voelt 'being the One Mind' eenzaam uiteindelijk?

[Mindless]

Dat de materie waaruit we bestaan zo sterk met elkaar verweven is dat je alleen denkbeeldig een grens kunt aangeven tussen waar wij als individu beginnen en het andere ophoudt.

Denk bijvoorbeeld aan bomen die via fotosynthese zuurstof uitstoten, waarna wij de zuurstofatomen inademen en onderdeel maken van de moleculen in ons lichaam.

Dit kan tijdens trippen ook extreem duidelijk worden: dat er helemaal geen losstaande "dingen" bestaan in het echt. Die "dingen" zijn alleen maar abstracties van onze geest.

Dit wordt soms zo extreem duidelijk dat het absurd is dat het normaal (nuchter) soms zo moeilijk kan lijken om dit overduidelijke feit te zien. Doet me denken aan nog zoiets dergelijks:

Ik was vele jaren geleden eens aan het trippen op truffels met mijn zusje. Toen kwam het ter sprake dat een steen (zo'n mooie edelsteen) "mijn steen" was en we hadden het niet meer. Lagen te janken van het lachen dat we normaal écht denken dat iets van jou kan zijn. Zeker iets als een steen.

En toch... Nuchter gaat die sluier er (tenminste voor een gedeelte) weer voor. Dan gaan we weer leven in een soort van virtual reality waar we de symbolische betekenis van dingen in ons hoofd verwarren met de werkelijkheid die hier daadwerkelijk aanwezig is.

 

[Assepoester]

Dat de materie waaruit de realiteit bestaat zo sterk met elkaar verweven is dat je alleen denkbeeldig een grens kunt aangeven tussen waar wij als individu beginnen en het andere ophoudt.

Denk bijvoorbeeld aan bomen die via fotosynthese zuurstof uitstoten, waarna wij de zuurstofatomen inademen en onderdeel maken van de moleculen in ons lichaam.

Supernova ?

 

[Assepoester]

Voor mensen die een eenheidservaring hebben gehad of ervaring van non-dualiteit op psychedelica zou ik willen weten of ze als het uiteindelijke ene Bewustzijn zich eenzaam voelden, beseffenden dat zij het de hele tijd alleen waren die de rollen speelden die wij hier in deze fysieke dimensie van elkaar zien? Want dat is wat men vaak zegt: dat we rollen of characters spelen in een drama, maar dat we uiteindelijk slechts het ene Bewustzijn zijn. Als je Leo Gura kent, en ik heb zijn video's gezien op Youtube, dan kom je tot de conclusie tijdens een eenheidservaring op 5MeO-DMT dat jij de enige bent die bestaat die de illusie heeft van 'other'. Van de andere. Het feit dat er gedeeld bewustzijn bestaat en er 'anderen' zijn is een illusie die onmaskerd wordt door een mystieke ervaring van eenheidsbewustzijn ten gevolge van psychedelica en meditatie. Maar mijn vraag als niet-kenner is: voel je je met dit besef als het ene bestaande Mind of Bewustzijn alleen wanneer je ego is opgelost? En vergeet je daarom je werkelijke aard als the One Mind hier in deze realm, de Aarde, om de illusie van interactie met anderen te hebben, terwijl je eigenlijk alleen het enige Bewustzijn bent dat bestaat. Almachtig, liefdevol, selfless en goddelijk, maar volledig alleen, dat af en toe moet dromen dat het met anderen is en zichzelf als the All Mind moet vergeten? Is dat wat je ervaart? Please, zeg dat het niet zo is, want dat idee, dat ik psychonaut Leo Gura hoor verkondigen, klinkt akelig.

Hoe kom je er bij dat het eenzaam is?
Heb je dat zelf bedacht en anders vraag ik me af hoe Leo Gura er bij komt? Blijkbaar heeft hij dat ervaren dan, denk ik?

Ik denk dat je je iets onmogelijks afvraagt, omdat eenzaamheid een menselijke emotie is.

Kun je definiëren wat jij denkt dat die one mind is? Want dat is ook onmogelijk om dezelfde reden.

Als ik lsd heb gehad dan vind ik wat er allemaal gebeurd in dat ding veel interessanter dan eventuele gevoelens van eenzaamheid die je kunt observeren.

Ik snap niet dat je je alleen focust op eenzaamheid, het lijkt me logischer dat het hele spectrum van emoties daar vertegenwoordigd is.

 

[Mindless]

Hoewel gevoelens van eenzaamheid en de drang naar verbinding zoeken soms goed te begrijpen zijn, is het eigenlijk als een vis in de zee die wanhopig naar water zoekt. Je bent alreeds altijd constant verbonden met alles om je heen. Je bestaat helemaal niet als een afzonderlijk iets en kunt dat ook onmogelijk zijn. Je omgeving en jezelf zijn niet twee, maar 1 onafscheidelijk "ding". Het is alleen in de voorstelling dat je lijkt te bestaan als iets dat losstaat van de rest, waardoor je gevoelens van eenzaamheid gefundeerd kunnen lijken.

 

[OctoFerrum]

Toch vreemd dat die Leo dit allemaal meent te moeten delen.

 

[Mindless]

Toch vreemd dat die Leo dit allemaal meent te moeten delen.

Ik snap het wel. Als je dergelijke inzichten hebt en je weet hoe fundamenteel deze zijn en je ziet maar heel weinig mensen om je heen ook stilstaan bij deze dingen en weet tegelijk ook dat iedereen enorm baat bij deze dingen heeft, dan kan de drang erg groot zijn om dit te delen. Zeker als heel veel mensen naar je (willen) luisteren.

Maar je kunt er ook te ver in gaan. Die grens vinden kan tricky zijn.

 

[OctoFerrum]

Ja ik bedoelde eigenlijk dat als hij the one mind is, het niet hoeft te delen. Padoem pats.

Maar mss ging ik wat te snel uit van solipsisme, het linkje moet nog geklikt worden.

 

[Mindless]

Ja ik bedoelde eigenlijk dat als hij the one mind is, het niet hoeft te delen. Padoem pats.

Maar mss ging ik wat te snel uit van solipsisme, het linkje moet nog geklikt worden.

Maar anderen (die ook allemaal the one mind zijn) weten het misschien niet en sterker: willen het weten. (dus vraag/aanbod)

Het valt ook op verschillende manieren te delen. Bijvoorbeeld mentaal zoals Leo het doet: informatie geven. Maar gewoon liefde geven aan je naasten is ook een manier van delen ervan en eigenlijk een veel mooiere!