Dagboek van verslaafde die afkickt van speed
- Onderwerp starter Syl
- Startdatum
-
- Tags
- afkicken speed speedverslaving
Syl
Badass junkie
Hell yeah I love the partypoppers 🎉😄🥳
Syl
Badass junkie
Ik doe altijd alles in extremen. Toen mijn zoon geslaagd was kocht ik een multippack met Partypoppers, ik heb er nog zeker 5 over
Gewoon van alles een bijzonder moment maken wat een partypoppers verdiend!!.
Bv de postbode die een x optijd de post bezorgd 🎉
Of je zoon die zomaar zijn eigen bord na de keuken brengt 🎉
Of het baasje die netjes de hondendrol opraapt van zijn hond 🎉
Of geef jezelf eens een partypopper omdat je zo lekker gek bent!! 🎉
😄😄😄
Syl
Badass junkie
"Poppertjes in mijn hol!"
Luister, als jij dat lekker vind meid dan doe dat gewoon. 🤣🤣🤣
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Dan mag dit topic, als het eenmaal is afgesloten, een vaste plek krijgen in het subforum Verslaving wat mij betreft.
Het is een prachtig voorbeeld voor een ieder die ook af wil kicken.
Eens?
Like = support !
All likes matter.
If you like it or not.
EDIT: @Roze Olifant & andere gezaghebbenden, lezen jullie mee?
Laatst bewerkt:
Syl
Badass junkie
FerdFatoehaus
Badass junkie
Dit inderdaad, lijkt me een goede voor een sticky!!Dan mag dit topic, als het eenmaal is afgesloten, een vaste plek krijgen in het subforum Verslaving wat mij betreft.
Het is een prachtig voorbeeld voor een ieder die ook af wil kicken.
Eens?
Like = support !
All likes matter.
If you like it or not.
EDIT: @Roze Olifant & andere gezaghebbenden, lezen jullie mee
CrazyOnSpeed
Belezen gebruiker
Syl , proficiat !!!
Levensgenieter🌈
Badass junkie
Goed bezig lieve Syl! Ik heb de hele tijd geloofd in jou! 😘 Wees altijd waakzaam. Je bent een mooi mens van binnen! ❤️
Syl
Badass junkie
Syl
Badass junkie
Zo net ff naar de jumper geweest voer voor de dieren gehaald.
Nu zo naar de voedselbank.
Daar kijk ik mijn ogen x op x uit.
Wat een volk komt daar zeg!!.
Dan heb ik het over het groepje tokkies wat er tussen zit.
Ze staan altijd vooraan in de rij en staan dan door het raam te gluren.
Ze kijken dan of er veel in het krat zit.
En oh wee als er volgens hun te weinig in zit.
Ondertussen staan ze aan elkaar te vertellen hoe geweldig hun 3 weken vakantie naar Spanje was en dat ze nieuwe witte hoogglans meubels hebben gekocht. 🙄
Sorry maar ik heb echt een pleuris hekel aan zulk volk. 😇
Nu zo naar de voedselbank.
Daar kijk ik mijn ogen x op x uit.
Wat een volk komt daar zeg!!.
Dan heb ik het over het groepje tokkies wat er tussen zit.
Ze staan altijd vooraan in de rij en staan dan door het raam te gluren.
Ze kijken dan of er veel in het krat zit.
En oh wee als er volgens hun te weinig in zit.
Ondertussen staan ze aan elkaar te vertellen hoe geweldig hun 3 weken vakantie naar Spanje was en dat ze nieuwe witte hoogglans meubels hebben gekocht. 🙄
Sorry maar ik heb echt een pleuris hekel aan zulk volk. 😇
Syl
Badass junkie
Dank je wel!! 😊❤️
Syl
Badass junkie
Dank je wel!! 😊❤️
Syl
Badass junkie
Jaaaa hij leeft nog 😄
Heb wel gevraagd of de rust thuis teruggekeerd was na dat hele gebeuren.
Dat was het geval zei ie dus.
Ik merkte dat hij zich beetje schaamde ervoor dus ben niet verder op door gegaan.
Syl
Badass junkie
Vanmiddag weer naar trauma therapie geweest.
We hebben het gehad over mijn ouders en mijn zelfbeeld.
Toen ik in de puberteit kwam begon mij moeder mij te haten.
Waarom, daar kan ik tot op de dag van vandaag geen ant op geven.
Mijn moeder was een vrouw die leefde voor wat de buitenwereld dacht.
Ik paste schijnbaar niet in dat perfecte plaatje zoals zij in gedachte had.
Ze wachtte vaak tot mijn pa doodmoe uit zijn werk kwam en dan ging ze haar beklacht doen bij hem.
Ze wist dat mijn pa dan niks kon verdragen en ze verzon gewoon het een of ander over mij.
Zelf bleef ze dan boven schijnheilig wachten, oftewel genieten want dat deed ze ervan.
Ik kreeg dan een enorme dreun van me pa in me gezicht en vaak ook nog een paar trappen onderin mijn rug.
Nooit werd er eerst gevraagd hoe iets zat, nee er werd gelijk op los geramd.
Zo wou ik een x na de wc(16) en mijn 2 jaar oudere broer trok steeds de deur open.
Ik was geïrriteerd en mijn broer vond het grappig.
Daar kwam mijn pa de trap af gedenderd met een duivelse blik on zijn ogen en een vuurrode kop van woede.
Hij duwde mijn broer aan de kant en greep mij vast bij mijn bovenarmen.
Hij tilde me op en liep door de gang, naar de keuken toe.
Daar smeet ie me keihard op mijn rug op de stenenvloer.
Nooit maar dan ook nooit kwam er een sorry uit zijn mond.
Ik was doodsbang voor die man.
Nooit kon ik iets goeds doen in hun ogen.
Mijn zusjes kregen ook wel eens een mep in hun gezicht.
Maar ik was de enigste waar mijn pa een stap verder ging.
Ik werd getrapt, op de grond gesmeten en veel vaker geslagen.
Mijn moeder maakte iedereen wijs dat ik zo'n lastig kind was.
Mijn ooms en tantes mochten mij niet en op familiedagen zat ik altijd alleen.
De psycholoog vroeg mij wat voorn zelfbeeld ik heb.
Ik kon daar eigenlijk geen ant op geven.
Ik weet dat ik sterk ben en een doorzetter.
Maar wie ik nou eigenlijk ben geen idee.
Op jonge leeftijd al (12) moest ik me anders voor doen om maar in mijn ouders straatje te passen.
Om maar geen klappen te krijgen.
Toen ik met mijn ex ging samenwonen is dit gedrag gewoon gebleven.
Ik leefde om het mijn ex maar naar de zin te maken.
En later in de relatie om dus ook klappen te voorkomen.
Maar wie ben ik nou eigenlijk??.
Ik hoop oprecht dat als ik straks verder ben met mijn therapie en mijn ptss ik daar ooit achter ga komen.
Wie zit er achter deze vrouw die ik al jaren speel????
De psycholoog kwam tot de conclusie dat de enigste in mijn omgeving die mij respecteer mijn dochter is.
En ook zij de enigste is die mij steunt.
Ze vroeg mij, wat nou als zij je zou laten vallen ineens?.
Ik zei dan ben ik er klaar mee en kies ik voor mezelf.
Ze schrok en vroeg wat ik daar mee bedoelde.
Ik zei nou ik vecht nu nog elke dag door voor mijn dochter.
Maar als zij mij ook zou laten vallen maak ik er een eind aan.
Daar schrok ze van...
Ik zei dan heb ik verder niks meer om voor te leven en kies ik voor mijn rust.
Ben het zat om mijn hele leven te moeten vechten.
Ze vond het heel erg verdrietig en wist niet wat ze moest zeggen.
Voor mij is dat gewoon hoe ik er al tig jaren over denk.
Maar voor nu blijf ik positief en doe ik er alles aan om een goede moeder te zijn. 😊
We hebben het gehad over mijn ouders en mijn zelfbeeld.
Toen ik in de puberteit kwam begon mij moeder mij te haten.
Waarom, daar kan ik tot op de dag van vandaag geen ant op geven.
Mijn moeder was een vrouw die leefde voor wat de buitenwereld dacht.
Ik paste schijnbaar niet in dat perfecte plaatje zoals zij in gedachte had.
Ze wachtte vaak tot mijn pa doodmoe uit zijn werk kwam en dan ging ze haar beklacht doen bij hem.
Ze wist dat mijn pa dan niks kon verdragen en ze verzon gewoon het een of ander over mij.
Zelf bleef ze dan boven schijnheilig wachten, oftewel genieten want dat deed ze ervan.
Ik kreeg dan een enorme dreun van me pa in me gezicht en vaak ook nog een paar trappen onderin mijn rug.
Nooit werd er eerst gevraagd hoe iets zat, nee er werd gelijk op los geramd.
Zo wou ik een x na de wc(16) en mijn 2 jaar oudere broer trok steeds de deur open.
Ik was geïrriteerd en mijn broer vond het grappig.
Daar kwam mijn pa de trap af gedenderd met een duivelse blik on zijn ogen en een vuurrode kop van woede.
Hij duwde mijn broer aan de kant en greep mij vast bij mijn bovenarmen.
Hij tilde me op en liep door de gang, naar de keuken toe.
Daar smeet ie me keihard op mijn rug op de stenenvloer.
Nooit maar dan ook nooit kwam er een sorry uit zijn mond.
Ik was doodsbang voor die man.
Nooit kon ik iets goeds doen in hun ogen.
Mijn zusjes kregen ook wel eens een mep in hun gezicht.
Maar ik was de enigste waar mijn pa een stap verder ging.
Ik werd getrapt, op de grond gesmeten en veel vaker geslagen.
Mijn moeder maakte iedereen wijs dat ik zo'n lastig kind was.
Mijn ooms en tantes mochten mij niet en op familiedagen zat ik altijd alleen.
De psycholoog vroeg mij wat voorn zelfbeeld ik heb.
Ik kon daar eigenlijk geen ant op geven.
Ik weet dat ik sterk ben en een doorzetter.
Maar wie ik nou eigenlijk ben geen idee.
Op jonge leeftijd al (12) moest ik me anders voor doen om maar in mijn ouders straatje te passen.
Om maar geen klappen te krijgen.
Toen ik met mijn ex ging samenwonen is dit gedrag gewoon gebleven.
Ik leefde om het mijn ex maar naar de zin te maken.
En later in de relatie om dus ook klappen te voorkomen.
Maar wie ben ik nou eigenlijk??.
Ik hoop oprecht dat als ik straks verder ben met mijn therapie en mijn ptss ik daar ooit achter ga komen.
Wie zit er achter deze vrouw die ik al jaren speel????
De psycholoog kwam tot de conclusie dat de enigste in mijn omgeving die mij respecteer mijn dochter is.
En ook zij de enigste is die mij steunt.
Ze vroeg mij, wat nou als zij je zou laten vallen ineens?.
Ik zei dan ben ik er klaar mee en kies ik voor mezelf.
Ze schrok en vroeg wat ik daar mee bedoelde.
Ik zei nou ik vecht nu nog elke dag door voor mijn dochter.
Maar als zij mij ook zou laten vallen maak ik er een eind aan.
Daar schrok ze van...
Ik zei dan heb ik verder niks meer om voor te leven en kies ik voor mijn rust.
Ben het zat om mijn hele leven te moeten vechten.
Ze vond het heel erg verdrietig en wist niet wat ze moest zeggen.
Voor mij is dat gewoon hoe ik er al tig jaren over denk.
Maar voor nu blijf ik positief en doe ik er alles aan om een goede moeder te zijn. 😊
Laatst bewerkt:
Gebruiker 0012685732
Badass junkie
HUG
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Een goede liefdevolle moeder zijn is heel wat waard! Dat ben je in ieder geval. En je bent behulpzaam naar anderen toe. Sterke eigenschap is dat. Je durft je kwetsbaar en eerlijk op te stellen hier. Ook in DM naar mij. Getuigt van karakter. Ook voor jezelf, omdat je blijkbaar nog een ziel hebt, ben je door heftige therapieën aan het gaan en laat je drugs links liggen. Is een vorm van zelfliefde.
Je geschiedenis verander je niet en ben je van je af aan het schudden zodat je een betere toekomst hebt.
Kijk een hoeveel beter je jezelf voelt ten opzichte van pak 'em beet een jaar terug.
Syl
Badass junkie
Dank je wel super lief!! 😘
Dat klopt ookal heb ik het zelf vaak niet door ik maak toch echt wel vooruitgang.
Zal moeten leren dat dit nou eenmaal tijd nodig heeft. 😊
Levensgenieter🌈
Badass junkie
Oh Syl wat erg voor je.. Ongelofelijk hoe dat bij jou thuis eraan toe ging.
Ik vind het wel heel knap van jou dat je zelf een lieve moeder bent, terwijl je nooit een goed voorbeeld hebt gehad!
Ik vind het wel heel knap van jou dat je zelf een lieve moeder bent, terwijl je nooit een goed voorbeeld hebt gehad!
Syl
Badass junkie
Dank je wel! 😘
Ik weet hoe het niet moet en ik probeer dat gene wat ik juist zo heb gemist wel mijn dochter te geven en dat is goede zorg, respect en vooral heel veel liefde. 😊❤️
Martinus
Wijs gebruiker
Jemig wat een verhaal zeg. Ik kan het me bijna niet voorstellen. Wat een horror.
Klinkt wel een beetje deprimerend dat je alleen je dochter heb om voor te leven.
Ben je zo extrovert dat jij zelf als individu geen meerwaarde heb in je eigen leven?
Ik ben zelf redelijk introvert en ik ben alleen maar bezig met wat ik kan doen om een leuk leven te hebben.
Niet met wie mijn leven leuk maakt.
Ik weet niet helemaal of ik nu iets raars vraag.
Syl
Badass junkie
Erg naar verhaal Syl.
Was er toentertijd dan echt niemand in jouw omgeving (buren, op school, of wie dan ook) die iets in de gaten had en ingreep?
Toen ik 15 was heeft mijn klassenmentrix geregeld dat ik onder schooltijd naar het riagg kon.
Die klassenmentrix heeft naar mijn weten nooit contact gehad met mijn ouders hierover.
Waarsch omdat ik dat niet wou, ze zouden het ontkennen en ik zou nog erger geslagen worden.
Mijn moeder had mij overal zo zwart gemaakt dat iedereen mij zag als een vervelend onhandelbaar kind.
Ik kwam heel vaak bij de huisarts met buikklachten (door stress).
Deze man was al bewerkt door mijn moeders leugens en vond mij zwaar irritant als ik WEER met buikpijn langskwam.
Niemand zou mij geloven dus ik stond er alleen voor.
Ik heb het toen ik uit huis was wel een keer aan mijn moeders zus verteld wat er allemaal afgespeeld heeft.
Ze vond het heel erg zei ze maar ja het bleef wel haar zus.
Wat ik zelf ervaren heb ook bij het huiselijk geweld door mijn ex..
Diep van binnen weet je dat er mensen zijn die het weten.
Maar die er niet mee durven te bemoeien.
Ook het feit dat je bang bent dat mensen je niet geloven zorgd ervoor dat je je mond maar houd.
Syl
Badass junkie
Nee hoor je vraagt niks raars.
Ik heb ptss en een depressie waar ik hard aan werk.
Mischien als ik wat verder ben met mijn behandelingen dat ik het ook wat anders kan gaan inzien.
Dat is wel natuurlijk het uiteindelijke doel.
Maar in dit stadium lukt me dat helaas nog niet.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Daarom de tyfus voor mijn buren. Die snauwen hun kinderen (7 en 9) altijd af. Nóóit in 5 jaar heb ik ze fysiek contact zien maken. Alles regels en repressie. Die kinderen heb ik nog nooit horen huilen want dat mag niet. Ze kunnen alleen maar glimlachen zo ongeveer.
Ik heb melding gemaakt bij Veilig Thuis en nu hebben we ruzie 😎
En wellicht heb ik de situatie erger gemaakt voor ze maar dit kon ik niet over m'n kant laten gaan. Het verhaal is veelomvattender dan ik hier nu even opschrijf. Maar mijn boodschap is: doe iets. Het gaat om kwetsbare kinderen die diep ongelukkig zijn en vaak hetzelfde gedrag gaan vertonen (jij niet @Syl 😎).
Laatst bewerkt:
Syl
Badass junkie
Respect dat je melding hebt gemaakt!!.
Als je gevoel zegt dat er iets gewoon weg niet klopt is dat ook meestal zo.
Wou echt dat dit destijds ook iemand gedaan had toen ik nog thuis woonde.
Ik heb ooit melding bij kinderbescherming gedaan.
Mijn jongste dochter had destijds een vriendinnetje (was toen haar of 9)en die moeder was alcohol verslaafd.
Dat meisje moest elke dag alleen met de bus naar school en huis.
Zodra de school uit was belde dat meisje der moeder op.
Zo kon ze aan der moeder horen of ze weer dronken was.
Als dit het geval was(bijna dagelijks) smeekte dit meisje mij dat ze met ons mee na huis mocht.
Ik nam haar dan mee na ons huis waar ze uiteindelijk werd opgehaald door haar vader als ie uit zijn werk kwam.
Ik zat dus bijna dagelijks met dit meisje thuis en zelfs de directeur van de basisschool geeft haar maar van ellende x mee genomen naar zijn huis.
Die moeder belde mij ook geregeld onder schooltijd huilend en dronken en was geen touw aan vast te knopen wat ze zei.
Samen met de directeur van de school hebben we besloten dat we beiden apart een melding zouden maken.
De vader van het meisje was gewoon op de hoogte en liet zelfs zijn vrouw dronken auto rijden met hun dochtertje.
Later heeft ook nog een oude vriendin van die moeder een melding gemaakt.
Hartverscheurend was het om dat meisje elke dag verdrietig en in paniek te zien.
Geen idee hoe dit afgelopen is, maar het vrat al mijn energie zo erg vond ik het.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Was al voordat ik er naast kwam te wonen een melding gedaan. En door die buren ben ik uiteindelijk ingelicht over hoe en wat. Nadat ik zelf aanstipte: "Joh, beetje vreemd huishouden, nietwaar?"
Lang verhaal kort; contact met Veilig Thuis opgenomen maar ik wilde niet dat zij een interventie deden (op zich was er grond voor) want dan kwamen de buren achter mijn identiteit. En strenge ouders zijn niet persé slechte ouders. Twijfel, twijfel. Goed, het advies van VT was om zelf met hun school en huisarts contact op te nemen. De huisarts nam het voor kennisgeving aan zoals ze horen te doen. Hun school liet (zeer onprofessioneel!) tussen neus en lippen door weten dat ze al een idee hadden dat het niet helemaal pluis was daar thuis. Nogmaals, heel onprofessioneel maar mijn idee werd natuurlijk gesterkt.
Al met al blij mee dat ik melding heb gemaakt.
Nou @Syl allemachtig, zo erg is het gelukkig hiernaast niet..
Als vader zijnde ben je gewoon medeplichtig als je niks doet om het te stoppen.
Helemaal als je iemand dronken laat rijden én met een kind in de auto.
Hoe ver moet je heen zijn zeg...
Drie nichtjes van een ex-vriendin kregen ook wel eens tikken. Mama was overleden, papa gefrustreerd en moe. Werden ze weer een nachrtje bang opgevangen bij m'n ex haar moeder en de andere dag zonder iets te melden weer terug naar huis. Papa zal wel weer gekalmeerd zijn. Dan ben je dus gewoon medeplichtig aan het verzwijgen en in stand houden van kindermishandeling.
En mensen, alsjeblieft onthou, het is je burgerplicht melding te maken. Zonder meldingen, geen zaak!
Lang verhaal kort; contact met Veilig Thuis opgenomen maar ik wilde niet dat zij een interventie deden (op zich was er grond voor) want dan kwamen de buren achter mijn identiteit. En strenge ouders zijn niet persé slechte ouders. Twijfel, twijfel. Goed, het advies van VT was om zelf met hun school en huisarts contact op te nemen. De huisarts nam het voor kennisgeving aan zoals ze horen te doen. Hun school liet (zeer onprofessioneel!) tussen neus en lippen door weten dat ze al een idee hadden dat het niet helemaal pluis was daar thuis. Nogmaals, heel onprofessioneel maar mijn idee werd natuurlijk gesterkt.
Al met al blij mee dat ik melding heb gemaakt.
Nou @Syl allemachtig, zo erg is het gelukkig hiernaast niet..
Als vader zijnde ben je gewoon medeplichtig als je niks doet om het te stoppen.
Helemaal als je iemand dronken laat rijden én met een kind in de auto.
Hoe ver moet je heen zijn zeg...
Drie nichtjes van een ex-vriendin kregen ook wel eens tikken. Mama was overleden, papa gefrustreerd en moe. Werden ze weer een nachrtje bang opgevangen bij m'n ex haar moeder en de andere dag zonder iets te melden weer terug naar huis. Papa zal wel weer gekalmeerd zijn. Dan ben je dus gewoon medeplichtig aan het verzwijgen en in stand houden van kindermishandeling.
En mensen, alsjeblieft onthou, het is je burgerplicht melding te maken. Zonder meldingen, geen zaak!
Syl
Badass junkie
Veel mensen kijken er van weg.
Hebben wel een vermoeden maar durven er niet mee te bemoeien.
Wat opzich best logisch is in eerste instantie.
Je denkt straks, worden de Kids uit huis geplaatst en wie zegt dat de Kids dat überhaupt zelf willen.
Een kind kan niet voorzichzelf opkomen, in die zin dat het thuis stopt.
Als ouders weten dat er anderen op de hoogte zijn van hun gedrag en ze in de gaten worden gehouden kan al veel doen.
Mijn ouders wisten gewoondat ze vrij spel hadden.
Niemand zou mijn verhaal geloven want immers was ik toch al overal neergezet als onhandelbare puber.
Onvoorstelbaar want ik was juist TE braaf, ook nooit maar 1 sec gespijbeld bv.
Ik was zo doodsbang voor mijn pa dat ik het echt wel uit mijn hoofd hield om me te misdragen.
*.exe2.0
Wijs gebruiker
Of, en dat was ook mijn angst, gaat het binnen erger verder.
Ik denk niet dat het iets geholpen heeft. De buurman is wel eens verhaal komen halen want ze zijn op gesprek geroepen op hun school. Heb e.e.a. toegegeven aan hem en ze waren er van overtuigd dat ze een enorme liefdevolle opvoeding gaven en dat ik onder invloed van de eerdere melders was gekomen. En die mensen haten elkaar. Ik was niet geprepped voor de komst van de buurman en heb me niet goed kunnen uitdrukken en verklaren helaas.
Ik hoop 1 ding en dat is dat die kinderen onder het juk vandaan kunnen komen, ooit. En dna beseffen dat er in ieder geval buren waren die wat voor ze deden. Want zoiets kan lang duren door je loyaliteit naar ouders toe die enorm sterk is. En als je niet anders weet door je opvoeding dan is het ook nog eens extra moeilijk om een andere visie te krijgen.
Het advies van VT was om heel aardig tegen ze te doen. Vaak herinneren kinderen dat juist zo goed omdat je misschien wel de enige bent geweest die ze zo behandelde.
Daarom @Syl is het zo waanzinnig sterk van je om het te doorbreken! De schade is geleden en je knapt er van op wat je er van op kan knappen middels therapie en afkick. De meesten waren eruit gestapt denk ik. Of verslaafd gebleven om zich staande te houden.
Ik denk niet dat het iets geholpen heeft. De buurman is wel eens verhaal komen halen want ze zijn op gesprek geroepen op hun school. Heb e.e.a. toegegeven aan hem en ze waren er van overtuigd dat ze een enorme liefdevolle opvoeding gaven en dat ik onder invloed van de eerdere melders was gekomen. En die mensen haten elkaar. Ik was niet geprepped voor de komst van de buurman en heb me niet goed kunnen uitdrukken en verklaren helaas.
Ik hoop 1 ding en dat is dat die kinderen onder het juk vandaan kunnen komen, ooit. En dna beseffen dat er in ieder geval buren waren die wat voor ze deden. Want zoiets kan lang duren door je loyaliteit naar ouders toe die enorm sterk is. En als je niet anders weet door je opvoeding dan is het ook nog eens extra moeilijk om een andere visie te krijgen.
Het advies van VT was om heel aardig tegen ze te doen. Vaak herinneren kinderen dat juist zo goed omdat je misschien wel de enige bent geweest die ze zo behandelde.
Daarom @Syl is het zo waanzinnig sterk van je om het te doorbreken! De schade is geleden en je knapt er van op wat je er van op kan knappen middels therapie en afkick. De meesten waren eruit gestapt denk ik. Of verslaafd gebleven om zich staande te houden.
Martinus
Wijs gebruiker
Ik heb jaren lang in depressie gedwaald en heb ook jaren therapie gevolgd.
Voor mij hielpen paddenstoelen me zeer veel. Vind het altijd lastig om het als advies uit te delen omdat de ervaring zeer intens en onplezierig kan zijn.
Het kan de ultieme vorm van zelfreflectie zijn. Therapie van jezelf laat maar zeggen.
Maarja ik ben wel een beetje een nonconformist dus Mijn methodes zijn misschien niet voor iedereen geschikt.
Hou je in ieder geval sterk! Hoe donkerder de tunnel hoe lichter het weer is als je er uit kom.
Voor mij hielpen paddenstoelen me zeer veel. Vind het altijd lastig om het als advies uit te delen omdat de ervaring zeer intens en onplezierig kan zijn.
Het kan de ultieme vorm van zelfreflectie zijn. Therapie van jezelf laat maar zeggen.
Maarja ik ben wel een beetje een nonconformist dus
Mijn methodes zijn misschien niet voor iedereen geschikt.Hou je in ieder geval sterk! Hoe donkerder de tunnel hoe lichter het weer is als je er uit kom.
Syl
Badass junkie
Ik heb jaren lang in depressie gedwaald en heb ook jaren therapie gevolgd.
Voor mij hielpen paddenstoelen me zeer veel. Vind het altijd lastig om het als advies uit te delen omdat de ervaring zeer intens en onplezierig kan zijn.
Het kan de ultieme vorm van zelfreflectie zijn. Therapie van jezelf laat maar zeggen.
Maarja ik ben wel een beetje een nonconformist dus
Hou je in ieder geval sterk! Hoe donkerder de tunnel hoe lichter het weer is als je er uit kom.
Bedankt voor de tip!!.
Maar ik ga het nu toch echt zonder drugs aanpakken.
Er zullen mensen zijn die er veel baad bij zullen hebben dat geloof ik zeker.
Ik gebruik ook antidepressiva, medicatie voor te hoge bloeddruk en medicatie voor te hoge cholesterol.
Dit is zeer belangrijk dat ik dit gebruik en het lijkt me dan ook zekers niet verstandig daar drugs bij te gebruiken.
Ik moet hier gewoon zelf door heen en ik ben nu al zo ver gekomen met alles dat dit ook moet lukken.
Het heeft tijd nodig maar ik blijf werken aanmezelf. 😊
