Dank je wel.
De wijnflessen kunnen echt niet meer want de eerste antabus is binnen.
To be honest vind ik het wel fijn. Die gekte van bijna-kerst buiten, dat zou ik heel lastig hebben gevonden net na mijn ontslag. En kerst ook.
Ik zal (nuchter) nog wel welkom zijn op kerstdiner bij de familie en je kunt er wel verlof voor aanvragen. Maar er is nu zoveel gebeurd, zoveel gezegd, ik denk dat het even te vroeg komt.
Als ik uit mijn oude rol wil komen, kost dat tijd. En dan bedoel ik niet alleen die van hulpbehoevende verslaafde maar ook een rol die ik van kinds af aan had.
Het was geen fraaie week maar altijd modelfamilie willen zijn dat kan ik niet meer. Ik ben geen modeldochter ik ben een alcoholist.
(wel een cleane met antabus)
Dit gaat tijd kosten en ik denk dat ik kerst in de kliniek blijf. Ik kan evt met iemand mee naar de kerk.
Ik sliep nog op de crisiskamer maar ben verhuisd. Nu een normale kamer, had net de eerste antabus op en toen nieuwe kamer. Werd beetje slap van de antabus maar ook een soort vredig. Ik heb een keus gemaakt, die voor het leven.
Iemand hier zit nog in benzo afbouw en ik zie best dingen van mezelf paar weken terug. Vooral aan tafel, dat zij zo graag wil dat iedereen opschiet met eten vanwege die prikkels. Ik kon dat rammelende bestek enzo niet hebben maar een ander hoort het niet eens.
Vannacht zonder pammen redelijk geslapen dus nu minder bang. (Ik had weer kort benzo’s ter voorkoming van insult).
De familie komt later, ik moet ontdekken wie ik ben zonder hen.
