Tijd van bezinning - waar?

Status
Niet open voor verdere reacties.

Torchic

Badass junkie
Een vraag die weleens in me opkomt als ik jouw topic lees is: is het wel gezond dat je familie zó ontzettend nauw betrokken is bij jou en jouw herstel?

Ik kan me voorstellen dat het alleen allemaal erg lastig voor je is maar is het niet niet iets om begeleiding te krijgen van professionals in de dingen die nu je familie doet?
 

Alinde

Badass junkie
Trouwens tussendoor, in de wereld van mijn ouders zorgen de kinderen voor de ouders. Mijn moeder heeft altijd voor haar moeder gezorgd tot die naar een tehuis moest omdat het echt niet meer ging.

Ik denk dat daar ook een soort geduw en getrek vandaan komt en dat dat al zo was voordat dit allemaal speelde.
Liever was ik nooit terug gekomen naar deze streek maar ik kan al helemaal niet voor mijn ouders zorgen.
Broers ‘hebben het druk’ en ik niet. Maar ik ga natuurlijk ook weer een eigen leven opbouwen.
 

Alinde

Badass junkie
Een vraag die weleens in me opkomt als ik jouw topic lees is: is het wel gezond dat je familie zó ontzettend nauw betrokken is bij jou en jouw herstel?

Ik kan me voorstellen dat het alleen allemaal erg lastig voor je is maar is het niet niet iets om begeleiding te krijgen van professionals in de dingen die nu je familie doet?
Kom nog terug op de vorige. De ggz heeft gevraagd of ik bij familie kon verblijven, in mei. Ze zeiden dat opname niet aan de orde was. Vroegen de twee broers en die zeiden nee. Mijn ouders zeiden ja.

Dat was de dag nadat de crisisdienst gebeld was. Maar ik had zelf al plek gevonden bij verslavingskliniek, om dit te voorkomen maar dat gingen ze niet doen.

Twee weken geleden intake psycholoog maar die ging me niet behandelen. In die zin eigenlijk best wel radeloos en hoop dat ik bij Brijder wel wat diepere hulp krijg.

Wat ik zei, het voelt als een enkelband. Ik kan niet eens een weekend weg.
 

Torchic

Badass junkie
Kom nog terug op de vorige. De ggz heeft gevraagd of ik bij familie kon verblijven, in mei. Ze zeiden dat opname niet aan de orde was. Vroegen de twee broers en die zeiden nee. Mijn ouders zeiden ja.

Dat was de dag nadat de crisisdienst gebeld was. Maar ik had zelf al plek gevonden bij verslavingskliniek, om dit te voorkomen maar dat gingen ze niet doen.

Twee weken geleden intake psycholoog maar die ging me niet behandelen. In die zin eigenlijk best wel radeloos en hoop dat ik bij Brijder wel wat diepere hulp krijg.

Wat ik zei, het voelt als een enkelband. Ik kan niet eens een weekend weg.
Maar ambulante hulp zou toch kunnen? Zolang je familie maar ja blijft zeggen en alles regelt snap ik dat de GGZ het wel welletjes vind en geen ambulante hulp regelt.

Ik vind het persoonlijk niet helpend dat familie er zo nauw bij betrokken word. Je hebt ook nog privacy en familieleden hebben een andere kijk op jou en het traject dan bijvoorbeeld een ambulant begeleider.
 

Alinde

Badass junkie
Overigens zie ik wel een groot verschil tussen jou en mij @Alinde en dat is dat je benzodiazepines voorgeschreven krijgt. Dus dat rechtvaardigt het gebruik van voorgeschreven benzodiazepines wel een beetje. En dat lijkt me erg lastig. Dat zal de tweestrijd wel vergroten.
Dank je. Ik heb er een tijd benzo’s bij besteld. Had ik denk ik 2 mg voorgeschreven en 2,5 niet-voorgeschreven per dag.

Een keer kwam de bestelling niet terwijl deze wel onderweg zou zijn en daar begon ik te beseffen dat ik een probleem had.

Af en toe verlang ik terug naar die tijd maar dat was echt vreselijk. Ik zou eigenlijk die dag weer in herinnering moeten nemen.

Goed dat je afgekickt bent trouwens. Zeker van die illegale dingen.
 

Alinde

Badass junkie
Maar ambulante hulp zou toch kunnen? Zolang je familie maar ja blijft zeggen en alles regelt snap ik dat de GGZ het wel welletjes vind en geen ambulante hulp regelt.

Ik vind het persoonlijk niet helpend dat familie er zo nauw bij betrokken word. Je hebt ook nog privacy en familieleden hebben een andere kijk op jou en het traject dan bijvoorbeeld een ambulant begeleider.
Ik heb dagbehandeling gehad wat heel helpend was maar dat is maximaal 8 weken.

Ik heb gesprekken… met de familie… en dan wil ggz pillen voorschrijven want ‘niet stabiel’.

Ik had gehoopt op die psycholoog maar dat was maar 1 gesprek.

Het is nog 3 weken tot de Brijder, ik hoop dat ze daar iets kunnen aanbieden.
 

Alinde

Badass junkie
Mijn broers zeggen ook letterlijk tegen de psychiater dat je dit niet kunt verwachten van 2 bejaarde mensen.

Maar er is niets anders kennelijk.
 

Alinde

Badass junkie
En iedereen vindt het zo Nobel van mijn ouders maar t viel voor mij ook niet mee in hun ritme te leven.

Niets onverwachts doen want dan maken ze zich zorgen.

Daarom is het ook lastig mijn eigen vibe weer te vinden. Leuke dingen doen enzo.
 

Torchic

Badass junkie
Mijn broers zeggen ook letterlijk tegen de psychiater dat je dit niet kunt verwachten van 2 bejaarde mensen.

Maar er is niets anders kennelijk.
Je zou eens kunnen vragen na ambulante hulp die een paar keer per week bij jou thuis komt om je te ondersteunen. Je krijgt dan praktische hulp aangepast aan jouw persoonlijke hulpvraag. Soms kunnen ze ook mee na belangrijke gesprekken, planning en structuur aanbrengen afspraken maken rondom medicatie, begeleiding bij jouw leefstijl en natuurlijk een luisterend oor bieden.

Het lijntje met andere hulpverleners is vaak kort dus kan het makkelijk op en afgeschaald worden en kan er eventueel andere hulp ingezet worden mocht dit nodig zijn.
 

Alinde

Badass junkie
Dank je!

Het zou idd fijn zijn om buiten de familiegesprekken ook zelf mijn ei kwijt te kunnen. Omdat de familie momenteel ook zwaar op mij weegt.
 

OtherShore

Badass junkie
Maar dat ik denk aan drank en pammen is een feit. Nog 3 weken tot Brijder.
Misschien dat ik je een beetje overviel met mijn lange verhaal. Het was eigenlijk een poging om je bewust te maken van een soort vertwijfeling die ik hoor in bijna alles wat je zegt.

Ik begrijp dat de situatie rondom medicatie in jouw leven complex is, maar daar gaat het me eigenlijk niet om. Waar het me wel om gaat is dat je over de meeste onderwerpen geen duidelijk standpunt aanneemt. Bij het onderwerp “verslaving en herstel” valt me dat meer op, omdat ik daar zelf mee bezig ben. Maar het is breder dan dat.

Misschien komt dat omdat je ergens de sturing over je leven kwijt bent geraakt. En nu bemoeit iedereen zich ermee en alle meningen lopen door elkaar en omdat je niet in je kracht staat, lukt het even niet om orde te scheppen in de chaos, om dingen helder te zien en vervolgens richting te geven aan je leven. Dat is mijn impressie tenminste.

Lastig hoor.
 

Alinde

Badass junkie
T is best een rommel in mijn hoofd vandaag.

Ene broer raadt aan Brijder te verplaatsen, andere broer niet. En ik heb het idee dat ik niet kan duidelijk maken wat ik wil bij de hulpverlening. Je ziet het niet aan me, hoor ik vaak. En ik ben al sinds mei in herstel en zie er na maanden platteland zeer gezond uit, zelfs mijn haar wordt weer dikker… wat moet ik zeggen?
En hoeveel broers moet ik dan mee?

(broer gaat dus paar dagen buitenland)
 
Laatst bewerkt:

Alinde

Badass junkie
Qua alcohol heb ik wel de regie denk ik. Ik koop het niet en ik drink het niet.

Maar de pillen, ik kan nog niet met en nog niet zonder. Arts A en arts B spreken tegenovergesteld.

Ik WIL wel afbouwen maar ik heb steun nodig daarbij. En als de steun zegt: bouw maar weer op, dan is het moeilijk.

Overigens waardeer ik jullie steun enorm. Ook de ervaringen van mensen die deze weg al gegaan zijn.

En al sinds mei in herstel hè. 1 terugval van 3 dagen maar das toch best goed.
 

Alinde

Badass junkie
Thanks voor de steun.

Ik heb maanden alles moeten overleggen met familie met als belangrijk doel ook nog dat het familieweekend in harmonie zou verlopen.

Maar t is eigenlijk onnatuurlijk voor een 41-jarige.

We zitten in een rare knoop nu.
 

Alinde

Badass junkie
Ik denk dat tussen mijn 30e en mijn 40e veel dingen niet gelukt zijn. In werk strandde ik telkens na 1 a 1,5 jaar.
Ik kan me vaak enorm thuis voelen op een werkplek en daarna ook een enorme kater hebben als ik weer werkloos ben.
(figuurlijke kater haha)

Ik kreeg een psychiater, ik noem hem even P18 want ik kreeg hem in 2018. Heb hem nu niet meer. Hij praatte echt de hoop uit mijn hoofd. Ik kon helemaal niet werken volgens hem, veel te beperkt.
Toen is ook de familie zo belangrijk gemaakt. Bij zijn voorganger deed ik alles alleen en kon ik prima.

Bij P18 werd de familie heel belangrijk en kon hij ook aan hem uitleggen hoe beperkt ik ben etc.

Ik ben door de seroquel erg veranderd. Je hebt weinig dopamine en komt moeilijk in actie. Op vakantie is ook alles moeilijk met die tent en die stokken enzo.

Dus ik kijk terug op 10 jaar met de nodige brokken.

En toen de verslaving uitkwam werd de familie enorm bezorgd natuurlijk. Ze willen me nooit meer zo zien.

En nu de regie terugpakken. Bij een van je posts dacht ik aan sporten met een doel. Dan heb je een duidelijk doel zonder dat 8 mensen je verschillende adviezen gaan geven.

Ze hebben toch zoiets, als jij zelf je leven indeelt lig je straks weer lam in een hoekje.
 

OtherShore

Badass junkie
Ik kreeg een psychiater, ik noem hem even P18 want ik kreeg hem in 2018. Heb hem nu niet meer. Hij praatte echt de hoop uit mijn hoofd. Ik kon helemaal niet werken volgens hem, veel te beperkt.
Toen is ook de familie zo belangrijk gemaakt. Bij zijn voorganger deed ik alles alleen en kon ik prima.
Het fijne weet ik er natuurlijk niet van maar het klinkt alsof die psychiater verkeerd bezig was — afhankelijk maken in plaats van onafhankelijk en zelfstandig maken.

Ik vermoed dat je veel sterker bent dan je omgeving denkt en ik hoop dat je de regie over je leven terugkrijgt.
 

Alinde

Badass junkie
Dank je wel! De voorganger van P18 had mij al een beetje voorbereid. Het is niet enkel mijn ervaring dat hij zo is.
Maar het pakte nog erger uit dan waar ik bang voor was. Hij maakte me zo klein.

Dank je. Ik was al jong het huis uit, was best sterk. En dat moet ik terugpakken, weg P18.

Daarom laat mijn moeder ook niet los, zij denkt dat er onder dat gordijn van pillen en onzekerheid nog wel ergens dat meisje van 19 moet zitten.

Ik zag zo’n Paul elstak shirt (nav post iemand anders) dat niet zo Christelijk was maar best zin om dat te bestellen. Niet altijd alles zo braaf.
 

Alinde

Badass junkie
We gaan definitief de intake niet verplaatsen. 25 april hadden we crisisgesprek. 25 oktober intake.
Ik ben er wel aan toe.
 

Alinde

Badass junkie
Eindelijk kan ik alles vertellen, over 3 weken.

Ik herinner me steeds meer. Verschillende periodes waarin ik behoorlijk dronk toen k bij mijn ouders woonde. Maar er werd nauwelijks iets over gezegd.

Het was druk in huis, in die tijd. Broers, zussen, vrienden daarvan, buren, opa, de melkboer. Mijn slaapkamer was bij de achterdeur dus mensen liepen er allemaal langs. Ik dronk vaak tot ik kotste.

Ik ben er in eerste instantie mee opgehouden toen ik weer zelfstandig ging wonen. Schone lei enzo.

Dat binge drinken is een. Anderhalf jaar geleden begon ik 1 fles wijn per dag te drinken waar ik de middag en avond mee deed. Af en n toe een glas, de laatste als ik naar bed ging.

As het allemaal zo taboe is/was, misschien zijn er dan wel meer mensen in de familie die drinken zonder dat er over gesproken werd.

Het voelt nu naar, dat ik mij zo ellendig voelde dat drinken en overgeven verlichting bood.
 

Alinde

Badass junkie
Ik zie nu voor t eerst in al die jaren hoe lelijk de binnenplaats hier is.
Er kwam een brief over een burendag. Misschien kan ik eens vragen of dat niet mooier kan.

Wil het zelf wel doen maar moet wel permissie hebben.
 

_shikantaza

Badass junkie
1 middag dagbesteding gisteren en voel me weer zo kapotmoe.
Het zal de nasleep van de Corona wel zijn.

Heb op de terugweg op de fiets ook aan een stuk gehuild, om alles. Er was niks vervelends gebeurd maar er ging gewoon een kraantje open.
Mooi. Opgelucht?
 

Alinde

Badass junkie
Ik moest aan dit spelletje denken. De fishes zijn emoties en er kan een moment komen dat dat ding helemaal vol zit met emoties die niet verder kunnen.

En als je dan aan de goede radertjes draait dan kan alles er tegelijk uitkomen.
D953DB8D-F656-4FB6-9C5F-32CCDB9AF969.jpegEn dan ga je huilen of hyperventileren en dan denkt ggz: Stop! Niet doen!

Terwijl het er juist wel uit moet allemaal.
 

Alinde

Badass junkie
Bah beetje vergist in mijn ggz-groep. En ja… ik heb allerlei gevoelens.

Misschien is het niet meer mijn ding. Ze hadden beter even kunnen bellen ipv appen.

Misschien is dit zoiets dat ik moet loslaten om uit het bipolaire verhaal te komen.
 

Alinde

Badass junkie
Gisteravond vreselijk verdrietig geweest over de sociale contacten die niet overeind zijn gebleven. Door een verhuizing is eerst veel verwaterd, maar daarna was ook het meeste tijdelijk.

Het berichtje dat ik gisteren van de bipolair-groep kreeg voelde niet goed. Ze weten dat het slecht ging en ik had in de zomer ook aangegeven dat ik het leuk zou vinden buiten de ‘kaders’ van de groepsgesprekken iets te ondernemen. Ff iets buiten, niet teveel gepraat. Ik bedoelde niet als hele groep… andersom zou ik wel ff tijd gemaakt hebben.

Misschien kan ik de persoon van dat bericht beter even bellen alleen juist dit weekend heeft hij iets belangrijks.
 

Alinde

Badass junkie
Word wat verdrietig als ik bedenk hoe makkelijk ik allerlei medicijnen en alcohol gecombineerd heb.

Ik zag er ook niet zo veel gevaar in.

Nadat ik de seroquel en lorazepam al in bewaring had gegeven, heb ik nog een keer teveel lamotrigine genomen voor het slapen. Het was niet de bedoeling om teveel te nemen maar ik was zo ziek die nacht.

Is daar binnen een behandeling ook ruimte voor, om nog eens te bespreken wat je meemaakte als je teveel had genomen?
 

OtherShore

Badass junkie
Is daar binnen een behandeling ook ruimte voor, om nog eens te bespreken wat je meemaakte als je teveel had genomen?
Risicovol drugsgebruik kan soms traumatisch zijn. Meestal ga je daar niet meteen mee aan de slag. De nadruk zal in het begin liggen op stoppen met gebruiken en omgaan met cravings. De diepere verwerking begint meestal pas als je een maand of twee nuchter bent. Maar het kan geen kwaad om al eerder ter sprake te brengen dat je met moeilijke ervaringen zit.

Word wat verdrietig als ik bedenk hoe makkelijk ik allerlei medicijnen en alcohol gecombineerd heb.
Herkenbaar trouwens. Op dat moment sta je er niet bij stil, maar achteraf denk je “dat ik zover heen was dat ik zo onzorgvuldig met mezelf om kon gaan”.
 

Alinde

Badass junkie
Dankjewel. Vooral dat ik niet echt stilstond bij hoe lang alles in je bloed blijft. Dat ik dacht: Het werkt niet - en dan meer nam.
Die bizarre hoeveelheden is een paar dagen geweest, een vlaag van verstandsverbijstering.
Van de apotheek overigens.

Ik heb dat nog niet echt kunnen delen.

Achteraf snap ik ook niet dat ik wakker ben gebleven. Misschien omdat ik wist dat het niet oké was, heb ik veel adrenaline aangemaakt.
Ik wilde slapen, er zat geen suïcide-idee bij.

Ik was moe, dacht dat ik goed moest bijslapen en ik kwam in een cirkeltje.

Maar t zou wel opluchten er een keer hardop over te praten.

Ik mopper wel eens omdat de medicatie in beheer is. Maar ik kon er zelf echt niet meer mee omgaan. Alle pogingen tot afbouw waarna ik het weer nam…. Mijn lijf was echt van slag.
 
Laatst bewerkt:

Alinde

Badass junkie
Sta nog steeds wiebelig op de benen sinds Corona. En daarna heb ik vermoedelijk een ander virusje opgelopen.

De eerste dagen was ik nog wel relaxed ziek met veel slapen.

Maar de laatste dagen voel ik me weer heel eenzaam. Het is een tijdje weg geweest, maar nu helaas weer terug.
 

Hippie Langwaus

DF-koning
Het ging niet goed afgelopen 2 weken. Kan t nog niet helemaal bevatten. Wilde een dagje tot rust komen met wijn maar er zat helemaal geen rem meer op.

Vandaag bij Brijder geweest en waarschijnlijk wordt het klinische opname en ik ben wel opgelucht.

Kom er zelf echt niet meer uit.
Ik miste je al een beetje hier. Goh, niet zo leuk voor je dat het zo uit de hand is gelopen. Hopelijk levert deze ellende wel iets positiefs door de opname. Sterkte en hopelijk gaat de opname doorgang vinden.
 

Alinde

Badass junkie
Dankjewel!! Ik ben ook wat in de war geweest en weet ook niet alles meer.

De Brijder-man vond mij tegelijkertijd heel gesedeerd en heel onrustig.

Ik zit weer wat hoger in benzo’s (voorgeschreven)

Het lijkt of er zoveel gevoel zit maar het ook geen kant op kan. Deze week moet ik soms huilen wat wel ff fijn is.

Ik ga dit niet alleen redden.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Bovenaan