Een vriend van mij zit aan de drugs.
Hij rookt sowieso al een pakje per dag, elke dag blowen en soms drank. Dan in het weekend snuiven of pillen.
Hij is nog maar 18 jaar, net als ik.
Ik zie het sneu voor hem in later. Een afkickkliniek denk ik. En ik wil hem helpen maar hij wil zelf niet stoppen met blowen.
Ik kwam hem vandaag tegen en zag aan hem hoe erg hij eraan toe was. Hij wist niet eens meer waar hij naartoe ging!
Hij zag er niet depressief uit maar een beetje wazig. Alsof hij niet wist wat hij deed en waar hij was. Ik vroeg aan hem of hij gebruikt had (xtc) maar hij zei nee.
Ik wil hem helpen, ookal weet ik dat dat me niet gaat lukken. Hij moet het zelf willen en dat wil hij de komende 10 jaar nog niet.
Met blowen wil hij ook nog wel even doorgaan, zei hij. Hij stopt over een paar jaar wel.
Maar wat hij niet beseft, over een paar jaar kan hij niet meer stoppen want dan is hij nog verslaafder dan nu.
Ik wil hem waarschuwen, niet dat ik mezelf dalijk schuldig ga voelen dat ik hem niet geholpen heb als er wat met hem gebeurd.
Ik kan ook niks tegen m'n ouders vertellen want die zijn streng tegen drugs en alcohol en roken, alles. Die halen meteen zijn ouders erbij.
En denken ook meteen dat ik eraan zit. Nou heb ik vaak geblowd en gedronken maar die tijd ben ik nu voorbij.
Dat kan mijn vriend wel verlinken aan mijn ouders als mijn ouders zijn ouders erbij gaan halen.
Ik zie het erg, later zal hij te vinden zijn bij een afkickkliniek.
En ik weet het nu al. En ik kan niks doen. Ik heb gewaarschuwd tenminste en gezegd wat er allemaal kan gebeuren met blowen en andere shit.
Maar luisteren nee, verslaafd is verslaafd. Niemand is de baas over hem, zelfs hijzelf niet.
Wat moet ik doen?
Gr Nadje.
Hij rookt sowieso al een pakje per dag, elke dag blowen en soms drank. Dan in het weekend snuiven of pillen.
Hij is nog maar 18 jaar, net als ik.
Ik zie het sneu voor hem in later. Een afkickkliniek denk ik. En ik wil hem helpen maar hij wil zelf niet stoppen met blowen.
Ik kwam hem vandaag tegen en zag aan hem hoe erg hij eraan toe was. Hij wist niet eens meer waar hij naartoe ging!
Hij zag er niet depressief uit maar een beetje wazig. Alsof hij niet wist wat hij deed en waar hij was. Ik vroeg aan hem of hij gebruikt had (xtc) maar hij zei nee.
Ik wil hem helpen, ookal weet ik dat dat me niet gaat lukken. Hij moet het zelf willen en dat wil hij de komende 10 jaar nog niet.
Met blowen wil hij ook nog wel even doorgaan, zei hij. Hij stopt over een paar jaar wel.
Maar wat hij niet beseft, over een paar jaar kan hij niet meer stoppen want dan is hij nog verslaafder dan nu.
Ik wil hem waarschuwen, niet dat ik mezelf dalijk schuldig ga voelen dat ik hem niet geholpen heb als er wat met hem gebeurd.
Ik kan ook niks tegen m'n ouders vertellen want die zijn streng tegen drugs en alcohol en roken, alles. Die halen meteen zijn ouders erbij.
En denken ook meteen dat ik eraan zit. Nou heb ik vaak geblowd en gedronken maar die tijd ben ik nu voorbij.
Dat kan mijn vriend wel verlinken aan mijn ouders als mijn ouders zijn ouders erbij gaan halen.
Ik zie het erg, later zal hij te vinden zijn bij een afkickkliniek.
En ik weet het nu al. En ik kan niks doen. Ik heb gewaarschuwd tenminste en gezegd wat er allemaal kan gebeuren met blowen en andere shit.
Maar luisteren nee, verslaafd is verslaafd. Niemand is de baas over hem, zelfs hijzelf niet.
Wat moet ik doen?
Gr Nadje.


