Een vraag aan de vrouwen: denken jullie prinsessen te zijn of zo? Als er wordt gelogen, bedrogen, of iets anders gedaan wordt door de man wat jullie niet aanstaat, dan volgt er een heftig gesprek daarover. Uiteindelijk wordt alles weer vergeten en leven jullie verder alsof er niks gebeurd is. Verder wordt alles weer meegenomen uit een vorige dialoog bij het aanlanden van het blokeringspunt waar jullie vaker een gesprek over hadden gevoerd. Jullie vrouwen vergeven niks, maar nemen het mee in een oordeel. Vrouwen oordelen de hele dag door over hun man, hun externe geslachtsdeel, denker en doener. Waar halen vrouwen het lef vandaan om zo te denken? Omdat jullie kinderen kunnen baren? En dat jullie verlangen naar het perfecte kindje en het idealistische leven daarvoor? En dat jullie oordeel mee worden genomen bij het in conflict komen van een andere man, een andere trotse bezitter van genen waar jullie baarmoeder van gaat kloppen, een alarm sein afgeeft aan jullie koppie, om te beslissen wat jullie gaan doen. De oordeel over je huidige lief wordt afgewogen. Denken jullie prinsessen te zijn? Omdat jullie een flamoes hebben!?
[/frustratie alarm
]
[/frustratie alarm



