Dat m'n beste vriend zn hoofd een kilometer verder was dan zn voeten ( ruimte had op dat moment niet echt een waarde meer), hij als een lavalamp smolt en weer gevormd werd en ondertussen allemaal onbestaande kleuren aannam en zijn stem als een metaal achtig robot geluid klonk was NICE .
Dat ik daarna uitgeteld op de grond tegen Het Niets aan het praten was over de 'Stroom Van Het Leven' die ik boven me zag vloeien , dingen herinnerend die nog moesten komen en totaal vergeten was dat ik uberhaupt bestond was BETER.
1 portie paddoos, eerste keer ^^
Damn