Tijd van bezinning - waar?

[Alinde]

Aan de ene kant ben ik zwak geweest, aan de andere kant ben ik ook sterk geweest.

Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.

Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.

 

[Kordie]

Aan de ene kant ben ik zwak geweest, aan de andere kant ben ik ook sterk geweest.

Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.

Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.

Ik begrijp ook niet waarom je niet eerder ergens binnen kon.
Klinkt als een crisis. Of op zijn minst een snelle behandeling.
Of hield familie een opname tegen? Omdat ze graag de vlag voor de buitenwereld goed wilde/willen laten wapperen zoals je reeds eerder schreef?

 

[Alinde]

Nee dat zeker niet! Ik heb in april aangegeven dat het crisis was. Mijn moeder was er toen achter gekomen dat ik 10 mg lorazepam per dag slikte. Ze wist niet dat hier 3 flessen wijn bij hoorden.

Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.

We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.

Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.

Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.

Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.

 

[_shikantaza]

Nee dat zeker niet! Ik heb in april aangegeven dat het crisis was. Mijn moeder was er toen achter gekomen dat ik 10 mg lorazepam per dag slikte. Ze wist niet dat hier 3 flessen wijn bij hoorden.

Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.

We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.

Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.

Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.

Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.

Tsja, als je dat soort dingen geheim houdt krijg je geen passende hulp naruurlijk. Of was je moeder de enige die ‘t niet wist?

 

[Kordie]

Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.

Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewust?

 

[Alinde]

Tsja, als je dat soort dingen geheim houdt krijg je geen passende hulp naruurlijk. Of was je moeder de enige die ‘t niet wist?

Bij GGZ was bekend dat ik soms een doosje van 30 mg lorazepam slikte per dag. Maar ik kwam er mee weg als ik zei dat ik het achter de koelkast had laten vallen of dat soort verhalen.
De alcohol had ik niet gezegd, tot april.

De drank weet ik niet zo goed, wie wanneer iets doorkreeg. Ik heb het denk ik t/m april verborgen gehouden. Ik heb zelfs een verslavingsarts tussen de privé vrienden en zelfs die zag het niet. Het kwam ook doordat er altijd een verhaal was van seroquel afbouwen, dat ook altijd wel klopte. Dat ik daarom trilde, typfouten maakte etc.

Vanaf april ben ik eerlijk geweest over hoeveelheden drank etc en ben ik ook eens 'overvallen' tijdens een binge drink sessie. Broers hadden in april ook geholpen flessen wegbrengen met de auto.

Ik heb denk ik relatief kort gelogen. Ik heb heel lang dingen niet verteld. Toen ik het in april wel vertelde, ben ik ook in herstel gegaan. De terugvallen die toen nog volgden waren absoluut niet fraai. Het zijn er vier of vijf geweest. Alsof ik daar nog even alles inhaalde en nog even 1000 % verslaafd was. Liegen, bedriegen, stelen, fysiek geweld. Een monster in mij nam het over.

Die drank speelde al toen ik 22 was en het beestje mocht nooit een naam hebben. Soms dronk ik jaren niet en dan weer een weekje binge. Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.

 

[_shikantaza]

Bij GGZ was bekend dat ik soms een doosje van 30 mg lorazepam slikte per dag. Maar ik kwam er mee weg als ik zei dat ik het achter de koelkast had laten vallen of dat soort verhalen.
De alcohol had ik niet gezegd, tot april.

De drank weet ik niet zo goed, wie wanneer iets doorkreeg. Ik heb het denk ik t/m april verborgen gehouden. Ik heb zelfs een verslavingsarts tussen de privé vrienden en zelfs die zag het niet. Het kwam ook doordat er altijd een verhaal was van seroquel afbouwen, dat ook altijd wel klopte. Dat ik daarom trilde, typfouten maakte etc.

Vanaf april ben ik eerlijk geweest over hoeveelheden drank etc en ben ik ook eens 'overvallen' tijdens een binge drink sessie. Broers hadden in april ook geholpen flessen wegbrengen met de auto.

Ik heb denk ik relatief kort gelogen. Ik heb heel lang dingen niet verteld. Toen ik het in april wel vertelde, ben ik ook in herstel gegaan. De terugvallen die toen nog volgden waren absoluut niet fraai. Het zijn er vier of vijf geweest. Alsof ik daar nog even alles inhaalde en nog even 1000 % verslaafd was. Liegen, bedriegen, stelen, fysiek geweld. Een monster in mij nam het over.

Die drank speelde al toen ik 22 was en het beestje mocht nooit een naam hebben. Soms dronk ik jaren niet en dan weer een weekje binge. Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.

Ja... maar verzwijgen is natuurlijk ook liegen, of in ieder geval oneerlijk gedrag. Ik denk dat als ik eerlijk was geweest ten tijde van mijn psychose dat ik niet op de bipolaire meds was gezet, of in ieder geval niet zo lang. Maar ik schaamde me en ik wist het ook allemaal niet meer.

Nouja, we zijn volgens mij allebei goed op weg nu en dat is wat telt.

 

[Alinde]

Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.

Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewus

Ja... maar verzwijgen is natuurlijk ook liegen, of in ieder geval oneerlijk gedrag. Ik denk dat als ik eerlijk was geweest ten tijde van mijn psychose dat ik niet op de bipolaire meds was gezet, of in ieder geval niet zo lang. Maar ik schaamde me en ik wist het ook allemaal niet meer.

Nouja, we zijn volgens mij allebei goed op weg nu en dat is wat telt.

@dupont, ik heb het pas op tafel gegooid toen ik hulp wilde. Dat was april. Tot die tijd was één fles wijn per dag wel te doen (dat was de gemiddelde dag) en met zelf benzo's bestellen redde ik mij ook. Ik kwam niet in de financiële problemen.

Het ging mis toen de benzo's een keer niet geleverd werden. Ik compenseerde het met drank. Ik werd wakker een keer ergens midden op de dag maar geen idee wat voor dag. Toen wist ik, dit is mis. Januari of februari moet dat geweest zijn.

In april wilde ik hulp maar had me nooit gerealiseerd dat het antwoord ook 'nee' kon zijn. Nee Alinde er is geen hulp, je krijgt geen hulp. Althans niet een opname of crisisopname of iets anders van een kliniek. Ik kon bij mijn ouders logeren en meer konden ze op dat moment niet bieden.

Van alle fouten die ik gemaakt heb.... heb ik die niet zien aankomen. Dat op de dag dat je aangeeft opname nodig te hebben, er geen opname is. Waar ik vanaf mijn 23e bang voor was dat die dag ooit zou komen. Toen die dag kwam, toen waren er geen opnames meer.

Ik heb bij mijn psychose niets gelogen. Ik kom er alleen nu achter, als ik heel erg in de war ben dan lijk ik niet in de war. Ik kan nog praten, grapjes maken, ik kom nog best normaal over. Zij denken dast ik dingen dan fake maar dat is niet zo. Het is meer dat ik dan al in de war ben maar dat het verbale stuk nog goed werkt.

Ja ik ben goed bezig, dat wel haha. Eindelijk.

 

[Alinde]

Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.

Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewust?

Ik stond wel helemaal in de war bij mijn ouders op de stoep soms. Of ik zou daar bijv gaan eten maar was niet meer in staat er heen te fietsen en dan vroeg ik of ze mij met de auto konden halen. Is in dat laatste jaar 'thuis' een aantal keer voorgekomen.

Teveel pammen dan meestal. Zij konden dat ook niet altijd plaatsen. Verder had ik geen betaald werk dus ik kon mij ook wel veroorloven om veel thuis te zijn en te 'hangen'. Het viel niemand op.

 

[Kordie]

Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.

Dat is denk ik vaak ook het probleem.
Er is niemand die het ziet en die je kan remmen.

Ik las net een nieuwsbrief. Rond de 140 kcal zitten er blijkbaar in één glas wijn van 150. In een wijnfles zit gemiddeld 750.
Jij kreeg echt veel calorieën binnen met 3 a 4 flessen wijn per dag No offence, maar ik wist niet dat wijn zo calorievol was.

 

[Alinde]

En toch ben ik afgevallen die week, haha.

Het is één week geweest met die hoeveelheden. Ik was wel verbaasd dat ik niet was aangekomen. Ik at er eigenlijk niet bij. Oh jee wat erg als ik dit terug lees. Het is ook niet grappig, ik kreeg bij Brijder een crisiskamer met een alarm. Het had niet nog een paar dagen door moeten gaan. En dan denk ik ook, wat wil ik dan eigenlijk verdoven?

 

[Alinde]

Bijv de AB dacht dat ik drama ging maken door bij hem op de grond te gaan liggen.

In werkelijkheid ging ik bijna van mijn stokje en wilde dat voor zijn. Toen had ik al vier dagen gedronken en niet gegeten. Ja ik was op tijd op gesprek en ja ik kon nog praten. Maar dat ik ging liggen was geen theater, dat was meer om erger te voorkomen.

Hij had zelf gezegd de dag ervoor: Alinde zorg alsjeblieft dat je morgen op ons gesprek bent. Nouja ik was er, netjes op tijd. Ik ging alleen wel even liggen. December was dat.

 

[Kordie]

En toch ben ik afgevallen die week

Zit denk ik wel verschil tussen droog en zoet las ik. Vast ook tussen rood en wit.
Maar als je vier flessen weg tikt zit je ruim boven wat gezond is voor een vrouw.
Bijzonder he dat je dan toch nog afvalt. Scheelt in iedergeval dat je er geen zak chips bij weg at of dagelijks friet.

 

[Alinde]

Ik had wel heel erg diarree op het laatst dus dan zijn de darmen echt leeg. Dat scheelt wel voor je gewicht.

Nogmaals dit is een week crisis geweest. Niet eten en die hoeveelheden drinken. Ik was eigenlijk vanaf 4 mei in herstel, met nog 3 terugvallen waarvan de laatste dus die hele heftige crisis.

Terwijl ik dit schrijf lijkt het of het over iemand anders gaat. Wie komt er nou bij Brijder op een crisiskamer?

 

[Alinde]

Ik heb des te meer bewondering voor de verpleging dat ze mij zo menselijk behandelen en niet als een of andere vreemde diersoort. Want je kijkt toch raar op als je zo'n exemplaar op je afdeling krijgt? Ze benaderen echt de menselijke kant.

 

[Alinde]

Het is een film die ik steeds weer afspeel. Soms herinner ik me ineens iets wat ik bijna was vergeten. Iemand die op bezoek kwam, een cadeau mee bracht. Het cadeau staat nog in de kamer, het is echt gebeurd.

Ik besef niet dat ik van de benzo's af ben. Ik had elke avond een heleboel kleine ronde witte pilletjes. Dat heb ik nog. Het is nog niet significant anders. Hopelijk ga ik het op meetings meer beseffen.

Vanmorgen deed ik een beetje flauw tegen de buurman. Hij zei dat hij me heel vroeg had horen stofzuigen in het trappenhuis. Ik vroeg: Oh jee had u er last van? Nee hoor hij had er geen last van. Hij had het alleen gehoord.
Maar ik zal aardig zijn en niet meer op rare tijden gaan stofzuigen in het trappenhuis. Ik kom daar nooit, het hoeft echt niet opeens om 7 uur s ochtends. Had opeens zo'n drang.... juist omdat ik nooit het trappenhuis schoonmaak.... om dat te gaan doen. Maar de mensen maken zich een beetje ongerust.

 

[Alinde]

De film blijft zich herhalen.

Er is hier nog een man geweest, voor huisbezoek.

Hoe het precies tot stand gekomen is weet ik niet. Hij belde, hij zei je kent me al, ik ben Pim. Ja Pim wist ik. Hij zou op huisbezoek komen op woensdagavond. Mijn ouders wilden dat graag en dus werkte ik mee.

Ik lag dronken op de bank en zette de wekker 19.45 want hij kwam 20.00 uur. Misschien heb ik wat flessen verstopt. Ik denk dat ik in nachthemd en badjas was. Ik kende de beste man idd en de beste man was heel snel weer weg.

Of misschien was het de dinsdag.

Later kreeg ik te horen dat GGZ zijn handen er vanaf trok als ik bleef drinken. In mijn ogen was er niet zoveel verkeerd gegaan. Mijn ouders wilden dat er iemand op huisbezoek kwam. Ik heb de man ontvangen, op tijd, had er een uur voor uit getrokken. Er stond nergens dat ik nuchter en/of aangekleed moest zijn. Het is een rare film omdat ik in gebruik andere logica heb. 20 uur is 20 uur maar er staat toch nergens dat ik aangekleed moet zijn? Decorumverlies noemt mijn moeder het.

Heeft het zin om dingen van de Wine-Only-Week weer terug te laten komen in mijn hoofd? Ik denk het wel het is toch een soort lang trauma. Vol zwarte gaten, hulpdiensten, wanhopige familie. Bloed en oorlogswonden. Wanhopige familie. Hopelijk gaat zo'n week niet weer gebeuren. Misschien verdient die man nog excuses. Voor hem ook niet leuk mij zo te zien.

Misschien was het de dinsdag. Nee de woensdagavond.

 

[_shikantaza]

Heeft het zin om dingen van de Wine-Only-Week weer terug te laten komen in mijn hoofd? Ik denk het wel het is toch een soort lang trauma. Vol zwarte gaten, hulpdiensten, wanhopige familie. Bloed en oorlogswonden. Wanhopige familie. Hopelijk gaat zo'n week niet weer gebeuren. Misschien verdient die man nog excuses. Voor hem ook niet leuk mij zo te zien.

Dit zijn de meest waardevolle herinneringen voor een verslaafde. Niet hopen maar er aan werken, en deze herinneringen ophalen zodra je hoofd je weer aan de fles wil hebben.

 

[Alinde]

Thanks. Ook dat ik het zelf niet eens raar vond. Om iemand zo te ontvangen.

Had ook een heel paars been toen ik in de kliniek kwam. Weet dat ik gevallen ben maar niet hoe precies. De vrouw van de thiamine prikken heeft het misschien gezien maar niets gezegd. Die ziet wel meer denk ik.

 

[Alinde]

Eigenlijk heeft de ware ik, die boven komt met alcohol, echt schijt aan iedereen. Zo´n avonddienst van GGZ ontvang ik dan stomdronken in een smerige pyjama. Kan me niets schelen.

Verder is er 26 februari een familiegesprek. De familie-man van Brijder is al eens bij mijn ouders en broers geweest tijdens de eerste opname.

Toen zaten de feestdagen er tussen en straks is er familie-uitbreiding. In de tussentijd heeft AB goed contact met de familieman en kunnen we ook kijken welke patronen er in de familie spelen die de verslaving gefaciliteerd hebben. Het zit wel goed in elkaar.

Het gesprek is straks tussen de volgende personen: Ouders, 3 broers, ik, AB en de familieman. Ik denk en hoop dat het contact tussen mijn jongste broer en mij tegen die tijd is hersteld. Andere broer zegt dat hij er wel voor open staat maar dat er inderdaad wat dingen fout gegaan zijn.

Ik kijk er wel naar uit. Ik spreek AB straks elke dinsdagochtend een uur, dat is best veel. Sowieso houdt AB van aanpakken, ik ook. En we zitten heel erg op een golflengte, we lachen ook veel tijdens de gesprekken. Hij ziet snel aan mij hoe het gaat. Zoals afgelopen week, toen ik me eigenlijk heel goed voelde, mijn haar had gedaan (doe ik niet altijd), mijn make-up had gedaan, een nieuwe trui aan had, hakken aan had. Mijn gezicht is niet meer zo opgezwollen, mijn ogen stonden helder... dat ziet AB dan meteen. Hij zei ook iets van, je bent echt elke keer heel anders he. En daar moesten we allebei wel om lachen. Ene keer lig ik katjelam op de vloer en de andere keer ben ik een hele gezonde gezellige vrouw. Alles kan hier.

 

[Kordie]

Ik had wel heel erg diarree op het laatst dus dan zijn de darmen echt leeg. Dat scheelt wel voor je gewicht.

Inderdaad.
En je zat volgens mij niet aan de zoete wijn, dat scheelt ook een slok op de borrel van de weegschaal.

Nogmaals dit is een week crisis geweest. Niet eten en die hoeveelheden drinken

Ja oké.
Dit had ook niet heel lang moeten duren.
Fles wijn per dag is ook niet goed maar kan nog wel. Maar vier is echt heel erg veel. Dertig glazen!

Wie komt er nou bij Brijder op een crisiskamer?

Jij.
En ik ook.
Met politiebegeleiding zelfs. Vier stuks.
Niet om de verslaving maar door gedraaid door PTSS, en ja ook wel wat alcohol op toen (maar niet op de voorgrond.

Moeten we ons er voor schamen Alinde?
Nee. Het hoort er bij en we zijn geholpen.
Zo probeer ik het te zien.

Ik heb des te meer bewondering voor de verpleging dat ze mij zo menselijk behandelen en niet als een of andere vreemde diersoort.

Absoluut.
Dit zijn gouden mensen.
Maar je bent toch ook geen dier? Je bent gewoon een goed mens en mag zo ook behandeld worden.

Vanmorgen deed ik een beetje flauw tegen de buurman. Hij zei dat hij me heel vroeg had horen stofzuigen in het trappenhuis. Ik vroeg: Oh jee had u er last van? Nee hoor hij had er geen last van. Hij had het alleen gehoord.

Probeer het los te laten wat andere van je denken.
Hij bedoelde het vast niet verkeerd.
Betrek het dan ook niet teveel op je zou ik zeggen.
Maar dat zijn misschien vrouwen ... mijn vrouw kan dat ook haha.

Ik kom daar nooit

Waarom kom je nooit in dat trappenhuis?
Kom je niet buiten?

De film blijft zich herhalen.

Dat is heel logisch.
En opzich ook goed dat dat gebeurd.
Voor het verwerkingsproces.

Heeft het zin om dingen van de Wine-Only-Week weer terug te laten komen in mijn hoofd?

Ik denk dat dat waardevol is, zolang het je niet triggert om aan de drank te gaan.
Ik heb nog steeds veel flashbacks en denk daaraan terug, ook wel aan de tijd toen ik veel aan de downers zat.
Maar ik heb vooral van dat laatste geen last. Geeft me juist het besef: "dit nooit meer"
Lukt niet altijd, helaas. jij bent sterker dan mij.
Maar herken je dat gevoel wel?

 

[Alinde]

Dank je wel!

Jawel ik kom wel in het trappenhuis. Je kunt overigens ook achterom, je hoeft het trappenhuis niet te gebruiken. Ik maak normaal gesproken niet schoon in het trappenhuis en voel me daar al jaren schuldig over. Afgelopen week op een ochtend vond ik opeens dat het toch moest gebeuren, Alinde ging het trappenhuis schoonmaken.
Ik heb pas vanaf 7 uur lawaai gemaakt volgens mij, heb mij de hele nacht ingehouden. Vond het nog netjes. De buurman had mij wel gehoord kennelijk. Ik vind 7 uur een nette tijd om te beginnen met huishouden maar als de buren willen uitslapen vind ik 8 uur ook wel goed. Ik denk eerder dat hij zich een beetje zorgen maakte gezien mijn gedrag. En dat vind ik helemaal terecht hoor. Nooit trappenhuis schoonmaken en dan opeens om 7.00 uur met een hoop herrie.

Dat die man denkt, loopt ze straks weer dronken hier in de kamer. Ik heb het enorm getroffen met de buren want ben laatst dus in verwarde staat bij ze geweest maar ze lijken er integer mee om te gaan. Hebben wel even aan de familie gevraagd of ik in goede handen was en voor de rest hangen ze niets aan de grote klok heb ik het idee.

Ja hier was ook vier man politie. Die gingen ook weer weg en hebben het mij nog 2 dagen thuis laten uit zingen terwijl dat eigenlijk niet verantwoord was. Ik denk dat er in de kliniek nog geen plaats was. IK snap eigenlijk niet hoe iedereen mij die laatste 2 nachten nog alleen heeft gelaten. Denk zelf dat het niet verantwoord was aangezien ik van voor niet meer wist dat ik van achteren leefde en risico had op insult.

Eenmaal in de kliniek kreeg ik een crisiskamertje beneden, die krijg je niet zomaar. Elke paar uur CIWA controle.

Wat vervelend dat je al deze dingen ook hebt moeten meemaken Kordie. Je komt nu wel stabiel en positief over op mij.

 

[Kordie]

k denk eerder dat hij zich een beetje zorgen maakte gezien mijn gedrag

Dat denk ik ook.
Meer een verkapte vraag of alles goed gaat.
Zie het dan ook als iets positiefs en zeven uur beginnen met poetsen is niet verkeerd. Als het nu 3 uur was, ok

IK snap eigenlijk niet hoe iedereen mij die laatste 2 nachten nog alleen heeft gelaten. Denk zelf dat het niet verantwoord was aangezien ik van voor niet meer wist dat ik van achteren leefde en risico had op insult.

Onbegrijpelijk.
Maar ik herken het wel.
Ik moet je eerlijk gezegd ook bekennen dat ik (en mijn vrouw) veel vertrouwen in de zorg verloren hebben.
Mooie woorden waar weinig van terecht kwam. Behandelaren die niet op één lijn stonden. En kan je nog wel tien voorbeelden noemen.
Overigens alle respect voor de mensen op de werkvloer. Die 24/7 wel voor je klaar staan, en je zien als persoon.

Wat vervelend dat je al deze dingen ook hebt moeten meemaken Kordie. Je komt nu wel stabiel en positief over op mij.

Part of the job zeggen ze dan

Ben ik positief?
Vaak wel, maar lang niet altijd.
Ik wil graag werken in het burgerleven. Ik wil weer graag zinvol zijn voor de maatschappij, en wil vooral weer een goede partner en papa zijn.
Voor mijn gevoel moet dit eerst goed zijn en dan kan ik pas weer zeggen dat ik echt positief ben. Alhoewel ik weet dat ik nooit meer 100% de oude wordt.
Mentaal is er heel veel kapot. Maar mijn nadeel is dat je dat niet aan mij ziet. De zogenaamde onzichtbare klachten: zul jij en velen hier ook wel herkennen.

Stabiel?
Ligt aan de periode. Vandaag bv niet. Kan niet naar buiten want het giet de hele dag. Kan niet mee naar een restaurant omdat ik voel dat het niet oké is nu.
Knap dat ik die keuze maak. Maar huilende kinderen omdat papa niet mee gaat raakt me dan wel. Nu achteraf geniet ik wel, gek genoeg, van de rust. Ook dat is stabiliteit.

Uiteindelijk moet jij, iedereen hier en ik geloven in het beste.
Om de zoveel tijd komt een kruispunt. Dan krijg je kansen. En daar moet je de goede keuzes maken.

 

[Alinde]

Dank je wel!

Ik kan nu niet op alles reageren. Over de mensen in de kliniek ben ik 1000 % positief. Wat een geweldige mensen. Je ziet het personeelstekort maar ze reageren het niet af. Heb me er zo veilig gevoeld. Wat ook gevaarlijk is want je wilt er blijven.

Ik weet niet zeker maar denk dat ze me pas geplaatst hebben toen de laatste van er ouwe garde weg was. Dat ze de ‘harde kern’ niet weer bij elkaar wilden brengen. Mijn opname-maatje ging naar huis en precies toen kwam ik door de andere deur binnen. Denk dat ze hier geen overlap in wilden.

Ja in sept mocht ik niet naar mijn eigen huis van mijn moeder. En in november ging het niet meer maar moest ik toch alleen thuis. Stad en land heb ik gebeld. Ambulance is ook geweest en een tante die hier nog nooit geweest was.

Overal flessen. Bloed. Diarree. Het was smerig.

 

[Alinde]

Ik denk dat ik voor het familie-gesprek toch wat vragen ga opschrijven. Daar is het immers voor.

Waarom ze me zo in mijn vrijheid beperkt hebben. Toen het in september gewoon lekker ging, kon ik niet naar huis want ik kreeg mijn pillen niet mee. Dat gaf zoveel frustratie dat het uiteindelijk ook weer wat minder lekker ging. Lijkt me niet zo gek. Ik ben 41.

Die laatste week dat snap ik dan weer niet. Als ik ZO vaak zeg dat het niet gaat, hoe kun je dan gewoon weggaan? Heb zelfs familieleden die ik normaalgesproken niet meer zie gebeld: Hallo met Alinde, het gaat niet goed.

Verder bedenk ik af en toe iets wat ik had en nu niet meer heb. Een leuke plant bijvoorbeeld. Ik denk dat hij bij broer niet door de keuring kwam en dat hij die ook maar weggegooid heeft. Denk dat er veel weggegooid is. Ook wat wijnflessen waar nepbloemen in stonden. Ik snap dat je je twijfels hebt daarover op het moment dat iemand in een kliniek zit. Maar het was een bepaalde compositie, ik had het fijn gevonden als ze het overlegd hadden.

Eigenlijk was overal wel over nagedacht, qua styling. Mijn hele signatuur is weg.

 

[Kordie]

Ik denk dat ik voor het familie-gesprek toch wat vragen ga opschrijven. Daar is het immers voor.

Waarom ze me zo in mijn vrijheid beperkt hebben. Toen het in september gewoon lekker ging, kon ik niet naar huis want ik kreeg mijn pillen niet mee. Dat gaf zoveel frustratie dat het uiteindelijk ook weer wat minder lekker ging. Lijkt me niet zo gek. Ik ben 41.

Die laatste week dat snap ik dan weer niet. Als ik ZO vaak zeg dat het niet gaat, hoe kun je dan gewoon weggaan? Heb zelfs familieleden die ik normaalgesproken niet meer zie gebeld: Hallo met Alinde, het gaat niet goed.

Verder bedenk ik af en toe iets wat ik had en nu niet meer heb. Een leuke plant bijvoorbeeld. Ik denk dat hij bij broer niet door de keuring kwam en dat hij die ook maar weggegooid heeft. Denk dat er veel weggegooid is. Ook wat wijnflessen waar nepbloemen in stonden. Ik snap dat je je twijfels hebt daarover op het moment dat iemand in een kliniek zit. Maar het was een bepaalde compositie, ik had het fijn gevonden als ze het overlegd hadden.

Eigenlijk was overal wel over nagedacht, qua styling. Mijn hele signatuur is weg.

Je vragen zijn heel logisch en zeker niet gek.
Maar de vraag is of je er het antwoord op krijgt wat je wilt.

Ik heb ook veel vragen aan familie (gehad). Vooral mijn ouders, broers en zussen. Beetje soortgelijk verhaal.
Mijn is juist afgeraden om teveel vragen op hen af te vuren. Om te voorkomen dat de band weer beschadigd.
Misschien goeie om eens te overleggen met je AB. Iedere casus is natuurlijk anders.

 

[Alinde]

Ja ik denk dat met zijn allen bij elkaar, wel het moment is.

Aan de andere kant weet ik nog niet hoe het werkt. Of het één keer zo´n gesprek is of dat het een traject is. Ab en die andere meneer kunnen ook sturen natuurlijk. Die andere meneer heeft misschien ook wel gemerkt dat ze wat doorslaan in het afremmen van een 41 jarig persoon.

Ik realiseerde me vanavond dat ik weer op vakantie kan. Toen de medicatie in beheer was, was ook dat niet mogelijk. Althans ik heb besloten het onderwerp niet aan te zwengelen toen. Mijn eigen huis was al nauwelijks bespreekbaar. Na de tweede opname zijn ze niet meer begonnen over de medicatie en ik heb het gewoon bij me gehouden.

Laatste keer dat we het oneens waren over medicatie, in december, was er vier man politie nodig om de boel weer te sussen. Ik schrok me de pleuris en dat hoeft van mij niet meer.

 

[Kordie]

Ja ik denk dat met zijn allen bij elkaar, wel het moment is.

Dan zeker doen.
Maar inderdaad misschien samen met de AB.

Goed vooruitzicht dat je misschien weer op vakantie kan.
Zou misschien wel even een stabiele basis thuis proberen op te zetten qua antabus etc.
Ligt natuurlijk ook aan je vakantieplek.

 

[Alinde]

Het beeldbellen gaat via Whatsapp. Ik denk dat ik dat daar gewoon kan doen, mits er Wifi is. Het is pas in maart, ik kan het overleggen. Is inderdaad wel belangrijk.

Heb ook een annuleringsverzekering genomen. Als ik niet stabiel ben dan ga ik niet.

Ja gesprek is met AB en met die familieman. Denk dat het wel goed zit.

Achteraf zijn we eigenlijk niet zo consequent geweest waar ik nu woonde, in 2023. Ik had niet de vrijheid naar mijn eigen huis te gaan want dan moest ik de medicatie overleggen met familie. Dan zou je zeggen dat ik in feite weer bij mijn ouders woon. Dit was ook de vraag van GGZ, of ik bij mijn ouders kon logeren en dan de medicatie in beheer.

Echter toen ze gingen verbouwen hebben we niet echt naar mijn plaatje gekeken. Zodra de verbouwing in ging, kon ik daar niet meer heen. Terwijl mijn eigen huis nog onbewoonbaar was. Als we nou in oktober gekeken hadden, Alinde woont weer in haar huis per 1 november, dan kun je daar naartoe werken en thuis weer wat wennen. Voor de eerste opname woonde ik praktisch bij mijn ouders en na de eerste opname kon ik er niet meer heen.

Ik zie nu screenshots van mijn appjes in de crisisweek. Hartverscheurend.

AB vroeg of ik misschien manisch was voorafgaand aan de crisis. Hij dacht het te zien aan mijn appjes. Het klopt wel een beetje. IK zou niet manisch zeggen maar hypomaan toch wel.

 

[Alinde]

Brijder vroeg natuurlijk ook (bij de tweede opname) waarom ik geen hulp heb gevraagd in plaats van naar de fles te grijpen. Roos (van Brijder) was oprecht geïnteresseerd: Wat maakt nou dat je zoveel hulp krijgt, deze niet pakt, en dan toch weer gaat drinken. Later en de groep kregen we een oefening waarbij je op een soort theatrale manier moest uitbeelden wat er gebeurt bij trek.
Ik heb een bedje gebouwd van stoelen en ben daarop gaan liggen. Heb laten zien dat mijn voeten niet wilden stoppen met bewegen en dat ik ten einde raad naar AH to go vertrek voor 2 flessen wijn.

Ik krijg soms best veel hulp op momenten dat ik er niet om vraag. Denk aan schema's invullen etc en lange sessies bij ambulant begeleider op kantoor. Of een persoon van WMO die elke week komt maar alleen wil praten.

Of bemoeienis met de medicijnen als het gewoon goed gaat.

Maar als het crisis is dan wordt er niet altijd adequaat gehandeld. Ik weet dat GGZ in principe geen mensen opneemt. Dat weet ik nu, dat wist ik in april nog niet.

Ik ben in de crisisweek elke keer naar de winkel gegaan op de fiets, er zijn geen ongelukken gebeurd. AB zegt, je weet precies hoe laat het is. Ik denk dat ik ook nog gewoon helder reageer in het verkeer. Recht loop op de trap, mijn sleutel doelgericht in het slot steek. Hoe vaak ik naar de winkel was geweest en waar, dat heb ik met mijn bankafschrift kunnen reconstrueren. Meestal 2 x per dag naar de winkel, 2 flessen wijn per keer.

Thuis nog een keer vreselijk diarree gekregen vlak voordat ik weg wilde maar in de winkel was het weer over. Wat ik oprecht nog niet weet, is of ik met dat bebloede gezicht ook ben gaan winkelen. Ik kan mij voorstellen als ik al mijn haar er voor gehangen heb, en het was vroeg donker, dat het onopgemerkt gebleven is. Daar ben ik een stukje kwijt.

 

[Alinde]

Ik ga toch een klacht indienen tegen de WMO man. Hij komt hier al vanaf november niet meer maar vind t belangrijk dat zijn leidinggevende ook goed op de hoogte is.

Ik lees nu een stukje waarin WMO ook begeleiding biedt rondom de thuiskomst na een opname. Ik heb idd ervaren dat dat best een dingetje is. De WMO meneer is bedoeld om te praten, niet om iets te doen. Maar hij had ook met mij een planning kunnen maken of in ieder geval kunnen bedenken dat er een dag is waarop je thuis komt.

Wat nu gebeurd is, is dat voor de opname mijn broer met Wim (zo noem ik hem) gesproken heeft en toen bleek dat Wim niet ging leveren wat er gevraagd was. Toen hebben broer en schoonzus gezegd: Wij gaan je huis opruimen.

Dat houdt in dat de tijdens het laatste weekend van mijn opname al mijn spullen in dozen hebben gedaan en daarna hebben schoongemaakt. Zodat het op het eerste gezicht er weer ruim uit zag. Heel fijn maar ook lastig want je weet helemaal niet meer waar alles ligt.

Bij de tweede opname werd vanuit de Brijder gevraagd of ik iemand wilde regelen die met mij ging opruimen op de dag na thuiskomst. Flessen weg, dat soort dingen. Meerdere mensen van de verpleging hebben er meerdere keren om gevraagd. Ik had vriendin T gevraagd. Zij wilde ook wel iets doen voordat ik thuis kwam maar dat wilde ik zelf liever niet. Ik hield het ook een beetje af want ik wist niet meer hoe erg de troep was.

Ik wist dat er ongeveer 30 flessen waren. Dat ik diarree had en twee keer het toilet niet had gehaald waarvan t een keer in bed gebeurde. Dat er etensresten moesten rondslingeren en dat mijn bezoek de koelkast nog vol gegooid had maar dat ik dat niet had opgegeten. Dat er een makreel in de koelkast lag. Ik had nog gespuugd in een bakje, dat wist ik nog.

Vriendin T had ook ook druk na kerst en wist niet zeker of ze de vrijdag of zaterdag zou komen. Ik heb het een beetje af gehouden, was ook moe. Sommigen zeiden bij Brijder dat de ambulant begeleider hielp met opruimen maar ik dacht dat die van mij daar niet voor was. En dat zei hij zelf ook, dat doet hij echt niet. Bovendien als je WMO hebt zou je het daarbij eerder verwachten.

Uiteindelijk bleek dat moeder en oudste broer al hadden opgeruimd op de dag van de opname. Flessen weg, koelkast leeg etc. Ik heb T toen ook laten weten dat ze niet hoefde te komen.

Ik ga toch bij de WMO doorgeven dat deze man eigenlijk niets doet. Hij had mij wel de route kunnen wijzen wie er dan wel kan helpen opruimen. De thuiskomst is wel een belangrijk moment wat dat betreft.

 

[Zeehond]

Ik ga toch een klacht indienen tegen de WMO man.

Jij bepaalt zelf wat je doet.
Het valt me vaker op dat je veel dingen bij anderen zoekt of neerlegt. Vooral wat niet goed gaat.

Ik zou je willen aanraden om de focus op jezelf te houden en je te richten op de dingen waar je zelf invloed op hebt. Daar heb je echt je handen vol aan denk ik.
Laat je niet teveel afleiden.

Love, piece 🫶

 

[Alinde]

Thanks!

Met SPV en Brijder gaat wel heel goed. Die overleggen ook veel met elkaar.

Ik probeer het ook te verbeteren. Het is wel gemeenschapsgeld. Het zou mij niet verbazen als die Wim wel gewoon uren schrijft voor al die keren dat hij niet komt. Zoiets zei hij wel. Ik krijg een jaar lang hulp vanuit die organisatie maar er gebeurt vrijwel niets. Dat is toch zonde?

De rest loopt nu wel en het gaat ook niet vanzelf. Het is niet dat ik niks doe. Maar een organisatie voor praktische hulp die geen praktische hulp geeft, die wil ik wel een brief schrijven.

Bedankt voor het mee denken.

 

[Mindless]

Eigenlijk heeft de ware ik, die boven komt met alcohol, echt schijt aan iedereen. Zo´n avonddienst van GGZ ontvang ik dan stomdronken in een smerige pyjama. Kan me niets schelen.

Is niet echt je ware zelf hè. Dat iets als alcohol je remmingen weghaalt en je niets doet geven om hoe je overkomt en wat de consequenties van je gedrag zijn betekent niet dat je remmingen normaal je "ware zelf" die nergens om geeft verhindert naar buiten te komen.

Alcohol maakt je juist onbewuster, terwijl dichterbij je ware zelf komen enkel meer en meer bewustzijn betekent.

Het is dus niet je ware zelf die bovenkomt met alcohol maar juist het onbewuste ego dat alleen tot die mate bewust is dat het zich goed wil voelen in het moment en het niet kan boeien wat de consequenties daarvan zijn.

 

[annihilation]

Eigenlijk heeft de ware ik, die boven komt met alcohol, echt schijt aan iedereen. Zo´n avonddienst van GGZ ontvang ik dan stomdronken in een smerige pyjama. Kan me niets schelen.

Is het niet veel leuker om te horen wanneer mensen zeggen. Hè wat zie je er leuk uit vanavond. En dat je nuchter aankomt is niet alleen respectvol naar die hulpverleners toe maar ook gewoon na jezelf.

Draai het eens om. Jij bent die hulpverlener en er komt een cliënt binnen. Dronken smerige kleding of zelfs in een pyjama.

Hoe denk jij dan over die persoon?

 

[Alinde]

Is het niet veel leuker om te horen wanneer mensen zeggen. Hè wat zie je er leuk uit vanavond. En dat je nuchter aankomt is niet alleen respectvol naar die hulpverleners toe maar ook gewoon na jezelf.

Draai het eens om. Jij bent die hulpverlener en er komt een cliënt binnen. Dronken smerige kleding of zelfs in een pyjama.

Hoe denk jij dan over die persoon?

Vooral zielig denk ik. En wat respectloos.

Deze meneer heb ik een paar keer gezien begin november. Dat was de aanloop naar de eerste opname. Een tijd waarin ik het heel spannend vond. Ik vond het lastig om mijn tas te pakken want ik zag het allemaal niet voor me, had geen idee wat ik allemaal mee moest.

Deze meneer had bij de verslavingsorganisatie gewerkt voordat hij bij GGZ deze avonddiensten ging doen. Ik kan mij voorstellen dat hij gehoopt had mij de keer daarna nuchter te zien en een beetje sterker. Was niet leuk voor hem dat ik na de opname zo in de kreukels lag. We hadden eerst gebeld en aan de telefoon hoor je niet zo veel, ik blijf verbaal redelijk sterk.

Achteraf is het ook debiel want ik denk dat mijn SPV wel even bezig is geweest dit bezoekje te regelen en die meneer ging heel abrupt weer weg. Volgens mij is dat ook regel als de client onder invloed is. Maarja ik was niet mezelf, ik wilde drinken en dat was alles. Denk dat het GABA systeem helemaal overhoop lag.

 

[Alinde]

Overigens vonden wij op de afdeling het heel heftig als jonge mensen zwaar alcoholverslaafd waren. Kwamen ze bijv in de rolstoel binnen na een insult, of helemaal bont en blauw met een mega baard.

Ben wel eens jankend van tafel gegaan toen zo'n relatief jonge gast heel erg op mijn neef leek. Zo onverzorgd, down, groot, zwaar, opgezwollen. Overal blauwe plekken.

Toen wist ik nog niet dat ik de keer daarna zelf bont en blauw zou binnen komen. Twee dagen heb ik rondjes gelopen op de afdeling, zo rusteloos. Mensen konden tegen me praten en ik vergat alles (diazepam). Nee dat wil ik niet meer meemaken.

 

[Alinde]

Woensdag komt mijn tante even langs.

Ik had haar in december gebeld na jaren van nauwelijks contact en toen is ze even langs geweest. Fijn dat ze woensdag even komt. Ik wilde haar al een kaartje sturen.

Fijn dat het hier nu redelijk opgeruimd is en dat ik gewoon mensen kan ontvangen. Hoewel misschien dinsdagmiddag nog even aanpoten want het is wel leuk als het dan ook echt netjes is. Maar het is niet vies, in tegenstelling tot de vorige keer.

Weet niet of ze misschien ook boos is, dat ik het zo ver heb laten komen en dat ik haar er in betrokken heb. Maar de berichtjes komen niet boos over en als ze wel boos is dan is dat ook wel terecht. Dan houden we het gewoon kort. Denk dat ze vooral blij is met hoe ik er nu bij zit. Hopelijk komende nachten iets meer slapen maar ik zie er best fris uit.

 

[Alinde]

Heb gisteren tegen een vriend gewoon gezegd dat ik in een kliniek heb gezeten. Het was in een restaurant vol mensen, ik heb het wel een beetje kort gehouden. En vanwege de setting heb ik niet verteld van de alcohol.... alleen van de medicatie.

Later vroeg hij of ik van zijn tiramisu wilde proeven maar dat kon natuurlijk echt niet.

Hij heeft nooit wat gemerkt zegt hij. Dat kan ik mij voorstellen. Als ik met hun was, was de alcohol geen probleem. Bij hun voelde ik mij goed en ik dronk gezellig met de groep mee. We wonen niet bij elkaar in de buurt en zodoende staan ze nooit onverwacht op de stoep. Bellen deden we in het begin wel maar die gewoonte is verdwenen dus ook daarin hebben ze niets gemerkt. Anderen merkten soms wel dat ik niet meer wilde bellen toen ik in gebruik was.
J had alleen gemerkt dat het me tijdens oud en nieuw een keer teveel werd. Dat klopt wel, ik had EMDR gehad toen en ik kon de lampjes en de piepjes en de bliepjes niet verdragen.

Verder merk je niet zo snel dat iemand aan de benzo´s zit denk ik, als je de kenmerken daarvan niet kent.

Dus ik ben in een restaurant geweest en het was wel oke. Het is goed dat ik antabus slik anders zou ik denken dat één wijntje wel kon. Of een hapje tiramisu.

 

[Alinde]

Bezoekje van mijn tante wordt toch wel spannend.

Misschien vraagt ze waarom ik niet in een eerdere fase hulp heb gevraagd. Toen het nog 1 fles wijn was en geen 4. Heb ooit wel hulp gevraagd aan haar man bij een klusje maar die had geen tijd.

Mensen in mijn netwerk hebben het eigenlijk altijd druk. Eigen zaak, poepluiers, sport, etc.