Brijder vroeg natuurlijk ook (bij de tweede opname) waarom ik geen hulp heb gevraagd in plaats van naar de fles te grijpen. Roos (van Brijder) was oprecht geïnteresseerd: Wat maakt nou dat je zoveel hulp krijgt, deze niet pakt, en dan toch weer gaat drinken
Ik denk dat dat echt de verslaving is.
Geen hulp middelen. Denken dat het nog wel kan met de wijn. Maar ondertussen finaal in de goot lopen.
Hulp helpt niet altijd. Althans, misschien niet gelijk. Er moet ook een vertrouwensband ontstaan is mijn ervaring.
Later en de groep kregen we een oefening waarbij je op een soort theatrale manier moest uitbeelden wat er gebeurt bij trek.
Ik heb een bedje gebouwd van stoelen en ben daarop gaan liggen. Heb laten zien dat mijn voeten niet wilden stoppen met bewegen en dat ik ten einde raad naar AH to go vertrek voor 2 flessen wijn.
Heel mooi uitgebeeld.
Ik zie je ook echt gaan. Niet kunnen slapen. Op de wekker kijken. En dan naar de AH to go met de ziel onder je armen. Misschien wel nog in je pyjama.
Of bemoeienis met de medicijnen als het gewoon goed gaat.
Deze controle is denk ik heel goed.
Zeker wat de antabus betreft.
Anders gaat je verslaafd brein wellicht zeggen: "laat maar zitten die pil, ga maar lekker een flesje wijn halen joh. Waarom zou je eten kopen? Als je wijn drinkt krijg je ook je calorieen binnen" etc.
Ik ben in de crisisweek elke keer naar de winkel gegaan op de fiets, er zijn geen ongelukken gebeurd. AB zegt, je weet precies hoe laat het is. Ik denk dat ik ook nog gewoon helder reageer in het verkeer. Recht loop op de trap, mijn sleutel doelgericht in het slot steek. Hoe vaak ik naar de winkel was geweest en waar, dat heb ik met mijn bankafschrift kunnen reconstrueren. Meestal 2 x per dag naar de winkel, 2 flessen wijn per keer.
Ik denk dat dit gewoon automatische handelingen zijn. Die je al jaren doet en die met of zonder wijn weinig uitmaken.
Je bent natuurlijk ook behoorlijk wat gewend. Menigeen zou slingeren na 1 fles wijn en jij tikt er mogelijk 2 of 3 weg als ranja.
Ik lees nu een stukje waarin WMO ook begeleiding biedt rondom de thuiskomst na een opname. Ik heb idd ervaren dat dat best een dingetje is. De WMO meneer is bedoeld om te praten, niet om iets te doen. Maar hij had ook met mij een planning kunnen maken of in ieder geval kunnen bedenken dat er een dag is waarop je thuis komt.
WMO is overal anders geregeld.
Hier zorgt WMO bv voor een kickstart naar een andere organisatie. Hun indiceren en dan schakelen hun iemand in vanuit een andere organisatie.
Ik wist dat er ongeveer 30 flessen waren.
Ruimde je de flessen niet dagelijks op?
Jammer dat er geen statiegeld op zit
30 flessen: ook nog wel een duur grapje.
Gemiddelde fles kost toch al gauw een euro of 4 a 5. Van de goedkoopste versie, toch?
Overigens vonden wij op de afdeling het heel heftig als jonge mensen zwaar alcoholverslaafd waren. Kwamen ze bijv in de rolstoel binnen na een insult, of helemaal bont en blauw met een mega baard.
Heb je dit topic gezien?
https://drugsforum.nl/threads/hoe-i...eriode-van-actief-gebruik.75905/#post-1923711
Dan zie je dat zelfzorg, zeker bij alcohol misbruik, op een laag pitje staat. Dus waarom zou je scheren, douche etc is dan je dnekwijze.
Jong en verslaafd geloof ik ook.
Alcohol is relatief goedkoop.
Bezoekje van mijn tante wordt toch wel spannend.
Misschien vraagt ze waarom ik niet in een eerdere fase hulp heb gevraagd. Toen het nog 1 fles wijn was en geen 4. Heb ooit wel hulp gevraagd aan haar man bij een klusje maar die had geen tijd.
Maak je er geen zorgen om.
Zie het als: "Leuk dat ze komt"
Straks gesprek bij Brijder over dagbesteding en reintegratie.
Dat is een heel goed iets.
Ik zit zelf nu ook in die reintergratie fase.
Merk zelf echt hoe het is om maar "alleen" thuis te zitten, en voor mij is dat niet gezond.
Ik snap jou alcoholgebruik ook wel. Want als je alleen thuis zit ga je je mogelijk vervelen en dan is het hek helemaal van de dam. Zeker als er nog wat spanning op je pad komt. Wat let jou dan om om deze tijd al fles nummer 2 open te trekken bij wijze van.
