Stoppen met wiet, XTC en speed

[SkittlesAndMe]

Ik zie wel nog vlekken en schaduwen en heb nog steeds het gevoel dat er plannen zijn om mij te vermoorden en dat ik constant in de gaten wordt gehouden, maar wel veel minder dan eerst.

Damn dude, lees dit topic nu pas Respect voor je hele verhaal en je hebt veel kracht dat je uit jezelf bent gestopt.

Ik wil je wel iets ontzettend op het hart drukken. Een psychose gaat niet vanzelf over. Je gebruikt nu veel minder waardoor de wanen/paranoia veel minder sterk zijn geworden en je geeft aan ermee te hebben leren leven. Als ik jou was zou ik toch alsnog professionele hulp zoeken. Je hoeft je ouders niet meer te vertellen van de verslaving want die ben je vrijwel kwijt, artsen hebben geheimhoudingsplicht en een psychose is ook mogelijk zonder drugsgebruik.

Medicijnen zijn belangrijk voor het onderdrukken van die klachten. Wat schaduwen en vlekken zijn niet direct vervelend, maar plannen dat je vermoord wordt of in de gaten gehouden wordt is heel naar en niet nodig. Nu kun je er mee leven maar wat als je iets emotioneel heel heftigs mee maakt? Dan kan het zo maar eens barsten. Blijf er niet te lang mee rondlopen!

 

[leipebaviaan]

Heey leipebaviaan,

Het gaat wel beter dan dat het eerst was. Ik zie wel nog vlekken en schaduwen en heb nog steeds het gevoel dat er plannen zijn om mij te vermoorden en dat ik constant in de gaten wordt gehouden, maar wel veel minder dan eerst. Ik ben ook niet meer depressief en leef ook niet echt meer in een complete droomwereld.
Ik weet niet of de wanen en hallucinaties zullen minderen, maar ik kan in ieder geval weer een beetje van het leven genieten, ik ben ook weer een stuk zelfverzekerder en ik heb weer zin om erop uit te gaan en dingen te ondernemen.

Groetjesss

Hey whitewow,

Goed om te horen kerel. Wat ik echter niet begrijp is dat je opknapt zonder medicijnen. (Natuurlijk gun ik je dit wel) Een psychose verergert toch alleen maar zonder dat er iets aan wordt gedaan? En sos en pep gebruikt werkt toch ook triggerend? Hoe denk jij hierover na? En wat ongelofelijk knap dat je toch nog door kan gaan met leven. Ik zou persoonlijk helemaal gek worden als ik zulke gedachten had. Weten je ouders er al van, of durf je nog steeds niets te vertellen? Hoor je verder nog wel eens stemmen ofzo of niet mer? Sorry voor mijn vragen, ik ben namelijk vrij nieuwsgierig van aanleg...

Kan je weer wat laten horen?

Groeten Leipe Baviaan

 

[WhiteWidow]

Hoi,

Voor mij heeft het een groot verschil gemaakt dat ik veel minder ben gaan gebruiken. Zoals ik al zei, zijn de klachten een stuk minder geworden, maar ze zijn niet compleet weg. Om antwoord te geven op je vraag, ik hoor wel nog stemmen, maar wel veel minder en daar ben ik ook blij om. Ik heb me ouders het nog steeds niet verteld en ik ben eerlijk gezegd ook niet van plan om dat te gaan doen. De medicatie zou ik heel graag willen, begrijp me niet verkeerd, maar zoals het nu gaat ben ik meer dan tevreden. Ik zou voor geen goud terug willen naar de situatie waar ik in zat. Zoals ik me nu voel, voel ik me goed, ook al ben ik nog steeds niet van alle wanen en hallucinaties af. Zodra het erger gaat worden ga ik naar de dokter toe, maar zoals het nu gaat kan ik het nog wel anderhalf jaar uithouden tot ik 18 ben en dan zelf naar de dokter gaan. Als je nog vragen heb, hoor ik het graag.

Groetjess

 

[Fool]

Heeft een huisarts geen zwijgplicht vanaf 16 jaar?

 

[SkittlesAndMe]

Tsja gezondheid lijkt me toch iets belangrijker in dit geval. Ik geloof best dat je het zo nog anderhalf jaar uit kunt houden, je leert ermee leven, echter is bij psychotische klachten belangrijk dat het zo snel mogelijk wordt aangepakt. Hoe langer je ermee rondloopt, hoe dieper het zich nestelt en des te langer duurt de behandeling. Uiteindelijk kan je persoonlijkheid er ook door veranderen enzo.

Je kunt de drugs buiten het verhaal naar je ouders laten, dan zullen ze het gerust begrijpen. Het lijkt een moeilijke stap maar als je het gedaan hebt ben je daar 100% zeker gelukkig van. Be wise en pak het aan, hoe eerder hoe beter

 

[WhiteWidow]

Hey SmartieAndMe,

Ik heb de laatste paar dagen flink lopen denken of ik het zal vertellen of niet en ik wil het misschien wel doen, alleen ik weet niet hoe.
Ik hou altijd alles voor mezelf en ik vind het moeilijk om over persoonlijke dingen te praten, ook tegen mijn ouders.
Hoe kan ik dit gesprek over mijn psychotische klachten zomaar beginnen? En stel ik vertel ze dit, en dat de dokter me uiteindelijk toch geen medicatie wil geven?
Wat als ze juist boos worden in plaats van dat ze me willen helpen en dat de situatie alleen maar verergerd?
Als ik zou weten hoe ik het gesprek kan beginnen, wil ik het ze wel vertellen en ik hoop dat je me daar een beetje mee kan helpen.

Groetjes

 

[leipebaviaan]

Hey SmartieAndMe,

Ik heb de laatste paar dagen flink lopen denken of ik het zal vertellen of niet en ik wil het misschien wel doen, alleen ik weet niet hoe.
Ik hou altijd alles voor mezelf en ik vind het moeilijk om over persoonlijke dingen te praten, ook tegen mijn ouders.
Hoe kan ik dit gesprek over mijn psychotische klachten zomaar beginnen? En stel ik vertel ze dit, en dat de dokter me uiteindelijk toch geen medicatie wil geven?
Wat als ze juist boos worden in plaats van dat ze me willen helpen en dat de situatie alleen maar verergerd?
Als ik zou weten hoe ik het gesprek kan beginnen, wil ik het ze wel vertellen en ik hoop dat je me daar een beetje mee kan helpen.

Groetjes

Yo Whidewidow,

Ik snap je hele probleem man. Ik kan dat soort dingen ook echt niet vertellen, woon zelf ook nog thuis en als je je ouders hiermee confronteert zullen er wellicht vragen worden gesteld hoe dit in gang is gezet. Dan kom je uiteindelijk bij drugs uit, en geloof mij, ouders zijn daar niet bijzonder tolerant mee ten aanzien van hun kroost. Misschien zullen je ouders zelfs vrienden van je erbij betrekken en dan trek je elkaar allemaal de afgrond in, ervan uitgaande dat zij ook gebruiken. Rationeel beredeneerd is het inderdaad wenselijker mensen hierover in te lichten, maar dan zullen er ook dingen uitkomen en ik zelf zou dat ten alle tijden willen voorkomen. Een dokter heeft echter geheimhoudingsplicht, dus misschien kan je het met hem op een akkoordje gooien, al ga ik daar absoluut niet vanuit gezien je jonge leeftijd. Er is niks kutters dan je ouders met dit soort zaken lastig te vallen, dus ik zou ook echt niet weten hoe je het moet brengen...

Hoe gaat het trouwens met je psychotische klachten? Nemen ze al wat af in intensiviteit? Middelengebruik triggert de verschijnselen wel, dus ik zou daar een beetje mee uitkijken kerel!

Laat wat van je horen!

 

[SkittlesAndMe]

Begrijp absoluut dat het een drempel voor je is, maar je moet echt onthouden dat het niets is om je voor te schamen! Zulke klachten kunnen ook zonder drugs opkomen en iedereen kan het krijgen, je hoeft niet aan je ouders uit te leggen hoe het komt. Als ze wel vragen waar het door komt kun je gewoon vertellen dat je het niet weet, een psychose is vaak een opstapeling van factoren en hoeft dus niet een duidelijk aanwijsbare oorzaak te hebben.

Ik ken je ouders natuurlijk niet, maar ik kan me niet voorstellen dat ze boos op je worden. Je bent hun kind en je zit met gezondheidsklachten. Het lijkt me dat ze alleen maar bezorgd zullen zijn en misschien geschrokken dat je het niet eerder hebt verteld.

Vervelend genoeg zit er voor heel veel mensen nog steeds een taboe op geestelijke klachten, terwijl het niet anders is dan een lichamelijke klacht. Veel mensen blijven er net als jij mee rondlopen, uit schaamte of angst dat mensen denken dat je gek bent ofzo.

Ik zie ook geen reden waarom de dokter je geen medicatie zou willen geven, als je die nodig hebt krijg je die.

Als ik zou weten hoe ik het gesprek kan beginnen, wil ik het ze wel vertellen en ik hoop dat je me daar een beetje mee kan helpen.

Ik zou zeggen vraag je ouders of je even met ze kunt praten omdat je met een probleem zit? En dan je klachten uitleggen en ook gelijk wat uitleggen wat je denkt dat het inhoud of wat laten lezen over je klachten. Je kunt ook eerst naar de dokter gaan en het pas vertellen als je een diagnose hebt als je dat prettiger vind, dat is misschien makkelijker uitleggen.

Heel veel succes ermee! En schrijf vooral van je af

 

[leipebaviaan]

En whitewiddow, we hebben je al een tijdje niet meer gezien hier. Hoe staat het ervoor? Heb je het je ouders verteld? Hoe gaat het met je geestelijk welzijn?

Laat wat van je horen!

 

[leipebaviaan]

Zal die nog leven?

 

[Susanne]

Ik begin er ook aan te twijfelen

 

[leipebaviaan]

Ik vermoed dat er iets gebeurd is, hij is al langer dan een maand niet online geweest, en dat terwijl hij dat vroeger wel vaak was. Ook beantwoordde hij eigenlijk altijd alle vragen, ook wanneer hij bijvoorbeeld gezondigd had met betrekking tot drugs.

 

[Fool]

Of hij probeert zich niet meer met drugs bezig te houden? :P

 

[leipebaviaan]

Dat zou goed kunnen, maar dan hoef je toch nog niet per sé niet meer op dit forum te zitten?

 

[Fool]

Hoeft niet persé, maar voor veel mensen helpt het gewoon best wel om minder snel trek te krijgen om weer wat te gebruiken.

 

[SkittlesAndMe]

Laten we hopen dat dat de situatie is, niet dat hij volledig in een psychose is beland en gesloten zit.

Ik hoop dat we een reactie ontvangen binnenkort!

 

[leipebaviaan]

Ik hoop het ook, dit is eigenlijk een topic dat iedereen even moet lezen voordat hij/zij aan drugs begint. Het laat zien dat naast de verslavingskansen bij drugsgebruik er ook serieuze geestelijke stoornissen kunnen opduiken. Je hoeft om een psychose op te lopen helemaal niet schizofreen te zijn, ik denk zelf dat de meeste mensen bij zulke grote hoeveelheden drugs ter zijner tijd dit soort klachten kunnen gaan ontwikkelen. Laat dit topic dan ook een les zijn voor iedereen.

 

[Fool]

Nah, sommige mensen hebben genoeg aan hun gezonde verstand te gebruiken. :P

 

[leipebaviaan]

huh?!

 

[Fool]

Ik hoop het ook, dit is eigenlijk een topic dat iedereen even moet lezen voordat hij/zij aan drugs begint.