Number9
Newbie
Wat bedoel ik met "Wat is je meest trieste/beschamende junk moment?"
Ik zal even een voorbeeldje geven.
In de diepste putten van mijn meest lage drugs periode een half decennium geleden, Eén waar vooral 3mmc mij in haar macht had, zat ik eens op de bank. Ik had net een half uur geleden mijn laatste beetje opgesnoven, Ik begon al aardig depressief te worden want ik had geen mogelijkheid meer om nieuwe te fixen, maar daar was opeens een geschenk uit de hemel gearriveerd. het was alsof al mijn gebeden waren verhoord.
Het was een brok 3mmc, op de grond, wat mij lief aan keek tussen de zandkorrels die net onder mijn schoen vandaan kwamen. Ik kon die arme jongen daar niet achter laten natuurlijk dus ik heb hem netjes in zijn natuurlijke habitat vrijgelaten. ja je raad het al, op de spiegel. Ik kon wel een gat in de lucht springen. Ik pakte snel mijn gereedschap uit mijn portemonnee en ging gelijk aan de slag.
Daar lag hij dan, je had het moeten zien. het was prachtig. alsof dit altijd al voorbestemd was. ik rolde een 5 euro biljet op, pakte de glasplaat op en wilde doen waar ik goed in was "WIWIWIWIWIWI" opeens ging de intercom af, alsof ze je het daglicht niet in je ogen gunnen zo voelde het. Ik liep zwaar geïrriteerd naar de intercom en ik hield, als de dwaas waar je moeder je voor gewaarschuwd heeft, die spiegel scheef.
Mijn leven flitste voorbij. ik kon het niet geloven. De volledige berg die er op lag viel precies tussen de naad van de bank. Mijn hart vergat een slag en ik zag mijn gezicht wit wegtrekken toen ik in het schone spiegeltje keek die ik vast had. Ik gooide de spiegel van me af en duwde het kussen van de bank aan de kant. en daar lag het, mijn hoopje 3mmc verspreid tussen de haren en het zand die ik de laatste 2 jaar opgespaard heb in die naad.
Ondertussen is de intercom 5x afgegaan.
Ik pakte snel een lepel, en schraapte alles weer op de spiegel. In dat proces heb ik de halve inboedel die ik kwijt was terug gevonden in die gleuf. zorgvuldig en met oog voor detail heb ik de menselijke resten er tussen uit gepeuterd. Althans een poging tot. en daar lag het dan een bergje 3mmc die van wit naar 50 verschillende kleuren is gegaan, niks weerhield me om dat bergje nasaal te consumeren.
en wat gebeurde er daarna?
Ik voelde me zielig, ik was teleurgesteld. maar toch ook weer blij dat deze operatie succesvol was.
Nog nooit heeft een drug me zo iets laags laten doen.
Sorry dat dit zo langdradig en dramatisch geschreven is maar zo voelde het in mijn hoofd.
Nu ben ik ook wel benieuwd of jullie een soortgelijk verhaal hebben, zo'n moment dat je er gewoon voor gaat. Je hoeft je niet te schamen ik denk dat elke gebruiker wel zo'n soortgelijk verhaal heeft. misschien met iets minder spectaculair en minder huidschilfers dan.
(Dit is een waargebeurd verhaal en is uiteraard onder invloed geschreven) 💋
Ik zal even een voorbeeldje geven.
In de diepste putten van mijn meest lage drugs periode een half decennium geleden, Eén waar vooral 3mmc mij in haar macht had, zat ik eens op de bank. Ik had net een half uur geleden mijn laatste beetje opgesnoven, Ik begon al aardig depressief te worden want ik had geen mogelijkheid meer om nieuwe te fixen, maar daar was opeens een geschenk uit de hemel gearriveerd. het was alsof al mijn gebeden waren verhoord.
Het was een brok 3mmc, op de grond, wat mij lief aan keek tussen de zandkorrels die net onder mijn schoen vandaan kwamen. Ik kon die arme jongen daar niet achter laten natuurlijk dus ik heb hem netjes in zijn natuurlijke habitat vrijgelaten. ja je raad het al, op de spiegel. Ik kon wel een gat in de lucht springen. Ik pakte snel mijn gereedschap uit mijn portemonnee en ging gelijk aan de slag.
Daar lag hij dan, je had het moeten zien. het was prachtig. alsof dit altijd al voorbestemd was. ik rolde een 5 euro biljet op, pakte de glasplaat op en wilde doen waar ik goed in was "WIWIWIWIWIWI" opeens ging de intercom af, alsof ze je het daglicht niet in je ogen gunnen zo voelde het. Ik liep zwaar geïrriteerd naar de intercom en ik hield, als de dwaas waar je moeder je voor gewaarschuwd heeft, die spiegel scheef.
Mijn leven flitste voorbij. ik kon het niet geloven. De volledige berg die er op lag viel precies tussen de naad van de bank. Mijn hart vergat een slag en ik zag mijn gezicht wit wegtrekken toen ik in het schone spiegeltje keek die ik vast had. Ik gooide de spiegel van me af en duwde het kussen van de bank aan de kant. en daar lag het, mijn hoopje 3mmc verspreid tussen de haren en het zand die ik de laatste 2 jaar opgespaard heb in die naad.
Ondertussen is de intercom 5x afgegaan.
Ik pakte snel een lepel, en schraapte alles weer op de spiegel. In dat proces heb ik de halve inboedel die ik kwijt was terug gevonden in die gleuf. zorgvuldig en met oog voor detail heb ik de menselijke resten er tussen uit gepeuterd. Althans een poging tot. en daar lag het dan een bergje 3mmc die van wit naar 50 verschillende kleuren is gegaan, niks weerhield me om dat bergje nasaal te consumeren.
en wat gebeurde er daarna?
Ik voelde me zielig, ik was teleurgesteld. maar toch ook weer blij dat deze operatie succesvol was.
Nog nooit heeft een drug me zo iets laags laten doen.
Sorry dat dit zo langdradig en dramatisch geschreven is maar zo voelde het in mijn hoofd.
Nu ben ik ook wel benieuwd of jullie een soortgelijk verhaal hebben, zo'n moment dat je er gewoon voor gaat. Je hoeft je niet te schamen ik denk dat elke gebruiker wel zo'n soortgelijk verhaal heeft. misschien met iets minder spectaculair en minder huidschilfers dan.
(Dit is een waargebeurd verhaal en is uiteraard onder invloed geschreven) 💋
