïne. Ik heb 2 zoontjes (de oudste 2 zijn dit, ik heb er 3, want 3e is van mijn huidige man) die nu weer bij mij wonen, (behalve helft kerst- en helft zomervakantie bij hun vader) maar ik heb tijdelijk (ong. 1 jaar) ook geen omgangsregeling in het verleden gehad.

Het kán dus wel! Je kan mijn posts checken, ik heb het er wel eens over gehad.

Samengevat: UC's, werk en inkomen én regelmaat zijn het belangrijkste!

Ga in een zaak niet je ex aanvallen ("Ze wist het al 4 jaar"), maar houd het bij jezelf én jouw belofte jouw kinderen een stabiele toekomst te garanderen. En redeneer ook vooral vanuit hen; dus dat regelmaat in omgang met jou in hun belang is, niet alleen in het jouwe.

Ik wens je heel veel succes!

Groetjes, R@r@

 

[xtc zoeker]

dank je voor je reactie. Maar uc is geen optie zoals gezegd ik ben verslaafd. Ik zou alleen kunnen beloven en doen uiteraard om bijvoorbeeld die ene dag per week nuchter te zijn. Dan ben ik dus niet onder invloed als de kinderen er zijn. Aan die andere vereiste voldoe ik ook niet want ik zit in de wao.

Ik heb de kinderen wel erkend, en niemand heeft mij verboden vader te worden, vriendin heeft dus ingestemd met erkenning. Ik vind het van wezenlijk belang dat de moeder reeds viuer jaar wist van mijn verslaving........zegt ook iets over haar...........ze neemt onverantwoorde besissingen en als de relatie uit is ontneeemt ze mij de kinderen...das niet fair vindt ik.

Het belang van het kind, tja bij haar is het ook niet ideaal en ik zie mijzelf als een toevoeging met weer andere kwaliteiten. Tis nogal wat iemand hun vader ontnemen zonder daadwerkelijk wat gedaan te hebben.

Overigens respect dat e afgekickt bent, das natuurlijk een topprestatie. En dan je nu weer de kinderen hebt helemaal fantastisch.

 

[Exceptional Insight]

dank je voor je reactie. Maar uc is geen optie zoals gezegd ik ben verslaafd.

Dan zorg je dat je daar vanaf komt, het zijn je kinderen man!

Ik zou alleen kunnen beloven en doen uiteraard om bijvoorbeeld die ene dag per week nuchter te zijn.

Waarom niet beloven (en doen) om zo nodig professionele hulp te zoeken en te kappen met die zooi?

Dan ben ik dus niet onder invloed als de kinderen er zijn.

Maar hebben ze alsnog een verslaafde vader. Verplaats je eens in hun situatie, wat zullen die denken wanneer ze oud genoeg zijn om het te beseffen?

Ik heb de kinderen wel erkend, en niemand heeft mij verboden vader te worden, vriendin heeft dus ingestemd met erkenning. Ik vind het van wezenlijk belang dat de moeder reeds viuer jaar wist van mijn verslaving........zegt ook iets over haar...........ze neemt onverantwoorde besissingen en als de relatie uit is ontneeemt ze mij de kinderen...das niet fair vindt ik.

Geen einde willen maken aan je verslaving is ook niet echt fair, maar dan tegenover je kinderen.

Het belang van het kind, tja bij haar is het ook niet ideaal en ik zie mijzelf als een toevoeging met weer andere kwaliteiten. Tis nogal wat iemand hun vader ontnemen zonder daadwerkelijk wat gedaan te hebben.

Elke dag drugs gebruiken vind ik niet "zonder daadwerkelijk wat gedaan te hebben".

Overigens respect dat e afgekickt bent, das natuurlijk een topprestatie. En dan je nu weer de kinderen hebt helemaal fantastisch.

Dat kan jij ook!

 

[bringabong]

Als je kinderen zo belangrijk voor je zijn (en jij voor de kinderen) als je zegt, dan zorg je dat je van je verslaving af komt.

Da's beter voor jezelf, en beter voor je kinderen.

 

[r@r@]

Xtc-zoeker,

Je bent niet reël; je kan niet alles hebben (én dope én je kinderen). Je zult een keuze moeten maken en je hieraan houden.

Dat is de eerste stap.

Verder: juist in jouw geval kan je beter niet over je ex beginnen. Ze denken dan al snel: "Het bekende junkie-verhaaltje, anderen de schuld geven, maar zelf verantwoordelijkheid nemen, ho maar."

En eerlijk gezegd geef ik ze geen ongelijk (nu ik er zelf op terug kijk).

De kern is namelijk dat jouw kinderen regelmaat en stabiliteit nodig hebben en verslaving is per definitie een kwestie van allesbehalve stabiliteit.

Maak een keuze en houd je hieraan.

En als je wilt doorgaan met gebruiken, is dat jouw keuze, maar dat heeft met jouw ex niets te maken.

"Ze wist het 4 jaar", zeg je. Dat is waar, maar toen was zij erbij om evt. in te grijpen. Vanuit haar bekeken is het toch een sprong in het diepe (ten koste van haar kinderen) als ze jou alleen laat met de kinderen.

Ik begrijp dat je denkt: "Hé, ik heb ook rechten!" Maar begin eerst eens met je plichten.

Ik wens je veel wijsheid en kracht toe!

Lieve groet,
R@r@

 

[r@r@]

Check allemaal s.v.p. bij Feedback "Nieuw subforum: Juridisch".

Thanxxx

 

[xtc zoeker]

hoi rora, ik lees de berichten en respecteer ieders visie, maar iik heb de mijne ook, en ik weet de drijfveren van mijn gebruik en dat ik waarschijnlijk nooit meer vanaf kom. Dubbele diagnosekliniek gedaan, en bij de jellinek geweest. Probleem is dergelijke instanties kunnen niks met mijn diepe gekwetstheid en pijn, ontstaan in mijn jeugd door ernstige emotionele verwaarlozing en chronish gepest worden. Ik weet dit wordt weer opgevat als de junk die excuses zoekt maar ik geloof dat ernstig drugsgebruik niet uit het niks komt. Het schijnt zo te zijn dat persoonlijkheidspathologie drugsmisbruik in de kaart werkt en dat vroege hechtingsprocessen die niet stabiel waren er voor zorg dragen dat verslaving ontstaat. Genoeg hierover.......dit is dus mijn visie en ervaringsdeskundigheid dat stoppen zo niet wil. Wel ga ik psychotherapie krigen om problemen te verwerken.

En dan nog iets ik heb het ook nagevraagd bij deskundigen of het realistisch is af te kicken voor je kinderen en die zeiden ook, het moet uit jezelf komen het is een proces vanuit jezelf, drugs gebruik is een autonoom gebeuren je kan alleen voor jezelf afkicken.

Ik respecteer de visie van jullie, maar heb mijn eigen levenservaring en kennis wat er bij mij afspeelt.

Om ontopic te blijven, jullie vinden dat ik geen recht heb op een omgangsregeling. In de wet wordt als voorbeelden genoemd om een omgangsregeling te weigeren, sexueel misbruik, ernstige emotionele schade toebrengen aan je kinderen...........dat is nogal wat, ik zie dat anders als jullie, maar mijn vraag is wel beantwoord, de maatschappij inclusief gebruikers kijkt er zo tegen aan dat ik niet geschikt ben voor een zelfstandig contact.

Dan zal ik mijn kinderen wellicht verliezen want tussen de moeder en mij is geen gezonde omgang meer mogelijk, dat zou zijn weerslag ook op de kinderen hebben in negatieve zin.

Bedankt voor uw visies

 

[r@r@]

hoi rora, ik lees de berichten en respecteer ieders visie, maar iik heb de mijne ook, en ik weet de drijfveren van mijn gebruik en dat ik waarschijnlijk nooit meer vanaf kom.

Ok, dan heb je kennelijk (in deze fase) geaccepteerd dat je verslaafd bent en je wilt dus dus ook (nog) niet stoppen.

Probleem is dergelijke instanties kunnen niks met mijn diepe gekwetstheid en pijn, ontstaan in mijn jeugd door ernstige emotionele verwaarlozing en chronish gepest worden. Ik weet dit wordt weer opgevat als de junk die excuses zoekt maar ik geloof dat ernstig drugsgebruik niet uit het niks komt. Het schijnt zo te zijn dat persoonlijkheidspathologie drugsmisbruik in de kaart werkt en dat vroege hechtingsprocessen die niet stabiel waren er voor zorg dragen dat verslaving ontstaat.

Ik kan niet in jouw pijn kijken en elk mens is anders, maar ik wil toch wel even kwijt dat ik (vanwege adoptie uit Azië als baby) ook ernstig verwaarloost, ondervoed, niet goed gehecht (biologische ouders al dood na geboorte) en ziek was.
Bovendien heb ik aardig wat meegemaakt met mannen (zie posts) toen ik letterlijk in de goot lag, nu 5 jaar geleden.
Het is geen wedstrijd "wie heeft het ergste meegemaakt", ik probeer je alleen maar (misschien tegen beter weten in) te overtuigen van het feit dat het niet ligt aan de omstandigheden in ons leven, of wat we hebben meegemaakt.

Het gaat erom hoe wij er mee omgaan.

Wat jij dus eigenlijk bedoelt is: ik kan (nog) niet omgaan met wat ik heb meegemaakt. Dat is al anders denken, omdat de keuze en de wil dan nog bij jou ligt. Als het aan de omstandigheden zou liggen, zou jouw wil/keuze ondergeschikt zijn.

En dan nog iets ik heb het ook nagevraagd bij deskundigen of het realistisch is af te kicken voor je kinderen en die zeiden ook, het moet uit jezelf komen het is een proces vanuit jezelf, drugs gebruik is een autonoom gebeuren je kan alleen voor jezelf afkicken.

Daar ben ik het bijna volledig mee eens. In het begin van mijn afkicken (om clean te wórden)deed ik het met name voor de kinderen; maar idd moet er sprake zijn insintrieke motivatie als je ook écht clean wilt blijven.

Ik respecteer de visie van jullie, maar heb mijn eigen levenservaring en kennis wat er bij mij afspeelt.

Dat hebben we allemaal. Maar ik vind het zo zonde dat je je er al bij neerlegt. Kan je je niet bij Verslavingszorg melden. Misschien zie je dan toch het licht nog? Je weet maar nooit en je hebt niets te verliezen nu.

Om ontopic te blijven, jullie vinden dat ik geen recht heb op een omgangsregeling. In de wet wordt als voorbeelden genoemd om een omgangsregeling te weigeren, sexueel misbruik, ernstige emotionele schade toebrengen aan je kinderen...........dat is nogal wat, ik zie dat anders als jullie, maar mijn vraag is wel beantwoord, de maatschappij inclusief gebruikers kijkt er zo tegen aan dat ik niet geschikt ben voor een zelfstandig contact.

Nee, dat zei ik niet. Ik denk dat je wél recht hebt op een omgangsregeling, maar wel onder toezicht (zolang je geen UC's wilt doen).

Bovendien "jullie"? Je hebt nog maar een paar reacties gehad, misschien krijg je nog wel reacties die jou wél aanspreken?

Dan zal ik mijn kinderen wellicht verliezen want tussen de moeder en mij is geen gezonde omgang meer mogelijk, dat zou zijn weerslag ook op de kinderen hebben in negatieve zin.

En omgang met de kinderen in een huis van Jeugdzorg (= onder toezicht)? Lijkt je dat wat?

Ik bedoel het niet negatief, ik voel me juist zeer betrokken bij jou. Als ik jouw posts lees, is het net of ik mezelf 5 jaar geleden hoor praten; zonder enig vertrouwen in mijn eigen kunnen.

Ik gun jou, en je kinderen met name!, gewoon het allerbeste. En dat is toch een vader die stabiel en clean is...

Sterkte,
R@r@

 

[xtc zoeker]

dank je rora. Nu wordt het ingewikkeld want nu komen we terecht op hoe je aankijkt tegen eigen verantwoordelijkheid dragen en in hoeverre een mens daadwerkelijk zelf beschkt over zijn lot.

Ik kan niet anders dan nogmaals mijn bewondering uitspreken voor het feit dat jij afgekicikt bent en zoasl je vermeld heb jij ook heel veel meegemaakt. Tja in mijn kijk op de menselijke ontwikking is iemand nagenoeg niet aan te rekenen of tie het schopt tot professor of tot psychopaat. We hebben nature en norture. We worden geboren met een bepaald tallent om iets te doen en vervolgens is onze jeugd en sociale omgeving van groot belang of dat talent tot uiting komt of juist niet. Dus een stukje aanleg en omgeving bepaald in mijn visie tot hoever een individu het schopt. Ik denk dat je geen een gebruiker gelijk kunt stellen aan de ander om van daaruit te zeggen , ik kan het , dus jij moet het ook kunnen. Ieders individuele profiel van nature en norture verschilt dus helaas geen gelijke kansen voor de mens.

Nu lijkt het zo alsof hetgeen wat jij gepresteerd is vanzelf gegaan is, nee ik geloof zeker dat je keihard gestreden hebt om af te kicken veel harder als ik dat moet haast wel, maar jouw ontwikkeling was er klaar voor denk ik. Nogmaals ik doe het je niet na.
groet peter

 

[xtc zoeker]

wat de kinderen betreft zit lig ik helemaal overhoop met mezelf. Veel keuze is er niet. Af en toe ergens anders zien zie ik niks in, ik vind dat ik een rol als vader moet spelen in hun leven en voor mij persoonlijk zou dat neerkomen op het ontwikkelen van een warme vertrouwensband waarin ik er altijd ben voor de kids als ze praten willen over iets, en nu in deze fase om met ze naar de speeltuin te gaan, een spelletje te doen, tv te kijken, pamper verschonen, voorlezen en in bed stoppen. Ik kan met een zeer beperkte bezoekregeling niet uit de voeten dan kan ik geen band met ze opbouwen, ik zou me dan machteloos voelen en niet weten wat de kinderen aan mij hebben. Ik zie dan geen toegevoegde waarde terwijl de pijn voor mij bljift, het gemis door de confrontatie met hun. Dan krijg je eigenlijk de rol van een oom die ze een aai over de bol kan geven, maar de vertrouwensband komt niet tot stand, wat ik wezenlijk vindt van oudercontact.

Bovendien is het de moeder die mij het gewenste contact ontzegd, en een rechter die dat waarschijnlijk zou beamen, hetgeen neerkomt op een disqualificatie van mij als vader. Men vindt mij niet goed genoeg. Dat is krenkend, maaar trek daar conclusies uit.

Met die disqalificatie op zak, en geen rol van betekenis in het leven van mijn zoons, het zijn er twee , kan ik beter de bittere pil nu nemen en me er rationeel bij neerleggen dat de kinderen niet meer in mijn leven zijn. NIet mijn keuze maar de keuze van moeder en maatschappij. Hoe ik dat ooit emotioneel kan aanvaarden, nee nooiit zal alitjd pijn bljven doen. En reken maar dat ik des duivels ben op die moeder. Maar goed, die pijn zal ik zelf moeten dragen.

 

[xtc zoeker]

bevinden zich hierop drugsforum mensen die gezag of een omgangsregelinig met hun kind hebben en stevig drugsgebruiken. Of mensen die beide drugs gebruiken en een kind opvoeden?

 

[bringabong]

Bovendien is het de moeder die mij het gewenste contact ontzegd, en een rechter die dat waarschijnlijk zou beamen, hetgeen neerkomt op een disqualificatie van mij als vader. Men vindt mij niet goed genoeg. Dat is krenkend, maaar trek daar conclusies uit.

Met die disqalificatie op zak, en geen rol van betekenis in het leven van mijn zoons, het zijn er twee , kan ik beter de bittere pil nu nemen en me er rationeel bij neerleggen dat de kinderen niet meer in mijn leven zijn. NIet mijn keuze maar de keuze van moeder en maatschappij. Hoe ik dat ooit emotioneel kan aanvaarden, nee nooiit zal alitjd pijn bljven doen. En reken maar dat ik des duivels ben op die moeder. Maar goed, die pijn zal ik zelf moeten dragen.

Ik vind dat je je verantwoordelijkheid wel heel makkelijk van je af schuift op je ex-vrouw, terwijl jij zelf degene bent die verslaafd is aan die rommel, jij bent dus ook de enige die daar wat aan kan doen. Als ik je ex-vrouw was zou ik ook voor de kinderen geen omgangsregeling willen met iemand die aan de pep verslaafd is.

En dan kan je wel zeggen dat het aanleg is, of invloeden uit je omgeving, maar dat zijn alleen maar excuses om niet te hoeven afkicken.

Sorry als het een beetje bot klinkt, maar zolang jij jezelf niet bij je haren pakt en er wat aan doet, zal je de situatie niet veranderen.

 

[xtc zoeker]

exceptional jij veroordeelt mij op basis van mijn gebruik(net zoals iedereen overigens) maar ik blijf daar anders tegen aankijken. Ik ken mezelf en ben een mens, een individu, een junk is generalisatie en schept een zeer negatief beeld van een mens. Ik weet dat ik ze nooit wat aandoe en zelfcontrole heb naar de kids toe. Tja en als ze later erachter komen dat ik gebruiker ben, dan kan ik mij verantwoorden voor mijzelf, en ik zou het contact ook eerder stopzetten alszou blijken dat het niet gaat. Maar goed, nu sluit ik dit af , want mijn vraag hoe jullie hier tegenaankijken is in voldoende mate beantwoord

 

[xtc zoeker]

Bovendien is het de moeder die mij het gewenste contact ontzegd, en een rechter die dat waarschijnlijk zou beamen, hetgeen neerkomt op een disqualificatie van mij als vader. Men vindt mij niet goed genoeg. Dat is krenkend, maaar trek daar conclusies uit.

Met die disqalificatie op zak, en geen rol van betekenis in het leven van mijn zoons, het zijn er twee , kan ik beter de bittere pil nu nemen en me er rationeel bij neerleggen dat de kinderen niet meer in mijn leven zijn. NIet mijn keuze maar de keuze van moeder en maatschappij. Hoe ik dat ooit emotioneel kan aanvaarden, nee nooiit zal alitjd pijn bljven doen. En reken maar dat ik des duivels ben op die moeder. Maar goed, die pijn zal ik zelf moeten dragen.

Ik vind dat je je verantwoordelijkheid wel heel makkelijk van je af schuift op je ex-vrouw, terwijl jij zelf degene bent die verslaafd is aan die rommel, jij bent dus ook de enige die daar wat aan kan doen. Als ik je ex-vrouw was zou ik ook voor de kinderen geen omgangsregeling willen met iemand die aan de pep verslaafd is.

En dan kan je wel zeggen dat het aanleg is, of invloeden uit je omgeving, maar dat zijn alleen maar excuses om niet te hoeven afkicken.

Sorry als het een beetje bot klinkt, maar zolang jij jezelf niet bij je haren pakt en er wat aan doet, zal je de situatie niet veranderen.

okee ik snap je punt met betrekiing tot de moeder, kan er wel weer tegenin gaan doe ik niet, ik snap je visie.
jij zegt aanleg en omgeving zijn excuses om niet te hoeven afkicken......je weet niet waarover je praat deze redenatie is uit de duim gezogen, is wellicht populair onder het grote volk maar er is geen enkele theoretisch kader die van daaruit een drugsverslaving benaderd voor zover mij bekend. Correct me if i am wrong. Een beetje een wilders redenatie die denkt dat alle marokkanen fout geboren zijn...........terwijl het met een gebrekkige inburgering en aanpassing van doen heeft omdat met andere culturele achtergrond heeft.

 

[bringabong]

jij zegt aanleg en omgeving zijn excuses om niet te hoeven afkicken......je weet niet waarover je praat deze redenatie is uit de duim gezogen

Ik mag dan geen psychiater zijn, maar ik meen wel te weten waar ik over praat. Ik heb zelf ook een paar jaar verslaving achter de rug, al is dat gelukkig al weer bijna 20 jaar geleden. Veel van mijn toenmalige verslaafde vrienden kwamen ook steeds met dit soort excuses, ikzelf trouwens ook.

Gelukkig zijn al die vrienden van toen ook al weer jaren clean, ondanks al onze excuses toch gekapt, maar je moet het uiteindelijk wel willen. En die wil, die mis ik helemaal in jouw relaas.

 

[fatsoen1]

tja bringabong, dat klopt, maar dan hebben we het over mijn verslaving en dat is niet het topiconderwerp, maar ik wil daar best iets over zeggen. iN het kort.....slechte jeugd met emotionele verwaarlozing, later twintig jaar gepest op school, toen gepest in militaire dienst, op veertiende jaar sociale isolatie, geen vrienden meer helemaal niemand. Totale isolatie tot mijn 24 ste. Toen huis uit gegaan op kamers en aan de drank geraakt. Toen vrendin met borderline, zes jaar relatie mee gehad. Toen weer alleen......ben toen alleen gaan stappen in weekenden en kwam amfetamine tegen. Gelijk verkocht aan het gevoel. Daarna kwamen de pillen, ghb en steviig drankgebruik ging door. Geldproblemen, ruzie met ouders die me steeds meer afwezen, verkeerde mensen tegenkomen die misbruik van me maakte zowel financieel en zelfs een keer sexueel, geen verkrachting maar poging tot door een man..Het wordt een lang verhaal....later begon dagelijks speedgebruik, en toenemende agressie en verdriet om ouders die me lieten barsten.......toen ouders gaan bedreigen uiteindelijk.......in aanraking met justitie paar keer voor verschillende dingen, later psychotisch geworden en daarvoor al in contact geweest met de riagg. toen volgde nog zes psychoses waarin ik lang bleef hangen, en steeds opname in psychiatrisch ziekenhuis. Later de moeder van de kinderen ontmoet ...paar keer agressief naar haar toe geweest, dreigend...politie erbij gehaald. En nu ff omslagpunt.....vanaf dat moment poeslief jongetje, geen dreiging of justitie meer , maar wel iedere keer psychotisch. EErste kind wordt geboren. We houden het .......en praten er niet over ....was niet gepland....eerst moeite met vaderschap, later steeds beter , moeder kinderen gaat mij steeds meer domineren enzovoort. Steeds slechtere omgang echter tweede kind, wederom niet gepland geboren. Amfetaminegebruik en coke gebruik wordt meer. Tussendoor nog in afkickliiniek gezeten, recent bij jellinek. Afwijzing door ouders emotioneel wordt steeds erger, kan dat ondanks mijn 37 jr niet verkroppen.......laten weken niks van zic horen ....juist als ik het zoals nu zwaar heb.....juist dan blijven ze weg.......en als ze bellen , me moeder belt dan is het om me te krenken........althans zo komt het binnen. Ik zit10 jaar in wao , geen uitzicht op werk of dagbesteding. psychiatrische diagnose startte met stoornis tussen neurose en borderline, is nu veranderd in schizofrenie. Band met kinderen laatste maanden steeds hechter geworden omdat ik met de moeder in een huis vertoefde door omstandigheden, relatie echter tussen ons al jaren emotioneel over. dus alleen de kids hou ik van......en die raak ik nu kwijt........kortom, zo zag en ziet het eruit, kan niet stoppen met de verdoving en energie de pep me geeft. OJa, topicstarter heet xtczoeker, ik ben bekender onder de naam fatsoen1

 

[fatsoen1]

oja en dan heb ik nog iets heel belangrijks niet vermeld......maar er zijn grenzen, maar datgene speelt ook belangrijke rol in mijn gebrekkige persoonlijke ontwikkeling.

 

[r@r@]

bevinden zich hierop drugsforum mensen die gezag of een omgangsregelinig met hun kind hebben en stevig drugsgebruiken. Of mensen die beide drugs gebruiken en een kind opvoeden?

Zo eentje was ik in het voorjaar van 2004. Ik gebruikte de helft van de week als mijn kinderen bij mijn ex, hun vader waren.
En het ging fout, ook al had ik, net als jij regels voor mezelf gesteld m.b.t. hoeveelheid/tijdstip gebruik.

Het gaat nl. uiteindelijk ALTIJD fout; dat is verslaving.

Ik veroordeel je niet hoor, kostte mij ook jaren om daar achter te komen:
Een beetje verslaafd bestaat niet en in de hand houden werkt tijdelijk, maar gaat op de langere termijn altijd mis.

Groetjes, R@r@

 

[r@r@]

Ik weet dat ik ze nooit wat aandoe en zelfcontrole heb naar de kids toe.

Hoe jij écht als vader bent nu, kan je pas goed beoordelen als je clean bent, geloof me. Niet zolang je onder invloed bent, dan ben je niet objectief...

 

[Alfa]

Verslaafd zijn houd per definitie in dat je jezelf niet compleet in de hand hebt. En als je jezelf niet compleet in de hand hebt, dan diskwalificeer je jezelf in meer of mindere mate als ouder.

In ieder geval vanuit het perspectief van de rechter/kinderbescherming/jeugdzorg.

Dit betekent simpelweg dat je toch hard zult moeten nadenken, want je hebt keuzes te maken.

 

[Serenity]

Ik heb de helft gelezen van de reacties, en hoef eigenlijk maar één ding te zeggen. Ik ben 19 jaar, vrij jong dus en nog redelijk afhankelijk van mijn ouders. Als ik erachter zou komen (en dat komen jouw kinderen ook wanneer ze ouder worden) dat een van mijn ouders verslaafd zou zijn, iedere dag gebruikt en dan ook nog eist om mij te zien/opvoeden, zou ik me bedrogen voelen. In feite lieg je je kinderen voor. Je bent nooit je échte ik, ze zien nooit échte papa. Dus denk na man. Ga die therapie doen en tegelijk afkicken. Verkies je de drugs boven je kinderen, eigen keus. Maar je kan niet beiden hebben.

 

[Wacky]

Ik ben speedverslaafd, dagelijks twee kleine lijntjes in de ochtend. afkicken is nooit gelukt. Ik heb twee kinderen, de relatie met de moeder is net over. De wenst mij geen omgangsregeling te geven hoofdzakelijk vanwege mijn drugsgebruik. Juridisch heb ik het al uitgezocht en waarschijnlijk zal ik de rechtzaak verliezen, vanwege dat structurele drugsgebruik. Ik mag van de moeder echter wlel elke dag op bezoek komen. Dit is echter niet wat ik wil.
Oja ik heb goede band met de kinderen, en nooit wat aangedaan. Kids zijn 1 en 3, moeder wist toen ze zwangere werd al dat ik verslaafd was, dat wist ze toe al vier jaar.

Wat vinden julliie als gebrukers, vinden jullie het terecht dat zij mij een omgangsregeling ontneemt, en dus de kans op een zelfstandig contact en aldus een intiemere band met de kinderen.

Om goed kinderen op te voeden moet je een goed voorbeeld kunnen zijn en zelf mentaal stabiel zijn zodat je niet je stress, frustraties of wat dan ook op je kinderen overbrengt of zelfs afreageerd. Voor veel niet verslaafden is dat al erg moeilijk. Je kunt zeggen wat je wil, maar een drugs verslaving is erg slecht voor je mentale stabiliteit, en het is ook geen goed voorbeeld voor je kinderen. Ik ben het er dus mee eens dat verslaafd zijn en kinderen opvoeden niet samengaat.

Als deze situatie nog niet genoeg voor je is om te stoppen met die zooi.... (ik zal de minder subtiele bewoordingen die daarbij in me opkomen voor me houden)

 

[Miss Kittin]

Wat is de reden dat je iedere ochtend twee kleine lijntjes snuift? Functioneer je anders niet? Heb je er wel eens aan gedacht dat je ook adhd/add kunt hebben? Laat het eens uitzoeken! Misschien heb je wel gewoon iets van ritalin of dexedrine nodig.... Ben je niet meer afhankelijk van die kuttroep, kun je gewoon legale medicijnen gebruiken om de dag door te komen en normaal je kinderen zien!

Succes!

 

[r@r@]

Ik heb de helft gelezen van de reacties, en hoef eigenlijk maar één ding te zeggen. Ik ben 19 jaar, vrij jong dus en nog redelijk afhankelijk van mijn ouders. Als ik erachter zou komen (en dat komen jouw kinderen ook wanneer ze ouder worden) dat een van mijn ouders verslaafd zou zijn, iedere dag gebruikt en dan ook nog eist om mij te zien/opvoeden, zou ik me bedrogen voelen. In feite lieg je je kinderen voor. Je bent nooit je échte ik, ze zien nooit échte papa. Dus denk na man. Ga die therapie doen en tegelijk afkicken. Verkies je de drugs boven je kinderen, eigen keus. Maar je kan niet beiden hebben.

Mooie reactie; waarheid als een koe, denk ik zo...

 

[kiekert]

Als je kinderen wel of niet zien geen motivatie voor jou is om af te kicken, dan ben je gewoon een minderwaardige slappe zak.