Hallo allemaal !
Ik heb net het voorbije half uur dit topic volledig doorgenomen, en de reden dat het mij zo aansprak, is omdat mijn ouders op dit moment hetzelfde aan het doen zijn. Ik ben morgenavond exact 2 weken clean, ook van Hero, en ook met Suboxone. Dit verliep bij mij zeeeer goed, ik moet morgen enkel nog 1x 2mg nemen en overmorgen zou ik normaal gestopt moeten zijn met die pillen. En dus met alle drugs.
Ben in Augustus 2009 beginnen bruine te roken. Ik ga het hele verhaal niet doen over hoe ik begonnen ben, want daar ben ik zelf nog altijd niet uit

. In November had ik mijn eerste breakdown, ik kon het gewoon niet meer aan, omdat ik een goede relatie had met mijn ouders en ik kon het liegen niet aan, en al de problemen die je hebt als je bruine rookt... En dus heb ik mijn ouders verteld wat mijn probleem is, en zij hebben mij toen opgevangen, maar ze hebben ook de persoon die altijd bij mij was in huis genomen, namelijk mijn lief...dit is tevens de persoon waardoor ik in contact gekomen ben met bruine...
Mijn ouders wisten niet beter, ze kenden het woord drugs nauwlijks, het enige wat ze er over te weten kwamen was wat ik hun vertelde, ik was wel eerlijk, maar verbloemde bepaalde dingen. Hierdoor hebben ze mij eigenlijk te snel terug ‘vrij’ gelaten, waardoor ik dus niet veel later terug hervallen ben. En dit samen met mijn toenmalig lief dus, en ja, we waren ALTIJD samen, dus we bleven gebruiken. Hij is al 11 jaar verslaafd, heeft al in verschillende instellingen gezeten, en is altijd terug hervallen tot nu toe. Enige verschil met nu is dat hij was al die jaren ‘alleen’ gebruikte, hij wilde niet dat iemand het te weten kwam... Het laatste half jaar waren wij altijd samen, en dat heeft het er natuurlijk niet makkelijker op gemaakt. We waren op alle gebied soulmates, hielden veel van elkaar, we waren een leuk koppel, echt voor elkaar gemaakt dacht ik... Behalve natuurlijk de verslaving dan!!
Weken gingen voorbij, en ik ben een meester geworden in het liegen en bedriegen, tegen iedereen behalve mijn lief. Op het laatste gingen we elke dag 80 KM rijden met mijn auto, gewoon om aan de bruine te geraken. Dus je kan het al raden, financieel liep dat niet altijd even vlot, en ik werkte niet... Ik besefte dat het nu voor de 2de keer naar z’n einde aan het lopen was. En inderdaad...
Ik heb 2 weken geleden op maandag aan de alarmbel getrokken, en mijn ouders (voor de 2e keer) het leuke nieuws verteld dat ik 'weer' aan de heroine zit voor enkele maanden, en dat we terug bij af zijn. Ik had toen het voorschrift van Suboxone al in mijn bezit, maar was het nog niet gaan halen. Ik wou het eerst achter hun rug gebruiken om af te bouwen en te stoppen, maar ik kon het psychisch niet aan, de leugens, het bedriegen, ... Dus heb die maandag mijn ouders terug ingelicht over mijn verslaving. Heb hen ook er ineens bijverteld dat ik een voorschrift in mijn bezit had om te kunnen afkicken zonder last van afkick, en dat zijn we dus ook dadelijk bij de apotheek gaan halen.
Maar hetgene waar ik bang voor had, gebeurde nu ook. Mijn ouders wouden niet dat ik mijn lief nog zag, of dat zij hem nog moesten zien. Ze gaven hem natuurlijk de schuld van alles, en snaptte niet hoe wij hun zo konden bedriegen en beliegen.. Ze waren natuurlijk deze keer al wat voorbereid, en nu laten ze hun niks meer wijsmaken. Ze zijn ook gaan praten met onze huisdokter, die namelijk mee in de oprichting zat van het Centrum voor Alcohol en andere Drugsverslavingen (CAD) van waar ik woon... Die heeft hun natuurlijk gezegd, dat ik zeker en vast moet wegblijven van mijn lief, en dat ik voor altijd het psychisch moeilijk zal hebben om niet te hervallen. Ook het CAD zegt dit tegen mij.
Mijn ouders hebben gereareerd zoals ik vermoedde... Kwaad, ongerust, ontgoocheld, gekwetst, hulpeloos, ... En ik, ik wist maar al te goed dat dat allemaal MIJN fout was, ik wist hoe laat het was. NU is het ECHT tijd om te stoppen en mijn leven terug op rails te krijgen. EN de relatie met mijn lief, de persoon waar ik heb bij leren gebruiken, GEDAAN maken. Voor mijn eigen goed.. En dat heb ik ook gedaan.
Dit deed verschrikkelijk fel pijn, maar de pijn die ik mijn ouders heb aangedaan het voorbije half jaar, is niet te evenaren denk ik... Ik heb dus besloten de relatie te beëindigen. Ondertussen zijn we dus 2 weken verder, en ik ben nog steeds clean. Kan ook moeilijk anders, ik mag niet weg van m’n ouders. Er is ook een héél groot voordeel wat ik heb: Ik heb in dat dik half jaar nog nooit ‘alleen’ bruine gerookt, ALTIJD met mijn vriend erbij. En nu, waar ik ook ben, zolang het maar niet bij hem is, denk ik eigenlijk niet aan de drugs ! En lichamelijke afkick heb ik niet dankzij de Suboxone. Nu, die Suboxone neemt ook een beetje de ‘trek’ weg, en ik geef wel eerlijk toe dat ik bang heb voor overmorgen, als ik geen pillen meer moet nemen.
Wat ik ook nog specifiek over dit topic tegen PAMELA wil zeggen, is dat ik als zoon van mijn ouders maar al te goed besef wat ik hun heb aangedaan, en dat dit niet verder kan. Maar wat bij mijn ouders het geval is, is dat ze totaal niet weten wat een verslaving is, en hier met mij dus niet kunnen over praten. Ik snap wat je schrijft over je zoon, dat hij zo wat rondloopt en niet goed weet wat hij moet doen, ik snap dat maar al te goed. En ik zelf, als ex-gebruiker, kan jou 2 tips geven over wat jij kan doen om je zoon te helpen.
1. Zorg er voor dat hij NIET meer in contact komt met mensen die met het gebruik te maken hadden; dealer, mede-gebruikers, ...
2. Zorg voor voldoende afleiding voor hem. Werk is al super, maar het zijn net de uren NA het werk, die normaal opgevuld werden met drugs, de avonden, de ‘eenzame’ momenten, de nachten en de weekends! Mijn ouders hebben mij een beetje gedwongen bepaalde dingen te gaan doen; oma bezoeken, oma naar de kiné brengen, stofzuigen, samen met hun TV kijken, ...
En praten ! Praten helpt echt wel.. bij mij toch

.
Zo, ik hoop dat ik jullie niet heb verveeld met mijn verhaaltje..
en wens iedereen een heel leuke toekomst toe, zonder al te veel problemen.
