Afgelopen weekend besloten ik en mijn vrienden maar weer eens een keertje lekker te trippen van een portie hawaiaanse gedroogde. We namen ze in in het bos. En na een kwartier begon ik het al te voelen. De tintelingen door mijn lichaam. En de bomen golfde zo leip. Ik keek naar de grond en zag allemaal plasma-achtige wormpjes kruipen. Mijn vrienden waren met elkaar aan het praten over een grinder ofzo. Maar ik snapte er helemaal niks van. Ik kon niet communiceren, ik voelde me anders dan de rest. Ik vond het maar niks. Ik dwaalde helemaal weg. We gingen naar een andere plek in het bos want ik werd gek van de bomen. Toen op het gegeven moment zat ik met een joint in mijn ene hand en mijn mobiel in mijn andere hand. Ik vroeg telkens, waar ben ik? waar is mijn moeder? waar is thuis? werk??? school?? Ik zei tegen mijn vrienden. Jongens ik verlies mezelf. Iedereen zei.. Nee het komt wel goed zometeen is alles wel weer beter. Vanaf dat moment herinner ik me niks meer
Ik werd wakker, ik lag ineens in het ziekenhuis. met mijn ouders naast me. Ik had allemaal draden door mijn armen, boven me hing een beademingsmachine, en links van me een hartslagmonitor. Een buis in mijn fucking pik! Het eerste wat ik zei was. What the fuck.. waar ben ik? Toen ging ik weer verder slapen.
Toen ik weer bij was heb ik de rest van mijn trip gehoord.
Vanaf het moment dat ik mezelf verloor, toen ik echt helemaal niks meer kon. Werd ik zo gek van alle gedachtes die in me rond gingen. Dat ik in een psychose terecht ben gekomen. Ik kan het me niet meer herinneren Maar het ging ongeveer zo. Ik was hem heel hard aan het spacen, en een vriend van me (ook helemaal onder invloed) moest een beetje om me lachen. Toen ben ik FULLSPEED op hem afgerend en heb hem onderuitgehaald. Toen zijn er nog een paar mensen geweest die me geprobeerd hebben te kalmeren. Ik heb 2 vrienden keihard gebeten.
Vanaf dat moment wisten mijn vrienden dat ze 112 moesten bellen. Een agent probeerde me in bedwang te houden. Maar dat lukte hem niet. Dus ik ben toen door 4 politieagenten geboeit. En in een ambulance gezet.
In de ambulance hebben ze me valium toegediend als kalmeringsmiddel. Vanaf dit moment stopte ik met ademhalen. En mijn hart is er ook mij gestopt. Ik ben toen gereanimeert. En heb toen tot de volgende dag op de Intensive Care gelegen. Rond een uurtje of 9 werd ik wakker en ik kon me niks meer herinneren. En wist echt niet hoe ik in het ziekenhuis terecht ben gekomen.
Sinds vandaag herinner ik me wel een soort nachtmerrie. Ik dacht dat het leven niet echt was, dat alles verzonnen was. Dat mijn vrienden niet echt waren. En toen de politie kwam (niet dat ik ooit heb waargenomen dat er politie was) Toen wist ik het zeker, ze gingen me doodmaken. Ik zou sterven. En alles wat ik had, bestond eigenlijk helemaal niet.
(Dit zijn beelden die ik me echt nog kan herinneren.)
Mijn vrienden hebben in hun paddotrip de rest van de avond alleen maar aan mij gedacht. Kutgedachtes.. Ik was misschien al dood. Ze voelde zich schuldig dat ze dat gif in hun bloed hadden. Alleen maar angst en ellende ging door hun hoofd. Alleen zijn ze niet doorgedraaid net als ik.
Tsja er wordt veel gezegd dat paddo's onschuldig zijn. Misschien is het ook wel zo. Tenminste ik dacht natuurlijk ook dat dat zo was. Maar aangezien ik bijna dood ben gegaan dit weekend. Denken ik en mijn vrienden er toch heel anders over..
Pas er alsjeblieft mee op, er is laatst ook al een meisje van 17 van NEMO afgesprongen in haar paddotrip. Het is niet zo onschuldig als wordt gezegt.
Ik werd wakker, ik lag ineens in het ziekenhuis. met mijn ouders naast me. Ik had allemaal draden door mijn armen, boven me hing een beademingsmachine, en links van me een hartslagmonitor. Een buis in mijn fucking pik! Het eerste wat ik zei was. What the fuck.. waar ben ik? Toen ging ik weer verder slapen.
Toen ik weer bij was heb ik de rest van mijn trip gehoord.
Vanaf het moment dat ik mezelf verloor, toen ik echt helemaal niks meer kon. Werd ik zo gek van alle gedachtes die in me rond gingen. Dat ik in een psychose terecht ben gekomen. Ik kan het me niet meer herinneren Maar het ging ongeveer zo. Ik was hem heel hard aan het spacen, en een vriend van me (ook helemaal onder invloed) moest een beetje om me lachen. Toen ben ik FULLSPEED op hem afgerend en heb hem onderuitgehaald. Toen zijn er nog een paar mensen geweest die me geprobeerd hebben te kalmeren. Ik heb 2 vrienden keihard gebeten.
Vanaf dat moment wisten mijn vrienden dat ze 112 moesten bellen. Een agent probeerde me in bedwang te houden. Maar dat lukte hem niet. Dus ik ben toen door 4 politieagenten geboeit. En in een ambulance gezet.
In de ambulance hebben ze me valium toegediend als kalmeringsmiddel. Vanaf dit moment stopte ik met ademhalen. En mijn hart is er ook mij gestopt. Ik ben toen gereanimeert. En heb toen tot de volgende dag op de Intensive Care gelegen. Rond een uurtje of 9 werd ik wakker en ik kon me niks meer herinneren. En wist echt niet hoe ik in het ziekenhuis terecht ben gekomen.
Sinds vandaag herinner ik me wel een soort nachtmerrie. Ik dacht dat het leven niet echt was, dat alles verzonnen was. Dat mijn vrienden niet echt waren. En toen de politie kwam (niet dat ik ooit heb waargenomen dat er politie was) Toen wist ik het zeker, ze gingen me doodmaken. Ik zou sterven. En alles wat ik had, bestond eigenlijk helemaal niet.
(Dit zijn beelden die ik me echt nog kan herinneren.)
Mijn vrienden hebben in hun paddotrip de rest van de avond alleen maar aan mij gedacht. Kutgedachtes.. Ik was misschien al dood. Ze voelde zich schuldig dat ze dat gif in hun bloed hadden. Alleen maar angst en ellende ging door hun hoofd. Alleen zijn ze niet doorgedraaid net als ik.
Tsja er wordt veel gezegd dat paddo's onschuldig zijn. Misschien is het ook wel zo. Tenminste ik dacht natuurlijk ook dat dat zo was. Maar aangezien ik bijna dood ben gegaan dit weekend. Denken ik en mijn vrienden er toch heel anders over..
Pas er alsjeblieft mee op, er is laatst ook al een meisje van 17 van NEMO afgesprongen in haar paddotrip. Het is niet zo onschuldig als wordt gezegt.
goed spul man! Vindt het een aangrijpend verhaal, ik denk dat mensen zich ook behoorlijk verkijken op tripmiddelen. Ken veel verhalen over drugspsychoses, heb er zelf ook ervaring mee. 
