Ja dank je. Ze zeggen allemaal wat anders en t zijn er ook nog zo veel.
Daar liep ik ook tegen aan.
En dan zogenaamd: "je kunt niks, we kunnen beter gaan kijken voor de IVA uitkering".
Maar nu, door eigenwijsheid en denk doorzettingsvermogen, zijn er wel lampjes gaan branden.
Wat ik er mee wil zeggen: had ik alleen de hulpverleners gevolgd (en niet nagedacht zelf) dan had ik nu thuis op de bank gezeten forever.
Wilt niet zeggen dat dat niet goed is. Het is erg genoeg dat mensen zo ziek zijn dat dat nodig is. Maar wat k wil zeggen: goed zelf kijken ook wat goed voor je is.
De familie' begint weer. Alinde zorg dat je nooit meer op zo'n afdeling komt. Alsof stoppen met een verslaving een knopje is dat je omzet. En dan een knipoog erbij.
We lijken op elkaar Alinde. Ook onze familie's.
Mijn familie begrijpt ook niks van mijn PTSS. En ook niet het middelengebruik waar ik destijds in ben gevlucht.
Bij hen ben ik er achter gekomen dat het meer struisvogelpolitiek is. Stop de kop maar in het zand, dan is er ook niks aan de hand.
En we willen misschien liever geen zoon die ziek is, die niet kan werken (destijds) etc.
Erg vervelend vond ik dat. Heb een periode veel middelen gebruikt, en dit familie gebeuren was echt wel een grote trigger moet ik bekennen.
Neemt niet weg dat ik hele lieve broers, zussen en ouders heb.
Goed voor jezelf kiezen.
Jij weet dondersgoed wat je verslaving inhoudt helaas. Je bent niet gek, je bent ziek. En dat moeten ze ook weten.